Auteursarchief: Esposos Misioneros

Verwelkomen loont. Commentaar voor echtparen: Matteüs 1, 18-23

Geslachtslijst van Jezus Chris­tus, zoon van David, zoon van Abra­ham.
was de vader van Isaak, Isaak van Jakob, Jakob van Juda en zijn broers;
Juda was de vader van Peres en Zerach, die uit Tamar geboren werden; 
Peres was de vader van Chesron, Chesron van Aram,
Aram van Amminadab, Amminadab van Nachson, Nachson van Salmon,
Salmon van Boaz, die uit Rachab geboren werd; Boaz was de vader van Obed, geboren uit Ruth;
Obed was de vader van Isai en Isai van David, de koning.
David was de vader van Salomo, die geboren werd uit de vrouw van Uria;
Salomo was de vader van Rechabe­am, Recha­beam van Abia, Abia van Asa,
A­sa van Josafat, Josafat van Joram, Joram van Uzzia,
Uzzia van Jotam, Jotam van Achaz, Achaz van Hizkia,
Hizkia van Manasse, Manasse van Amon, Amon van Josia,
Josia van Jechonja en zijn broers in de tijd van de Babyloni­sche ballingschap.
Na de Baby­lonische ballingschap werd Jechonja de vader van Sealtiel, Sealtiel van Zerubbabel,
Zerubbabel van Abiud, Abiud van Eljakim, Eljakim van Azor,
Azor van Sadok, Sadok van Achim, Achim van Eliud,
Eliud van Eleazar van Mattan, Mattan van Jakob.
Jakob nu was de vader van Jozef, de man van Maria, en uit haar werd geboren Jezus die Christus genoemd wordt.
De geboorte van Jezus Christus vond plaats op deze wijze. Toen zijn moeder Maria 
ver­loofd was met Jozef, bleek zij, voor­dat ze gingen samenwo­nen, zwanger van de heilige Geest.
Omdat Jozef, haar man, rechtschapen was en haar niet in opspraak wilde brengen, 
dacht hij er over in stilte van haar te scheiden.
Ter­wijl hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer die tot hem sprak: 
‘Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd Maria, uw vrouw, tot u te nemen; het kind in haar schoot is van de heilige Geest.
Zij zal een zoon ter wereld brengen die gij Jezus moet noemen, want Hij zal zijn volk redden uit hun zonden.’
Dit alles is geschied, opdat vervuld zou worden wat de Heer gesproken heeft door de pro­feet, die zegt:
Zie, de maagd zal zwanger worden en een zoon ter wereld brengen 
en men zal Hem de naam Immanuel geven. Dat is de ver­taling: God met ons.

Verwelkomen loont

We bevinden ons ongetwijfeld op het donkerste moment in het leven van Jozef. Zonder te begrijpen wat er gebeurt en terwijl hij overweldigend leed doormaakt, blijft hij openstaan voor de stem van God, totdat hij God zijn plannen laat veranderen: van de wens om zich terug te trekken, gaat hij over tot het verwelkomen van zijn vrouw. Wat kunnen wij als echtgenoten veel leren van Jozef! Wanneer we geconfronteerd worden met het mysterie van het hart van de ander, wanneer we niet begrijpen waarom hij of zij zo handelt, wanneer hij of zij de dingen niet op dezelfde manier ziet als wij of wanneer zijn of haar zwakheid, zijn of haar zonde aan het licht komt… dan is onze eerste neiging om afstand te nemen. We verbreken de gemeenschap terwijl onze roeping ons juist oproept om ons over te geven en elkaar te verwelkomen. Luister ook jij, wanneer je voor een moeilijkheid staat, naar de woorden van de engel: „Wees niet bang om je echtgenoot bij je te nemen.” Graveer ze in je hart. De engel zegt niet simpelweg tegen Jozef: „Maak je geen zorgen.” Hij roept hem op om de liefde te belichamen, het is nu het moment! „Wees niet bang om Maria, je vrouw, bij je te nemen.” Jozef vertrouwt op God en neemt haar bij zich. Dat is wat we moeten doen als we de belofte willen vervullen om een huwelijk te leiden zoals God het bedoeld heeft. Maken jullie een moeilijke periode door? Neem elkaar aan. Hebben jullie meningsverschillen? Neem elkaar aan. Hebben jullie elkaar gekwetst? Neem elkaar aan. Begrijpen jullie elkaar niet? Neem elkaar aan. En kijk naar de vrucht: Jozef nam Maria aan en door Maria aan te nemen, was de vrucht Jezus. Kijk daarom niet naar hoeveel moeite het je kost om je echtgenoot te aanvaarden, kijk niet naar wat je verliest. Vraag de Heilige Geest om je hart te verruimen, overwin je eigenliefde en stort je in de liefde, want elke keer dat jullie elkaar aanvaarden en je aan elkaar overgeven, winnen jullie Christus.

