Een lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes 10:1-10

Op dat moment zei Jezus:

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 10,11-18.
In die tijd zei Jezus: Ik ben de goede herder. De goede herder geeft zijn leven voor zijn schapen.
Maar de huurling, die geen herder is en geen eigenaar van de schapen, ziet de wolf aankomen, laat de schapen in de steek en vlucht weg; de wolf rooft ze en jaagt ze uiteen.
Hij is dan ook maar een huurling en heeft geen hart voor de schapen.
Ik ken de mijnen en de mijnen kennen Mij,
zoals de Vader Mij kent en Ik de Vader ken. Ik geef mijn leven voor de schapen.
Ik heb nog andere schepen, die niet uit deze schaapsstal zijn. Ook die moet ik leiden en zij zullen naar mijn stem luisteren en het zal worden: een kudde, een herder.
Hierom heeft de Vader Mij lief, omdat Ik mijn leven geef, om het later weer terug te nemen.
Niemand neemt het Mij af, maar Ik geef het uit Mijzelf. Macht heb Ik om het te geven en macht om het terug te nemen: dat is de opdracht die Ik van mijn Vader heb ontvangen.’

Gaan we open of springen we er meteen in?

Jezus spreekt over de deur, over de herkenbare stem en over degene die vol vertrouwen leidt. In een huwelijk symboliseert de “deur” hoe echtgenoten elkaar benaderen: niet door dwang, manipulatie of trots (er zomaar inspringen), maar door waarheid, transparantie, respect en oprechte toewijding.
Het beeld van de herder die elk schaap bij naam roept, herinnert ons eraan dat samenwonen in een huwelijk niet genoeg is; we moeten intimiteit delen, en daarvoor moeten we elkaars hart kennen, elkaar troosten in elkaars verdriet, elkaars vreugde delen en elkaar met genegenheid, aandachtig luisteren en geduld benaderen. Dit gevoel van welkom zijn bij je partner bevordert een gevoel van liefde, zelfs in moeilijke tijden, en bouwt vertrouwen op.
Essentieel hierbij is wat het Evangelie vandaag de dag zegt over het niet volgen van stemmen van buitenaf (vergelijkingen, onrealistische verwachtingen, egoïsme, externe invloeden die de liefde afkoelen…). Een huwelijk dat een duurzame relatie wil opbouwen, moet leren Gods wezen te onderscheiden, Hem te volgen in wat Hij van hen vraagt en ervoor te kiezen hun partner met onbegrensde liefde lief te hebben. Deze ware liefde verstikt of verarmt niet, maar geeft juist leven, verruimt het hart en helpt echtgenoten groeien.
Laten we ons vandaag afvragen:
Opent de manier waarop we van onze partner houden deuren, of sluit het ze juist, waardoor de ander gedwongen wordt om van ons weg te springen om te overleven?

Toegepast op het huwelijksleven:

Iris: Alejandro… soms heb ik het gevoel dat we wel praten, maar dat we niet echt naar elkaar luisteren, dat we elkaars gevoelens niet horen. Het is alsof we verbonden zijn door een oppervlakkige relatie die vreemde paden bewandelt.
Alejandro: Vreemde paden?
Iris: Ja… we bemoeien ons alleen met hoe we het huis, de meisjes en de plannen die ontstaan regelen, maar we doen het gehaast, met aannames, oordelen en een defensieve houding. We komen niet toe aan wat belangrijk is; we gaan niet “door de deur”, maar eerder via het raam of zelfs het dak, zoals de dieven in het evangelie van vandaag. We zetten alles op de automatische piloot en er zijn dagen dat ik denk dat ik je niet eens ken en je niet kan uitstaan…
Alejandro: Wow… nu je het zegt, het klopt, we besteden niet meer zoveel tijd aan elkaar als in het begin. We proberen gewoon te overleven met de meiden, en als we niet oppassen, leren we elkaar niet echt kennen en groeien we niet samen…
Iris: Dat klopt. En ik denk dat het allemaal jouw schuld is, zonder rekening te houden met mijn eigen schuld, en ik denk niet dat je ook nog van mij verwacht dat ik naar je luister, dat ik elke dag tijd aan je besteed, dat ik je met genegenheid aankijk, dat ik je zwakheden en je timing accepteer, en uiteindelijk dat ik mezelf meer voed met Gods liefde, zodat ik door die ‘deur’ kan gaan die me naar de hemel leidt.
Alejandro: Ik wil ook door die deur, maar ik heb niet hetzelfde geloof als jij.
Iris: Wel, laten we de Heer allebei vragen om het voor jou te vermeerderen, want Hij wil het je graag geven.
Alejandro: Dank je wel, lieverd. Ik begin te begrijpen wat ze bedoelen met dat jij mijn toegangspoort tot de hemel bent… Met Gods hulp zal Hij mij ook jouw toegangspoort tot de hemel maken.
Iris: Als je het daarmee eens bent, laten we dan, in plaats van alleen te bidden wanneer we niet moe zijn en alles goed gaat, consequent minstens 10 minuten per dag besteden om de Heer beter te leren kennen. Zo zullen we beetje bij beetje groeien in verbondenheid met Hem en met elkaar.
Alejandro: Nou ja, vertrouwdheid kweekt genegenheid, laten we daar meteen mee beginnen.

