Categoriearchief: Sin categoría

Moge onze echtgenoot barsten van vreugde! Overweging voor echtparen: Lucas 19, 1-10

Lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas

In die tijd ging Jezus Jericho binnen. Terwijl Hij er doorheen trok,
poogde een zekere Zacheüs, hoofdambtenaar bij het tolwezen en een rijk man,
te zien wie Jezus was. Maar hij slaagde daarin niet vanwege de menigte, want hij was klein van gestalte.
Om Hem toch te zien liep hij hard vooruit en klom in een wilde vijgeboom, omdat Jezus daar langs zou komen.
Toen Jezus bij de plaats kwam, keek Hij omhoog en zei tot hem: 
‘Zacheüs, klim vlug naar beneden, want vandaag moet ik in Uw huis te gast zijn.’
Zacheüs kwam snel naar beneden en ontving Hem vol blijdschap.
Allen zagen dat en merkten morrend op: ‘Hij is bij een zondaar zijn intrek gaan nemen!’
Maar Zacheüs trad op de Heer toe en sprak: ‘Heer, bij deze schenk ik de helft van mijn bezit 
aan de armen; en als ik iemand iets afgeperst heb, geef ik het hem vierdubbel terug.’
Jezus sprak tot hem: Vandaag is dit huis heil ten deel gevallen, want ook deze man is een zoon van Abraham.
De mensenzoon is immers gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was.’

Moge onze echtgenoot barsten van vreugde!
Hij riep hem bij zijn naam. Jezus kent je en roept je bij je naam. Wij zijn dat misschien vergeten, of kennen het zelfs niet, maar Hij heeft ons het leven geschonken en houdt van ons omdat we van Hem zijn. Hij kent ons zoals niemand ons kent. Al diegenen die aanstoot namen aan het feit dat Jezus bij een zondaar ging eten, hebben misschien iets buitengewoons over het hoofd gezien: zonder hem eerder gezien te hebben, had Jezus hem bij zijn naam genoemd. Zacheüs wel. Hoe moet die blikwisseling eruit hebben gezien! Zacheüs moet ook de veroordelende blikken van de anderen hebben opgemerkt, maar wat kon hem dat schelen! Zijn ogen waren strak op Jezus gericht, die hem bij zijn naam had geroepen en zijn huis wilde binnengaan! We weten niet hoeveel moeite het Zacheüs kostte om in die boom te klimmen, maar de Heer zag hem klimmen, met inspanning, met doorzettingsvermogen, misschien met een paar uitglijders, maar vastbesloten om Hem te vinden. En Jezus, die zag hoe hij naar Hem zocht, kwam Hem vol vreugde tegemoet. De Heer weet wie Zacheüs is, maar Hij let niet op zijn zonde, maar op zijn verlangen om Hem te ontmoeten. Jezus wacht niet tot Zacheüs verandert om zijn huis binnen te gaan. Het is zijn liefde, zijn blik, zijn verlangen om daar binnen te komen, dat zijn hart verandert. Echtgenoten! Wat hebben we veel te leren van Jezus! Laten we niet wachten tot onze echtgenoot perfect is om zijn hart binnen te gaan, om ons aan hem over te geven. Laten we niet blijven staren naar zijn zonden, zijn zwakheden, zijn ellende. Laten we hem niet veroordelen. Ga met Jezus zijn hart binnen, ga naar binnen om van hem te houden, zodat hij ontdekt hoeveel hij voor jou waard is. Hou nu al van hem! Hou van hem met de liefde van God! Het is de liefde van God die verandert: jou terwijl je liefhebt, en je echtgenoot wanneer hij de liefde van God in jou ontvangt. Zacheüs barstte van vreugde toen hij de liefde en de blik van Jezus ervoer, en uit zijn hart welde het verlangen op om zich te bekeren en al het kwaad dat hij had gedaan ruimhartig goed te maken. Laten ook wij van Zacheüs leren. Laten we met spoed en vastberadenheid besluiten om de Meester, onze Heer en Verlosser, te zoeken. Laten we bereid zijn om alles aan Hem te geven. Echtgenoten! Willen we dat de verlossing ons huis bereikt? Laten we ervoor zorgen dat onze echtgenoot barst van vreugde! Laten we ophouden met het aanwijzen van elkaars zonden en laten we Christus ons hart veranderen. Moge onze echtgenoot, via onze blik, de barmhartige blik van Jezus ontdekken die niet veroordeelt; moge hij die zuivere liefde ervaren die onvoorwaardelijk liefheeft. En in die liefde zal Jezus ons beiden redden, want we hebben allebei redding nodig.

