Auteursarchief: Esposos Misioneros

Slapen terwijl de ziel waakt. Overweging voor echtparen: Matteüs 25,1-13.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 25,1–13.
In die tijd vertelde Jezus zijn leerlingen deze gelijkenis: Het is met Rijk der hemelen
als met tien meisjes die met hun lampen uittrokken, de bruidegom tegemoet.
Vijf van hen waren dom, de andere vijf verstandig.
Want de domme namen wel hun lampen mee, maar geen olie;
de verstandige echter namen met hun lampen tevens kruiken olie mee.
Toen nu de bruidegom op zich liet wachten, dommel­den zij allen in en sliepen.
Maar midden in de nacht klonk er geroep: Daar is de bruidegom! Trekt hem tegemoet!
Meteen waren al de meisjes wakker en maakten hun lampen in orde.
De domme zeiden tegen de verstandi­ge: Geeft ons wat olie, want onze lampen gaan uit.
Maar de verstandige antwoord­den: Neen, er mocht eens niet genoeg zijn voor ons en jullie samen. Gaat liever naar de verkopers en haalt wat voor jezelf.
Maar terwijl zij onderweg waren om te gaan kopen kwam de bruidegom,
en die klaar stonden, traden met hem binnen om bruiloft te vieren; en de deur ging op slot.
Later kwamen ook de andere meisjes en zeiden: Heer, heer, doe open!
Maar hij antwoorde: Voorwaar, Ik zeg u: Ik ken u niet.
Weest dus waakzaam, want gij kent dag noch uur.

 
Slapen terwijl de ziel waakt

Het Koninkrijk der Hemelen is de ontmoeting met de Bruidegom. Om ons daarop voor te bereiden, leren we in het donker te wandelen, zonder ons te baseren op wat we voelen, en een hart te ontwaken dat leert om:
Te geloven zonder te zien.
Te vertrouwen zonder te begrijpen wat het hoort.
Te liefhebben zonder een streling te hoeven voelen.
Te volharden zonder de zoetheid te proeven.
Te herkennen zonder zijn geur waar te nemen.
Vijf dwaze vrouwen die op zoek zijn naar gevoel. Vijf verstandige vrouwen die ervoor kiezen om lief te hebben.
Want waken is de olie van de liefde brandend houden, die intimiteit met de Bruidegom cultiveren die wordt beleefd en niet wordt uitgeleend.
Wat moet er in mij sterven om te kunnen waken?

Aangekomen in het huwelijksleven

Juan (in zichzelf): Heer, weer hetzelfde! Maria komt moe thuis, prikkelbaar, overal over klagend… Ik kan haar gewoon niet uitstaan! Ik heb geen zin om naar haar te kijken, naar haar te luisteren of bij haar in de buurt te komen. En alsof dat nog niet genoeg is, lijkt alles haar te storen! Waarom moet ik degene zijn die de eerste stap zet? Laat haar toch eens beseffen hoe ze mij behandelt!
Maar, Heer… wat als ze mij juist nu het hardst nodig heeft? Wat als er achter die slechte humeur een uitgeput hart schuilgaat dat behoefte heeft om zich geliefd te voelen?
Help mij, Heer! Mijn zintuigen schreeuwen dat ik afstand moet nemen, maar ik wil U in Maria verwelkomen. Alleen lukt het mij niet. Wees mij genadig. Geef mij Uw blik om haar te zien, Uw geduld om naar haar te luisteren en Uw tederheid om haar te omhelzen, ook al heb ik daar geen zin in.
Laat mijn lamp niet doven, juist nu de bruidegom komt.
Heer, laat mijn zintuigen rusten en mijn hart waakzaam blijven.

Moeder,

Leer ons onze zintuigen te verloochenen, zodat we kunnen herboren worden in Uw Zoon, de zin van alles. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, want met Zijn Bloed heeft Hij ons verlost.