Moeder

Leer ons de harten van anderen met respect en waarheid binnen te gaan, zonder te dwingen, zonder te kwetsen, altijd door de deur van de liefde. Geprezen zij Jezus en Maria voor eeuwig.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 10,1-10.

In die tijd zei Jezus: ‘Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie niet door de deur, maar langs een andere weg de schaapskooi binnen­gaat, hij is een dief en een rover.
Maar wie door de deur binnengaat, is de herder van de schapen.
Hem doet de deurwach­ter open. De schapen luisteren naar zijn stem; hij roept zijn schapen bij hun naam en leidt ze naar buiten.
En als hij al zijn schapen naar buiten heeft gebracht, trekt hij voor hen uit, terwijl zij hem volgen, omdat zij zijn stem kennen.
Een vreemde echter zullen ze niet volgen; integendeel, zij zullen van hem wegvluchten, omdat ze de stem van vreemden niet kennen.’
Deze gelijkenis vertelde Jezus hun, maar zij begrepen niet wat Hij hun wilde zeggen.
Een andere keer zei Jezus tot hen: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Ik ben de deur van de schapen.
Allen die voor Mij zijn geko­men, zijn dieven en rovers, maar de schapen hebben niet naar hen geluisterd.
Ik ben de deur. Als iemand door Mij binnengaat, zal hij worden gered; hij zal in) en uitgaan en weide vinden.
De dief komt alleen maar om te stelen, te slachten en te vernietigen; Ik ben gekomen, opdat zij leven zouden bezitten en wel in overvloed.

In die dagen raakten de Joden met elkaar in twist en zeiden: ‘Hoe kan Hij ons zijn vlees te eten geven?’
Jezus sprak daarop tot hen: ‘Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: als gij het vlees van de Mensenzoon niet eet en zijn bloed niet drinkt, hebt gij het leven niet in u.
Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag.
Want mijn vlees is echt voedsel en mijn bloed is echte drank.
Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, blijft in Mij en Ik in hem.
Zoals Ik door de Vader die leeft, gezonden ben en leef door de Vader, zo zal ook hij die Mij eet, leven door Mij.
Dit is het brood, dat uit de hemel is neergedaald. Het is niet zoals bij de vaderen, die gegeten hebben en niettemin gestorven zijn: wie dit brood eet, zal in eeuwigheid leven.’
Dit zij Jezus bij zijn onderricht in de synagoge van Kafarnaum.

In die dagen zei Jezus tot de menigte: Niemand kan tot Mij komen, als de Vader die Mij zond, hem niet trekt; en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag.
Er staat geschreven bij de profeten: En allen zullen door God onderricht worden. Al wie naar de leer van de Vader geluisterd heeft, komt tot Mij.
Niet dat iemand de Vader gezien heeft, alleen Degene die uit God is, heeft de Vader gezien.
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie gelooft, heeft eeuwig leven.
Ik ben het brood des levens.
Uw vaderen, die het manna gegeten hebben in de woestijn, zijn niettemin gestorven;
maar dit brood daalt uit de hemel neer, opdat wie er van eet niet sterft.
Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neerge­daald. Als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid. Het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees, ten bate van het leven der wereld.’