Auteursarchief: Esposos Misioneros

Een heldere blik. Commentaar voor echtparen: Lucas 11,37-41

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 

In die tijd nodigde een Farizeeër Jezus uit de maaltijd bij hem te gebruiken. Hij trad dus binnen en ging aanliggen.
Toen de Farizeeër dat zag, stond hij er verwonderd over, dat Jezus niet eerst voor de maaltijd de wassingen verricht had.
Maar de Heer sprak tot hem: ‘En gij dan, Farizeeer, gij maakt wel de buitenkant van beker
en schotel schoon, maar van binnen zijt ge vol van roof en slechtheid.
Dwazen! Heeft Hij die de buitenkant maakte ook niet de binnenkant gemaakt?
Geeft liever wat erin is als aalmoes; dan is voor u alles rein.
Woord van de Heer
 
Een heldere blik.

Tijdens onze verloving keken we vol bewondering naar onze toekomstige echtgenoot. We ontdekten zijn deugden, verwonderden ons over zijn gaven en bijna alles aan hem leek ons prachtig. Maar naarmate de tijd verstrijkt, kan onze zonde die blik vertroebelen. We houden op met bewonderen en gaan oordelen, we houden op met dankbaar zijn en gaan eisen stellen, en uiteindelijk zien we eerder zijn gebreken dan de gave die God ons heeft geschonken.
Vandaag nodigt de Heer ons uit om niet alleen ‘de buitenkant’ te blijven schoonmaken, in de hoop de ander te veranderen zodat hij of zij aan onze verwachtingen voldoet. Hij nodigt ons uit om naar binnen te kijken, ons eigen hart te zuiveren en van daaruit weer een zuivere blik te krijgen.
‘Geef aalmoezen van wat er van binnen is’, zegt Jezus tegen ons. Laten we dan de gaven die we in ons dragen, die de Heer ons heeft geschonken, weggeven: ons begrip, onze tederheid, onze vergeving… en laten we ophouden met eisen om ons in plaats daarvan over te geven.

Toegepast op het huwelijksleven:

Alberto: Schat, vergeet niet dat we over 5 minuten vertrekken voor het diner!
Bea: Alberto, je weet toch dat ik er graag mooi uitzie als ik ergens heen ga, ik weet niet of ik met 5 minuten genoeg tijd heb om me op te maken.
Alberto: Ik snap niet waarom je je opmaakt, je bent toch al zo mooi. Je hoeft dat allemaal niet op te doen!
Bea: Ik hou van je, schat, maar rimpeltjes moet je wel wat verdoezelen, je wordt tenslotte ook ouder…
Alberto: Nou, ik zal je eens wat zeggen: je innerlijke schoonheid is zo groot dat die naar buiten straalt. Dat zeg ik als je man, maar het valt ook anderen op – en dat is geen compliment!
Bea: Kom op Alberto, hou maar op, anders word ik nog ijdel en dat is niet goed.
Alberto: Sorry als ik je in verlegenheid breng, maar ik zie hoe je voor je innerlijke leven zorgt, hoe je probeert dicht bij de Heer te zijn, en dat straalt uiteindelijk ook naar buiten uit.
Bea: Dank je wel, schat… de eer komt de Heer toe. Hoe dichter we bij Hem zijn, hoe meer we Zijn schoonheid kunnen weerspiegelen. Jij helpt me ook heel erg om dichter bij Hem te komen.

Moeder,
Help ons om met Hem, door Hem en in Hem te leven. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn!

“Geestelijke cel”. Commentaar voor echtparen: Lucas 11, 27-28

 

Evangelie van de dag
Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd, toen het volk samenstroomde, begon Jezus te spreken: 
‘Dit geslacht is een verdorven geslacht; het verlangt een teken,
maar geen ander teken zal het gegeven worden dan het teken van Jona.
Zoals namelijk Jona een teken werd voor de Ninevieten, 
zo zal ook de Mensen­zoon het zijn voor dit geslacht.
De koningin van het Zuiden zal bij het oordeel opstaan samen met de mensen van dit geslacht 
en hen veroordelen, want zij kwam van het uiteinde der aarde om te luisteren naar de wijsheid van Salomo; welnu hier is meer dan Salomo.
De mensen van Nineve zullen bij het oordeel opstaan samen met dit geslacht en het veroor­delen,
want zij hebben zich bekeerd op de prediking van Jona: welnu, hier is meer dan Jona.