Terug naar het huwelijksleven

Marta: Schat, vandaag tijdens het gebed realiseerde ik me iets wat me veel pijn deed om toe te geven.
Andreas: Wat dan?
Marta: Dat ik je al heel lang veroordeel voor alles wat je verkeerd doet. Het lijkt wel alsof ik altijd op je fouten let, en als je weer in dezelfde fout vervalt, denk ik dat je nooit zult veranderen.
Andreas: Eerlijk gezegd voel ik me vaak zo, alsof alles wat ik doe verkeerd is.
Marta: Ja… Maar vandaag, toen ik zag hoe Jezus naar Zacheüs keek, heb ik begrepen dat de Heer niet naar jou kijkt zoals ik dat doe. Hij ziet in jou zijn geliefde zoon, zelfs als je zondigt. En ik, die je vrouw ben en geroepen ben om Zijn Liefde voor jou zichtbaar te maken, doe vaak precies het tegenovergestelde.
Andreas: Nou, dan moet ik jou ook om vergeving vragen. Want vaak, als je me terechtwijst, in plaats van mijn zonde te erkennen, verontschuldig ik mezelf en geef ik jou de schuld.
Marta: Weet je wat mij het meest heeft geraakt? Dat Zacheüs, toen hij zich door Jezus geliefd voelde, alle schade die hij had aangericht wilde goedmaken. Het was niet de verwijten van anderen die hem veranderden, maar de Liefde van Christus. En ik, hoe vaak heb ik je wel niet verwijten gemaakt, terwijl ik alleen maar wilde dat je zou veranderen…
Andreas: Nou… kijk, wat dacht je ervan als we vanavond de Heer uitnodigen om weer ons huis binnen te komen en Hem vragen ons te leren naar elkaar te kijken zoals Hij naar ons kijkt?
Marta: Ja! En laten we beginnen met alle schade die we elkaar hebben aangedaan goed te maken. Ik wil dat je de liefde van Christus door mij heen ervaart, Andreas…
Andreas: En ik door jou heen. Gezegend zij de Heer die is gekomen om ons huwelijk te redden, Marta! Hij zal het mogelijk maken door onze nederigheid.

Moeder,

U die altijd naar ons kijkt als geliefde kinderen, leer ons om naar onze echtgenoot te kijken met de barmhartigheid van Uw Zoon. Mogen we nooit de hoop verliezen op de genade die ons kan veranderen en mogen we de Heer elke dag in ons huis mogen verwelkomen. Gezegend en geprezen zij de Heer, die is gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was!

Blind voor de gave. Overweging voor echtparen: Lucas 18,35-43

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

Toen Jezus eens Jericho naderde, zat er langs de weg een blinde te bedelen.
Hij hoorde veel volk voorbijtrekken en vroeg wat er te doen was.
Men vertelde hem dat Jezus de Nazoreeer voorbijging.
Nu begon hij te roepen: ‘Jezus, Zoon van David, heb medelij­den met mij!’
Die voorop liepen snauwden hem toe te zwijgen; maar hij riep nog veel harder: ‘Zoon van David, heb medelijden met mij!’
Jezus bleef staan en gebood dat hij bij Hem gebracht zou worden. Toen de blinde naderbij gekomen was, vroeg Jezus hem:
‘Wat wilt ge dat Ik voor u doe?’ Hij antwoord­de: ‘Heer, maak dat ik zien kan!’
Jezus sprak tot hem: ‘Word ziende! Uw geloof heeft u genezen.’
En terstond kon hij zien en volgde Hem, terwijl hij God verheerlijkte. Toen heel het volk dat zag, bracht het eer aan God.

Blind voor de gave.

Het Evangelie geeft ons een heel mooi beeld van het huwelijksleven: de blinde kan niet zien, maar beseft dat hij Jezus nodig heeft en vraagt Hem nadrukkelijk om hulp.
Ook in ons huwelijk kunnen we blind zijn, vooral wanneer moeilijkheden ons beletten het prachtige plan te herkennen dat God voor ons heeft en onze echtgenoot met liefde te zien, waarbij we ontdekken wat een immense gave hij voor ons leven is.
De sleutel ligt in de vraag van Jezus: „Wat wil je dat ik voor je doe?“ Ook wij kunnen Hem antwoorden: „Heer, open mijn ogen, zodat ik mijn echtgenoot kan zien zoals U hem ziet en kan ontdekken wat U op dit moment van mij vraagt.“
Zo zullen we ontdekken dat elke situatie, zelfs die welke we het moeilijkst kunnen accepteren, een kans kan worden om te groeien in gemeenschap en onze roeping als echtpaar ten volle te beleven.