Terug naar het huwelijksleven

Javier en Elena rijden naar huis na een etentje bij vrienden. Zij rijdt. Javier, moe en verlangend om thuis te komen, kijkt met enige wanhoop uit het raam hoe de ene auto na de andere hen inhaalt en voor hun neus verdwijnt. Dan richt hij zijn blik op de snelheidsmeter.
Javier: Elena, schat… je rijdt maar 40…
Elena: En dan?
Javier: Nou, dan komen we morgen pas thuis…
Elena: Ach, wat overdrijf je toch. Ik vind het gewoon leuk om in de auto met je te kletsen, jij niet?
Javier: Hahaha, maar wat heeft dat ermee te maken?

Javi wil er nog op aandringen, maar kijkt haar aan. Hij weet dat ze zo moet rijden om zich veilig te voelen en houdt zijn mond. Ze glimlacht naar hem; ze weet dat Javi graag hard rijdt, maar accepteert hem zoals hij is.

Elena: Ik hou van je, Carlos Sainz…
Javier: En ik van jou, schatje

Moeder,

Hoe eenvoudig is het om liefde op te bouwen en hoe moeilijk kost het ons. Leer ons de ware nederigheid die ons in staat stelt het verborgen binnengaan en daar de ware liefde te vinden. Geprezen zij Jezus!


Verder dan de norm. Overweging voor echtparen: Lucas 6:6-11

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

Het gebeurde op een andere sabbat, toen Jezus de synagoge binnenging 
om daar te onderrichten, dat er een man aanwezig was met een verschrompel­de rechterhand.
De schriftgeleer­den en Farizeeën hielden Hem in het oog, of Hij op sabbat 
een genezing zou verrichten, om iets te vinden waarvan zij Hem zouden kunnen beschuldigen.
Maar Hij wist wat ze dachten en zei tot de man met de verschrompel­de hand: 
‘Sta op en kom in het midden.’ De man stond op en trad naderbij.
Daarop sprak Jezus tot hen: ‘Ik vraag u of men op sabbat goed mag doen of kwaad, iemand redden of laten omkomen?’
Toen liet Hij zijn blik rondgaan over hen allen en zei tot de man: ‘Steek uw hand uit.’ Hij deed het en zijn hand was weer gezond.
Toen waren ze buiten zichzelf van woede en bespraken met elkaar wat ze tegen Jezus konden doen.
Verder dan de norm

In het huwelijksleven stellen we vaak normen en verwachtingen vast over wat ‘rechtvaardig’ of ‘redelijk’ is: welke hulp we verwachten te krijgen, hoe we de taken verdelen of waar de grenzen van het gepaste liggen. Wanneer deze regels voortkomen uit de wens om goed te handelen en in het licht van het evangelie, zijn ze nuttig, want ze gaan onze ongeordende neiging tot egoïsme, luiheid en hoogmoed tegen…
Jezus nodigt ons echter uit om niet vast te blijven zitten in het louter naleven van de wetten. Ware bekering verandert het hart, zodat liefde boven de norm komt te staan. Naarmate deze liefde rijpt en we de genade in ons laten werken, schiet het louter criterium van wat ‘redelijk’ is tekort; er ontstaat een spontaan en diep verlangen om voor de echtgenoot te zorgen. Het verlangen om onze echtgenoot goed te doen en zijn heil na te streven, verdringt uiteindelijk elke eis of lijst met wederzijdse plichten.

Toegepast op het huwelijksleven:

Laura: Eduardo, ga even zitten en rust even uit. Sinds je thuiskwam van je werk ben je niet stilgezeten, en nu ben je mijn kleren voor morgen aan het strijken!
Eduardo: Maak je geen zorgen, ik ben zo klaar. Vandaag kwam ik niet zo moe thuis. Bovendien kun je me niets verwijten: gisteren heb je je enorm uitgesloofd om mijn moeder te helpen en ik was bang dat je jezelf iets zou aandoen.
Laura: Realiseer je je wel hoe ons leven is veranderd, Eduardo? Vroeger hadden we ruzie omdat we eisten dat de ander zijn verplichtingen nakwam; nu hebben we ruzie om de ander wat werk uit handen te nemen.
Eduardo: Ja. Vandaag is het mijn grootste wens om jouw welzijn na te streven. Ik herinner me de takenlijstjes die we elkaar oplegden niet eens meer, hoewel ik toegeef dat ze in het begin wel nuttig waren.
Laura: En dat we samen de eucharistie ontdekten, was cruciaal. Je zegt altijd dat daar je grote verandering begon.

