Categoriearchief: Sin categoría

Door de Heer uitverkoren. Overweging voor echtparen: Johannes 15,18-21.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 15,18-21.
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Als de wereld u haat,
bedenkt dan dat zij Mij eerder heeft gehaat dan u.
Als gij van de wereld zoudt zijn, zou de wereld liefhebben wat haar toebehoort. Daar gij echter
niet van de wereld zijt, maar Ik u uit de wereld heb uitgekozen, daarom haat de wereld u.
Herinnert u wat Ik gezegd heb: een dienaar staat niet boven zijn heer. Als ze Mij vervolgd hebben,
zullen ze ook u vervolgen. Als ze mijn woord onderhouden hebben, zullen ze ook het uwe onderhouden.
Maar dit alles zullen zij u vanwege mijn Naam aandoen, want Hem die Mij gezonden heeft, kennen zij niet.

Door de Heer uitverkoren.

Dit woord van de Heer confronteert ons met een veeleisende en tegelijkertijd diep troostende waarheid: we zijn uit liefde uitverkoren. Niet op grond van onze eigen verdiensten, maar door een onverdiende roeping. Hij nodigt ons uit om in gemeenschap met Hem te leven, in onze roeping. Op het pad van het huwelijk komt deze uitverkiezing tot uiting in het elke dag liefhebben van onze partner zoals Hij liefheeft, ongeacht alle moeilijkheden.

Echtgenoten, ons uit de wereld terugtrekken betekent niet dat we ons van de werkelijkheid afkeren, maar dat we leren om daarin te liefhebben met een veranderd hart, met een trouwe, toegewijde liefde, open voor het leven, die weet te vergeven, die gemeenschap zoekt. Een liefde die tegengesteld is aan wat de wereld ons verkoopt. Daarom is het normaal dat we, wanneer we volgens deze liefde leven, onbegrip of afwijzing ervaren, omdat we tegen de stroom in gaan. Als wij als echtgenoten ons inspannen om zo te leven, worden we een zichtbaar teken van Gods Liefde, een trouwe en vruchtbare liefde waar de wereld behoefte aan heeft. Dit is onze missie.

Toegepast op het huwelijksleven:

Luisa: Álex, weet je, deze zin uit het evangelie van vandaag verontrust me: “Ik heb jullie uit de wereld gekozen… en daarom haat de wereld jullie”. Denk je dat ons huwelijk tegen de wereld ingaat?

Álex: Ik denk het wel, maar dan in positieve zin. Liefhebben als echtgenoten, met toewijding en trouw, past niet bij wat er tegenwoordig wordt gepropageerd. Kijk maar naar series, films, het nieuws… alleen maar seks zonder tederheid, waarbij ontrouw en scheidingen als normaal worden voorgesteld… Of denk eens terug aan het etentje van laatst met vrienden; we gingen weg omdat we het beu waren om al die banaliteiten te horen en te zien hoe ze met elkaar omgingen…

Luisa: Het lijkt erop dat sinds we deze weg zijn ingeslagen, de dingen van deze wereld ons niet meer zo aantrekken als vroeger. Maar ik merk ook dat het ons van onze vrienden verwijdert. Ik merk dat ze naar ons kijken alsof we rare snuiters zijn, en ik voel me buitengesloten, alsof ik niet op mijn plaats ben. Het is alsof het feit dat we samen gelukkig zijn, bij hen afkeer oproept.

Álex: Ja, je hebt gelijk. Maar juist daar ligt onze roeping. Elke dag voor elkaar kiezen, elkaar vergeven, ons openstellen voor het leven… dat is “buiten de wereld” leven.

Luisa: Dus ook al wekken we afkeer op, is dat dan geen mislukking?

Álex: Nee, het is een teken dat we met de Heer meegaan. Onze liefde, in waarheid beleefd, kan ongemakkelijk zijn, maar zal ook licht brengen, dat zul je wel zien.

Luisa: Het geeft me rust om het zo te zien. Uitverkoren… ook om beter te kunnen liefhebben. En om licht te zijn voor anderen.

Moeder,

Leer ons onze liefde ten volle te beleven, zoals U dat deed, zonder bang te zijn dat de wereld ons zal afwijzen. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!