Terug naar het huwelijksleven:

Laura: Pedro, we hebben al maanden ruzie over van alles en nog wat. Vroeger genoten we samen, maar nu lijkt het alsof alles ons irriteert.
Pedro: Ik ben het ook beu. Ik doe mijn best om het goed te doen, maar ik heb het gevoel dat het voor jou nooit genoeg is.
Laura: En ik heb het gevoel dat je me niet begrijpt. Wat zijn we ver verwijderd van dat huwelijk waar we van droomden!
Pedro: We wachten al zo lang tot de ander verandert, dat we er steeds meer onder lijden. En we weten niet hoe we hieruit moeten komen.
Laura: Misschien zijn we net als de blinde uit het Evangelie. We zijn niet in staat om het plan te zien dat God voor ons heeft te midden van deze moeilijkheid.
Pedro: Laten we Jezus dan vragen om onze ogen te openen. Heer, laat ons weer zien! Dat ik in mijn echtgenote de gave mag zien die God mij heeft geschonken.
Laura: En dat we mogen ontdekken dat zelfs deze moeilijkheid een kans kan zijn om meer van elkaar te houden en te groeien in gemeenschap. Hoe mooi is Gods plan voor ons huwelijk!

Moeder,

Leid ons naar je Zoon wanneer moeilijkheden ons verblinden, opdat Hij onze ogen mag openen en we de gave mogen ontdekken die onze echtgenoot is, en het prachtige plan dat Hij voor ons heeft. Geprezen zij God!


De gaven. Overweging voor echtparen: Matteüs 25, 14-30

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

In die tijd hield Jezus zijn leerlingen de volgende gelijkenis voor: Het zal met het rijk der hemelen zijn 
als met de man die bij zijn vertrek naar het buitenland zijn dienaars bij zich riep om hun zijn bezit toe te ver­trou­wen.
Aan de een gaf hij vijf talenten, aan de andere twee, aan een derde een, ieder naar zijn bekwaam­heid. Daarna vertrok hij.
Die de vijf talenten gekre­gen had, ging er terstond mee werken en verdiende er vijf bij.
Zo verdiende ook degene die de twee gekregen had, er twee bij.
Maar die dat ene had gekregen, ging een gat in de grond graven en het geld van zijn heer verbergen.
Een hele tijd later kwam de heer van die dienaars terug en hield afrekening met hen.
Die vijf talenten gekregen had, trad naar voren en bood nog vijf talenten aan met de woorden:
Heer, vijf talenten hebt gij mij toevertrouwd; ziehier, vijf talenten heb ik erbij verdiend.
Zijn meester sprak tot hem: Uitstekend, goede en trouwe dienaar, over weinig waart ge trouw,
over veel zal ik u aanstellen. Ga binnen in de vreugde van uw heer.
Nu trad die van de twee talenten naar voren en zei: Heer, twee talenten hebt gij mij toevertrouwd; ziehier, twee talenten heb ik erbij verdiend.
Zijn meester sprak tot hem: Uitstekend, goede en trouwe dienaar, over weinig waart ge trouw, over veel zal ik u aanstellen. Ga binnen in de vreugde van uw heer.
Tenslotte trad ook die het ene talent had gekregen naar voren en zei: Heer, ik heb ervaren
dat gij een hard mens zijt, die oogst waar gij niet gezaaid hebt en binnenhaalt waar gij niet hebt uitgestrooid.
Daarom was ik bang en ben uw talent in de grond gaan verbergen. Hier hebt ge uw eigendom terug.
Maar zijn meester gaf hem ten antwoord: Slechte en luie knecht, je wist dus 
dat ik oogst waar ik niet gezaaid heb en binnen­haal waar ik niet heb uitgestrooid?
Daarom had je mijn geld bij de bankiers moeten uitzetten, 
dan zou ik bij mijn komst mijn bezit met rente teruggekregen hebben.
Neemt hem dus dat talent af en geeft het aan wie de tien talenten heeft.
Want aan ieder die heeft, zal gegeven worden; maar wie niet heeft, hem zal nog ontnomen worden zelfs wat hij heeft.
En werpt die onnutte knecht buiten in de duisternis; daar zal geween zijn en tandengeknars.

