Categoriearchief: Sin categoría

Geroepen om te groeien. Overweging voor echtparen: Lucas 13, 18-21

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas
 

In die tijd zei Jezus: ‘Waarop gelijkt het Koninkrijk Gods, waarmee zal Ik het vergelijken?
Het gelijkt op een mosterdzaadje, dat iemand in zijn tuin zaaide, het groeide
en werd een grote boom en de vogels uit de lucht nestelde in zijn takken.’
Hij zei ook nog: ‘Waarmee zal Ik het Rijk Gods vergelijken?
Het gelijkt op gist, die een vrouw in drie maten bloem verwerkte, 
totdat deze in hun geheel gegist waren.’

 
Geroepen om te groeien.

Willen we de wereld veranderen? Alles begint met iets kleins. Net als dat zaadje dat uitgroeit tot een grote boom, zo wil de Heer dat ons huwelijk groeit: door er dag na dag aan te werken, met kleine gebaren van liefde die, hoewel ze onbeduidend lijken, onze harten langzaam veranderen.
Een liefdevolle blik, een klein offer, een kleine opoffering, een kleine daad van wederzijdse toewijding… Juist in die kleine momenten zaaien we werkelijk de zaadjes voor iets veel groters. In het begin lijkt het misschien alsof er niets gebeurt, alsof er geen vruchten zijn, maar we moeten geduld hebben en vertrouwen.
Net als bij het zaadje of het gist is het onze taak om te zaaien, ons over te geven en het aan God over te laten om de liefde te laten groeien. Het gaat er niet om grote dingen uit eigen kracht te bereiken, maar om onze kleine daden in Zijn handen te leggen, volhardend te blijven in het gebed en Hem in ons en in ons huwelijk te laten werken, ook al zien we de vruchten niet altijd.
Want elke daad die met liefde wordt verricht, draagt altijd vrucht. Misschien niet de vrucht die wij verwachten, noch op het moment dat wij dat willen, maar wel de vrucht waarvan God weet dat wij die nodig hebben.

Terug naar het huwelijksleven:


Fermín: Na deze 43 jaar huwelijk kijk ik terug en zie ik hoeveel de Heer ons heeft geholpen. Wie had ooit kunnen denken dat dat kleine zaadje dat we zoveel jaren geleden hebben gezaaid, zoveel vruchten zou voortbrengen!
Maite: Ach, Mín, wat hebben we toch geluk! De Heer heeft vanaf het begin voor ons gezorgd. Hoewel we ook voor ons huwelijk hebben moeten zorgen, met veel afstand doen, kleine offers en vooral veel gebed, om nooit uit het oog te verliezen wat echt belangrijk is.
Fermín: Zeker, Maite. Maar ik moet je zeggen dat ik degene ben die het meeste geluk heeft gehad, omdat ik jou aan mijn zijde heb. Je zorgt voor me als een engel en als ik naar onze kinderen en die kleinkinderen kijk, die de vreugde van ons leven zijn, stroomt mijn hart over van geluk. Wie had ooit kunnen denken dat al dat gebed en al die kleine offers tot dit alles zouden leiden! Ik kan God alleen maar danken voor alles, voor het goede en voor het minder goede.
Maite: Weet je wat het is? Al die gebeden, opofferingen en kleine daden van wederzijdse toewijding hebben onze liefde laten groeien, bijna zonder dat we het doorhadden, en nu helpen ze ons om deze moeilijke tijden het hoofd te bieden. Maar aan de andere kant moet ik je zeggen dat je het helemaal mis hebt: ik ben degene die er het meest op vooruit is gegaan! Jij zegt dat je een engel hebt, maar ik heb de grootste aartsengel van allemaal gekregen, en dat ben jij!

Moeder,


Mogen we weten hoe we moeten wachten en bidden om dank te betuigen voor alle vruchten die de Heer ons schenkt.
Gezegend en geprezen zij de Heer!