Moeder,

Help ons te werken aan de bekering van ons hart in plaats van aan het naleven van regels. Geprezen zij God!


Het huwelijksgebed. Overweging voor echtparen: Matteüs 18,15-20

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 18,1520.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Wanneer uw broeder gezon­digd heeft, wijs hem dan onder vier ogen terecht. Luistert hij naar u, dan hebt gij uw broeder gewonnen.
Maar luistert hij niet, haal er dan nog een of twee personen bij, opdat alles beruste op de verklaring van twee of drie getuigen.
Als hij naar hen niet wil luisteren, leg het dan voor aan de Kerk. Wil hij ook naar de Kerk niet luisteren, beschouw hem dan als een heiden of tollenaar.
Voorwaar, Ik zeg u: wat gij zult binden op aarde zal ook in de hemel gebonden zijn, en wat gij zult ontbinden op aarde zal ook in de hemel ontbonden zijn.
Even­eens zeg ik u: wanneer twee van u eensgezind op aarde iets vragen ‑ het moge zijn van het wil ‑ zullen zij het verkrijgen van mijn Vader die in de hemel is.
Want waar er twee of drie verenigd zijn in mijn Naam, daar ben Ik in hun midden.’

Het huwelijksgebed

Vandaag maakt U ons, echtparen, duidelijk dat ons huwelijksgebed een enorme kracht heeft: U bent werkelijk onder ons aanwezig, het is geen symbolische daad. Hoe prachtig is het om samen te bidden en te weten dat U bij ons bent; we kunnen ons tot U wenden zodat U ons in ons hart laat zien wat U ons wilt leren. En hoe gemakkelijk wordt het dan om vergeving te vragen voor al die fouten die we dagelijks begaan door onze zwakheid, door onze onvolmaaktheden. Maar in die sfeer is het nog gemakkelijker om te vergeven, omdat we ook op Uw vergeving kunnen rekenen.

Echtparen, laten we deze prachtige gave niet onbenut laten. Kom zonder vrees naar die bron van genade toe, namelijk het echtelijk gebed, waar de Heer ons elke dag verwacht. Als jullie dit nog niet doen, of als we het door de vakantie een beetje hebben verwaarloosd, waar wachten jullie dan nog op? Hij verlangt ernaar om tot jullie te spreken in jullie hart als echtpaar.

Terug in het huwelijksleven:

(Carla en Antonio terwijl ze zich voorbereiden op hun huwelijksgebed na de vakantie)

Carla: Antonio, ik heb zin om te zingen: ‘Wat heb ik naar dit moment uitgekeken…’ Hahaha

Antonio: Hahaha, en waarom dan?

Carla: Omdat we nu dit moment van vrede en rust hebben, met zijn tweeën en de Heer, en omdat we ons gebed weer kunnen oppakken.

Antonio: Dat is waar, tussen de kinderen zonder vaste schema’s, familie en vrienden door, hielden we weinig tijd over om aan ons huwelijksgebed te besteden. Ik miste het ook.

Carla: Ja, en de weinige keren dat we dat moment hadden, deden we het haastig en afwezig.

Antonio: Nou ja, maar nu begint het nieuwe schooljaar en moeten we weer oppakken wat ons zoveel goed heeft gedaan.

Carla: Ja, dus laten we geen tijd meer verspillen en de Heilige Geest aanroepen om de aanwezigheid van de Heer onder ons te brengen. Je weet wel, wanneer twee in Zijn naam bijeenkomen, belooft Hij in hun midden te zijn.

Antonio en Carla: Heilige Geest, kom elke dag in onze harten; leer ons en spoort ons aan om onze echtelijke liefde te beoefenen, volgens de wil van de Vader…

Moeder,

Wij danken U dat U ons beschermt wanneer wij ons door onze zwakheid van de Heer verwijderen. U die altijd voor uw kinderen zorgt, breng ons naar de Heer, opdat Hij onder ons aanwezig kan zijn. Gezegend zijt Gij!


Kijken met Uw blik. Overweging voor echtparen: Lucas 6,1-5.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 6,15.