Overweging voor echtparen: Lucas 16,9-15.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 16,9–15.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Maakt u vrienden door middel van de onrechtvaardige mammon, opdat, wanneer die u komt te ontvallen, zij u in de eeuwige tenten opnemen.
Wie betrouwbaar is in het kleinste, is ook betrouwbaar in het grote; en wie onrecht­vaardig is in het kleinste, is ook onrechtvaardig in het grote.
Zijt ge dus niet betrouwbaar geweest in de onrechtvaardige mammon, wie zal u dan het waarachtige goed toever­trouwen?
Als ge niet betrouwbaar zijt geweest in het beheren van andermans goed, wie zal u dan geven wat gij het uwe kunt noemen?
Geen knecht kan twee heren dienen, want hij zal de een haten en de ander liefhebben,
ofwel de een aanhangen en de ander verachten. Gij kunt niet God dienen en de mammon.’
De Farizeeën, belust op geld als zij waren, hoorden dit alles aan en lachten Hem uit.
Hij sprak tot hen: ‘Bij de mensen doet gij uzelf als rechtvaardigen voor, maar God kent uw hart. Waar de mensen naar opzien, is in Gods ogen een gruwel.

Twee heren.

In dit evangelie stelt Jezus ons voor een dilemma dat voor iedereen van fundamenteel belang is: we kunnen niet twee heren dienen. Misschien koesteren we diep van binnen de subtiele overtuiging dat het wel mogelijk is. We denken dat egoïsme kan samengaan met liefde, dat altijd gelijk willen hebben verenigbaar kan zijn met toewijding, dat ons laten meeslepen door onze begeerten en gehechtheden ons er niet van weerhoudt onszelf weg te geven. Zelfs dat er niets aan de hand is als we ons laten meeslepen door onze ongeordende neigingen en er niet tegen vechten, omdat we nu eenmaal zo zijn. Diep van binnen kost het ons moeite om die innerlijke dubbelzinnigheid op te geven en willen we blijven laveren tussen twee kanten. Maar Jezus is heel duidelijk: we kunnen niet God en het geld dienen, we kunnen ons hart niet op twee plaatsen richten. Daarom moeten we ons hart oprecht onderzoeken en ontdekken wat de plaats van God in ons leven inneemt.

In het huwelijk kunnen we niet doen alsof we een gemeenschap opbouwen en tegelijkertijd ruimtes voor onszelf reserveren waar ons egoïsme heerst. We moeten kiezen: ofwel blijven we ons eigen ik voeden, onze drang naar dominantie en onze eigen belangen, ofwel volgen we Christus, die ons leert lief te hebben, onszelf te verloochenen en ons in te zetten voor het welzijn van de ander. En vandaag is de vraag: wie wil ik werkelijk dienen? Want Jezus nodigt ons uit om echt te kiezen. En die keuze krijgt elke dag concreet vorm in ons huwelijk: wanneer we afzien van gelijk te hebben om de waarheid te zoeken, wanneer we onze trots overwinnen om vergeving te vragen en wanneer we ophouden ons eigen voordeel na te streven om ons aan de ander over te geven. Want we kunnen de Liefde niet dienen terwijl we slaven blijven van ons eigen ik.

Toegepast op het huwelijksleven:

In de dialoog tussen echtgenoten na het bidden van het echtelijke gebed:

Sara: Weet je, Santi? Uiteindelijk begrijp ik nog steeds niet goed wat Jezus ons wil zeggen met dat ‘vrienden winnen met het geld van onrecht’.

Santi: Ik denk dat Hij ons wil zeggen dat alle materiële goederen die we bezitten niets anders zijn dan gaven van God, en aangezien Hij ze verdeelt zoals Hij wil en niet op basis van onze verdiensten, kunnen ze als onrechtvaardig worden beschouwd.

Sara: Onrechtvaardig? We werken toch allebei eerlijk om dat geld te verdienen.

Santi: Ja, je hebt gelijk, Sara, maar zelfs onze banen zijn uiteindelijk het gevolg van de omstandigheden waarin God ons heeft geplaatst en van de gaven die Hij ons uit genade heeft geschonken. En omdat het gaven zijn, brengen ze een taak met zich mee. Jezus nodigt ons uit om die aardse goederen te delen, zonder eraan gehecht te raken, en zo schatten in de hemel te vergaren. Soms maken we ons zo druk om te sparen, om meer te hebben of om onze toekomst veilig te stellen, dat we de noden van anderen vergeten. We maken zelfs ruzie over hoe we het geld uitgeven, of jij wilt me opleggen hoe ik moet sparen en niet zoveel moet uitgeven.

Sara: O jee, ik realiseer het me niet eens… Zou het kunnen dat ik mijn hart op het geld richt? Denk je dat ik aan het geld gehecht raak en het op de eerste plaats zet, boven jou en boven God?