De volheid van de wet. Overweging voor echtparen: Johannes 15,12-17

Geef een reactie



Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 15,12–17.
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Dit is mijn gebod, dat gij elkaar liefhebt, zoals Ik u heb liefgehad.
Geen groter liefde kan iemand hebben dan deze, dat hij zijn leven geeft voor zijn vrienden.
Gij zijt mijn vrienden, als gij doet wat Ik u gebied.
Ik noem u geen dienaars meer, want de dienaar weet niet wat zijn heer doet, maar u heb Ik vrienden genoemd,
want Ik heb u alles meegedeeld wat Ik van de Vader heb gehoord.
Niet gij hebt Mij uitgekozen, maar Ik u en Ik heb u de taak gegeven op tocht te gaan en vruchten voort te brengen,
die blijvend mogen zijn. Dan zal de Vader u geven al wat gij Hem in mijn Naam vraagt.
Dit is mijn gebod, dat gij elkaar liefhebt.

De volheid van de wet

De Heer geeft ons de sleutel tot de liefde: liefhebben zoals Hij ons liefheeft, zelfs tot het punt dat Hij Zijn leven voor ons geeft. Ik moet liefhebben zoals Hij mij leert, niet vanuit mijn eigen gevoel van hoe ik bemind word. Hoe vaak hebben we deze woorden van Jezus wel niet gehoord, maar passen we ze wel echt toe in ons huwelijk? Geconfronteerd met onbeleefdheid, een hard woord… kom ik dan nog steeds in opstand en reageer ik defensief? Vandaag, Heer, neem ik het vaste besluit om Uw leer te volgen en lief te hebben zoals U liefhebt. Zal ik vallen? Ongetwijfeld, maar ik zal weer opstaan en op U vertrouwen om onze weg naar heiligheid te vervolgen.

Toegepast op het huwelijksleven:

Pepa: Hoi Miguel, hoe was je dag? Hebben de kinderen al gegeten? Sorry dat ik weer te laat ben en je niet heb laten weten, maar we moesten vandaag het project presenteren.
Miguel: Hoi schat, ja, ze hebben al gegeten en wachten tot je een verhaaltje voorleest.
Pepa: Ik ga even met ze mee en daarna help ik je met het klaarmaken van het avondeten.
Miguel: Maak je geen zorgen, alles is klaar.
Pepa: Wat geweldig! Heel erg bedankt, want ik ben helemaal uitgeput. Ik ben zo terug.
(Even later)
Pepa: Miguel, ik wilde je bedanken. Je was niet alleen niet boos, maar je begroette me ook nog eens met een glimlach en had het eten al klaarstaan. Heel erg bedankt, ik was helemaal in mijn werk verdiept en jij had overal aandacht voor.
Miguel: Pepa, een paar jaar geleden zou dit ondenkbaar zijn geweest, en dat weet jij als geen ander. Dankzij de Heilige Maagd Maria, die het Marital Love Project en de leer van Sint Johannes Paulus II op ons pad heeft gebracht, zijn we begonnen lief te hebben zoals Jezus liefheeft. Alles is nu zoveel gemakkelijker! Glorie aan God!

Moeder

Dank U wel dat U er altijd bent, over ons waakt en voor ons zorgt. Wij verlangen ernaar Uw Onbevlekte Hart binnen te gaan; dat is de meest directe weg om Jezus te vinden en Hem te kunnen liefhebben zoals Hij ons liefheeft, zelfs door ons leven te geven. Geprezen en geprezen zij Hij!


Leef met vreugde. Overweging voor echtparen: Johannes 15,9-11.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 15,9-11.
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Zoals de Vader Mij heeft liefgehad,
zo heb ook Ik u liefgehad. Blijft in mijn liefde.
Als gij mijn geboden onderhoudt, zult gij in mijn liefde blijven, gelijk Ik,
die de geboden van mijn Vader heb onderhouden, in zijn liefde blijf.
Dit zeg Ik u, opdat mijn vreugde in u moge zijn en uw vreugde volkomen moge worden.

Leef met vreugde.

