Categoriearchief: Sin categoría

Geven zonder iets terug te verwachten. Overweging voor echtparen: Lucas 6, 27-38

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Tot u die naar Mij luistert zeg Ik: Bemint uw vijanden, doet wel aan die u haten,
zegent hen die u vervloeken en bidt voor hen die u mishandelen.
Als iemand u op de ene wang slaat, keert hem ook de andere toe; en als iemand uw bovenkleed van u afneemt, belet hem niet ook uw onderkleed te nemen.
Geeft aan ieder die u iets vraagt, en als iemand wegneemt wat u toebehoort, eist het niet terug.
Zoals gij wilt dat de mensen u behandelen, moet gij het hun doen.
Als gij bemint wie u beminnen wat voor recht op dank hebt ge dan? Ook de zondaars beminnen wie hen liefhebben.
Als gij weldoet aan wie u weldaden bewijzen, wat voor recht op dank hebt ge dan? Dat doen de zondaars ook.
Als gij leent aan hen van wie ge hoopt terug te krijgen, wat voor recht op dank hebt ge dan? Ook de zondaars lenen aan zondaars met de bedoeling evenveel terug te krijgen.
Neen, bemint uw vijanden, doet goed en leent uit zonder er op te rekenen iets terug te krijgen. Dan zal uw loon groot zijn, dan zult ge kinderen zijn van de Allerhoog­ste, die immers ook goed is voor de ondankba­ren en slechten.
Weest barmhartig, zoals uw Vader barmhar­tig is.
Oordeelt niet, dan zult ge niet geoordeeld worden; veroordeelt niet, dat zult ge niet veroordeeld worden; spreekt vrij en ge zult vrijgesproken worden.
Geeft, en u zal gegeven worden; een goede, gestamp­te, geschudde en overlopende maat zal men u in de schoot storten. De maat die gij gebruikt, zal men ook voor u gebruiken.’

Geven zonder iets terug te verwachten.

Jezus spreekt niet alleen over liefde koesteren voor wie ons kwaad doet; Hij nodigt ons uit om kwaad niet met kwaad te vergelden, om goed te doen aan wie ons kwaad doet, om degenen die ons gekwetst hebben in Gods handen te leggen en om de naastenliefde tot een concrete levensregel te maken, in navolging van de manier waarop God ons behandelt. Ware christelijke liefde komt tot uiting wanneer we geven zonder te verwachten dat we er iets voor terugkrijgen, en de barmhartigheid die we anderen betonen, verandert ons hart. Het huwelijk blijft niet standhouden wanneer de echtgenoten elkaar gemakkelijk liefhebben, maar wanneer ze leren elkaar lief te hebben in moeilijke tijden, op momenten dat de ander ons pijn doet, ons teleurstelt of ons het moeilijk maakt. Het is heel gemakkelijk om in het huwelijk de logica te hanteren van ‘behandelen zoals je zelf behandeld wordt’, van kwaad met kwaad vergelden, maar Jezus stelt ons voor om anderen te behandelen zoals jullie willen dat jullie behandeld worden. Barmhartigheid bestaat erin de ander niet alleen te zien vanuit wat hij verkeerd heeft gedaan en waar hij zich heeft vergist, maar ook vanuit zijn zwakheid, zijn vermoeidheid, zijn verleden en zijn zonden.

Terug in het huwelijksleven:

Ramón: Hallo Rosa, ik ben weer thuis. Hoe was je eerste werkdag na de vakantie?
Rosa: Wat fijn dat je weer thuis bent. Nou, mijn eerste dag was een beetje matig; ik heb al een flinke ruzie gehad met een collega en dat is niet de eerste keer.
Ramón: Ik kan het niet geloven, dezelfde collega die je destijds in dat conflict met je baas heeft gestort? Ik dacht dat jullie het hadden opgelost.
Rosa: Precies dezelfde. Het is ongelooflijk dat zij het was. Ze heeft me flink in de steek gelaten en me voor schut gezet waar het hele team bij was. Ik ben al aan het bedenken hoe ik dit haar betaald zal zetten.
Ramón: Ik denk niet dat het zo erg was, en bovendien weet je dat slecht reageren op slecht gedrag je geen goed doet, integendeel. Uiteindelijk kom je er altijd beter uit als je anderen behandelt zoals je zelf behandeld wilt worden.
Rosa: Dat is makkelijk gezegd als het jou niet is overkomen, maar deze keer is ze veel te ver gegaan en zitten we weer in dezelfde situatie als de vorige keer. Andere keren heb ik het laten gaan en dat heeft niets opgeleverd; sterker nog, het hielp me destijds enorm om met haar te praten, maar het lijkt erop dat het niets heeft uitgehaald.
Ramón: Vergeet niet hoe we vroeger waren en hoe we reageerden op basis van wat we van elkaar kregen. Nu wachten we echter niet meer tot een van ons de eerste stap zet om iets goeds voor de ander te doen, maar doen we er alles aan om het altijd naar onze zin te hebben, en dat terwijl we nog steeds veel fouten maken.
Rosa: Je hebt gelijk, Ramón. Ik ben behoorlijk boos en ik ben niet consequent in wat ik moet doen. Door mijn onhandigheid is mijn eerste reactie om net zo slecht te reageren als zij, maar er is vast een reden waarom ze zich zo gedraagt. Morgen ga ik met haar praten om te kijken of ik het kan oplossen.
Ramón: Dat is mijn meid, altijd bereid om alles te geven voor anderen, ondanks wat ze haar aandoen. Dat laat je me elke dag zien en het helpt me enorm in mijn dagelijks leven.

Moeder,

Help ons om lief te hebben zoals Christus ons leert, zelfs als het ons moeite kost. Gezegend zij God.


De goudfabriek. Overweging voor echtparen: Lucas 6,20-26.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 6,2026.

In die tijd sloeg Jezus zijn ogen op, keek zijn leerlingen aan en sprak:
‘Zalig gij die arm zijt, want aan u behoort het Rijk Gods.
Zalig die nu honger lijdt, want gij zult verzadigd worden.
Zalig die nu weent, want gij zult lachen.
Zalig zijt gij, wanneer omwille van de Mensenzoon de mensen u haten, wanneer zij u uitstoten,
u beschimpen en uw naam uit de samenleving bannen als iets verfoeilijks.
Als die dag komt, spring dan op van blijdschap, want groot is uw loon in de hemel.
Op dezelfde manier behandelden hun voorvaderen de profeten.
Maar wee u, rijken, want wat u vertroost, hebt ge al ontvangen.
Wee u, die nu verzadigd zijt, want ge zult honger lijden.
Wee u, die nu lacht, want ge zult klagen en wenen.
Wee u, wanneer alle mensen met lof over u spreken,
want hun voorvaderen deden hetzelfde met de valse profeten.
Woord van de Heer

De goudfabriek.

We leven in een welvaartsmaatschappij. We zijn er experts in om welvaart te creëren, zozeer zelfs dat we er ons gouden kalf van hebben gemaakt, iets wat we najagen en naar verlangen alsof het ons hoogste goed is. We streven ernaar om comfortabel, veilig, zonder problemen, zonder pijn en zonder concessies te leven. Maar wat doen we als deze welvaart wordt verstoord? Een ziekte, het verlies van een dierbare, onrecht, een teleurstelling, financiële moeilijkheden, verraad… Dan voelen we afwijzing en proberen we de pijn te verdoven. We wijzen alles af wat ons doet lijden. Maar wat als er een fabriek zou bestaan die onze tranen in goud kan omzetten? Dan zouden de tranen geen verspilling meer zijn, maar iets heel waardevols worden. Wij christenen hebben die ‘fabriek’ gevonden: het is het kruis van Jezus. Daarom zijn wij zalig, want verenigd met Christus kunnen wij pijn omzetten in liefde. De heiligen begrepen dit. De herderskinderen van Fatima waren voortdurend op zoek naar offers die ze konden brengen; ze hadden de zin van het lijden begrepen en zeiden: ‘O Jezus, het is uit liefde voor U, voor de bekering van de zondaars en ter verzoening voor de zonden begaan tegen het Onbevlekte Hart van Maria.’ Wanneer we ons lijden verenigen met dat van Jezus, is die traan niet langer vruchteloos en wordt ze goud, een schat die Leven schenkt. Wanneer ik ontdek dat de ware schat niet het welzijn is, maar Christus, leer ik Hem ook aan het kruis te zoeken.