Santi: Mmmm, schat… wat fijn dat we ons kunnen realiseren wat we doen en proberen het te corrigeren! Ik stel voor dat we voor de Heer en in het licht van dit evangelie onze uitgaven en inkomsten eens onder de loep nemen en oprecht kijken wat belangrijk is en wat overbodig. Kijk, om te beginnen geef ik toe dat ik nogal verkwistend ben…

Sara: En ik… nogal gierig!

Santi: Het belangrijkste is dat we allebei weten dat we God willen dienen en niet het geld… en dat we de bezittingen die we hebben, die de Heer ons via ons werk heeft geschonken, ook kunnen gebruiken om lief te hebben door iemand te helpen die het nodig heeft, door gul te zijn tegenover onze familie, door te delen met wie minder heeft… Zo kan het geld, dat ons zo vaak verdeelt, een instrument van gemeenschap worden.

Sara: Hoe belangrijk is het dat we bij onszelf beginnen! Dat wat van mij is, niet alleen van mij is, maar dat we leren alles samen te beheren, altijd op zoek naar het algemeen welzijn.

Santi: Ja, want ware rijkdom ligt niet in het hebben van meer, maar in het leren lief te hebben en ons zonder voorbehoud te geven. Zo zullen we schatten in de hemel vergaren en zullen we worden opgenomen in de eeuwige woningen.

Moeder,

leer ons ons over te geven aan onze echtgenoot, aan ons gezin en aan anderen, om te leven in liefde zoals God ons liefheeft, en zo grote vruchten van Liefde voort te brengen. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!


Tekenen van de gelovige. Overweging voor echtparen: Lucas 16, 1-8

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd, toen Jezus aan de elf verscheen, sprak Hij tot hen: 
‘Gaat uit over de hele wereld en verkondigt het evangelie aan heel de schepping.
Wie gelooft en gedoopt is, zal gered worden, maar wie niet gelooft zal veroordeeld worden.
En deze tekenen zullen de gelovigen vergezellen: 
in mijn Naam zullen ze duivels uitdrijven, nieuwe talen spreken,
slangen opnemen; zelfs als ze dodelijk vergif drinken zal het hun geen kwaad doen; 
en als ze aan zieken de handen opleggen, zullen deze genezen zijn.’
Nadat de Heer Jezus aldus tot hen gesproken had, werd Hij ten hemel opgenomen en zit aan de rechterhand van God.
Maar zij trokken uit om overal te prediken, en de Heer werkte met hen mee en schonk kracht aan hun woord door de tekenen die het vergezel­den.

Tekenen van de gelovige.

Laten we het vandaag hebben over de tekenen die de gelovigen vergezellen. Daartoe stellen we enkele echtelijke taferelen voor.

Toegepast op het huwelijksleven:

Demonen uitdrijven (autoriteit tegenover het kwaad): Er zijn verschillende dingen gebeurd waardoor hij zijn geduld heeft verloren. Ze besluit hem te redden in de naam van Jezus. Ze verdraagt de stortbui, want hij zegt harde dingen tegen haar, maar zij, die weet dat als ze hem omhelst ze hem kalmeert, omhelst hem zodra ze de kans krijgt en zegt: “Kom op, domme jongen, ik hou zoveel van je”. En ze kust hem. Hij, gewikkeld in haar liefde, smelt en vraagt om vergiffenis.

Spreken in tongen: Lucia is gekwetst omdat haar schoonzus harde dingen tegen haar heeft gezegd. Haar man weet dat het zijn missie is om haar te laten voelen dat er naar haar geluisterd wordt, dat ze begrepen wordt en om haar te begeleiden in haar lijden. Ze zegt harde dingen over de zus van haar man, maar hij veroordeelt zijn vrouw niet en verdedigt haar zus niet. Hij luistert alleen maar en verdiept zich in de pijn van zijn vrouw. Hij vertelt haar hoezeer hij haar pijn begrijpt. Uiteindelijk geeft hij haar geen oplossing, maar ze is op haar gemak bij hem en voelt zich geliefd. Na de beproeving moedigt hij haar aan om haar lijden als Christus aan te bieden. Dit is de taal van God spreken.

