Aandacht schenken. Overweging voor echtparen: Matteüs 13, 18-23

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Gij dan, luistert naar de gelijkenis van de zaaier:
Zo dikwijls iemand het woord van het Konink­rijk wel hoort maar niet begrijpt, komt de boze en rooft weg wat gezaaid ligt in zijn hart; dat is hij die op de weg gezaaid is.
Die op rotsachtige plekken werd gezaaid, is hij die het woord hoort en het terstond met blijdschap opneemt:
maar hij heeft geen wortel geschoten, hij leeft bij het ogenblik, en als hij omwille van het woord verdrukt of vervolgd wordt, komt hij onmiddel­lijk ten val.
Die gezaaid werd tussen distels is hij die het woord wel hoort, maar dit wordt door de zorgen van de wereld en de begoocheling van de rijkdom verstikt en zo blijft het zonder vruchten.
Maar die in goede aarde werd gezaaid, is hij die het woord hoort en begrijpt en daarom vrucht draagt: bij de een is de op­brengst honderdvoudig, bij een ander zestigvoudig en bij een ander dertigvoudig.’

Woord van de Heer.
Let goed op.

De Heer heeft ons altijd iets te zeggen via Zijn woord, vandaag, op dit moment, in deze omstandigheden, specifiek aan mij, aan ieder van ons.
In dit evangelie vertelt Hij ons dat ik naar het Woord kan luisteren en het in gebed tot me kan nemen, of er niet naar kan luisteren en er geen acht op kan slaan, maar wat de Heer van ons vraagt, is dat we het tot leven brengen, dat Zijn Woord in ons hart ontkiemt en vrucht draagt in ons leven, in ons huwelijk en ons gezin door middel van concrete daden.
Dat we alle omstandigheden beleven zoals Hij ze zou beleven, zodat Hij het is die in mij leeft, zodat waar mijn trots is, Zijn nederigheid is. Waar mijn ongeduld is, is Zijn geduld. Waar mijn woede is, is Zijn zachtmoedigheid. Waar mijn egoïsme is, is Zijn toewijding.
Dank U, Heer, voor Uw Woord, dat altijd leeft.

Toegepast op het huwelijksleven:

Carmen: Wat heeft de priester het evangelie vandaag mooi uitgelegd. Het raakte me erg toen hij zei dat het Woord van God niets voorstelt als we het in de kerk laten en het niet mee naar huis nemen.
Elias: Ja, dat is waar. Soms horen we prachtige dingen, maar daarna gaan we gewoon door met leven zoals altijd. We moeten de Heer toestaan ons echt te veranderen.
Carmen: Hopelijk lukt ons dat.

(Later, in de avond…)
Carmen: Elias, kun je even komen helpen om deze doos naar boven te brengen? Ik krijg het alleen niet voor elkaar.
Elías: Ik kom eraan… Wacht even, ik kijk even deze actie, die cruciaal is voor het WK.
Carmen: Elias, het is al een paar minuten geleden. Kun je nu komen? Ik zou het echt heel goed kunnen gebruiken.
Elías: Wat ben je toch vervelend! Zie je niet dat ik naar de wedstrijd zit te kijken? Je brengt die doos straks wel naar boven.
Carmen: Elias, kijk me even aan. Weet je nog wat we vanmorgen hebben gehoord? De priester zei dat het Woord van God zichtbaar moet zijn in de kleine dingen, in hoe we de mensen om ons heen dienen. Ik denk dat de Heer ons op dit moment een kans geeft om dat in praktijk te brengen.
Elias: Je hebt gelijk… Dat realiseer ik me nu pas. Een paar uur geleden zei ik nog dat ik het evangelie wilde naleven, en bij de eerste de beste gelegenheid dacht ik alleen maar aan mezelf. Vergeef me.
Carmen: Natuurlijk vergeef ik je.
Elias: Ik kom er meteen aan. Laten we die doos samen naar boven brengen.
Carmen: Dank je wel. Soms vraagt de Heer geen buitengewone dingen van ons; alleen dat we onze eigen zaken opzij kunnen zetten uit liefde voor de ander.
Elías: Dat is waar. Hoe gemakkelijk is het om vol enthousiasme uit een preek te komen… en hoe moeilijk is het om dat een paar uur later thuis in de woonkamer in praktijk te brengen.
Carmen: Het belangrijkste is dat de Heer ons altijd een nieuwe kans geeft om het Woord in daden om te zetten.
Elias: Laten we deze dan maar aangrijpen. En vanavond, als we samen bidden, danken we Hem dat Hij ons zo liefdevol heeft gecorrigeerd.

