Op dit bericht voer Jezus vandaar in een boot weg naar een eenzame plaats om alleen te zijn. Maar het gerucht hiervan drong tot het volk door en het ging Hem te voet uit hun steden achterna.
Toen hij bij zijn landing dan ook een grote menigte zag, kreeg Hij diep medelijden met hen en Hij genas hun zieken.
Tegen het vallen van de avond kwamen zijn leerlingen naar Hem toe en zeiden: ‘Deze plek is eenzaam en het is al laat op de dag. Stuur dus het volk weg om in de dorpen eten te gaan kopen.’
‘Het is niet nodig dat zij weggaan,’ zei Jezus hun, ‘geeft gij hun maar te eten.’
Doch zij antwoordden: ‘Wij hebben hier niet meer dan vijf broden en twee vissen.’
Waarop Jezus sprak: ‘Brengt die dan hier.’
En hij gaf opdracht dat het volk zich zou neerzetten op het gras. Hij nam de vijf broden en de twee vissen, sloeg de ogen ten hemel, en nadat Hij de zegen had uitgesproken, brak Hij de broden die Hij aan zijn leerlingen gaf en de leerlingen gaven ze weer aan het volk.
Allen aten tot ze verzadigd waren en aan overgebleven brokken haalde men nog twaalf volle korven op.
Het waren ongeveer vijfduizend mensen die hadden gegeten, vrouwen en kinderen niet meegerekend.
Vijf broden en twee vissen lijken te weinig om de honger van mijn echtgenoot te stillen. Toch vraag je mij, mijn Jezus, om hem niet weg te sturen, maar hem te voeden met het weinige dat ik heb: een gebaar van tederheid, een woord van vergeving, een moment om te luisteren, een gezamenlijk gebed…
Vandaag leg ik die armoede in Uw handen. Neem het aan, richt Uw ogen naar de hemel, spreek er Uw zegen over uit, breek het en maak er met Uw overgave een dagelijkse eucharistie van.
Mijn Jezus, ik offer U mijn leven op, opdat het, verenigd met het Uwe, zich laat nemen, zegenen, breken en uit liefde overgeven, en zo het voedsel wordt dat mijn echtgenoot/echtgenote nodig heeft.
Terug naar het huwelijksleven:
Juan en María waren overweldigd: een zeer opstandige tienerzoon, financiële en werkgerelateerde problemen, en een huwelijk waarin ze steeds verder uit elkaar groeiden. Net als de discipelen in het Evangelie zagen ze alleen hun ‘vijf broden en twee vissen’: datgene wat hen ontbrak om de eindjes aan elkaar te knopen.
Ze besloten hun zoon uit te nodigen voor het avondeten om hem tot rede te brengen. Ze hadden argumenten voorbereid om hem terecht te wijzen, ervan overtuigd dat ze zo het probleem zouden oplossen.
Maar hij was het die hun de ogen opende.
‘Weten jullie wat mij het meest pijn doet?’ zei hij onder tranen tegen hen. ‘Jullie praten tegen mij over vergeving en liefde, maar ik heb jullie nog nooit elkaar om vergeving horen vragen. Jullie zijn de school waar ik heb geleerd lief te hebben… en dat is wat ik heb geleerd.’
Die woorden drongen diep door in hun hart. Ze ontdekten dat God via hun zoon tot hen sprak.
Toen herinnerden ze zich het Evangelie. Net als de discipelen hadden ze geprobeerd alles op te lossen met berekeningen en menselijke oplossingen. Maar Jezus vroeg hen niet om meer middelen, maar om één ding: ‘Breng ze hier naar mij toe.’
Ze begrepen dat hun ware armoede niet het geld of de gezinsproblemen was, maar een liefde die door de handen van Christus moest gaan. Diezelfde avond baden ze samen en vroegen ze elkaar om vergeving.
Die nacht verdwenen de moeilijkheden niet, maar er begon wel een weg van bekering in hen. De Heilige Geest begon hun huwelijk te veranderen: ze leerden God en hun naaste lief te hebben met een steeds onbaatzuchtigere liefde; een vreugde te beleven die niet afhankelijk was van de omstandigheden; om vrede te bewaren te midden van beproevingen; om geduld te hebben met hun eigen beperkingen en die van hun zoon; om vriendelijk en goedhartig met elkaar om te gaan; om te groeien in trouw aan God en aan elkaar; om met zachtmoedigheid te reageren in plaats van met hardheid; en om zelfbeheersing te oefenen voordat ze zich lieten meeslepen door trots of woede. Ze begrepen dat het ware wonder van de vijf broden niet alleen bestond uit het voeden van een menigte, maar ook uit het veranderen van een arm hart in een hart dat in staat is om te liefhebben zoals Christus.
Moeder,
U die aan de voet van het kruis van uw Zoon stond, toon ons de ware liefde. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, Hij die ons met Zijn Bloed heeft verlost.
