Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas
In die dagen ging Jezus naar het gebergte om te bidden en bracht de nacht door in gebed tot God.
Bij het aanbreken van de dag riep Hij zijn leerlingen bij zich en koos er twaalf leerlingen uit, aan wie Hij tevens de naam van apostel gaf:
Simon, aan wie Hij de naam Petrus gaf, diens broer Andreas, Jakobus, Johannes, Filippus, Bartolomeus,
Matteus, Tomas, Jakobus de zoon van Alfeus, Simon met de bijnaam `ijveraar’,
Judas de broer van Jakobus en Judas Iskariot, die een verrader werd.
Samen met hen daalde Hij af, maar bleef staan op een vlak terrein. Daar bevond zich een talrijke groep
van zijn leerlingen en een grote volksmenigte uit heel het joodse land, uit Jeruzalem en uit het kustland Tyrus en Sidon;
zij waren gekomen om Hem te horen en van hun kwalen genezen te worden. En die gekweld werden door onreine geesten vonden genezing.
Heel die menigte deed pogingen Hem aan te raken, want er ging van Hem een kracht uit die allen genas.
Heel erg bedankt, Heer, dat U ons met Uw leven verlicht.
In dit evangelie geeft U ons de sleutels om deze weg te volgen.
Ten eerste zien we de centrale plaats die het gebed in onze dag moet innemen. Voor U was het de basis: dat moment waarop U naar de Vader luisterde om vervolgens Zijn Wil te doen. Ook zien we de noodzaak om de hele dag naar U te blijven luisteren, zodat we altijd Uw wil kunnen doen en niet de onze.
En om dat te kunnen doen, hebben we bovendien die kracht nodig die uit U voortkomt, die alles kan. En wat is die kracht? De sacramenten, voortkomend uit Uw doorboorde Hart, zodat we kunnen liefhebben zoals U ons liefhebt. In ons geval als echtpaar geldt dat in het bijzonder voor het sacrament van het huwelijk.
Heer, hoe kunnen wij al Uw kracht ontvangen, via ons sacrament, om mijn echtgenoot te liefhebben zoals U dat wilt? Wel, door mij daarvoor open te stellen, door mijn echtgenoot met eerbied tegemoet te treden, en te erkennen dat hij het grootste geschenk is dat U mij hebt gegeven. En wetende dat elke keer dat ik een daad van overgave en aanvaarding met hem verricht, een daad van liefde, mijn kleine liefde door de kracht van ons sacrament wordt omgevormd tot Uw Liefde. Zo ga ik mijn echtgenoot liefhebben met Uw Liefde.
Wat een wonder, Heer! Duizendmaal dank!
Terug naar het huwelijksleven:
Alberto: Marisa, ik kan niet anders dan God danken voor jou. Het is ongelooflijk hoe Hij mij verandert. Een tijdje geleden zag ik alles somber in, keek ik je met een vreselijke blik aan, dacht ik dat ons huwelijk voorbij was. En het was genoeg om ‘ja’ tegen Hem te zeggen, Hem in mijn leven toe te laten, en Hij maakt alles nieuw.
Marisa: Ja, het is prachtig. Hij heeft ons doen herleven. Het is alsof een kracht ons heeft getransformeerd. Het is die kracht die uit Jezus komt, waarvan het Evangelie zegt dat Hij iedereen genas.
Alberto: Soms denk ik: waarom juist wij?
Marisa: Hij wil ons allemaal genezen. Daarvoor is Hij voor ons gestorven, om ons allemaal te genezen. Het probleem is dat we Hem dat niet toestaan, dat we geen ‘ja’ tegen Hem zeggen. Maar als we Hem dat wel toestaan, vergeten we onze eigen maatstaven en beginnen we een leven van gebed, sacramenten en het in praktijk brengen daarvan, van volharden koste wat het kost – dan doet Hij het.
Alberto: Ja. De retraite van het ‘Project van de Echtelijke Liefde’ was het begin. En daarna die volharding waar je het over hebt. En je laten helpen, de echtpaarengroepen…
Marisa: Ja, het is Hem met geloof ‘ja’ zeggen. Door onze eigen nietigheid te erkennen. Het is beginnen met dat ‘jezelf verloochenen, het dagelijkse kruis opnemen en Hem volgen’ in praktijk te brengen. Hoe groot is de Heer! Hoe dankbaar ben ik Hem voor jou!
Moeder,
Help mij om ja te zeggen tegen Uw Zoon, om vol te houden zodat Hij mijn hart kan genezen. Gezegend en geprezen zij God, die oneindig veel van ons houdt!