De gaven.

Vandaag spreekt de Heer tot ons over de gaven die Hij ieder van ons schenkt, en hoe we vrucht moeten dragen en ons niet moeten gedragen als de nutteloze dienaar, die zijn gave voor zichzelf houdt en geen vrucht voortbrengt.
De gaven van God zijn bedoeld om in dienst te stellen, om God lief te hebben en Hem te dienen in de anderen. In ons geval, als echtgenoten, komt dat vooral tot uiting in onze partner. Door onze echtgenoot lief te hebben en onze gaven ten dienste te stellen van ons huwelijk, hebben we God lief, dienen we Hem en verheerlijken we Hem. En hoe meer we ons aan die missie wijden, hoe meer Hij ons als vrucht schenkt, want uiteindelijk is alles een gave: wat we geven en wat we ontvangen. We zijn voorbestemd om vrucht te dragen daar waar de Heer ons heeft geplaatst; en Hij plaatst ons vooral in onze roeping als echtgenoten.
Wees niet bang zoals de ontrouwe dienaar. Hoe triest zou het zijn als we, wanneer de Heer ons roept, Hem niets te bieden hebben omdat we Zijn gaven niet hebben gebruikt, maar ze uit angst, hoogmoed, ijdelheid of luiheid voor onszelf hebben gehouden, en ze geen vruchten hebben voortgebracht.
Maar wanneer we die gaven die God ons heeft gegeven, omarmen en weggeven, dan brengen ze vrucht voort en beginnen we de vreugde, de blijdschap van het weggeven te ervaren. Wees vrijgevig, echtgenoten, met jullie talenten, en op een dag zal de Heer tegen ons zeggen: „Uitstekend, goede en trouwe dienaar, over weinig waart ge trouw,
over veel zal ik u aanstellen. Ga binnen in de vreugde van uw heer.”.

Toegepast op het huwelijksleven:

Ana: De Heer zegt me vandaag via dit evangelie dat ik erg egoïstisch ben geweest met de gaven die Hij me heeft gegeven. Ik heb me gerealiseerd dat ik sommige van die gaven heb toegeëigend en als van mijzelf heb beschouwd.
Miguel: Waarom zeg je dat?
Ana: Ik ben altijd een heel behulpzaam en attent persoon geweest. De Heer heeft mij de gave van het dienen gegeven, maar vaak zat er verdriet in dat dienen; wat ik in werkelijkheid deed, was naar mezelf zoeken, ik zocht de beloning, de voldoening of de erkenning, en als dat niet gebeurde, werd ik boos en verdrietig omdat niemand de moeite had opgemerkt die ik had gedaan. Net als die ontrouwe dienaar gaf ik mezelf niet helemaal, maar zocht ik juist mezelf, en daardoor plukte ik niet de vrucht van de vreugde van die toewijding; ik hield alles voor mezelf.
Miguel: Het overkomt mij ook vaak dat ik de erkenning van anderen zoek.
Ana: Ik heb ontdekt dat die gaven die de Heer mij heeft gegeven, bedoeld zijn om ze vrijelijk weg te geven, want ze zijn niet van mij. Het is een geschenk van God en door het zo te doen, door God te danken telkens als ik iets goed doe, schenkt Hij mij de vreugde en het geluk dat ik heb gedaan wat Hij van mij vroeg.
Miguel: Wat mooi, Ana! Dat de Heer je die genade heeft gegeven om dat in te zien en dat je die hebt omarmd om het mogelijk te maken, door je gaven aan anderen te schenken. Help me, mijn echtgenote, zodat ook ik leer de gaven van God te delen en die vreugde te mogen voelen waarover je spreekt.
Ana: Natuurlijk, mijn liefste; we zijn op weg en we zijn de juiste steun die de Heer ieder van ons heeft gegeven om de hemel te bereiken. Laat me je een kus geven.
Miguel: Eén en zoveel als je maar wilt, hahahaha. Gezegend en geprezen zij God!

Moeder,

Wij vragen U ons te helpen vrucht te dragen met de gaven die God ons heeft gegeven, door ons aan anderen te wijden en ze niet voor onszelf te houden. Gezegend zijt Gij, Moeder!