“Geestelijke cel”

Zou er iets verdorvens in mijn hart kunnen schuilen? De werkelijkheid is dat ik wellicht mijn eigen kwaad op mijn echtgenoot projecteer, waardoor ik bijdraag aan de verdorvenheid van zijn hart. Wanneer ik over hem oordeel, wanneer ik me richt op het werk van de duivel in hem in plaats van op het werk van God in hem, en ik hem verwijten maak door dat kwaad op hem te projecteren, koester ik dan misschien zelf een verdorven hart? Net als Jona vraag ik, wanneer mijn echtgenoot mij beledigt, niet om genade voor hem, maar om straf – zodat hij ervan leert! Zodat hij zich realiseert welke schade hij mij heeft berokkend en zich eindelijk bekeert! Maar God daarentegen is al tevreden met elk gebaar van berouw om al Zijn genade over hem uit te storten.

De Maagd van Fatima zei: „Vlucht voor het kwaad, want dat is het werk van Satan. Kijk naar al het mooie en goede, want dat is het werk van God.” Vaak hebben we nagedacht over hoe we graag in een soort „geestelijke cel“ zouden willen leven, waar we, hoewel we in de wereld wandelen, elk moment God blijven aanschouwen. De Zusters van Bethlehem dragen een habijt met een kap en zeggen dat dit is om de cel met zich mee te dragen. De cel is de plek waar zij bij de Heer zijn, en door de kap te dragen, blijven zij bij Hem, zelfs wanneer zij zich buiten hun fysieke cel bevinden.

Welnu, vandaag ben ik tot de conclusie gekomen dat ik van de vele ramen in mijn ‘spirituele cel’ er slechts één naar de wereld moet openen – namelijk datgene waardoor God vanuit mij naar alles en iedereen kijkt. Door dus met Zijn ogen naar de wereld en mijn echtgenoot te kijken, zal ik te allen tijde met Hem verenigd blijven, en zal de barmhartigheid die ik jegens mijn echtgenoot mis, uit mij stromen.

Toegepast op het huwelijksleven:

Carmen: Vergeef me, mijn lieve Juan, dat ik niet al het goede en mooie in jou zie, dat ik mijn geloof heb gedood dat God in jou is. Ik zie het kwade in jou en stop met in jou te geloven en in de genade die God mij via jou wil schenken. Mijn hart is slecht omdat het zich richt op en vasthoudt aan het slechte dat ik in jou zie. Ik bewaar jouw overtredingen in mijn geheugen en haal ze steeds weer tevoorschijn, waarbij ik het gevoel heb dat je mij en mijn liefde niet waard bent. Ik blijf hangen in mijn verdriet, maak mezelf tot de hoofdpersoon van ons verhaal en schuif God en Zijn barmhartigheid terzijde. Daarmee projecteer ik mijn eigen kwaad op jou, waardoor je ten onder gaat en ontmoedigd raakt. Heer, schenk mij een nederig hart zoals het Uwe, want wanneer U zelfs maar een spoor van het goede in een hart ziet, vergroot U dat om leven te schenken. Bovenal vergeet U de zonde en redt U de zondaar. Help mij al het goede en al het mooie in mijn echtgenoot te zien. Alleen dat.

Juan: Dankjewel mijn lieve Carmen, mijn geschikte hulp!

Moeder,

Schenk mij de genade om met U te leven in mijn geestelijke cel, zodat ik altijd bij U en bij God mag zijn, waar ik ook ben. Houd mij dicht bij U en laat mij nooit van Uw zijde afdwalen. Amen.


Schijnbeeld. Commentaar voor echtparen: Matteüs 22,1-14.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 

In die tijd nam Jezus het woord en sprak tot de hogepriester en de oudsten van het volk in gelijkenissen. Hij zei:
‘Het Rijk der hemelen gelijkt op een koning die een bruiloftsfeest gaf voor zijn zoon.
Hij stuurde zijn dienaars uit om allen te roepen die hij tot de bruiloft had uitgenodigd, maar zij wilden niet komen.
Daarop zond hij andere dienaars met de opdracht: Zegt aan de genodig­den: Zie ik heb mijn maaltijd klaar, mijn ossen en het gemeste vee zijn geslacht; alles staat gereed. Komt dus naar de bruiloft.
Maar zonder er zich om te bekommeren, gingen zij weg, de een naar zijn akker, de ander naar zijn zaken.
De overigen grepen zijn dienaars vast, mishan­delden en doodden hen.
Nu ontstak de koning in toorn, stuurde zijn troepen en liet de moordenaars ombren­gen en hun stad in brand steken.
Toen sprak hij tot zijn dienaars: Het bruiloftsmaal staat klaar, maar de genodigden waren het niet waard.
Gaat dus naar de drukke ver­keerswegen en nodigt wie ge er maar vindt tot de bruiloft.
Zijn dienaars gingen naar de wegen en brachten allen mee die zij er aantroffen, slechten zowel als goeden, en de brui­loftszaal liep vol met gasten.
Toen de koning binnen­kwam om de aanlig­genden te bezoeken, merkte hij daar iemand op die niet voor een bruiloft gekleed was.
En hij sprak tot hem: Vriend, hoe zijt gij hier binnengeko­men zonder bruilofts­kleed? Maar de man bleef het antwoord schuldig.
Toen sprak de koning tot de bedienden: Bindt hem aan handen en voeten en werpt hem buiten in de duisternis. Daar zal geween zijn en tandengeknars.
Velen zijn geroepen maar weinigen uitverko­ren.’