Moeder,

Help ons het Woord van God te belichamen zoals jij dat deed, zodat we je Zoon kunnen bereiken. Geprezen zij de Heer.


In Christus blijven. Overweging voor echtparen: Johannes 15,1-8.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 15,1-8.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Ik ben de ware wijnstok en mijn Vader is de wijn­bouwer.
Elke rank aan Mij die geen vrucht draagt, snijdt Hij af; en elke rank die wel vrucht draagt zuivert Hij, opdat zij meer vrucht mag dragen.
Gij zijt al rein dank zij het woord dat Ik tot u gesproken heb.
Blijft in Mij, zoals Ik in u. Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, maar alleen als zij blijft aan de wijnstok, zo gij evenmin, als gij niet blijft in Mij.
Ik ben de wijnstok, gij de ranken. Wie in Mij blijft, zoals Ik in hem, die draagt veel vrucht, want los van Mij kunt gij niets.
Als iemand niet in Mij blijft, wordt hij wegge­worpen als de rank en verdort; men brengt ze bij elkaar, gooit ze in het vuur, en ze verbranden.
Als gij in Mij blijft en mijn woorden in u blijven, vraagt dan wat gij wilt en gij zult het krijgen.
Hierdoor wordt mijn Vader verheerlijkt, dat gij rijke vruchten draagt; zo zult gij mijn leerlingen zijn.
Woord van de Heer

In Christus blijven.

Hoe gemakkelijk is het om in de verleiding te komen te denken dat onze liefde afhangt van onze eigen kracht, van onze goede wil of van het feit dat de ander reageert zoals we verwachten. Maar Jezus herinnert ons er vandaag aan: “Zonder mij kunt u niets doen.”

Hij is de Wijnstok en wij, als echtgenoten, zijn twee ranken die geroepen zijn om met Hem verbonden te blijven. Het is niet genoeg om onderling verbonden te zijn; als we ophouden ons te voeden met hetzelfde sap, namelijk de liefde van Christus, verzwakt onze liefde beetje bij beetje, verdort ze en begint ze te leven van menselijke inspanningen, en dan komen de eisen en teleurstellingen.

De Vader snoeit, als een goede wijngaardenier, ook ons huwelijk. Soms komen die snoeiwerkzaamheden in de vorm van moeilijkheden, ziekte, karakterverschillen, kinderen, vermoeidheid. In eerste instantie lijken het verliezen, maar als we ze in eenheid met Christus beleven, worden ze een gelegenheid om onze liefde te zuiveren van egoïsme, hoogmoed en valse zekerheden. God snoeit niet om ons te laten lijden, maar om onze liefde vruchtbaarder te maken. In Christus blijven betekent Hem tot het middelpunt van ons huwelijksleven maken: samen bidden, de sacramenten ontvangen, naar Zijn Woord luisteren en Zijn wil zoeken vóór de onze. Dan houden we op tegen elkaar te strijden en beginnen we samen te strijden voor het huwelijk.

De overvloedige vrucht waar Jezus over spreekt, bestaat niet alleen uit uiterlijke daden. De eerste vrucht is een huwelijk waarin geduld, vergeving, tederheid, gastvrijheid en toewijding groeien. Zo’n huwelijk evangeliseert zonder dat er veel woorden nodig zijn, omdat het de liefde van God zichtbaar maakt.