Soms lijkt het misschien alsof de geboden een reeks regels zijn die onze vrijheid beperken en ons ervan weerhouden te doen wat we willen, maar het is juist het tegenovergestelde: ze helpen ons om beter te zijn voor God en voor de mensen, omdat ze gebaseerd zijn op Gods liefde. Om te voldoen aan wat de Heer in zijn geboden zegt, hebben we het voorbeeld van onze Moeder. Luister daarom naar het woord in het diepst van je ziel, bewaar het in je hart als een schat, overdenk het, proef het, en datzelfde woord, dat van de Zoon van God komt, gaat, wanneer het wordt overwogen en geproefd, in ons leven in vervulling en vult het beetje bij beetje, als een zaadje dat ontkiemt, alles met de Liefde van God. De Heer spreekt tot ons over het onderhouden van zijn geboden, opdat Zijn vreugde tot ons komt en onze vreugde tot volheid komt. In het huwelijk kenmerkt de zoektocht naar geluk ons als wezens die naar Gods beeld zijn geschapen en we kunnen daar geen afstand van doen; sterker nog, onze echtgenoot en de mensen om ons heen hebben het nodig dat we gelukkig zijn. Als er iets is waarover we niet kunnen twijfelen met betrekking tot Gods wil voor ons, dan is het wel dat God wil dat we blij zijn. Geluk ligt in de Liefde van God en afstand doen van die Liefde zou betekenen dat we onszelf kwijtraken.

Terug naar het huwelijksleven:

Carmen: Zou je het leuk vinden als ik je morgen na het werk bij je kantoor ophaal en we samen iets gaan drinken?

Álvaro: Maar dan wordt het al laat, en zo moe als ik ben, weet ik niet of ik daar wel zin in heb.

Carmen: Kom op, doe eens mee! Het is goed om even uit de sleur te komen en samen wat tijd door te brengen, even weg van het werk en de gezinsverplichtingen.

Álvaro: Maar hoe kun je daar nu zin in hebben na zo’n drukke werkdag? Bovendien zijn de kinderen thuis en loopt alles wat er thuis nog moet gebeuren uiteindelijk vertraging op.

Carmen: De kinderen slapen vanavond bij mijn zus, ze hadden er veel zin in om een nachtje bij hun neefjes en nichtjes door te brengen en morgen gaan ze samen naar school. We hoeven dus geen haast te maken om er te zijn.

Álvaro: Ik vind het heel moeilijk om die vreugde te begrijpen die je altijd uitstraalt, zowel bij het goede als bij het slechte.

Carmen: Maar het is juist het tegenovergestelde: de vreugde die ik voel, krijg ik sinds ik de sacramenten ontvang en ik heb ontdekt hoeveel goeds er in alles, in iedereen en in elke omstandigheid zit. Het gezegde ‘elk nadeel heeft zijn voordeel’ klopt altijd, je moet alleen leren het te zien.

Álvaro: Ga je me nu vertellen dat je dit allemaal te danken hebt aan het dagelijks naar de mis gaan en het praten met een priester?

Carmen: Niet alles, maar dankzij dat heb ik ontdekt dat anderen niet hoeven te veranderen, maar dat ik degene ben die moet veranderen om anderen te transformeren door wat ik ontvang. En ja, dat ben ik me gaan realiseren naarmate ik dichter bij God kwam.

Álvaro: Nou, eens kijken of je me kunt laten inzien wat ik moet veranderen, maar je kunt beter eerst mijn baas veranderen, want die valt me vreselijk lastig.

Carmen: Dat kun je alleen zelf doen. Waarom ga je niet eens met me mee? Al is het maar af en toe. Je zult zien dat je meteen resultaat ziet. Zonder dat je het merkt, verandert de Heer je blik en zonder dat je het doorhebt, verandert Hij die droefheid in vreugde die je overal om je heen zult verspreiden.

Álvaro: Zoals je het zegt, kijk ik er nu al naar uit dat je me komt ophalen om me te besmetten met je vreugde.

Moeder,

Leer ons alles wat van je Zoon komt te bewaren en na te leven met de vreugde dat we kinderen van God zijn. Gezegend en geprezen zij de Heer.