De zonde doet ons gebogen lopen en de LIEFDE richt ons weer op. Overweging voor echtparen: Lucas 13,10-17.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens 

Eens onderrichtte Jezus op sabbat in een van de synagogen,
toen er plotseling een vrouw kwam die bezeten door een geest, achttien jaar lang ziek was; zij was kromgebogen en kon zich in het geheel niet oprichten.
Toen Jezus haar zag, riep Hij haar bij zich en sprak: ‘Vrouw, ge zijt van uw ziekte verlost.’
Hij legde haar de handen op en op hetzelfde ogenblik richtte zij zich op en verheerlijkte God.
Geergerd, omdat Jezus op sabbat genas, nam nu de overste van de synagoge het woord en sprak tot het volk:
‘Zes dagen zijn er waarop gewerkt moet worden. Komt u dus op die dagen laten genezen en niet op de sabbatdag.’
Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Huiche­laars! Maakt niet ieder van u op sabbat zijn os of ezel van de voederbak los, om hem naar de drinkplaats te voeren?
En behoorde dan deze vrouw, nog wel de dochter van Abraham, die niet minder dan achttien jaar lang
door de duivel is kromgeslo­ten, niet van die boeien bevrijd te worden op de sabbat­dag?’
Toen Hij dit zei, stonden al zijn tegenstanders beschaamd. Maar heel de menigte verheugde zich over al de heerlijke daden die Hij verricht­te.

De zonde doet ons gebogen lopen en de LIEFDE richt ons weer op

Er is een beeld uit dit evangelie dat ons huwelijk diepgaand kan verlichten:

een vrouw die al achttien jaar gebogen loopt, niet in staat om haar blik op te heffen. Jezus ziet haar, roept haar, komt naar haar toe en bevrijdt haar. Hij wacht niet tot zij Hem daarom vraagt; zijn liefde loopt vooruit. Ook in ons huwelijk kunnen we gebogen leven. Soms, door wonden uit het verleden, door trots, door vermoeidheid, door onvervulde verwachtingen of door die kleine verwijten die we opstapelen, kijken we niet meer naar de ander met de ogen van God. We sluiten ons op in ons eigen verdriet, het kost ons moeite onze verantwoordelijkheid te erkennen en uiteindelijk kijken we meer naar de tekortkomingen van onze echtgenoot dan naar zijn of haar waardigheid als geliefd kind van God.

De zonde doet ons over onszelf heen buigen; de liefde van Christus richt ons weer op, zodat we opnieuw naar de ander kunnen kijken. We zijn geroepen om te ontdekken dat onze echtgenoot of echtgenote niet iemand is die we volgens onze eigen maatstaven moeten veranderen, maar een geschenk van God, een persoon die we geroepen zijn lief te hebben zoals Christus hem of haar liefheeft. En toch, hoe vaak willen we liever corrigeren dan begrijpen, eisen in plaats van ons over te geven, en gelijk hebben in plaats van de gemeenschap te herstellen!

Maar er is nog een ander belangrijk detail: de synagogeleider is verontwaardigd omdat Jezus op de sabbat heeft genezen. Hij is zo gefocust op de regel dat hij de persoon uit het oog verliest. Ook wij kunnen in die valkuil vallen binnen het huwelijk: ons zo druk maken over hoe dingen zouden moeten gaan, over wie gelijk heeft of wie zijn deel heeft gedaan, dat we vergeten wat echt belangrijk is: heeft mijn echtgenoot op dit moment behoefte aan liefde? Jezus herinnert ons eraan dat de wet in dienst staat van de liefde, en niet de liefde in dienst van onze eisen.

Het huwelijk is niet bedoeld als een rechtbank waar ieder zijn rechten verdedigt, maar als een verbond waarin beiden leren zich aan de ander over te geven.

