Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüsa
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Weest dus waakzaam, want gij weet niet op welke dag uw Heer komt.
Begrijpt dit wel: als de eigenaar van het huis wist op welk uur van de nacht de dief zou komen. zou hij blijven waken en in zijn huis niet laten inbreken.
Weest ook gij dus bereid, omdat de Mensenzoon komt op het uur, waarop gij het niet verwacht.’
Wie is dus de trouwe en verstandige knecht, die de heer over zijn dienstvolk heeft aangesteld om hun op tijd het eten te geven?
Gelukkig die knecht als de heer bij zijn komst hem daarmee bezig vindt.
Voorwaar, Ik zeg u: hij zal hem aanstellen over alles wat hij bezit.
Maar is die knecht slecht en zegt hij bij zichzelf: mijn heer blijft nog wel een poosje weg,
en begint hij de andere knechten te slaan en eet en drinkt hij met dronkaards,
dan zal de heer van die knecht komen op een dag waarop hij het niet verwacht en op een uur dat hij niet kent;
en hij zal hem vierendelen en hem het lot doen delen van de huichelaars. Daar zal geween zijn en tandengeknars.
De Heer vraagt ons niet te raden wanneer Hij zal komen, maar dat Hij ons in liefde aantreft; het is een oproep om waakzaam, trouw en verantwoordelijk te leven, niet vanuit angst, maar vanuit liefde voor de Heer die komt. De beste voorbereiding op Zijn komst is trouw in de kleine dingen: een vriendelijk woord, vergeving schenken, een dienst die met vreugde wordt verricht. Waken betekent dat we niet toestaan dat routine, egoïsme of gemak de liefde laten bekoelen, maar dat we alert blijven op de noden van de ander en openstaan voor Gods genade. In het huwelijk bestaat die waakzaamheid niet uit het wachten op een buitengewone gebeurtenis, maar uit het aandacht hebben voor het hart van de echtgenoot of echtgenote. De Heer komt ons tegemoet in de nood van de ander: in een vermoeidheid die om begrip vraagt, in een stilte die een wond verbergt, in een verzoek om hulp of in een gelegenheid om te vergeven. De ‘trouwe en verstandige dienaar’ is de echtgenoot of echtgenote die niet ophoudt zorg te dragen voor de ontvangen liefde. Het is degene die niet wacht tot hij of zij zich geïnspireerd voelt om te dienen, maar van het dienen een levenswijze heeft gemaakt. Huwelijkse trouw wordt opgebouwd in het dagelijks leven, wanneer niemand het opmerkt en het lijkt alsof de inspanning onopgemerkt blijft. We lopen het gevaar te denken: ‘Mijn heer laat op zich wachten’. In het dagelijkse huwelijksleven gebeurt dit wanneer we ophouden zorg te dragen voor de relatie omdat we denken dat er altijd wel tijd zal zijn om te praten, om vergeving te vragen, samen te bidden of een attent gebaar te maken. Beetje bij beetje sluipen de routine, de onverschilligheid en het nastreven van het eigen belang binnen. Het hart wordt slap en de liefde verliest aan kracht. Christus nodigt ons vandaag uit om waakzaam te blijven. Elke dag is een gelegenheid om lief te hebben zoals Hij liefheeft. Elke toewijding bereidt ons hart voor op de ontmoeting met Hem en versterkt de huwelijksband. De beste manier om op de Heer te wachten, is dat Hij ons aantreft terwijl we elkaar liefhebben, elkaar dienen en samen op weg zijn naar heiligheid.
Toegepast op het huwelijksleven:
Monica: Raúl, we hebben al enkele weken veel werk en het lijkt wel alsof we geen tijd hebben om te praten.
Raúl: Even geduld, Monica, ik moet even een berichtje op mijn mobiel beantwoorden en dan praten we straks even.
Monica: Zie je wel, het lijkt erop dat de mobiel het belangrijkste is, de beste schuilplaats om niet te hoeven zien hoe we uit elkaar groeien.
Raúl: Je hebt gelijk, Monica. Ik leg de mobiel nu weg. Ik merk het ook al een tijdje en ik wilde de eerste stap niet zetten om deze moeilijke periode op te lossen. Ik heb me laten meeslepen door mijn egoïsme en dacht zelfs dat je het niet doorhad.
Mónica: Maak je geen zorgen, ik heb me ook laten meeslepen en heb niet veel gedaan om dichter bij je te komen; ik heb mijn toevlucht gezocht in mijn werk en als ik thuiskwam, was de mobiel ook een prima excuus.
Raúl: Vanmorgen had ik even tijd om het evangelie van vandaag te lezen; dat heeft me behoorlijk geraakt en ik realiseerde me dat ik al een tijdje zat te wachten tot jij de eerste stap zou zetten, omdat ik alleen maar naar mezelf keek. Ik ben naar huis gekomen met de bedoeling om te veranderen, en het eerste wat ik deed, was mijn mobiel tussen jou en mij in zetten.
Mónica: Ik heb ook even de tijd genomen om het evangelie te overdenken en ik heb iets soortgelijks opgemerkt als wat je zegt. Laten we beginnen: hoe was jouw dag?
Raúl: Je bent geweldig. Zullen we ons nu samen bezighouden met de huishoudelijke taken, de kinderen naar bed brengen en daarna even tijd voor jou en mij vrijmaken, om te delen wat er in ons hart leeft en tegelijkertijd ons moment van gebed weer op te pakken?
Monica: Dat lijkt me de beste manier om opnieuw te beginnen. Dan vertel ik je alles waar ik al een tijdje in mijn hart over nadenk.
Raúl: Ik kijk er echt naar uit. Ik heb je de afgelopen dagen alleen gelaten en dat valt me veel zwaarder dan het lijkt. Ik ga de keuken opruimen en het avondeten klaarmaken.
Er gebeurde niets spectaculairs. Gewoon, een van de twee besloot om voor de liefde te zorgen in plaats van te wachten tot de ander de eerste stap zou zetten. Zo vond de Heer hen als een trouw echtpaar in de kleine dingen.
Moeder,
Help ons om elke dag een trouw echtpaar te zijn in de kleine dingen en ervoor te zorgen dat de liefde van God in ons leven heerst. Glorie aan God
