Toen zij bij het volk gekomen waren, kwam een man naar Hem toe, wierp zich op de knieen voor Hem neer
en sprak: ‘Heer, ontferm U over mijn zoon, want hij lijdt aan vallende ziekte en is er slecht aan toe. Dikwijls valt hij in het vuur en in het water.
Ik heb hem bij uw leerlingen gebracht, maar die waren niet bij machte hem te genezen.’
Jezus gaf ten antwoord: ‘O, ongelovig en verworden geslacht, hoelang nog moet Ik bij u zijn, hoelang nog u verdragen? Brengt hem hier bij Mij.’
En onder de dwang van Jezus’‘‘‘ woord ging de boze geest uit hem weg; op datzelfde ogenblik was de jongen genezen.
Toen de leerlingen met Jezus alleen waren, vroegen zij Hem: ‘Waarom hebben wij hem niet uit kunnen drijven?’
Jezus zei hun: ‘Voorwaar, Ik zeg u: wanneer gij een geloof bezit, ook al is dit klein als een mosterdzaad­je, dan kunt ge tot deze berg zeggen: verplaats u van hier naar daar, en hij zal zich verplaatsen. Niets zal u onmoge­lijk zijn.’

Een gemeenschap die het evangelie verkondigt.

Jezus, in dit evangelie roep je ons op om het zout van de aarde en het licht van de wereld te zijn, en dat begint in de intimiteit van ons huwelijk. Voordat we anderen verlichten, zijn wij als echtpaar geroepen om licht voor elkaar te zijn; voordat we de wereld smaak geven, worden we uitgenodigd om de liefde van ons verbond levend te houden door trouw, vergeving, tederheid en fijngevoeligheid in het dagelijks leven. Vandaag vraag ik je, mijn echtgenoot: ben ik zout voor jou, of heb ik de routine onze gemeenschap laten overnemen? Ben ik licht voor jou, of laat ik toe dat mijn woorden, mijn stilzwijgen of mijn houding onze weg naar Christus verduisteren? De wet van Christus ten volle beleven in het huwelijk betekent elke dag kiezen voor nederigheid, barmhartigheid, vrede en toewijding binnen het gezin, en de genade van het sacrament ons hart laten veranderen. Zo blijft onze liefde niet beperkt tot ons tweeën, maar wordt ze een zichtbaar getuigenis voor onze kinderen, onze familie en de mensen om ons heen. Trouw zijn aan dit verbond helpt ons wederzijds om Christus te ontmoeten.

Toegepast op het huwelijksleven:

Albert: Madelief, dit evangelie heeft me doen inzien dat we vroeger allebei licht voor anderen wilden zijn, maar dat we onderling wedijverden om te zien wie de beste spiritualiteit had.

Madelief: Dat is waar, Albert. In plaats van gemeenschap te zoeken, probeerden we elkaar te overtuigen. We wilden dichter bij Christus komen, maar we moesten nog ontdekken dat Hij ons ook riep om samen naar Hem toe te gaan.

Albert: En zo bleek het moeilijk om vrucht te dragen. Hoe konden we zout van de aarde zijn als er onderling geen gemeenschap bestond? Hoe konden we licht zijn als onze verschillen onze eigenliefde deden schitteren?

Madelief: Ik kan de Heer alleen maar danken dat, sinds Hij ons deze weg naar heiligheid via ons huwelijk heeft getoond, alles is veranderd. Nu probeer ik je niet langer mijn manier van geloofsbeleving op te dringen, maar wil ik Christus ontmoeten via jou, Albert.

Albert: En daar zit het verschil, Madelief. Nu we ons inspannen om in gemeenschap te leven, weerspiegelt ons huwelijk Christus wel.

Madelief: Dat klopt, Albert. We begrijpen nu dat we in de eerste plaats geroepen zijn om zout en licht voor elkaar te zijn. En vanuit die eenheid begint de Heer vrucht te dragen en de harten van de mensen om ons heen te raken.

Moeder,

Help ons om in gemeenschap te leven, zodat we zout van de aarde en licht van de wereld kunnen zijn. Mogen we, via onze echtgenoot, elke dag meer verenigd met Christus wandelen en Zijn liefde weerspiegelen. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.