Volhardend bidden. Overweging voor echtparen: Lucas 18, 1-8

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd leerde Jezus zijn leerlingen in een gelijkenis dat zij steeds moesten bidden en daarin niet versagen.
Hij zei: ‘Er was eens in een zekere stad een rechter, die zich om God noch gebod bekommerde.
Er was ook een weduwe in die stad die herhaaldelijk bij hem kwam met het verzoek: Verschaf mij recht ten opzichte van mijn tegenstander.
Een tijdlang wilde hij niet, maar daarna zei hij bij zichzelf: Al bekommer ik mij om God noch gebod,
toch zal ik die weduwe recht verschaffen om niet langer ge­plaagd te worden door haar eindeloze bezoeken.’
En de Heer sprak: ‘Hoort wat de onrechtvaardige rechter zegt!
Zou God dan geen recht verschaffen aan zijn uitver­kore­nen, die dag en nacht tot Hem roepen en naar wie Hij genadig luistert?
Ik zeg u: Hij zal hun spoedig recht verschaffen. Maar: zal de Mensen­zoon bij zijn komst het geloof op aarde vinden?’

Volhardend bidden.

Echtgenoten, vandaag nodigt Jezus ons uit om altijd te bidden, zonder te verslappen. Als echtgenoten zijn we geroepen om vol te houden in die vriendschappelijke omgang met God, om Hem samen te zoeken en ons niet door moeilijkheden, vermoeidheid, tijdgebrek of afleidingen van Zijn aanwezigheid te laten afleiden. Net als de weduwe moeten we met vertrouwen en volharding tot Hem komen, in het vertrouwen dat Hij luistert en handelt, ook al doet Hij dat niet altijd volgens onze tijdschema’s. Wat een grote schat hebben we onder ons: het echtelijk gebed, dat meer is dan alleen vragen om onze behoeften, maar waarin we samen ons hart openen voor de Geliefde, ons door Hem laten zien en veranderen. Wanneer we bidden, zuivert Christus onze blik, geneest Hij ons egoïsme en leert Hij ons de echtgenoot te aanvaarden als een geschenk, niet als een bezit. Beetje bij beetje wordt onze wil verenigd met de Zijne en leren we lief te hebben met Zijn eigen Hart. De slotvraag van Jezus spreekt ook vandaag ons huwelijk aan: zal Hij geloof in ons vinden? Zal Hij ons vinden terwijl we samen volharden in de liefde? Laten we nooit ophouden Hem te zoeken, want wanneer God in ons hart woont, wordt Hij zelf de band die ons verenigt, ons verandert en ons naar de heiligheid leidt.

Terug naar het huwelijksleven:

Robert: Rosa, we komen er niet aan toe. Tussen het werk, het huishouden en het avondeten… Wanneer gaan we bidden?
Rosa: Ja… Dat heb ik ook. Maar als we wachten tot er tijd overblijft, bidden we nooit. We zullen dat moment voor God moeten reserveren.
Robert: Ja, maar deze groenten maken zichzelf niet schoon.
Rosa: Kom op, geef ze maar door. We kunnen hier beginnen: Heer, wij offeren dit werk op voor ons gezin.
Roberto: Kunnen we ook bidden terwijl we het avondeten klaarmaken?
Rosa: Natuurlijk, Roberto, als we het samen met Hem doen, uit liefde. Zoals onze Moeder, de Maagd Maria, bij haar dagelijkse taken.
Robert: Nou, als ik veeg, denk ik meestal aan wie er weer een vlek heeft gemaakt…
Rosa: En ik ook… Maar we kunnen van de gelegenheid gebruikmaken om te zeggen: „Jezus, reinig ook mijn hart; leer mij te dienen zonder te klagen.”
Robert: En zonder te verwachten dat ik voor alles bedankt word, toch?
Rosa: Dat ook.
Robert: Rosa, maar dit vervangt ons gebedsmoment niet.
Rosa: Nee, het verlengt het gedurende de dag. We moeten ook even stilstaan en bij Hem zijn.
Robert: Laten we dan na het avondeten samen dat moment zoeken, wat vind je ervan?
Rosa: Ja. Ik heb het ook nodig.
Robert: Schat, geef me nu de appels even aan. Jij bent al de hele dag in de weer, ik maak het wel af. Vandaag wil ik dit avondeten samen met jou en met Hem bereiden.