Terug naar het huwelijksleven:

Paloma: Ik heb vannacht geen oog dichtgedaan, terwijl ik bleef piekeren over het probleem met Inma. Ik zie dat ze erg de weg kwijt is en zich niet laat helpen… wat een pijn om haar zo te zien! En wat een pijn ook hoe ze ons behandelt.

Ignacio: Ik heb ook niet geslapen, het was een heel zwaar gesprek.

Paloma: Nou, terwijl ik in bed lag te woelen, heb ik eraan gedacht om deze pijn aan de Heer op te offeren.

Ignacio: Je zorgen?

Paloma: Ja. De zorgen, de minachting waarmee ze ons behandelt, de slapeloze nachten, het gevoel van machteloosheid omdat we de situatie niet kunnen veranderen, het gebrek aan vertrouwen dat ze in ons heeft… Alles.

Ignacio: Als ik het zo bekijk, moet ik aan Jezus denken. Ook Hij lijdt onder de afwijzing en minachting van zoveel van Zijn kinderen… Hoeveel pijn moet er in Zijn Hart zijn als Hij ziet hoe wij ons van Hem afkeren!

Paloma: Ja… maar kijk, uiteindelijk heb ik helemaal niet geslapen, maar toen ik mijn pijn met de Zijne verenigde, is die nacht die verloren leek, een nacht van liefde geworden.

Ignacio: Dan wil ik de vermoeidheid van vandaag ook voor haar opofferen.

Paloma: We kunnen haar hart niet veranderen, maar we kunnen het wel in de handen van de Heer leggen en alles voor haar opofferen.

Moeder,

Wanneer het kruis komt, leer ons dan om geen enkele traan te verspillen. Gezegend zijt Gij!


Verwelkomen loont. Commentaar voor echtparen: Matteüs 1, 18-23

Geslachtslijst van Jezus Chris­tus, zoon van David, zoon van Abra­ham.
was de vader van Isaak, Isaak van Jakob, Jakob van Juda en zijn broers;
Juda was de vader van Peres en Zerach, die uit Tamar geboren werden; 
Peres was de vader van Chesron, Chesron van Aram,
Aram van Amminadab, Amminadab van Nachson, Nachson van Salmon,
Salmon van Boaz, die uit Rachab geboren werd; Boaz was de vader van Obed, geboren uit Ruth;
Obed was de vader van Isai en Isai van David, de koning.
David was de vader van Salomo, die geboren werd uit de vrouw van Uria;
Salomo was de vader van Rechabe­am, Recha­beam van Abia, Abia van Asa,
A­sa van Josafat, Josafat van Joram, Joram van Uzzia,
Uzzia van Jotam, Jotam van Achaz, Achaz van Hizkia,
Hizkia van Manasse, Manasse van Amon, Amon van Josia,
Josia van Jechonja en zijn broers in de tijd van de Babyloni­sche ballingschap.
Na de Baby­lonische ballingschap werd Jechonja de vader van Sealtiel, Sealtiel van Zerubbabel,
Zerubbabel van Abiud, Abiud van Eljakim, Eljakim van Azor,
Azor van Sadok, Sadok van Achim, Achim van Eliud,
Eliud van Eleazar van Mattan, Mattan van Jakob.
Jakob nu was de vader van Jozef, de man van Maria, en uit haar werd geboren Jezus die Christus genoemd wordt.
De geboorte van Jezus Christus vond plaats op deze wijze. Toen zijn moeder Maria 
ver­loofd was met Jozef, bleek zij, voor­dat ze gingen samenwo­nen, zwanger van de heilige Geest.
Omdat Jozef, haar man, rechtschapen was en haar niet in opspraak wilde brengen, 
dacht hij er over in stilte van haar te scheiden.
Ter­wijl hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer die tot hem sprak: 
‘Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd Maria, uw vrouw, tot u te nemen; het kind in haar schoot is van de heilige Geest.
Zij zal een zoon ter wereld brengen die gij Jezus moet noemen, want Hij zal zijn volk redden uit hun zonden.’
Dit alles is geschied, opdat vervuld zou worden wat de Heer gesproken heeft door de pro­feet, die zegt:
Zie, de maagd zal zwanger worden en een zoon ter wereld brengen 
en men zal Hem de naam Immanuel geven. Dat is de ver­taling: God met ons.

