In die tijd zei Jezus: Waarmee zal Ik de mensen van dit geslacht vergelijken? Waar lijken ze op?
Ze gelijken op kinderen die op het marktplein zitten en elkaar toeroepen:
Wij hebben voor jullie op de fluit gespeeld en jullie hebt niet gedanst;
wij hebben een treurlied gezongen en jullie hebt niet gehuild.
Immers: Johannes de Doper is gekomen, eet geen brood en drinkt geen wijn
en gij zegt: Hij is van de duivel bezeten!
De Mensenzoon is gekomen, eet en drinkt wel, en gij zegt:
Kijk die gulzigaard en wijndrinker, die vriend van tollenaars en zondaars!
Maar de Wijsheid vindt rechtvaardiging bij al haar kinderen.’
Jezus, wat wil je me in dit evangelie zeggen?
Je woorden weerklinken in mijn hart wanneer ik echt naar je luister. Wanneer ik in stilte het lawaai van deze wereld, dat me overspoelt, wegneem.
Ik weet wat U tegen me zegt: waar wacht je nog op? Wat moet ik nog meer doen om je te laten reageren?
U houdt oneindig veel van me, U hebt me met oneindige liefde geschapen. Precies zoals ik ben, hebt U mij gekozen. U bent mens geworden om mij te leiden. U hebt U laten martelen tot de meest gruwelijke dood om mij te redden. En toch geef ik me nog niet helemaal over.
Heer, help mij nu te reageren. Om U voor alles te danken. Om elk moment te benutten om mijzelf aan U over te geven. Vooral wanneer het mij het minst ligt, waarneer het mij het meest moeite kost.
Dank U, Jezus, voor mijn juiste hulp. Degene aan wie U hebt gedacht, zodat ik kan leren lief te hebben, toe te geven, te vergeven, te verwelkomen, mijzelf over te geven. Zonder zijn hulp zou het onmogelijk zijn, zou ik egoïstisch zijn en zou ik niet ophouden naar mezelf te kijken.
Alstublieft, Heer. Laat me nu reageren. Schenk me de genade om te erkennen dat wat mij ervan weerhoudt gelukkig te zijn mijn eigenliefde is, niet de zwakheid van mijn echtgenoot. En geef me van daaruit de kracht om vol te houden in een leven van gebed en sacramenten, vorming en zelfverloochening en werken van liefde. En daarmee zult U wonderen in mij verrichten.
Heel erg bedankt, Heer.
Terug naar het huwelijksleven:
Mar: Ángel, als je vandaag aan je huwelijk zou kunnen beginnen, wat zou je dan anders doen?
Ángel: Ik zou zonder twijfel de Heer centraal stellen. Dat lijkt me zo vanzelfsprekend. Als het hier om liefde gaat, zou ik degene die werkelijk de Liefde is, degene die mij heeft geleerd te liefhebben, in het middelpunt van mijn leven plaatsen. En dat is Jezus. Het verlangen dat ik in mijn hart koester, is om jou met heel mijn hart lief te hebben en door jou bemind te worden. En dat kan alleen Jezus mij leren.
Mar: Dat vind ik prachtig. Ik ben het er helemaal mee eens. Welnu, aangezien Hij ons heeft gezegd dat Hij alle dingen nieuw maakt en dat voor Hem niets onmogelijk is, laten we ons huwelijk dan nu in Zijn handen leggen. Zonder verder te wachten. Zonder ons zorgen te maken over de fouten uit het verleden.
Ángel: Laten we er dan voor gaan. Het is zo duidelijk dat er niets belangrijker is! En we weten dat we, om dat te bereiken, eerst onze armoede en onze zonde moeten erkennen. Van daaruit moeten we naar Hem luisteren en een leven beginnen van gebed, van het beleven van de sacramenten, van vorming om Zijn plan te leren kennen en van zuivering om onze zondige daden om te zetten in deugd en werken van liefde.
Mar: Laten we ervoor gaan! Het is geen theorie. Het kan niet duidelijker zijn. Laten we alleen Zijn wil doen en je zult zien waar ons huwelijk toe leidt.
Moeder,
Alstublieft, we willen een huwelijk dat net zo mooi is als God het bedoeld heeft. Help ons om ons in de handen van Uw Zoon te stellen om dat te bereiken. Gezegend en geprezen zij God!