Verbonden harten Overweging voor echtparen: Johannes 15, 1-8

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het Heilige Evangelie volgens Johannes

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Ik ben de ware wijnstok en mijn Vader is de wijn­bouwer.
Elke rank aan Mij die geen vrucht draagt, snijdt Hij af; en elke rank die wel vrucht draagt zuivert Hij, opdat zij meer vrucht mag dragen.
Gij zijt al rein dank zij het woord dat Ik tot u gesproken heb.
Blijft in Mij, zoals Ik in u. Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, maar alleen als zij blijft aan de wijnstok, zo gij evenmin, als gij niet blijft in Mij.
Ik ben de wijnstok, gij de ranken. Wie in Mij blijft, zoals Ik in hem, die draagt veel vrucht, want los van Mij kunt gij niets.
Als iemand niet in Mij blijft, wordt hij wegge­worpen als de rank en verdort; men brengt ze bij elkaar, gooit ze in het vuur, en ze verbranden.
Als gij in Mij blijft en mijn woorden in u blijven, vraagt dan wat gij wilt en gij zult het krijgen.
Hierdoor wordt mijn Vader verheerlijkt, dat gij rijke vruchten draagt; zo zult gij mijn leerlingen zijn.
Woord van de Heer.

Verbonden harten

We leven in een cultuur waarin het onmiddellijke, het oppervlakkige en het vervangbare de boventoon voeren; waarin we dingen uitproberen, veranderen, van het ene naar het andere overschakelen en, zonder dat we het doorhebben, dringt die manier van leven ook door in onze relatie met God. We zijn bang voor verbintenissen en zoeken in plaats daarvan naar ervaringen die ons raken en ons iets laten voelen. Toch herhaalt de Heer vandaag nadrukkelijk het werkwoord ‘blijven’: ‘Blijf in mij’. Blijven is niet af en toe verbinding maken; blijven is daar blijven, in het Hart van Jezus, en van daaruit het leven met Hem leiden. Dat blijven komt voort uit een leven van gebed (niet alleen uit een moment van gebed) en vereist ook een eerste inspanning om afleidingen en nutteloze gedachten te vermijden die ons van God afleiden, inspanningen om ons niet meer op onszelf te richten maar onze blik op de Heer te richten, inspanningen om onze gedachten en gevoelens in Zijn Hart te houden. Maar beetje bij beetje, naarmate onze ziel groeit in die eenheid met God, wordt het hart aangetrokken door de Heer en komt er een dag dat het moeilijk is om niet aan Hem en met Hem te denken. Dan kunnen we zeggen zoals de heilige Paulus: “Ik ben het niet die leeft, maar Christus leeft in mij.”

Toegepast op het huwelijksleven:

(Voor het slapengaan praten Marta en Lazarus samen over hoe hun dag is verlopen)
Marta: Toen ik vanmorgen in de bloemenwinkel aan het werk was, kreeg ik de opdracht om wat boeketjes te maken voor de communiekinderen… Ik ben er de hele ochtend mee bezig geweest omdat het er nogal wat waren, en terwijl ik ze maakte, bad ik voor elk van die kinderen, voor die zieltjes die de Heer voor het eerst zouden ontvangen, en vroeg ik om de zuiverheid van hun harten… daarna voor hun ouders… Ik heb de hele ochtend in gebed doorgebracht, samen met de Maagd de mooiste bloemen uitzoekend, terwijl ik helemaal ‘opging’ in haar Hart, en samen hebben we alles met zorg en liefde voorbereid…
Lazarus: nou… mijn dag was niet zo bloemrijk als die van jou… de Heer heeft eerder mijn trots gesnoeid door middel van een collega die me voortdurend vernederd en me subtiel belachelijk maakt in het bijzijn van de baas… maar in mijn binnenste heb ik me verenigd met de Heer en heb ik me al die vernederingen herinnerd die Hij heeft ondergaan… Daarna heb ik tijdens de eucharistieviering deze pijn die ze me deden, opgeofferd voor de redding van deze collega en voor zoveel zielen…
Marta: Ik dank God voor dit gebedsleven dat ons steeds meer met Hem verenigt. Wat is Zijn genade duidelijk merkbaar!
Lazarus: en zoveel… ik denk dat het ook een belangrijke stap voor onze zielen is geweest dat we ons hebben verbonden aan dit geloofspad, nietwaar?
Marta: ja, absoluut. Het hebben van een concreet pad in de Kerk waar we ons kunnen verdiepen in het gebed, de sacramenten, onze roeping… heeft ons geholpen om niet af en toe een geloof te beleven, maar om te proberen op elk moment verbonden te zijn met het Hart van Jezus en Maria…
Lazarus: Dat geloof ik ook, Marta. We sprongen van het ene naar het andere, afhankelijk van waar we zin in hadden, en we moesten ons verbinden en bij iets concreets in de Kerk blijven.

