‘Het Rijk der hemelen gelijkt op een koning die een bruiloftsfeest gaf voor zijn zoon.
Hij stuurde zijn dienaars uit om allen te roepen die hij tot de bruiloft had uitgenodigd, maar zij wilden niet komen.
Daarop zond hij andere dienaars met de opdracht: Zegt aan de genodig­den: Zie ik heb mijn maaltijd klaar, mijn ossen en het gemeste vee zijn geslacht; alles staat gereed. Komt dus naar de bruiloft.
Maar zonder er zich om te bekommeren, gingen zij weg, de een naar zijn akker, de ander naar zijn zaken.
De overigen grepen zijn dienaars vast, mishan­delden en doodden hen.
Nu ontstak de koning in toorn, stuurde zijn troepen en liet de moordenaars ombren­gen en hun stad in brand steken.
Toen sprak hij tot zijn dienaars: Het bruiloftsmaal staat klaar, maar de genodigden waren het niet waard.
Gaat dus naar de drukke ver­keerswegen en nodigt wie ge er maar vindt tot de bruiloft.
Zijn dienaars gingen naar de wegen en brachten allen mee die zij er aantroffen, slechten zowel als goeden, en de brui­loftszaal liep vol met gasten.
Toen de koning binnen­kwam om de aanlig­genden te bezoeken, merkte hij daar iemand op die niet voor een bruiloft gekleed was.
En hij sprak tot hem: Vriend, hoe zijt gij hier binnengeko­men zonder bruilofts­kleed? Maar de man bleef het antwoord schuldig.
Toen sprak de koning tot de bedienden: Bindt hem aan handen en voeten en werpt hem buiten in de duisternis. Daar zal geween zijn en tandengeknars.
Velen zijn geroepen maar weinigen uitverko­ren.’

Het huwelijk is een dagelijkse uitnodiging om deel te nemen aan het feestmaal van de Liefde. Net als de eerste gasten kunnen ook wij toestaan dat drukte, haast of zorgen de plaats innemen van onze relatie en van God. Zonder dat we het doorhebben, kunnen we die momenten die onze verbondenheid voeden steeds verder uitstellen.
De Heer houdt nooit op ons uit te nodigen. Zijn oproep is voortdurend en kosteloos, maar Hij wacht op een antwoord. De ‘feestkleding’ is niets anders dan een hart dat bereid is om lief te hebben, te vergeven, te dienen en zich door Hem te laten veranderen. Het is niet genoeg om getrouwd te zijn; we moeten ons elke dag met de liefde van Christus bekleden om onze huwelijksroeping met vreugde te beleven. Het huwelijk is geen eindpunt, maar een weg naar de hemel. Vandaag kunnen we ons afvragen: wat neemt de plaats in van het feestmaal in ons leven? Zorg ik voor het ‘feestkleed’ van mijn huwelijk met kleine gebaren van toewijding, gebed en tederheid? De Heer blijft zeggen: ‘Alles is gereed. Komt naar de bruiloft.’ Laten we Zijn uitnodiging niet voorbij laten gaan.

Terug naar het huwelijksleven:

Maria: Carlos, ik heb het gevoel dat we de laatste tijd wel samenwonen, maar steeds minder verbonden zijn.
Carlos: Komt dat door het werk en de kinderen?
Maria: Ja. We hebben het altijd druk. En als we even tijd hebben, zitten we op onze mobiel of denken we aan andere dingen.
Carlos: Dat is waar. We zeggen altijd: ‘Als we tijd hebben, zullen we samen zijn.’
Maria: Toen ik vandaag het evangelie over het bruiloftsfeest hoorde, moest ik aan ons denken. De genodigden hadden andere dingen te doen en lieten de uitnodiging aan zich voorbijgaan. Dat kunnen wij ook doen: we wijzen God noch ons huwelijk af, maar we stellen alles steeds uit tot later.
Carlos: Wat is dan ons ‘feestmaal’?
Maria: De momenten die ons helpen elkaar te vinden: praten, samen bidden, naar elkaar luisteren, elkaar vergeven, kleine gebaren van genegenheid.
Carlos: En de ‘feestkleding’ zou zijn dat we ons elke dag bekleden met geduld, liefde en dienstbaarheid.
Maria: Precies. Het is niet genoeg om getrouwd te zijn. We moeten elke dag voor elkaar kiezen en voor elkaar zorgen.
Carlos: Laten we dan iets concreets doen. Laten we vanavond onze mobieltjes wegleggen en samen bidden.
Maria: Dat lijkt me een goed idee. En laten we ook elke dag een moment samen reserveren, alleen voor de Heer.
Carlos: Want God blijft ons uitnodigen voor het feestmaal.
Maria: Ja. En deze keer willen we niet antwoorden: ‘Nu even niet’.
Carlos: We willen tegen Hem zeggen: ‘Ja, Heer. Hier zijn we.’