Slangen in de hand nemen (verleidingen overwinnen): Ze is erg moe, er zijn nog dingen te doen en hij lijkt niet erg actief te zijn. Onmiddellijk beginnen gedachten als “ik heb nooit rust”, “ik moet alles doen” binnen te sluipen. Maar hij besluit met liefde te dienen, in de naam van de Heer, die ook kwam om te dienen en niet om gediend te worden. En hij doet het met vreugde, omdat hij de kans krijgt om samen met de Heer te dienen. Ere zij God! Hij roept het uit in zijn hart.

Drink vergif en sterf niet (Laat je niet beïnvloeden door de kritiek): Een man en een vrouw hebben verschillende meningen en maken uiteindelijk ruzie. Hij zegt dat alles haar dwars zit en zij accepteert niet dat anderen er anders over denken. In deze situaties voelde ze zich altijd veracht en vond ze het moeilijk om haar man te vergeven. In dit geval besluit ze geen waarde te hechten aan die woorden. De Heer zou het haar toch niet kwalijk nemen. Dus vergeeft ze hem en brengen ze samen een fijne dag door. Bij een volgende gelegenheid zullen ze hun meningsverschillen kunnen delen zonder ruzie te maken.

Een getrouwd stel lijdt omdat ze denken dat ze niet bij elkaar passen. Echtgenoten die Gods liefde hebben ontdekt, komen hen te hulp. Ze spreken met hen over de schoonheid van het huwelijk, dat ze niet geleerd hebben elkaar lief te hebben en dat dit geleerd kan worden, dat Maria hen wil helpen, dat Christus in hun midden is en het wonder zal doen. Het gewonde echtpaar wordt vervuld van hoop en ze besluiten opnieuw te beginnen en te vechten voor hun huwelijk en hun gezin, die grote schat.

Heilige Geest,

Kom in ons huwelijk. Geef ons de kracht om van elkaar te houden ondanks de omstandigheden; geef ons de raad om onderscheid te maken in moeilijke situaties; geef ons de wijsheid van God om onze relatie vanuit Zijn Waarheid te bekijken; geef ons de intelligentie om de Waarheid van het mysterie van ons avondmaal te begrijpen; geef ons de kennis om onze echtgenoot te waarderen als een kind van God; de barmhartigheid om onszelf open te stellen voor de tederheid van de Vader en voor onze echtgenoot; en de angst voor God, de angst om Hem te beledigen en het verlangen om in liefde te blijven. Heilige Geest, transformeer ons huwelijk. Door Jezus Christus, onze Heer. Amen.


De vreugde van de ontmoeting. Overweging voor echtparen: Lucas 15, 1-10

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd kwamen tollenaars en zondaars van allerlei slag bij Jezus om naar Hem te luisteren.
Maar zowel de Farizeeën als de schriftgeleerden zeiden morrend tegen elkaar: ‘Die man ontvangt zondaars en eet met hen.’
Jezus vertelde hun toen deze gelijkenis:
‘Wanneer iemand onder u honderd schapen heeft en er een van verliest, 
laat hij dan niet de negenennegentig in de wildernis achter 
om op zoek te gaan naar het verlorene, totdat hij het vindt?
En als hij het vindt legt hij het vol vreugde op zijn schou­ders,
gaat naar huis; roept zijn vrienden en buren bij elkaar en zegt hun: 
Deelt in mijn vreugde, want mijn schaap dat verloren was geraakt, heb ik gevonden.
Ik zeg u: zo zal er in de hemel meer vreugde zijn over een zondaar die zich bekeert, 
dan over negenenne­gentig rechtvaardigen, die geen bekering nodig hebben.
Of welke vrouw die tien drachmen bezit en een drachme verliest, steekt niet een lamp aan, 
veegt het huis en zoekt zorgvuldig totdat ze het vindt?
En als ze die gevonden heeft, roept ze haar vriendinnen en buurvrou­wen bij elkaar en zegt: 
Deelt in mijn vreugde, want de drachme die ik had verloren, heb ik gevonden.
Zo, zeg ik u, is er vreugde bij de engelen van God over een zondaar die zich bekeert.’

De vreugde van de ontmoeting.

