Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 15,18-21.
In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Als de wereld u haat,
bedenkt dan dat zij Mij eerder heeft gehaat dan u.
Als gij van de wereld zoudt zijn, zou de wereld liefhebben wat haar toebehoort. Daar gij echter
niet van de wereld zijt, maar Ik u uit de wereld heb uitgekozen, daarom haat de wereld u.
Herinnert u wat Ik gezegd heb: een dienaar staat niet boven zijn heer. Als ze Mij vervolgd hebben,
zullen ze ook u vervolgen. Als ze mijn woord onderhouden hebben, zullen ze ook het uwe onderhouden.
Maar dit alles zullen zij u vanwege mijn Naam aandoen, want Hem die Mij gezonden heeft, kennen zij niet.
Door de Heer uitverkoren.
Dit woord van de Heer confronteert ons met een veeleisende en tegelijkertijd diep troostende waarheid: we zijn uit liefde uitverkoren. Niet op grond van onze eigen verdiensten, maar door een onverdiende roeping. Hij nodigt ons uit om in gemeenschap met Hem te leven, in onze roeping. Op het pad van het huwelijk komt deze uitverkiezing tot uiting in het elke dag liefhebben van onze partner zoals Hij liefheeft, ongeacht alle moeilijkheden.
Echtgenoten, ons uit de wereld terugtrekken betekent niet dat we ons van de werkelijkheid afkeren, maar dat we leren om daarin te liefhebben met een veranderd hart, met een trouwe, toegewijde liefde, open voor het leven, die weet te vergeven, die gemeenschap zoekt. Een liefde die tegengesteld is aan wat de wereld ons verkoopt. Daarom is het normaal dat we, wanneer we volgens deze liefde leven, onbegrip of afwijzing ervaren, omdat we tegen de stroom in gaan. Als wij als echtgenoten ons inspannen om zo te leven, worden we een zichtbaar teken van Gods Liefde, een trouwe en vruchtbare liefde waar de wereld behoefte aan heeft. Dit is onze missie.
Toegepast op het huwelijksleven:
Luisa: Álex, weet je, deze zin uit het evangelie van vandaag verontrust me: “Ik heb jullie uit de wereld gekozen… en daarom haat de wereld jullie”. Denk je dat ons huwelijk tegen de wereld ingaat?
Álex: Ik denk het wel, maar dan in positieve zin. Liefhebben als echtgenoten, met toewijding en trouw, past niet bij wat er tegenwoordig wordt gepropageerd. Kijk maar naar series, films, het nieuws… alleen maar seks zonder tederheid, waarbij ontrouw en scheidingen als normaal worden voorgesteld… Of denk eens terug aan het etentje van laatst met vrienden; we gingen weg omdat we het beu waren om al die banaliteiten te horen en te zien hoe ze met elkaar omgingen…
Luisa: Het lijkt erop dat sinds we deze weg zijn ingeslagen, de dingen van deze wereld ons niet meer zo aantrekken als vroeger. Maar ik merk ook dat het ons van onze vrienden verwijdert. Ik merk dat ze naar ons kijken alsof we rare snuiters zijn, en ik voel me buitengesloten, alsof ik niet op mijn plaats ben. Het is alsof het feit dat we samen gelukkig zijn, bij hen afkeer oproept.
Álex: Ja, je hebt gelijk. Maar juist daar ligt onze roeping. Elke dag voor elkaar kiezen, elkaar vergeven, ons openstellen voor het leven… dat is “buiten de wereld” leven.
Luisa: Dus ook al wekken we afkeer op, is dat dan geen mislukking?
Álex: Nee, het is een teken dat we met de Heer meegaan. Onze liefde, in waarheid beleefd, kan ongemakkelijk zijn, maar zal ook licht brengen, dat zul je wel zien.
Luisa: Het geeft me rust om het zo te zien. Uitverkoren… ook om beter te kunnen liefhebben. En om licht te zijn voor anderen.
Moeder,
Leer ons onze liefde ten volle te beleven, zoals U dat deed, zonder bang te zijn dat de wereld ons zal afwijzen. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!