Eens ging Jezus op een sabbat door korenvelden en om te eten plukten zijn leerlingen aren, die ze met hun handen uitwreven.
Sommige Farizeeën vroegen: ‘Waarom doet ge iets dat op sabbat niet mag?’
Jezus gaf hun ten antwoord: ‘Hebt ge dan niet gelezen wat David deed, toen hij en zijn metgezellen honger kregen?’
Hoe hij het huis van God binnenging, de toonbroden nam en opat en er ook van gaf aan zijn metgezellen, terwijl toch alleen de priesters daarvan mogen eten?’
En hij voegde er aan toe: ‘De Mensenzoon is Heer van de sabbat.’
Woord van de Heer

Kijken met Uw blik.

Jezus, vandaag nodigt U ons uit om te kijken met Uw blik. De farizeeën houden zich vast aan de naleving van de wet, maar U gaat verder en kijkt naar het hart. Terwijl zij een daad zien die veroordeeld moet worden, ziet U, Heer, een behoefte die vervuld moet worden en een persoon die liefde verdient.

Heer, hoe vaak kijk ik naar mijn echtgenoot vanuit wat hem ontbreekt, vanuit wat ik van hem verwacht, vanuit wat ik zou willen veranderen! En zonder dat ik het doorheb, sta ik niet meer stil bij het mysterie dat voor mij ligt: een kind dat door U bemind wordt, een persoon die U veel dieper kent dan ik.

Leer ons om naar onze echtgenoot te kijken vanuit Uw Hart. Om in hem niet alleen datgene te ontdekken wat verandering behoeft, maar ook het stille werk van Uw genade, datgene wat U in het verborgene doet en wat onze ogen nog niet kunnen zien. Schenk ons de genade om hem te ontvangen als die gave die we nog niet voldoende weten te waarderen, om hem lief te hebben in de waarheid van wie hij is en hem met dankbaarheid te omarmen, zonder te proberen hem naar onze maatstaven te vormen.

Heer, wat zie Jij in mijn echtgenoot dat ik nog niet weet te waarderen? Leer mij naar hem te kijken zoals Jij naar hem kijkt en van hem te houden vanuit Uw Hart.

Terug naar het huwelijksleven:

Laura: Alberto, waarom heb je dit allemaal gekocht? Ik heb je een lijstje gestuurd en gezegd dat je alleen het nodige moest kopen. Er zitten een heleboel dingen bij die niet op het lijstje stonden!

Alberto: Dat weet ik… Maar ik zag een paar dingen en dacht dat jullie die misschien leuk zouden vinden. Ik heb de chocolade gekocht die je lekker vindt en een kleinigheidje voor het meisje. Ik wilde jullie dit weekend gewoon een beetje blij maken.

Laura: Alberto… vergeef me.

Alberto: Waarom?

Laura: Omdat ik kijk naar wat je hebt gekocht, maar niet naar je hart. Je hebt dit niet uit onverantwoordelijkheid gedaan, maar omdat je aan ons dacht.

Alberto: Ik wilde jullie gewoon een klein gebaar geven. Ik keek ernaar uit om thuis te komen en jullie te verrassen.

Laura: Ach, Alberto… Ik kan de Heer alleen maar danken dat Hij mij de armoede van mijn hart heeft laten zien. Hoe gemakkelijk is het om alleen maar bezig te zijn met dingen goed te doen, volgens onze eigen maatstaven, en de persoon die voor ons staat te vergeten. Net als de farizeeën in het evangelie van vandaag, die zo gefocust waren op de regels dat ze de mensen vergaten. En ik deed precies hetzelfde bij jou. Ik keek naar het lijstje en niet naar je hart… noch naar de liefde waarmee je het had gedaan.

Alberto: Maak je geen zorgen, Laura. Ik begrijp nu dat je het alleen maar goed wilde doen. Bedankt dat je het op een andere manier bekijkt.

Laura: Vandaag heeft de Heer mij geleerd dat ik, voordat ik kijk naar wat je doet, wil leren naar je hart te kijken. Ik wil kijken naar je bedoelingen, je toewijding en de liefde die achter elk gebaar schuilgaat.

Moeder,

Leer ons naar onze echtgenoot te kijken met de blik van uw Zoon, voor zijn hart te zorgen en in hem de gave te ontdekken die God ons heeft toevertrouwd. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.


Een nieuw huwelijk. Overweging voor echtparen: Lucas 5,33-39.


Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 5,3339.