Schijnbeeld

Mijn ziel hunkert ernaar om lief te hebben en bemind te worden. Een honger naar God, een honger naar gemeenschap. Maar de wereld biedt mij een schijnbeeld: ‘Als ik meer heb, als ik … bereik, als mijn man verandert … dan zal ik gelukkig zijn.’ En zo ‘gaat de een naar zijn eigen zaken en de ander naar de zijne’.

De misleiding bestaat erin onze honger te willen stillen met bezit, prestaties, kennis, macht, populariteit, controle, erkenning… We ruilen het feestmaal in voor goede, maar kleine dingen; het eeuwige voor het onmiddellijke; de gemeenschap voor het bezit.

Welke ‘landen en zaken’ houden mij vandaag van mijn echtgenoot/echtgenote weg?

Terug naar het huwelijksleven:

Juan is gekwetst door María, zijn vrouw. Ze heeft hem onbeleefd geantwoord en ze zijn in een ruzie terechtgekomen. Deze keer is hij er duidelijk over:

—Zolang ze niet erkent wat ze heeft gedaan, kom ik niet bij haar in de buurt.

En hij heeft gelijk: María heeft een fout gemaakt. Maar zonder het te beseffen, maakt Juan van zijn behoefte aan gerechtigheid zijn ‘landerijen en zaken’: hij geeft er de voorkeur aan de schuld te innen in plaats van de gemeenschap met María te herstellen.

Als hij terugkomt van zijn werk, op weg naar zijn dagelijkse ontmoeting met Jezus in de eucharistie, hoort hij in de auto ‘Cada uno su razón’, een lied van Nacha Pop. Eén zin dringt tot zijn hart door: ‘Misschien is het beter dat we elkaar niet begrijpen, zodat we allebei ons gelijk kunnen behouden.’

Zijn gelijk behouden ten koste van het verlies van de gemeenschap? Plotseling ziet hij het: Maria heeft zich vergist, ja, maar hij heeft zich zo vastgeklampt aan zijn gelijk dat het een muur is geworden. God wijst hem op zijn hoogmoed.

Na de eucharistieviering voelt hij de behoefte om in aanbidding te blijven. Eerst verlangt hij ernaar getroost te worden door Gods barmhartigheid; maar beetje bij beetje ontstaat er iets nieuws in hem: een uitnodiging om het Hart van Christus te troosten, dat ook gekwetst is door zijn gebrek aan liefde. Hij wil niet langer gelijk hebben; hij wil liefhebben.

Thuis aangekomen zit Maria in stilte. Juan loopt langs haar, blijft staan en gaat, zonder iets te zeggen, naast haar zitten en neemt haar hand.

Maria kijkt hem aan.

En het Feest begint: de vrede van het afzien van het innen van de schuld, de genade om Maria weer als een geschenk te zien en de vreugde van de hereniging.

Omdat hij aan zijn gelijk wilde vasthouden, stond Juan op het punt het Feest te missen.

Moeder,

Leid ons aan Uw hand naar het bruiloftsfeest van Uw Zoon. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, Hij die ons met Zijn Bloed heeft verlost.


Luisteren en gehoorzamen. Commentaar voor echtparen: Lucas 11:27-28

 

Evangelie van de dag

Lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas

In die tijd was Jezus aan het spreken. Toen verhief een vrouw uit de menigte haar stem 
en riep Hem toe: ‘Gelukkig de schoot die U gedragen heeft en de borsten die U hebben gevoed.’
Maar Hij sprak: ‘Veeleer gelukkig die naar het woord van God luisteren en het onderhouden.’

Luisteren en gehoorzamen.