Heer, U wordt niet moe ons te zoeken, U wijst ons niet af vanwege onze fouten en U verheugt U wanneer wij tot U terugkeren. De liefde van God is de liefde van iemand die volhardend zoekt naar wat verloren is gegaan, totdat hij het vindt. Ook al wijken wij af, ook al struikelen wij of voelen wij ons onwaardig voor Gods liefde, Hij komt ons altijd tegemoet en nodigt ons uit om terug te keren naar Zijn Hart. Jezus, U leert ons dat niemand uitgesloten is van Uw goddelijke barmhartigheid; U kijkt niet alleen naar onze valpartijen, maar ook naar ons vermogen om weer op te staan en opnieuw te beginnen. We mogen niet vergeten dat we in Gods ogen van onschatbare waarde zijn. In ons huwelijksleven roept U ons op (wij zijn geroepen) om te ontdekken dat liefhebben niet alleen bestaat uit samen verdergaan wanneer alles goed gaat, maar ook uit onze echtgenoot tegemoet treden wanneer iets ons uit elkaar drijft. Soms wachten we tot de ander de eerste stap zet: dat hij of zij om vergeving vraagt, zijn of haar fout erkent, van houding verandert of dichterbij komt, maar Heer, U laat ons zien dat we boven onze trots uitstijgen, dat we de waarde van ons sacrament vooropstellen en het verlangen koesteren om de gemeenschap te herstellen. De echtelijke liefde is geroepen om een plek te zijn waar we onze kwetsbaarheden kunnen erkennen zonder angst om vernederd te worden. In het huwelijk moeten we ook de kleine stapjes naar elkaar toe vieren: een oprecht gesprek na een ruzie, een nederige verontschuldiging, een aanraking die de afstand overbrugt of een gezamenlijk besluit om verder te gaan. En wanneer we de vreugde van het samenzijn terugvinden, leer ons dan dankbaar te zijn, want elke verzoening is een kans dat Uw liefde weer onder ons komt wonen.

Toegepast op het huwelijksleven:

Antonio: María! Kom eens zitten, ik heb je iets belangrijks te vertellen.

María: Wat een verrassing! Ik kom er meteen aan, vertel maar.

Antonio: Luis heeft me gebeld om te zeggen dat hij toch niet weggaat. Hij heeft er lang over nagedacht en heeft besloten om voor zijn huwelijk te blijven vechten.

María: Wat een enorme vreugde! Toen we onlangs bij hen waren, leek het alsof er niets meer aan te doen was; ze hadden alle hoop verloren.

Antonio: Het heeft mij ook verrast. Hij vertelde me dat hij, nadat hij met ons had gesproken, erover is gaan nadenken en dat het in zijn hart opkwam dat hij niet moest opgeven.

María: De Heer heeft zich weer in al Zijn grootsheid getoond en heeft ons, nutteloze instrumenten, gebruikt om Zijn werk te doen.

Antonio: Dat klopt. Hij heeft me herhaaldelijk bedankt en gezegd dat Cristina en hij ons graag weer willen zien; ze weten dat ze het niet alleen kunnen en hebben onze hulp nodig om hun huwelijk weer op te bouwen.

María: Wat geweldig! De Heer en de Maagd geven geen enkel huwelijk op. Ik moet mijn excuses aanbieden, want ik had geen enkele hoop meer. De dag nadat ik bij hen was geweest, belde ik Cristina en ze zei dat ze niet meer met me wilde praten, dat alles al beslist was.

Antonio: Nou, dat is duidelijk niet zo. We hebben vanavond afgesproken om te gaan eten; ze willen ons alles vertellen. Luis heeft me verteld dat Cristina je zou bellen, maar dat ze het je liever persoonlijk vertelt.

María: Perfect! Wat dacht je ervan als we, voordat we met hen afspreken, samen naar de mis gaan om God te danken, ons aan te sluiten bij het feest in de hemel voor dit huwelijk en om leiding te vragen om hen te blijven begeleiden.

Moeder,

Hoe ver we ook denken verwijderd te zijn van Uw Zoon, Zijn Liefde blijft ons zoeken en wanneer we tot Hem terugkeren, worden jullie in de hemel vervuld van vreugde. Geprezen zij God.