Moeder,

U die altijd met Jezus verbonden was, leer ons om onze harten altijd met Hem verbonden te houden. Gezegend en geprezen zij de Heer die ons naar Zich toe trekt!


Kies voor de ander. Commentaar voor echtparen: Johannes 14,27-31a.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 14,27–31a.
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Vrede laat Ik u na; mijn vrede geef Ik u. Niet zoals de wereld die geeft, geef Ik hem u. Laat uw hart niet verontrust of kleinmoedig worden.
Gij heb Mij horen zeggen: Ik ga heen, maar Ik keer tot u terug. Als gij Mij zoudt liefhebben,
zoudt gij er blij om zijn dat Ik naar de Vader ga, want de Vader is groter dan Ik.
Nu, eer het gebeurt, zeg Ik het u, opdat gij, wanneer het gebeurt zult geloven.
Veel zal Ik niet meer met u spreken, want de vorst van de wereld is op komst. Welis­waar vermag hij niets tegen Mij,
maar de wereld moet weten dat Ik de Vader liefheb en dat Ik handel zoals Hij Mij bevolen heeft. Staat op, laten we hier vandaan gaan.

Kies voor de ander

Wanneer we de vorst van deze wereld in ons huwelijk toelaten, ontstaan er onvermijdelijk ruzie, kilheid, wantrouwen en veroordeling. En dan staan we voor twee heel duidelijke wegen: reageren vanuit de pijn, of kiezen voor liefde, omdat we de Vader liefhebben en op Zijn liefde willen reageren. Het volstaat dat één van de twee die spiraal doorbreekt: dat hij of zij afziet van het gelijk te hebben, de eerste stap zet, in nederigheid om vergeving vraagt, teder omhelst, een oprecht ‘ik hou van je’ uitspreekt… Dan verandert er iets, want de genade breekt door. En er komt vrede in dat huis. Geen oppervlakkige vrede, maar de vrede van God: die het hart verruimt, die geneest, die de ware vreugde terugbrengt. Een vrede die niet afhankelijk is van de omstandigheden, en die de wereld ons nooit zal kunnen geven.

Togepast op het huwelijksleven:

Laura en Manolo hadden ruzie gehad over het zomerkamp van hun kinderen. Laura was ervan overtuigd dat het het beste was om hetzelfde kamp als alle andere jaren te kiezen, om het bekende te behouden; Manolo daarentegen was ervan overtuigd dat ze iets nieuws nodig hadden, om andere mensen en situaties tegemoet te treden en zo sterker te worden. Beiden verdedigden hun standpunt met vastberadenheid… totdat de ruzie uitbarstte. De woorden werden steeds heftiger en plotseling viel er een stilte. Een gespannen, ongemakkelijke stilte, die hen ertoe aanzette zich terug te trekken, elk naar een uiteinde van het huis, met een bezwaard hart. Beiden wisten wat er was gebeurd. Ze waren aan de verleiding toegegeven: waar gemeenschap had moeten zijn, was er verdeeldheid. En dat deed hen pijn. 

Afzonderlijk gingen ze in gebed. In het verborgene lieten ze de Geest hen de weg van de Liefde wijzen: een weg die loopt via het afzien van het eigen oordeel, via het gehoorzamen van degene van wie men houdt, via het zoeken naar gemeenschap… en bovenal via het verlangen naar het ware welzijn van hun kinderen (precies datgene waarover ze waren gaan discussiëren). Want er is geen groter welzijn voor een kind dan de liefde tussen zijn ouders te aanschouwen. 

Ze wisten nog niet welke beslissing ze zouden nemen. Maar ze wisten wel zeker dat dit niet de juiste weg was. En toen stonden ze allebei, bijna tegelijkertijd, op. Vanuit hun eigen plek besloten ze allebei op de ander af te lopen. En onverwachts kwamen ze elkaar midden in de gang tegen. Ze keken elkaar aan. Ze bleven staan. En op hun gezichten, nog vermoeid van de strijd, verscheen een glimlach die hen beiden verraste; de Geest brengt ook glimlachen teweeg. Ze deden nog een stap… en omhelsden elkaar. En op dat moment, zonder dat ze nog een keuze hadden gemaakt voor het kamp, hadden ze al het belangrijkste gekozen: boven alles van elkaar houden.

Moeder,

Leer ons dat Gods wil altijd draait om opofferende liefde en eenheid. Geprezen zij de Heer!