Toegepast op het huwelijksleven:

Mateo: Vandaag viel het me op toen Jezus zei: “Zonder mij kunt u niets doen.” Ik realiseerde me dat ik vaak wil dat ons huwelijk alleen door mijn inspanningen goed functioneert.

Rosa: Dat heb ik ook. En als ik niet meer op de Heer vertrouw, word ik ongeduldiger en ga ik verwachten dat jij degene bent die verandert.

Mateo: En de moeilijkheden… Vroeger zag ik die als een mislukking, maar nu begrijp ik dat ze ook een snoei van God kunnen zijn om ons te leren beter lief te hebben.

Rosa: Ja. Als we die momenten in verbondenheid met Christus beleven, in plaats van ons van Hem af te keren, helpt het ons om te groeien in liefde, om hechter met elkaar verbonden te zijn.

Mateo: Dus in plaats van te vragen dat de problemen verdwijnen, zouden we moeten vragen om met Hem verbonden te blijven.

Rosa: Precies. Want als we allebei verbonden zijn met de Wijnstok, zullen we ook meer verbonden zijn met elkaar.

Moeder,

Bewaar ons in je hart, zodat we altijd in het hart van je Zoon mogen blijven. Gezegend zij je, trouwe Moeder.


Van U houden zoals Maria Magdalena. Overweging voor echtparen: Johannes 20, 1-2. 11-18

Geef een reactie
Evangelie van de dag
Lezing uit het Heilig Evangelie volgens Johannes

Op de eerste dag van de week kwam Maria Magdalena, vroeg in de morgen ‑ het was nog donker ‑ bij het graf en zag dat de steen van het graf was weggerold.
Zij liep snel naar Simon Petrus en naar de andere, de door Jezus beminde leerling, en zei tot hen: ‘Ze hebben de Heer uit het graf genomen en wij weten niet waar ze Hem hebben neergelegd.’
Maria stond buiten bij het graf te schreien. En al schreiend boog zij zich naar het graf toe
en zag op de plaats waar Jezus’ lichaam gelegen had, twee in het wit geklede engelen zitten, een aan het hoofdeinde en een aan het voeteneinde.
Zij spraken haar aan: ‘Vrouwe, waarom schreit ge?’ Zij antwoordde: ‘Zij hebben mijn Heer weggenomen en ik weet niet waar zij Hem hebben neerge­legd.’
Toen zij dit gezegd had, keerde zij zich om en zag Jezus staan, maar zonder te weten dat het Jezus was.
Jezus zei tot haar: ‘Vrouw, waarom schreit ge? Wie zoekt ge?’ In de mening dat het de tuinman was, vroeg zij: ‘Heer, mocht gij Hem hebben weggenomen, zeg mij dan waar ge Hem hebt neergelegd, zodat ik Hem kan weghalen.’
Daarop zei Jezus tot haar: ‘Maria!’ Zij keerde zich om en zei tot Hem in het Hebreeuws: ‘Rabboeni!’ ‑ wat leraar betekent.
Toen sprak Jezus: ‘Houd mij niet vast, want Ik ben nog niet opgestegen naar mijn Vader, maar ga naar mijn broeders en zeg hun: Ik stijg op naar mijn Vader en uw Vader, naar mijn God en uw God.’
Maria Magdalena ging aan de leerlingen berichten dat zij de Heer gezien had, en wat Hij haar gezegd had.