In die tijd zeiden de schriftgeleerden en de Farizeeën tot Jezus: ‘De leerlingen van Johannes vasten dikwijls
en verrichten gebeden; die van de Farizeeën doen dat ook, maar de uwen eten en drinken.’
Jezus antwoordde: ‘Kunt gij soms de vrienden van de bruidegom laten vasten, zolang de bruidegom bij hen is?
Er zullen echter dagen komen, dat de bruidegom van hen is weggenomen en dan, in die tijd, zullen ze vasten.’
Hij gaf hun ook nog een gelijkenis: ‘Niemand scheurt een lap van een nieuw kleed om daarmee een oud te verstellen;
anders verscheurt hij immers niet alleen het nieuwe kleed, maar de lap uit het nieuwe past bovendien niet bij het oude.
En niemand doet jonge wijn in oude zakken; anders doet de jonge wijn de zakken bersten, hij loopt eruit en de zakken gaan verloren.
Maar jonge wijn moet men in nieuwe zakken doen.
En niemand die oude gedronken heeft, wenst jonge; hij zal zeggen: de oude is best.’

Een nieuw huwelijk

Christus verwijst naar de Bruidegom, en richt zich daarmee onvermijdelijk rechtstreeks tot ons, de echtparen. Christus is de Bruidegom die ons tegemoetkomt en die deel wil uitmaken van ons huwelijksleven. Het huwelijk is niet simpelweg een verbintenis tussen twee mensen die proberen meer van elkaar te houden; het is een roeping waarin Christus aanwezig wil zijn en onze liefde wil vernieuwen.

Vaak willen we een nieuw huwelijk leiden met een oud hart. We willen dat onze echtgenoot verandert, dat onze omstandigheden veranderen, dat er meer dialoog, meer genegenheid, meer geduld is… maar we blijven op dezelfde manier reageren: we verdedigen ons standpunt, koesteren wonden, stellen eisen aan de ander of proberen hem of haar te veranderen.

De nieuwe wijn is Christus. En wij zijn de nieuwe wijnzakken wanneer we Hem toestaan ons te veranderen.

Het gaat er niet om een klein christelijk ‘pleistertje’ op onze manier van huwelijksleven te plakken. Het volstaat niet om wat meer te bidden of op zondag naar de mis te gaan, om daarna verder te leven vanuit egoïsme, veeleisendheid of zelfgenoegzaamheid.

Christus wil ons een nieuwe liefde schenken: een liefde die in staat is te vergeven, zich over te geven, te wachten, te begrijpen en het welzijn van de ander boven dat van onszelf te stellen, en daarvoor is een nieuw hart nodig.

Laten we de Heer vandaag vragen dat we ons huwelijk niet proberen op te lappen met kleine pleisters, maar dat Hij ons ‘nieuwe wijnzakken’ schenkt: een hart dat in staat is de nieuwe wijn van Zijn Liefde te ontvangen. Want wanneer Christus ons hart vernieuwt, begint ook ons huwelijk zich te vernieuwen.

Terug naar het huwelijksleven:

Nacho: Ik weet niet meer wat ik met je aan moet. We praten erover, maar het loopt altijd weer op hetzelfde uit.

Susana: Omdat jij ook niet naar mij luistert. Je wilt alleen maar dat ik de dingen doe zoals jij zegt.

Nacho: Het lijkt wel alsof het je helemaal niets kan schelen wat ik doe!

Susana: Het kan me wel degelijk iets schelen. Maar ik ben het beu om het gevoel te hebben dat, wat ik ook doe, het nooit genoeg voor je is.

Er viel een stilte. Beiden waren gekwetst. Ze probeerden al een tijdje die situatie op te lossen, maar elk gesprek eindigde met het openrijten van een nieuwe wond.

Nacho: Misschien proberen we ons huwelijk op eigen kracht te redden.

Susana: En wat wil je dan dat we doen?

Nacho: Ik weet het niet… Maar vandaag, tijdens het gebed, kwam het evangelie bij me op: ‘Nieuwe wijn hoort in nieuwe wijnzakken’. Misschien vragen we om een nieuwe liefde, maar blijven we dezelfde als altijd.

Susana: Dat zou kunnen. Ik vraag Jezus al dagen dat jij verandert.

Nacho: Haha! En ik vraag Hem al dagen dat jij verandert.

Susana: Dan zijn wij het misschien wel die moeten veranderen.

Nacho: Nou ja, misschien is het beter om te zeggen dat… wij het zijn die Jezus ons moeten laten veranderen.

Susana: Je hebt gelijk, Nacho! Laten we dan, in ons huwelijksgebed, de Heer vragen om ons hart te veranderen.

Moeder,

Help ons om Uw Zoon ons hart te laten veranderen, zodat we Hem kunnen ontvangen zoals U dat deed. Geprezen zij de Heer!