Verwelkomen loont

We bevinden ons ongetwijfeld op het donkerste moment in het leven van Jozef. Zonder te begrijpen wat er gebeurt en terwijl hij overweldigend leed doormaakt, blijft hij openstaan voor de stem van God, totdat hij God zijn plannen laat veranderen: van de wens om zich terug te trekken, gaat hij over tot het verwelkomen van zijn vrouw. Wat kunnen wij als echtgenoten veel leren van Jozef! Wanneer we geconfronteerd worden met het mysterie van het hart van de ander, wanneer we niet begrijpen waarom hij of zij zo handelt, wanneer hij of zij de dingen niet op dezelfde manier ziet als wij of wanneer zijn of haar zwakheid, zijn of haar zonde aan het licht komt… dan is onze eerste neiging om afstand te nemen. We verbreken de gemeenschap terwijl onze roeping ons juist oproept om ons over te geven en elkaar te verwelkomen. Luister ook jij, wanneer je voor een moeilijkheid staat, naar de woorden van de engel: „Wees niet bang om je echtgenoot bij je te nemen.” Graveer ze in je hart. De engel zegt niet simpelweg tegen Jozef: „Maak je geen zorgen.” Hij roept hem op om de liefde te belichamen, het is nu het moment! „Wees niet bang om Maria, je vrouw, bij je te nemen.” Jozef vertrouwt op God en neemt haar bij zich. Dat is wat we moeten doen als we de belofte willen vervullen om een huwelijk te leiden zoals God het bedoeld heeft. Maken jullie een moeilijke periode door? Neem elkaar aan. Hebben jullie meningsverschillen? Neem elkaar aan. Hebben jullie elkaar gekwetst? Neem elkaar aan. Begrijpen jullie elkaar niet? Neem elkaar aan. En kijk naar de vrucht: Jozef nam Maria aan en door Maria aan te nemen, was de vrucht Jezus. Kijk daarom niet naar hoeveel moeite het je kost om je echtgenoot te aanvaarden, kijk niet naar wat je verliest. Vraag de Heilige Geest om je hart te verruimen, overwin je eigenliefde en stort je in de liefde, want elke keer dat jullie elkaar aanvaarden en je aan elkaar overgeven, winnen jullie Christus.

Terug naar het huwelijksleven

Javier en Elena rijden naar huis na een etentje bij vrienden. Zij rijdt. Javier, moe en verlangend om thuis te komen, kijkt met enige wanhoop uit het raam hoe de ene auto na de andere hen inhaalt en voor hun neus verdwijnt. Dan richt hij zijn blik op de snelheidsmeter.
Javier: Elena, schat… je rijdt maar 40…
Elena: En dan?
Javier: Nou, dan komen we morgen pas thuis…
Elena: Ach, wat overdrijf je toch. Ik vind het gewoon leuk om in de auto met je te kletsen, jij niet?
Javier: Hahaha, maar wat heeft dat ermee te maken?