Woord van de Heer.
Van U houden zoals Maria Magdalena

Mijn geliefde Heer, ik ben dol op de drie Maria’s uit het Evangelie: Uw Moeder, Maria van Bethanië en Maria Magdalena. Wat hielden zij toch veel van U! Alstublieft, Heer, leer mij om net zo van U te houden als zij. Ik weet dat als ik volhard in het gebed en de sacramenten, en probeer elke seconde in Uw aanwezigheid te leven, U mij dat kunt leren.
Wat een tederheid bij Magdalena! Hoe zocht ze U toch, hoe huilde ze bij Uw afwezigheid! Maar ze huilde zo erg dat ze U niet herkende toen U naast haar stond. Heer, hoe vaak huil ik wel niet omdat ik in mijn problemen niets zie en het lijkt alsof U er niet bent. En toch bent U altijd aan mijn zijde. U lijdt meer dan ik, want Uw Hart is veel gevoeliger. Jezus, laat mij volledig op U vertrouwen. U weet alles, U kunt alles. Als U toestaat dat dingen gebeuren, is dat omdat U daaruit een groter goed zult voortbrengen als ik het samen met U omarm.
Heer, laat mij elke gelegenheid aangrijpen om meer van U te houden. Om meer van U te houden juist daar waar het pijn doet. En om vooral van U te houden in mijn echtgenoot. Laat mij voor hem zijn zoals U. Laat mij heel aandachtig zijn, laat mij naar hem toe rennen. Laat mij in zijn hart kijken. Laat mij hem vragen stellen. Laat mij hem troosten. Laat mij van hem houden. Heer, door mijn echtgenoot lief te hebben, heb ik U lief.

Terug naar het huwelijksleven:

Gijs: Teresa, in dit gebedsmoment wil ik je om vergeving vragen omdat ik zo slecht gehumeurd was. En ik wil je vooral bedanken dat je niet boos bent geworden, dat je me zo hebt opgenomen. Het is prachtig hoe je bent veranderd, hoe je me helpt in mijn moeilijke momenten.
Teresa: Gijs, ik hou heel veel van je. Het is de liefde van God die dit doet, niet ik. Vroeger was ik daar niet toe in staat. Mijn trots kreeg de overhand, ik vond het oneerlijk dat je zo reageerde. Nu beleef ik het samen met Jezus. Ik voel me zo geliefd, zo vergeven, dat ik alleen maar wil liefhebben zoals Hij. En die moeilijke momenten zijn daar perfect voor. Dus duizendmaal dank!
Gijs: Haha! Nou, dan ga ik nog meer mopperen om je meer kansen te geven! Grapje! Help me alsjeblieft om verder te komen op deze weg. Ik wil de Heer veel meer liefhebben en zo ook jou veel meer kunnen liefhebben, want je verdient alles. Hoe doe ik dat?
Teresa: Vanaf vandaag gaan we ons meer toeleggen op het gebed. Daar ontdekken we de liefde van God en laat Jezus ons zien wat ons ervan weerhoudt om te liefhebben zoals Hij: onze eigenliefde. En laten we de zomer benutten om elke dag samen naar de mis te gaan. In het besef dat we, vervuld van Christus in de Eucharistie, ons net als Hij zullen kunnen overgeven. En laten we ons voornemen elkaar te helpen om elke moeilijke situatie te benutten als een kans om te leren liefhebben. Wat vind je ervan?
Gijs: Laten we ervoor gaan! Dank U, Heer!

Moeder,

Leer mij alstublieft om Uw Zoon te liefhebben zoals U dat doet. Help mij Zijn oneindige Liefde te omarmen, zodat ik kan liefhebben zoals Hij. Gezegend en geprezen zij God!

Zijn wil. Overweging voor echtparen: Matteüs 12,46-50.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 12,46–50.