Toegepast op het huwelijksleven:

Paloma: Nacho, het evangelie van vandaag heeft me aan het denken gezet: soms ben ik zo in beslag genomen door mijn rommel dat ik niet doorheb hoe dat jou raakt. Maar ik heb ook behoefte aan je liefdevolle blik, en niet alleen aan je aandacht voor wat ik niet heb opgeruimd.

Nacho: Ja, dat is waar: vaak let ik meer op de rommel dan op jou. Ik wil dat alles op zijn plaats ligt en vergeet dan dat jij belangrijker bent dan een perfect opgeruimd huis.

Paloma: Soms, als je me terechtwijst, heb ik het gevoel dat je niets goeds in mij ziet. En ik vind het moeilijk om te veranderen omdat ik me veroordeeld voel, in plaats van geliefd.

Nacho: Vergeef me, Paloma. Ik wil leren je met liefde te corrigeren, zonder

eisen te stellen vanuit mijn perfectionisme. Ik wil niet dat mijn behoefte aan orde onze rust wegneemt.

Paloma: En ik wil me meer inspannen om de orde te bewaren, niet alleen om te voorkomen dat je boos wordt, maar ook omdat ik weet dat het een manier is om voor jou te zorgen. En ik wil ook proberen niet in de put te raken als je boos op me wordt. Diep van binnen weet ik dat dat ook wordt veroorzaakt door mijn trots, waardoor ik geen vrede kan vinden als jij ergens kritiek op hebt.

Nacho: Nou, van trots weet ik ook wel het een en ander. Ik wil leren om

naar je te kijken zoals Christus naar ons kijkt, en Hem ook mijn hart te laten rechtzetten.

Paloma: En ik wil ophouden met vechten: dat het niet jij tegen mij is, maar

wij samen, waarbij we God ons laten leren om beter van elkaar te houden.

Nacho: Laten we vandaag dan opnieuw beginnen: jij zorgt voor wat meer

orde en ik voor veel meer liefde, en samen hebben we heel veel meer geduld voor elkaar.

Paloma: Afgesproken! En als we het vergeten, laat Jezus ons er dan aan herinneren dat ons huwelijk en onze verbondenheid veel meer waard zijn dan wat dan ook.

Moeder,

leer ons om met jouw ogen naar elkaar te kijken en geen eisen aan elkaar te stellen vanuit hoogmoed


God als persoon Overweging voor echtparen: Matteüs 22, 34-40

Geef een reactie
Evangelie van de dag
Lezing uit het Heilige Evangelie volgens Matteüs

In die tijd toen de Farizeeën vernamen dat Jezus de Sadduceeen de mond gesnoerd had, kwamen zij bijeen
en een van hen, een wetgeleerde, vroeg Hem om Hem op de proef te stellen:
‘Meester, wat is het voor­naamste gebod in de Wet?’
Hij ant­woordde hem: ‘Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart, geheel uw ziel en geheel uw verstand.
Dit is het voornaam­ste en eerste gebod.
Het tweede, daarmee gelijkwaar­dig: Gij zult uw naaste beminnen als uzelf.
Aan deze twee geboden hangt heel de Wet en de Profeten.’

God als persoon

God is de bron en wij zijn Zijn uitdrukking. Hem kennen is Hem liefhebben om onszelf lief te hebben. Twee geboden in één die ons leiden naar een gemeenschap, naar het zien van Hem in alles en in iedereen. Naar een volheid, waarin niet onze berekeningen de maatstaf zijn, maar juist de afwezigheid daarvan. Van ‘je liefhebben zoals ik mezelf liefheb’ naar ‘je liefhebben zoals God mij liefheeft’ – daarin ligt vertrouwen in Hem, daarin ligt naaktheid in mij, daarin ligt verwondering over jou, … Kortom, daarin ligt intimiteit met de God die de kosmos heeft geschapen, met mijn God, die een persoon is zoals ik.
En God, wie is Hij voor jou?