In dit evangelie krijgt Jezus complimenten te horen, en Hij maakt van deze gelegenheid gebruik om ons een belangrijke les mee te geven. Het zijn niet de complimenten, en evenmin de beledigingen, die ons tot handelen moeten aanzetten, maar het doen van de wil die God voor ons heeft. Want als we gevoelig zijn voor complimenten, zijn we dat ook voor beledigingen en voor wat anderen van ons denken; en het enige wat een mens definieert, zijn zijn daden, en niet wat er over hem wordt gezegd. Daarom noemt Jezus degenen zalig die het woord van God beluisteren en het naleven. Dat was een van de eigenschappen van onze Moeder, die nog belangrijker is dan het feit dat zij Hem heeft verwekt en in Zijn kindertijd heeft gevoed. Maria is het volmaakte voorbeeld van deze weg. Zij is niet alleen zalig omdat zij Jezus in haar schoot heeft gedragen, maar vanwege haar volkomen gehoorzaamheid aan het goddelijke plan. En dit is zo belangrijk dat Jezus het in andere evangeliepassages herhaalt: zoals wanneer Hij in Johannes 15,14 zegt: “Jullie zijn mijn vrienden, als jullie doen wat ik jullie opdraag”, of wanneer Hij zegt dat zijn moeder en zijn broers en zussen degenen zijn die naar het woord van God luisteren en het naleven (Mt 12,46-50 en Lc 8,19-21). Hoe belangrijk is het om naar het Woord te luisteren, de enige manier om de wil van God voor ons te kennen, maar ook om niet bij het louter luisteren te blijven, maar zijn woord na te leven, te doen wat God wil dat we doen.

Hetzelfde kan ons als echtpaar overkomen: we kunnen heel mooie woorden tegen elkaar zeggen, maar niets voor elkaar doen, en wat hebben we daar dan aan? En als mijn man een zuur gezicht trekt en in een slechte bui is, en onzin uitkraamt, moet ik dan ophouden met het goede te doen? We mogen ons niet laten leiden door vleierijen of beledigingen, maar moeten altijd de wil van God zoeken. En hoe kunnen we in het huwelijksleven naar het woord van God luisteren, om het te kunnen naleven? Door het gezamenlijk gebed, die heilige ruimte waar man en vrouw samen zitten om naar de Heer te luisteren. Het gaat er niet om de werkelijkheid te interpreteren volgens onze eigen maatstaven of uit egoïsme, maar om naar de echtgenoot te kijken met de ogen van God.

Toegepast op het huwelijksleven:

Pedro: Weet je, Pilar? Als ik nadenk over het evangelie van vandaag, realiseer ik me dat we vaak denken dat ons huwelijk alleen kan functioneren op basis van onze menselijke krachten of onze natuurlijke gevoelens. Maar Jezus zegt ons dat het ware geluk te vinden is in het samen luisteren naar en naleven van het Woord van God. Vind je niet dat we te veel naar onszelf luisteren en dat het ons moeite kost om naar Hem te luisteren?
Pilar: Dat is inderdaad zo, Pedro, ik merkte precies hetzelfde. Ik denk dat de dagelijkse drukte en de vermoeidheid ons in egoïsme doen vervallen, en daarom kost het ons moeite om samen die stilte te vinden, dat moment van gebed dat zo nodig is om te ontdekken wat God voor ons gezin wil.
Pedro: Weet je, schat. Iets zegt me vandaag dat ‘naar Zijn Woord luisteren’ betekent: even pauzeren, de schermen uitzetten en samen bidden, elke dag volharden in ons moment van echtelijk gebed, zonder haast en met een open hart.
Pilar: En ‘het naleven’ betekent naar je kijken met de ogen van Christus en van je houden in het concrete, in de dagelijkse details, waarbij ik mijn klachten opzij zet om je te dienen zonder er iets voor terug te verwachten, en zonder van je te eisen wat ik zelf zou willen.
Pedro: Laten we dan gaan zitten om samen te bidden, al is het maar tien minuten, om te ontdekken en te aanvaarden wat God van ons vraagt. Zo laten we bovendien de Heer de kleine wrijvingen helen die we misschien hebben gehad.
Pilar: Laten we gaan, want om ‘het Woord na te leven’ in het dagelijks leven, wil ik de Maagd Maria om haar volgzaamheid vragen. Ik hou van je.

Moeder,

leer ons alert te zijn om de wil van God te ontdekken, en volgzaam te zijn aan wat God voor ons wil, zodat we grote vruchten van Liefde kunnen voortbrengen. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!