Terwijl Hij nog tot het volk sprak, gebeurde het dat zijn moeder en broeders buiten stonden om te trachten met Hem te spre­ken.
Iemand kwam Hem nu zeggen: ‘Uw moeder en broeders staan daar buiten en willen U spreken.’
Maar hij antwoordde aan degene die Hem dit kwam zeggen: ‘Wie is mijn moeder en wie zijn mijn broeders?’
En met een gebaar naar zijn leerlingen zei Hij: ‘Ziedaar mijn moeder en mijn broeders;
want mijn broeder, mijn zuster en mijn moeder zijn zij die de wil volbrengen van mijn Vader in de hemel.’
Zijn wil.
Hoe gemakkelijk is het soms om te zeggen dat we “de wil van God” willen doen, maar wat kost het ons toch veel moeite om dat ook echt te doen! Onze begeerte, onze eigen maatstaven, onze neiging tot slachtofferschap, tot gemakzucht, tot hoogmoed, tot luiheid… Hoe vaak belemmert onze gevallen natuur ons om de ware wil van de Heer te onderscheiden en die elke dag na te leven, zodat we Zijn plan in ons huwelijk kunnen verwezenlijken.
Daarom is het belangrijk om de weg te kennen die ons naar de heiligheid leidt en daarop te blijven, door te zetten, elkaar te helpen en, in de eerste plaats, onder ons als echtgenoten: we moeten elkaar zien als broers en zussen, met de waardigheid van kinderen van God, en niet als een last of alsof we vijanden zijn. We moeten begrijpen dat ieder zijn zwakheden heeft, maar ook zijn gaven, die we in dienst van de ander moeten stellen om zo eerder de hemel te bereiken, en niet eisen wat we zelf nog niet eens hebben bereikt.

Terug naar het huwelijksleven:

(Paula komt uitgeput thuis na een zware dag op het werk en is chagrijnig door deze ondraaglijke hitte, en denkt bij zichzelf: Nu is het genoeg! Weer een dag waarop Gijs ’s ochtends is vertrokken zonder het bed op te maken, en dan staat hij ook nog eens later op, terwijl ik degene ben die de kinderen naar school brengt! Zodra hij thuiskomt, ga ik hem eens flink de les lezen.)
(Gijs komt ook uitgeput thuis, nadat hij de kinderen van school heeft opgehaald, maar blij om Paula te zien geeft hij haar een kus, zonder haar boze blik op te merken.)
Gijs: Hallo, schat! Hoe was je dag? Kinderen, leg alles op zijn plek en ga douchen, jullie ruiken als opgesloten leeuwen! Jeetje, wat een ondraaglijke hitte! Liefje, ik maak vandaag het avondeten klaar, ga bij de ventilator zitten en drink een glas lekker koud water.
Paula: Gijs, je hebt me net helemaal ontwapend.
Gijs: Wat zeg je nou, schat? Ik begrijp je niet, gaat het wel?
Paula: Nou… ik was eigenlijk heel boos toen ik thuiskwam en het bed onopgemaakt zag, en ik heb al een tijdje nagedacht over hoe ik je de les zou lezen, maar je hebt zojuist al mijn argumenten onderuit gehaald met je houding. Nu zie ik in dat dat bed gewoon weer een van je verstrooidheden is.
Gijs: O jee, schat! Ben ik het echt weer vergeten? Ik ben een ramp, vergeef me! Ik sta elke dag op en vraag de Heer om me te helpen Zijn wil te doen en al mijn luiheid en rommel te overwinnen… maar sommige vergeetachtigheden lukt het me niet te overwinnen.
Paula: Vraag me niet om vergeving, ik denk dat de Heer mij deze keer een standje geeft; jij bent een schat van een man en ik ben degene die jou moet zien als het schat dat je bent. Ik zou dankbaar moeten zijn voor de kans die de Heer me geeft wanneer ik zie dat je het bed onopgemaakt laat liggen, zodat ik aan mijn passies kan werken, mijn gaven in jouw dienst kan stellen en zo God kan verheerlijken.

Moeder,

Mogen we ons bewust zijn van al die kansen die de Heer ons biedt om Zijn wil te doen.
Gezegend zij de Heer!

Geen bewijzen eisen. Overweging voor echtparen: Matteüs 12, 38-42

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Op zekere dag richtten enige schriftgeleer­den en Farizeeën zich tot Hem met de woorden: ‘Meester, wij willen een teken van U zien.’
Maar Hij gaf hun ten antwoord: ‘Een slecht en overspelig geslacht verlangt een teken, maar geen ander teken zal hun gegeven worden dan dat van de profeet Jona.
Zoals mogelijk Jona drie dagen en drie nachten verbleef in de buik van het zeemon­ster, zo zal de Mensen­zoon drie dagen en drie nachten verblijven in de schoot van de aarde.
De mensen van Nineve zullen bij het oordeel opstaan samen met dit geslacht en het veroordelen, want zij hebben zich bekeerd op de prediking van Jona; welnu, hier is meer dan Jona.
De koningin van het Zuiden zal bij het oordeel opstaan samen met dit geslacht en het veroordelen, want zij kwam van het uiteinde der aarde om te luisteren naar de wijsheid van Salomo: welnu hier is meer dan Salomo.