Javi wil er nog op aandringen, maar kijkt haar aan. Hij weet dat ze zo moet rijden om zich veilig te voelen en houdt zijn mond. Ze glimlacht naar hem; ze weet dat Javi graag hard rijdt, maar accepteert hem zoals hij is.

Elena: Ik hou van je, Carlos Sainz…
Javier: En ik van jou, schatje

Moeder,

Hoe eenvoudig is het om liefde op te bouwen en hoe moeilijk kost het ons. Leer ons de ware nederigheid die ons in staat stelt het verborgen binnengaan en daar de ware liefde te vinden. Geprezen zij Jezus!


Verder dan de norm. Overweging voor echtparen: Lucas 6:6-11

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

Het gebeurde op een andere sabbat, toen Jezus de synagoge binnenging 
om daar te onderrichten, dat er een man aanwezig was met een verschrompel­de rechterhand.
De schriftgeleer­den en Farizeeën hielden Hem in het oog, of Hij op sabbat 
een genezing zou verrichten, om iets te vinden waarvan zij Hem zouden kunnen beschuldigen.
Maar Hij wist wat ze dachten en zei tot de man met de verschrompel­de hand: 
‘Sta op en kom in het midden.’ De man stond op en trad naderbij.
Daarop sprak Jezus tot hen: ‘Ik vraag u of men op sabbat goed mag doen of kwaad, iemand redden of laten omkomen?’
Toen liet Hij zijn blik rondgaan over hen allen en zei tot de man: ‘Steek uw hand uit.’ Hij deed het en zijn hand was weer gezond.
Toen waren ze buiten zichzelf van woede en bespraken met elkaar wat ze tegen Jezus konden doen.
Verder dan de norm

In het huwelijksleven stellen we vaak normen en verwachtingen vast over wat ‘rechtvaardig’ of ‘redelijk’ is: welke hulp we verwachten te krijgen, hoe we de taken verdelen of waar de grenzen van het gepaste liggen. Wanneer deze regels voortkomen uit de wens om goed te handelen en in het licht van het evangelie, zijn ze nuttig, want ze gaan onze ongeordende neiging tot egoïsme, luiheid en hoogmoed tegen…
Jezus nodigt ons echter uit om niet vast te blijven zitten in het louter naleven van de wetten. Ware bekering verandert het hart, zodat liefde boven de norm komt te staan. Naarmate deze liefde rijpt en we de genade in ons laten werken, schiet het louter criterium van wat ‘redelijk’ is tekort; er ontstaat een spontaan en diep verlangen om voor de echtgenoot te zorgen. Het verlangen om onze echtgenoot goed te doen en zijn heil na te streven, verdringt uiteindelijk elke eis of lijst met wederzijdse plichten.

Toegepast op het huwelijksleven:

Laura: Eduardo, ga even zitten en rust even uit. Sinds je thuiskwam van je werk ben je niet stilgezeten, en nu ben je mijn kleren voor morgen aan het strijken!
Eduardo: Maak je geen zorgen, ik ben zo klaar. Vandaag kwam ik niet zo moe thuis. Bovendien kun je me niets verwijten: gisteren heb je je enorm uitgesloofd om mijn moeder te helpen en ik was bang dat je jezelf iets zou aandoen.
Laura: Realiseer je je wel hoe ons leven is veranderd, Eduardo? Vroeger hadden we ruzie omdat we eisten dat de ander zijn verplichtingen nakwam; nu hebben we ruzie om de ander wat werk uit handen te nemen.
Eduardo: Ja. Vandaag is het mijn grootste wens om jouw welzijn na te streven. Ik herinner me de takenlijstjes die we elkaar oplegden niet eens meer, hoewel ik toegeef dat ze in het begin wel nuttig waren.
Laura: En dat we samen de eucharistie ontdekten, was cruciaal. Je zegt altijd dat daar je grote verandering begon.

