Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 10,1-10.
In die tijd zei Jezus: ‘Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie niet door de deur, maar langs een andere weg de schaapskooi binnengaat, hij is een dief en een rover.
Maar wie door de deur binnengaat, is de herder van de schapen.
Hem doet de deurwachter open. De schapen luisteren naar zijn stem; hij roept zijn schapen bij hun naam en leidt ze naar buiten.
En als hij al zijn schapen naar buiten heeft gebracht, trekt hij voor hen uit, terwijl zij hem volgen, omdat zij zijn stem kennen.
Een vreemde echter zullen ze niet volgen; integendeel, zij zullen van hem wegvluchten, omdat ze de stem van vreemden niet kennen.’
Deze gelijkenis vertelde Jezus hun, maar zij begrepen niet wat Hij hun wilde zeggen.
Een andere keer zei Jezus tot hen: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Ik ben de deur van de schapen.
Allen die voor Mij zijn gekomen, zijn dieven en rovers, maar de schapen hebben niet naar hen geluisterd.
Ik ben de deur. Als iemand door Mij binnengaat, zal hij worden gered; hij zal in) en uitgaan en weide vinden.
De dief komt alleen maar om te stelen, te slachten en te vernietigen; Ik ben gekomen, opdat zij leven zouden bezitten en wel in overvloed.
Een stem die doorbrandt
Mijn God en mijn Heer: het doet pijn te moeten erkennen dat ik door mijn zonde de dief in het leven van mijn echtgenoot/echtgenote kan zijn, die steelt, doodt en verwoesting aanricht. Vergeef mij dat ik hem/haar ‘voed’ met wat niet verzadigt: mijn trots, mijn ideeën, mijn verwachtingen, mijn onzekerheden… Leer mij de stilte in mijn hart te beleven om Uw stem te herkennen en te bidden om dat hart te zuiveren met Uw Bloed. Weid mij, mijn Jezus. Alleen zo zal ik mijn echtgenoot/echtgenote aantrekken en zullen we samen ‘door U’, de poort van de hemel, naar buiten gaan. Liefde der liefdes, die steelt en verliefd maakt: wie kan Uw vurige stem weerstaan?
Aangekomen in het huwelijksleven
Juan komt weer eens laat in de avond thuis. Hij zegt amper gedag. Hij gaat op de bank zitten en vermijdt elk gesprek.
Iets eerder, ’s ochtends, tijdens het bidden, had iets het hart van María, zijn vrouw, geraakt. In de stilte van het gebed hoorde ze een stem: niet die van de gekwetste, maar die van Christus: ‘Juan heeft Mijn liefde nodig. Wat ga je hem te drinken geven?’
Daar zat Juan, op de bank. María voelt de drang om aan te vallen… maar ‘de Stem’ weerklinkt in haar hart: ‘Wat ga je hem te drinken geven?’
Maria loopt naar hem toe en zegt:
—Je lijkt me de laatste tijd erg gespannen. Gaat het wel?
Juan antwoordt kortaf:
—Ja, alles gaat goed. Ik ben alleen moe.
Vroeger zou Maria op een beschuldigende toon hebben aangedrongen. Vandaag niet. Maria gaat zwijgend naast hem zitten en legt na een paar minuten haar hoofd op Juans schouder.
Dat gebaar breekt iets.
Juan zucht… en zegt, zonder haar aan te kijken:
—Eerlijk gezegd… ik zit behoorlijk in de knoop. Het gaat slecht op het werk… en ik heb het gevoel dat ik het allemaal niet bij kan houden.
Maria zou van de gelegenheid gebruik kunnen maken om hem de rekening te presenteren, maar ze hoort… “Wat ga je hem te drinken geven?”.
Maria zegt:
—Het moet heel zwaar zijn om dat te dragen… je bent niet alleen, schat.
Juan barst in tranen uit, omhelst María en zegt:
—Dank je wel, schat.
Moeder,
Leer ons te luisteren naar de stem van uw Zoon. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, want met Zijn Bloed heeft Hij ons verlost.
