Lezing uit het Heilige Evangelie volgens Matteüs 14, 22–36
Na de broodvermenigvuldiging dwong Jezus zijn leerlingen in de boot te gaan en alvast naar de overkant te varen, terwijl Hij het volk naar huis zou zenden.
Toen Hij het volk had weggezonden, ging Hij de berg op om in afzondering te bidden. De avond viel en Hij was daar alleen.
De boot was reeds vele stadien uit de kust en werd geteisterd door de golven, want zij hadden tegenwind.
In de vierde nachtwake kwam Hij te voet over het meer naar hen toe.
Maar toen de leerlingen Hem zo over het meer zagen gaan, raakten zij van streek omdat zij een spook meenden te zien en zij begonnen van angst te schreeuwen.
Maar Jezus zei onmiddellijk tot hen: ‘Weest gerust. Ik ben het. Vreest niet.’
‘Heer’, antwoordde Petrus,’als Gij het zijt, zeg mij dan dat ik over het water naar U toe moet komen.’
Waarop Jezus sprak: ‘Kom!’ Petrus stapte uit de boot en liep over het water naar Jezus toe.
Maar toen hij merkte hoe hevig de wind was, werd hij bang; hij begon te zinken en schreeuwde: ‘Heer, red mij!’
Terstond stak Jezus zijn hand uit en greep hem vast, terwijl hij tot hem zei: ‘Kleingelovige, waarom heb je getwijfeld?’
Nadat zij in de boot gestapt waren, ging de wind liggen.
De inzittenden wierpen zich voor Hem neer en zeiden: ‘Waarlijk. Gij zijt de Zoon van God.’
Toen zij overgestoken waren, bereikten zij de kust bij Gennesaret.
Toen de mannen van die streek Hem herkenden, verspreidden zij in heel de omtrek het bericht van zijn komst en brachten Hem al hun zieken.
Ze smeekten Hem of ze tenminste de zoom van zijn kleed mochten aanraken. En allen die dit deden, werden gezond.
In dit evangelie kan de boot perfect ons huwelijk symboliseren. Jezus belooft geen reis zonder golven; integendeel, soms lijkt het alsof Hij ons op zee stuurt terwijl Hij zelf zwijgt. Er zijn periodes waarin tegenwind wordt gevormd door vermoeidheid, meningsverschillen, financiële problemen, ziekte of de dagelijkse sleur. En dan kunnen we ons afvragen: “Waar is de Heer?”. Maar Jezus verliest de boot nooit uit het oog en houdt altijd zorg voor ons huwelijk, ook al voelen we Zijn aanwezigheid niet.
Petrus vertegenwoordigt ons wanneer we, gedreven door liefde en vertrouwen, een moedige stap naar de ander zetten. Over het water lopen betekent blijven liefhebben wanneer het niet gemakkelijk is, om vergeving vragen wanneer trots ons in de tegenovergestelde richting duwt, opnieuw vertrouwen schenken na een kwetsing, of trouw blijven wanneer de wind hard waait. Zolang onze blik op Christus gericht is, wordt het onmogelijke mogelijk.
Het probleem begint wanneer Petrus niet meer naar Jezus kijkt en zijn aandacht op de wind richt. In het huwelijk gebeurt hetzelfde: wanneer we alleen naar de tekortkomingen van onze partner kijken, naar de moeilijkheden of onze eigen angsten, of wanneer onze eigenliefde de overhand krijgt. Dan beginnen we te zinken. Twijfel vernietigt het huwelijk niet in één klap; eerst leidt het onze blik af.
Het meest hoopgevende is dat Petrus niet verdrinkt omdat hij roept: ‘Heer, red mij’. In een heilig huwelijk winnen niet degenen die nooit vallen, maar degene die God om hulp weet te vragen voordat hij de bodem raakt. Jezus strekt altijd zijn hand uit. Hij verwijt nooit voordat Hij redt; eerst ondersteunt Hij, daarna onderwijst Hij.
Terug naar het huwelijksleven
Paco: Lara, er zijn momenten waarop ik het gevoel heb dat ons huwelijk net als de boot uit het evangelie is. Het lijkt alsof alles tegenzit.
Lara: Dat heb ik ook wel eens. En ik merk dat, als ik alleen maar naar de problemen of jouw tekortkomingen kijk, ik bang word, net als Petrus bij de wind.
Paco: Ik ook. In plaats van naar Jezus te kijken, ga ik nadenken over hoe moeilijk alles is en begin ik te zinken.
Lara: Het mooie is dat Petrus zich niet anders voordoet dan hij is. Hij roept: “Heer, red mij.“ Misschien zouden wij ons eerder tot de Heer moeten wenden en minder op onze eigen krachten vertrouwen.
Paco: Ja. Vaak probeer ik alles alleen op te lossen, terwijl het eerste wat we zouden moeten doen is samen met jou bidden en ons huwelijk in Zijn handen leggen.
Lara: En erop vertrouwen dat Hij nooit ophoudt voor onze boot te zorgen, ook al lijkt het soms alsof Hij ver weg is.
Paco: Zou je het goed vinden als we, wanneer de volgende “tegenwind“ komt, in plaats van ruzie te maken of ons elk in onze eigen wereld terug te trekken, samen een gebed opzeggen, al is het maar heel kort?
Lara: Dat lijkt me een goed voornemen. Als we onze blik op Jezus gericht houden, zal het veel moeilijker zijn dat de angst ons ten onder doet gaan.
Paco: Heer, stap in onze boot en leer ons altijd op U te vertrouwen.
Lara: Amen.
Moeder,
U die Uw blik nooit van Jezus hebt afgewend, leer ons hetzelfde te doen in ons huwelijk. Moge Uw Zoon de vrede van onze boot zijn, de kracht van onze liefde en de hoop in elke moeilijkheid. Gezegend zijt Gij, Moeder.