Moeder,

leid ons bij de hand, zodat we nooit ophouden Jezus te zoeken en leren elkaar lief te hebben, net als jij, met Zijn eigen Hart. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.


Dagelijkse bezigheden. Overweging voor echtparen: Lucas 17, 26-37

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Zoals het was in de dagen van Noach, zo zal het ook zijn in de dagen van de Mensenzoon.
Zij aten en dronken, huwden en werden ten huwelijk gegeven tot op de dag waarop Noach de ark binnenging en de zondvloed kwam, die allen ver­delgde.
Of zoals het was in de dagen van Lot; zij aten en dronken, kochten en verkochten, plantten en bouwden,
maar op de dag dat Lot uit Sodom vertrok, regende het uit de hemel brandende zwavel, die allen verdelgde,
zo zal het ook zijn op de dag waarop de Mensenzoon zich openbaart.
Wie die dag zich op het dak bevindt, terwijl zijn bezittingen binnens­huis zijn, moet niet naar beneden komen om ze te halen, en zo moet wie op het land is, niet terugkeren.
Denkt aan de vrouw van Lot.
Wie zijn leven tracht te redden, zal het verliezen en wie het verliest, zal het behouden.
Ik zeg u: als er in die nacht twee in een bed liggen, zal de een worden meegenomen en de ander achtergelaten.
Als twee vrouwen samen bezig zijn met malen, zal de een worden meegenomen en de ander achtergelaten.’
Toen de leerlingen Hem daarop vroegen: ‘Waar, Heer?’ antwoorde Hij hun: ‘Waar het lijk ligt, daar zullen zich de gieren verzamelen.’

 
 
Dagelijkse bezigheden.

Jezus spreekt over zijn komst en nodigt ons uit om waakzaam te leven. In de tijd van Noach en Lot gingen de mensen gewoon door met hun dagelijkse bezigheden: ze aten, werkten, bouwden… Het probleem was niet dat ze die dingen deden, maar dat ze er zo door in beslag werden genomen dat ze God en het wezenlijke uit het oog verloren. Ook wij kunnen in die valkuil terechtkomen: onze dagen vullen met taken en zorgen, en het gebed, het heilige en de liefde voor degenen die ons na staan – vooral onze echtgenoot of echtgenote – uitstellen tot later.
Taken, dagelijkse bezigheden en zelfs hobby’s kunnen ervoor zorgen dat echtgenoten weliswaar een huis en verplichtingen delen, maar elkaar niet meer zien als wat we werkelijk zijn: de zoon of dochter die God voor de ander heeft uitgekozen. Jezus nodigt ons uit om ons niet aan al deze dingen vast te klampen, zodat ze niet het middelpunt van ons leven worden; integendeel, Hij moet ons middelpunt zijn en via onze echtgenoot mogen we de Heer bereiken door onze overgave en het loslaten van ons eigen ik.

Terug naar het huwelijksleven:

Moni: Hallo Juan, ik ben al thuis! Wat een dag, ik ben doodop! Weet je nog dat je vandaag jouw baas moest bellen?
Juan: Ja, maar ik heb geen minuut vrij gehad. Ik kan niet overal op letten.
Moni: Ik heb het ook ontzettend druk. Soms heb ik het gevoel dat je niet ziet wat ik allemaal doe.
Juan: Moni, ik wilde je weer met een verwijt antwoorden, maar ik wil niet dat we uiteindelijk oude rekeningen gaan vereffenen. Ik moest denken aan wat ons mentorpaar ons vertelde over het bidden van een Weesgegroet als we ruzie krijgen. Vergeef me, ik ben moe en ik heb gemeen tegen je gesproken.
Moni: Vergeef mij ook. Ik ging in de verdediging omdat ik gelijk wilde hebben.
Juan: Zullen we even bidden en er daarna over praten?
Moni: Ja. Ik wil niet dat de haast en de zorgen ons doen vergeten wat belangrijk is.
Juan: Ik ook niet. Ik wil leren mijn verwijten los te laten en opnieuw voor jou te kiezen, ook op moeilijke dagen.
Moni: In die kleine gebaren kunnen we het Evangelie beleven: om vergeving vragen, naar de ander luisteren en ons elke dag opnieuw overgeven.

Moeder,

Help ons om altijd in gedachten te houden wat echt belangrijk is: Uw Zoon. Geprezen zij de Heer!