Moeder,

Help ons te werken aan de bekering van ons hart in plaats van aan het naleven van regels. Geprezen zij God!


Het huwelijksgebed. Overweging voor echtparen: Matteüs 18,15-20

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 18,1520.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Wanneer uw broeder gezon­digd heeft, wijs hem dan onder vier ogen terecht. Luistert hij naar u, dan hebt gij uw broeder gewonnen.
Maar luistert hij niet, haal er dan nog een of twee personen bij, opdat alles beruste op de verklaring van twee of drie getuigen.
Als hij naar hen niet wil luisteren, leg het dan voor aan de Kerk. Wil hij ook naar de Kerk niet luisteren, beschouw hem dan als een heiden of tollenaar.
Voorwaar, Ik zeg u: wat gij zult binden op aarde zal ook in de hemel gebonden zijn, en wat gij zult ontbinden op aarde zal ook in de hemel ontbonden zijn.
Even­eens zeg ik u: wanneer twee van u eensgezind op aarde iets vragen ‑ het moge zijn van het wil ‑ zullen zij het verkrijgen van mijn Vader die in de hemel is.
Want waar er twee of drie verenigd zijn in mijn Naam, daar ben Ik in hun midden.’

Het huwelijksgebed

Vandaag maakt U ons, echtparen, duidelijk dat ons huwelijksgebed een enorme kracht heeft: U bent werkelijk onder ons aanwezig, het is geen symbolische daad. Hoe prachtig is het om samen te bidden en te weten dat U bij ons bent; we kunnen ons tot U wenden zodat U ons in ons hart laat zien wat U ons wilt leren. En hoe gemakkelijk wordt het dan om vergeving te vragen voor al die fouten die we dagelijks begaan door onze zwakheid, door onze onvolmaaktheden. Maar in die sfeer is het nog gemakkelijker om te vergeven, omdat we ook op Uw vergeving kunnen rekenen.

Echtparen, laten we deze prachtige gave niet onbenut laten. Kom zonder vrees naar die bron van genade toe, namelijk het echtelijk gebed, waar de Heer ons elke dag verwacht. Als jullie dit nog niet doen, of als we het door de vakantie een beetje hebben verwaarloosd, waar wachten jullie dan nog op? Hij verlangt ernaar om tot jullie te spreken in jullie hart als echtpaar.

Terug in het huwelijksleven:

(Carla en Antonio terwijl ze zich voorbereiden op hun huwelijksgebed na de vakantie)

Carla: Antonio, ik heb zin om te zingen: ‘Wat heb ik naar dit moment uitgekeken…’ Hahaha

Antonio: Hahaha, en waarom dan?

Carla: Omdat we nu dit moment van vrede en rust hebben, met zijn tweeën en de Heer, en omdat we ons gebed weer kunnen oppakken.

Antonio: Dat is waar, tussen de kinderen zonder vaste schema’s, familie en vrienden door, hielden we weinig tijd over om aan ons huwelijksgebed te besteden. Ik miste het ook.

Carla: Ja, en de weinige keren dat we dat moment hadden, deden we het haastig en afwezig.

Antonio: Nou ja, maar nu begint het nieuwe schooljaar en moeten we weer oppakken wat ons zoveel goed heeft gedaan.

Carla: Ja, dus laten we geen tijd meer verspillen en de Heilige Geest aanroepen om de aanwezigheid van de Heer onder ons te brengen. Je weet wel, wanneer twee in Zijn naam bijeenkomen, belooft Hij in hun midden te zijn.

Antonio en Carla: Heilige Geest, kom elke dag in onze harten; leer ons en spoort ons aan om onze echtelijke liefde te beoefenen, volgens de wil van de Vader…

Moeder,

Wij danken U dat U ons beschermt wanneer wij ons door onze zwakheid van de Heer verwijderen. U die altijd voor uw kinderen zorgt, breng ons naar de Heer, opdat Hij onder ons aanwezig kan zijn. Gezegend zijt Gij!