Woord van de Heer.
Geen bewijzen eisen

In dit evangelie hekelt Jezus een houding die ook in het huwelijk kan voorkomen: de voortdurende behoefte aan ‘bewijzen’ om in de liefde van de ander te geloven. De farizeeën vragen om een buitengewoon teken, maar zijn niet in staat de aanwezigheid van God te herkennen die ze al voor zich hebben. Iets soortgelijks kan ons overkomen wanneer we spectaculaire gebaren verwachten om ons geliefd te voelen en de kleine, alledaagse tekenen niet meer waarderen: een gesprek, een opoffering, een stille dienst, een liefdevolle blik of oprechte vergeving. De Heer nodigt ons echter uit om niet zozeer te vragen: ‘Wat moet mijn man of vrouw nog meer doen om te bewijzen dat hij of zij van mij houdt?’, maar: ‘Heb ik een hart dat bereid is de liefde te erkennen die ik al ontvang en me erdoor te laten veranderen?’. Wanneer het hart eraan gewend raakt bewijzen te eisen, raakt het uiteindelijk verblind voor de gaven die God al schenkt. Wanneer we daarentegen leren om met dankbaarheid te kijken, ontdekken we dat Christus nog steeds wonderen verricht in ons gezin door middel van geduld, trouw, verzoening en wederzijdse dienstbaarheid. De Heer herinnert ons eraan dat het grootste teken Zijn totale overgave aan het kruis en Zijn verrijzenis zal zijn. Ware liefde toont zich niet met vuurwerk, maar met volhardende toewijding, zelfs als dat moeilijk is. Ook wij als echtgenoten zijn geroepen om van ons leven een ‘teken van Jona’ te maken: sterven aan het egoïsme, zodat de liefde elke dag opnieuw kan opbloeien.

Toegepast op het huwelijksleven:

Teresa: Alfonso, ik wacht al dagen op een teken dat je van me houdt.
Alfonso: En dat ik probeer mee te gaan in alle plannen die je voorstelt?
Teresa: Nou ja, dat vind ik gewoon normaal. Ik verwachtte iets spectaculairders… een serenade, een reis naar Parijs… ik weet niet, iets met vuurwerk.
Alfonso: Ah, dus net als de farizeeën in het Evangelie: „Heer, geef ons een teken”.
Teresa: Nou ja, een beetje wel…
Alfonso: Het probleem is dat, wanneer je op het buitengewone wacht, je het alledaagse niet meer ziet. Jezus zei tegen hen dat ze het grootste teken al voor zich hadden en het niet herkenden.
Teresa: Dat is waar. Soms zie ik jouw kleine gebaren van genegenheid ook niet, omdat ik op opvallendere dingen wacht.
Alfonso: Ik geef toe dat ik soms hetzelfde doe en van je eis dat je je anders gedraagt dan je bent.
Teresa: Het wonder is dus niet dat er vuurwerk verschijnt…
Alfonso: …maar dat je ontdekt dat liefde elke dag tot uiting komt, in de eenvoudigste details.
Teresa: Nou… en als er op een dag ook nog eens een reis naar Parijs bij komt…
Alfonso: Voor dat wonder zullen we nog een beetje langer moeten blijven bidden.

Moeder,

Leer ons de aanwezigheid van Jezus te herkennen in de eenvoud van elke dag. Laat ons niet leven in afwachting van grote tekenen, maar laat ons het wonder ontdekken van een liefde die zich geeft met geduld, vergeving en trouw. Geprezen zij onze Heer Jezus Christus.