Toegepast op het huwelijksleven:

Juan en María bidden samen als echtpaar voor de Heer.
Juan: Heer, dank U dat ik vroeger wel dingen over U wist, maar U niet kende. Vandaag weet ik dat U een Persoon bent die mij kent, naar mij luistert en mij persoonlijk liefheeft. Dank U voor María, want door mij aan haar over te geven, ontdek ik hoe U Zich aan mij overgeeft. U leert mij dat liefhebben niet betekent mijn eigen welzijn te zoeken, maar het hare te verlangen, tot het punt waarop ik mijzelf voor haar geef. Dank U dat U mij leert lief te hebben zoals U liefhebt!
Maria: Heer, dank U dat U bij mij woont, naar mij kijkt en mijn welzijn nastreeft. Dank U dat ik Uw Liefde ervaar door Juan, vooral wanneer hij van mij houdt zonder dat ik dat verdien. Hoe beter ik U leer kennen, hoe meer ik ontdek wie hij voor U is. Leer mij hem onbaatzuchtig lief te hebben, ongeacht hoe hij mij behandelt, met de Liefde die ik van U ontvang. Dank U dat ik, door mij aan hem over te geven, U vind!
Juan: Heer, wat een wonder! Hoe meer wij U liefhebben, hoe meer wij elkaar liefhebben! En hoe meer wij ons aan elkaar overgeven, hoe beter wij U leren kennen.
Maria: Dank U, Heer, dat U ons niet alleen hebt geroepen om twee geboden na te leven, maar om één gemeenschap van Liefde met U en onder elkaar te beleven. Amen.

Moeder,

Toon mij Uw Zoon, ik wil Hem leren kennen. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, want met Zijn Bloed heeft Hij ons verlost.


Vruchten van bekering. Commentaar voor echtparen: Lucas 13,1-9

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas

In die tijd waren er bij Jezus enkele mensen die Hem vertelden wat er gebeurd was met de Galileeërs, van wie Pilatus het bloed met dat van hun offerdieren vermengd had.
Daarop zei Jezus: Denkt ge, dat onder alle Galileeërs alleen dezen zondaars waren, omdat zij dat lot ondergaan hebben?
Volstrekt niet, zeg Ik u. Maar als gij u niet bekeert, zult ge allen op een dergelijke manier omkomen.
Of die achttien die gedood werden, doordat de toren bij de Siloam op hen viel: denkt ge dat die alleen schuldig waren onder alle mensen die in Jeruzalem woonden?
Volstrekt niet, zeg Ik u. Maar als gij niet tot bekering komt, zult ge allen op eenzelfde wijze omkomen.’
Hij vertelde nu deze gelijkenis: ‘Iemand had een vijgeboom die in zijn wijngaard geplant stond; hij kwam zoeken of er vrucht aan zat, maar vond niets.
Toen zei hij tot de wijngaardenier: Al sinds drie jaar kom ik aan deze vijgeboom vruchten zoeken, maar ik vind er geen. Hak hem om: waartoe put hij nog de grond uit?
Maar de man gaf hem ten antwoord: Heer, laat hem dit jaar nog staan; laat mij eerst de grond er omheen omspitten en er mest op brengen.
Misschien draagt hij het volgend jaar vrucht; zo niet, dan kunt ge hem omhak­ken.’

Vruchten van bekering.