Uw trouw. Commentaar voor echtparen: Lucas 11, 15-26

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

Toen Jezus eens een duivel had uitgedreven zeiden enkelen: ‘Door Beëlzebul, de vorst der duivels, drijft Hij de duivels uit.’
Anderen, om Hem op de proef te stellen, verlangen van Hem een teken uit de hemel.
Maar Hij kende hun gedachten en sprak tot hen: ‘Elk rijk dat innerlijk verdeeld is, vervalt tot een woeste­nij, het ene huis valt op het andere.
Als nu ook de satan met zichzelf in strijd is, hoe kan zijn rijk dan standhouden? Ge zegt immers, dat ik door Beelzebul de duivels uitdrijf.
Als Ik door Beëlzebul de duivels uitdrijf, door wie drijven uw zonen ze dan uit? Daarom zullen zij uw rechters zijn.
Maar als ik door de vinger Gods de duivels uitdrijf, dan is inderdaad het Rijk Gods tot u gekomen.
Wanneer een sterke, welbewapend, zijn huis en hof bewaakt, is zijn bezit veilig.
Komt er echter iemand die sterker is dan hij en die hem overwint, dan rooft deze zijn volle uitrusting, waarop hij zijn vertrouwen stelde, en verdeelt wat hij bezit als buit.
Wie niet met Mij is, is tegen Mij, en wie niet met Mij bijeenbrengt, drijft uiteen.
Wanneer de onreine geest een mens verlaat, gaat hij rondzwerven in dorre streken op zoek naar rust. Vindt hij die niet, dan zegt hij: Ik keer terug naar mijn huis, dat ik verlaten heb.
Bij zijn komst vind hij het schoonge­maakt en op orde.
Dan gaat hij zeven andere geesten erbij halen, nog slechter dan hijzelf; ze trekken erin en gaan daar wonen. Het laatste is voor die mens nog erger dan het eerste.’

Uw trouw

Mijn lieve Jezus, wat doet het pijn om te horen hoe ze U beschuldigen! Ze proberen U keer op keer ‘in de val te lokken’ met leugens en halve waarheden. Ze willen het Goede Nieuws dat U hun verkondigt niet zien, ze willen Uw grote goedheid jegens de zieken, de zondaars en de bezetenen niet zien… ze willen alleen hun zekerheid en hun macht behouden. En U toont zich, eens te meer, volkomen trouw aan het plan van de Vader. In dit evangelie wordt U met wantrouwen, kritiek en beschuldigingen geconfronteerd. Maar U blijft standvastig in Uw missie. Uw trouw hangt niet af van de reactie die U krijgt, maar van de liefde voor de Vader die in Uw Heilig Hart woont. Dit is een kostbare les voor ons huwelijk. Ook wij als echtpaar zijn geroepen tot een trouw die niet afhangt van de omstandigheden, van de stemming van het moment of van de reactie van de ander. Heer, U laat ons zien dat ware liefde altijd blijft bestaan door zich te geven en het Rijk van God op te bouwen, zelfs als dat niet begrepen wordt. Leven in trouw, zonder uit het oog te verliezen dat we een sterke neiging hebben om te vallen door onze begeerte, maar dat met volharding en trouw onze weg gemakkelijker te bewandelen zal zijn.

Terug naar het huwelijksleven:

José Zullen we al beginnen met het echtelijke gebed?
Maria: Wacht even tot de serie afgelopen is, ik ben net gaan zitten.
José: Maripi, schat. Denk eraan hoe belangrijk onze begeleiders het vinden dat we elke dag ons echtelijk gebed doen.  En ik moet naar bed, want je weet dat ik super vroeg opsta, en vanwege mijn werk is het, zoals je weet, heel belangrijk dat ik uitrust.
Maria: Je hebt gelijk, José.  Zoals mijn moeder zegt: je hebt meer gelijk dan een heilige! Maar je weet hoe lui ik ben op dit uur…
José: Ja, ik begrijp je volkomen. Ik heb hetzelfde, maar één woord uit de bijeenkomst van gisteren is me bijgebleven: ‘inplannen’. Het klinkt nogal kil, dat we ons gebedsmomentje in een strak schema moeten inpassen. Maar ik denk dat het de beste manier is om het te doen, in ieder geval in het begin.
Maria: Je hebt gelijk, anders slagen we er tussen de kinderen en het werk door niet in om dit beetje tijd vrij te maken om aan onszelf te besteden. De kinderen waarderen het vast wel, want ze hebben me al eens verteld hoe goed ze ons zien na ons gebed.
José: Met dat korte moment geven we de kinderen een beter voorbeeld dan met wat dan ook. Laten we beginnen: „Heilige Geest, kom elke dag in onze harten…”

Moeder

U bent ons beste voorbeeld van trouw en toewijding, van het naleven van het Woord van Uw Zoon, onze Heer. Gezegend en geprezen zij Hij voor altijd in het Allerheiligste Sacrament van het Altaar. Amen.