Een beslissing. Overweging voor echtparen: Lucas 14, 23-33

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

Toen talloze mensen met Jezus meetrokken, keerde Hij zich om en zei tot hen:
‘Als iemand naar Mij toekomt, die zijn vader en moeder, zijn vrouw en kinderen, 
zijn broers en zusters, ja zelfs zijn eigen leven niet haat, kan hij mijn leerling niet zijn.
Als iemand zijn kruis niet draagt en Mij volgt, kan hij mijn leerling niet zijn.
Als iemand van u een toren wil bouwen, zal hij er dan niet eerst voor gaan zitten 
om een begroting te maken, of hij wel genoeg bezit om hem te voltooien?
Anders zou het hem kunnen overkomen, als hij de fundering heeft gelegd en niet in staat is 
het werk tot een einde te brengen, dat allen die het zien hem gaan bespotten
en zeggen: Die man begon te bouwen maar hij was niet in staat het einde te halen.
Of welke koning zal, als hij tegen een andere koning ten oorlog wil trekken, niet eerst overleggen 
of hij sterk genoeg is om met tienduizend man het hoofd te bieden aan iemand die met twintigduizend man tegen hem optrekt?
Zo niet, dan stuurt hij, als de tegenstander nog ver weg is, een gezantschap en vraagt om de vredesvoor­waarden.
Zo kan niemand van u mijn leerling zijn, als hij zich niet losmaakt van al wat hij bezit.

Een beslissing

We hoeven alleen maar om ons heen te kijken om te beseffen hoeveel dingen er zijn die onze verlangens willen aanwakkeren en onze aandacht willen trekken: reclame, aanbiedingen, meldingen op de mobiel, sociale media… Alles lijkt erop gericht om ons te verleiden, ons naar meer te laten verlangen en onze verlangens om te zetten in consumptie. Hoe anders is Jezus! Wanneer een enthousiaste menigte Hem volgt, probeert Hij hun enthousiasme niet in stand te houden met vleiende woorden. Integendeel, Hij wendt Zich tot hen en spreekt duidelijk over wat het betekent om Hem te volgen; Hij spreekt over zelfverloochening en het kruis. Hij verduidelijkt dit aan de hand van twee voorbeelden: een man die een toren wil bouwen en een koning die nagaat of hij klaar is voor de strijd. Jezus volgen vereist vastberadenheid, doorzettingsvermogen en de strijd met onszelf aangaan. Wat is Jezus toch goed! Hij misleidt ons niet en verbergt de eisen van de weg niet voor ons, maar maakt juist gebruik van ons enthousiasme om ons hart te veroveren en ons te leren lief te hebben. En wij, volgen wij Hem omdat we geraakt zijn door wat Hij in ons leven doet, omdat we hopen dat Hij ons geeft wat we willen, of omdat we werkelijk bereid zijn Hem ons hart te laten veranderen? Heer, vandaag wil ik U vragen om in mijn hart te komen wonen; om mijn verlangens in het juiste perspectief te plaatsen, mij te bevrijden van mijn gehechtheden en mij te leren lief te hebben zoals U.

Terug naar het huwelijksleven:

Jan: Sinds we de retraite van Het Project hebben gevolgd, kijk ik op een andere manier naar ons huwelijk. Dit is veel meer dan alleen maar goed met elkaar opschieten… we liepen het bovennatuurlijke leven mis dat God ons wil schenken.
Rosa: Daarom wil ik niet dat de retraite blijft steken, bij een ‘ik vind het leuk’; we hebben een verbintenis nodig. We kunnen de toren niet half afgebouwd laten, vind je niet?
Jan: We moeten een stap zetten. Ik stel voor dat we ons aansluiten bij een groep om de catechese van Het Project voort te zetten en ons in te zetten om anderen te helpen het wonder van het huwelijk te ontdekken…
Rosa: Ik kijk ernaar uit… maar het zal niet makkelijk zijn. Er zullen zaterdagen zijn waarop we geen zin hebben om weg te gaan, we zullen andere plannen hebben en er zullen opmerkingen vanuit de familie zijn die ons aan het twijfelen brengen.
Jan: Ik weet het, we zullen tegen onszelf moeten vechten en tegen die gewoonte om God pas aan te spreken als het ons uitkomt… dat is de strijd waar Jezus over spreekt, we zullen onszelf vaak moeten verloochenen. Maar als we willen dat de Heer ons verandert, is het niet genoeg om enthousiast terug te komen van de retraite.

Moeder,

laat onze liefde niet bij woorden blijven. Gezegend zijt Gij dat Gij ons op deze weg begeleidt!