In dit evangelie nodigt de Heer ons, echtparen, uit om de wijngaardenier uit de gelijkenis te zijn, en op die momenten waarop onze partner eerder een last dan een steun lijkt te zijn, naar hem of haar te kijken met ogen van barmhartigheid, zoals de wijngaardenier naar die vijgenboom kijkt die geen vrucht draagt. De Heer nodigt ons uit om werkelijk lief te hebben zoals Hij, vooral wanneer het lijkt alsof het slecht gaat, wanneer het lijkt alsof hij het gezin meer schade berokkent dan dat hij helpt, en de wereld ons vertelt dat het niet de moeite waard is om het nog langer te proberen, dat we het moeten opgeven, dat hij nooit zal veranderen, dat hij ons en ons gezin alleen maar pijn doet; de Heer spoort ons aan om geduld en hoop te hebben, om altijd een nieuwe kans te geven, met volledige toewijding en door alles op alles te zetten zodat de vruchten kunnen ontkiemen die de Vader van hem verwacht, om rondom hem te graven en hem te bemesten met liefde, met toewijding, met opofferingen, zonder te wanhopen, altijd vergevend, kwaad met goed vergoedend, zodat de Heer zo zijn hart kan bekeren en hij uiteindelijk de vrucht kan voortbrengen waartoe hij geroepen is. Want juist wanneer hij het het minst verdient, heeft hij mij het meest nodig. En onze missie is om lief te hebben zoals Hij liefheeft, en onze echtgenoot of echtgenote naar de hemel te leiden. Echtgenoten, zijn we bereid om zo lief te hebben dat we ons leven geven voor onze echtgenoot of echtgenote, zoals de Heer het gaf – en nog steeds geeft – voor ieder van ons?

Terug naar het huwelijksleven:

Ruth: Weet je, Ramón? Toen ik met het evangelie van vandaag aan het bidden was, deed de gelijkenis van de vijgenboom die geen vrucht draagt me aan ons denken. Hoe vaak zijn we een groot deel van de dag samen en toch gaat ieder zijn eigen gang.
Ramón: Ja, dat is waar! Er zijn veel dagen dat we moe thuiskomen, en dan moeten we het avondeten klaarmaken, opruimen, voor de kinderen zorgen… en soms vragen we elkaar niet eens hoe onze dag is geweest.
Ruth: En ik heb gemerkt dat als je op zulke momenten dan ook nog eens wat kortaf reageert, ik nog slechter reageer. En uiteindelijk, in plaats van elkaar te helpen, eindigen we met elkaar een heleboel dingen in te werpen. Zo is het moeilijk dat onze liefde vrucht draagt!
Ramón: Je hebt helemaal gelijk, Ruth. Maar kijk eens naar Jezus, die de handdoek niet in de ring gooit met de vijgenboom, en ook niet met ons. Hij geeft ons altijd nog een kans om te veranderen. Hij wordt niet moe om het te proberen. We moeten zijn voorbeeld volgen. Ik kan beginnen door meer in huis te helpen en naar je te luisteren zonder op mijn mobiel te kijken. Wat vind je daarvan?
Ruth: En ik kan ophouden je de hele tijd te herinneren aan wat je verkeerd doet, en je bedanken voor de goede dingen. We hoeven niet te wachten tot alles perfect gaat om meer van elkaar te houden.
Ramón: Precies. Laten we elke dag voor onze relatie zorgen, ook in de kleine dingen. En onze liefde voeden met kleine gebaren, elkaar vergeven en samen Gods wil zoeken.
Ruth: En elke dag samen bidden, zodat Jezus ons leert om lief te hebben zoals Hij, elkaar lief te hebben zoals Hij ons liefheeft. En zo mag ons huwelijk echte vruchten dragen.
Beiden: Heer, verander ons hart en maak ons huwelijk vruchtbaar. Leer ons echt lief te hebben. Amen.

Moeder,

leer ons vol te houden in het gebed, zodat we leren lief te hebben zoals God ons liefheeft, en zo grote vruchten van Liefde mogen voortbrengen. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!


Weten hoe we dingen moeten interpreteren. Commentaar voor echtparen Lucas 12, 54-59

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd zei Jezus tot de menigte: ‘Wanneer gij een wolk ziet opkomen uit het westen, 
zegt ge terstond: er komt regen; en zo gebeurt het ook.
En wanneer ge ziet dat er een zuidenwind waait, zegt ge: het wordt gloeiend heet; en het gebeurt.
Huiche­laars! Van het beeld van land en lucht weet ge de juiste betekenis te bepalen, maar waarom dan niet van deze tijd?
Hoe komt het dat ge niet uit uzelf de juiste gevolg­trekking maakt?
Wanneer gij met uw tegenpartij naar de overheid gaat, doe dan onderweg nog moeite 
u van hem te bevrijden; anders zou hij u wel eens voor de rechter kunnen slepen, 
de rechter zal u aan de gerechtsdienaar overleveren, en de gerechtsdienaar zal u in de gevangenis werpen.
Ik zeg u: Ge zult er niet uitkomen, voordat ge tot de laatste cent betaald hebt.’
Weten hoe we dingen moeten interpreteren

Heer, in dit evangelie spoort U ons aan om alles wat ons overkomt te interpreteren met de ogen van een ware gelovige. Onze gevallen natuur zorgt ervoor dat onze kijk op de wereld vertekend is, zodat ik mezelf ‘altijd’ als een slachtoffer zie: men negeert me, men doet me onrecht aan, ik ben degene die op het werk de zwaarste last moet dragen… Hetzelfde of zelfs nog meer gebeurt er in het huwelijk met mijn vrouw: ‘altijd’ ben ik degene die zich het meest inspant, degene die het meest verdraagt, degene die het meest luistert, degene die het meest… U, Heer, leert mij dat het precies het tegenovergestelde is: dat ik het ben die iets verschuldigd ben aan mijn collega’s, en nog veel meer aan mijn vrouw; dat wanneer ik mezelf als een slachtoffer zie, dat een teken is dat ik moet gaan biechten, om mijn blik te zuiveren, en daar in de biechtstoel tot en met het laatste muntje aan Uw voeten achter te laten.  Dank U, Heer, voor mijn geschikte hulp, want zij is degene die me zal helpen uit mezelf te treden, zodat we samen naar U toe kunnen wandelen.

Terug naar het huwelijksleven

Charles: Hallo lieve Mariajo, hoe is je dag geweest?
Mariajo: Hallo schat! Nou, het ging razend snel; we hebben het erg druk op het werk en met de beginbijeenkomsten van het nieuwe schooljaar van de kinderen.  Ach ja… ik verlang ernaar om even bij jou te zijn om tot rust te komen.
Charlie: (denkt: „Pff, ze heeft mijn vergadering niet eens onthouden, en ze vraagt niet eens hoe mijn dag is gegaan.”  Hij draait zich om en loopt weg)
Mariajo: (denkt: Oei! Wat vreemd, hij is weggegaan en heeft me niet eens een kus gegeven of zo.  Er is iets aan de hand, ik ga even met hem praten)  Charlie
Charlie: Zeg het maar
Mariajo: Het evangelie van vandaag raakt me diep
Charlie: Wat dan?
Mariajo: Het vermogen om de tekenen te interpreteren.  En ik interpreteer dat iets wat ik heb gedaan je heeft gestoord; vergeef me, want wat het ook is, ik heb het onbewust gedaan en zonder je pijn te willen doen.
Charlie: Nou, dat heb je inderdaad goed begrepen… Eerlijk gezegd stoorde het me dat je niet naar mijn vergadering vroeg of hoe mijn dag was gegaan.
Mariajo: Je hebt helemaal gelijk! Ik dacht alleen maar aan mezelf en ben vergeten je te vragen naar die vergadering die zo belangrijk voor je is.  Sorry, hoe is het gegaan?
Charlie: Verrassend goed, ik was zo blij om het met je te delen en ben door mijn hoogmoed halsoverkop in de verleiding gevallen.
Mariajo: Laten we bidden om alles in de handen van de Heer te leggen.  En laten we dankbaar zijn dat we dit misverstand meteen hebben opgehelderd.  Dank U, Heer, voor deze geweldige echtgenoot!
Charlie: Dank U, Heer, voor deze mooie echtgenote!

Moeder,

Dank je wel voor je ‘ja’, je bent ons voorbeeld van nederigheid in het aanvaarden van het Woord van de Heer. We houden heel veel van je! Gezegend en geprezen zij het Allerheiligste Sacrament van het Altaar