Maandelijks archief: juni 2026

De logica van God. Overweging voor echtparen: Matteüs 5,1-12.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 5,1-12.

Toen Jezus deze menigte zag, ging Hij de berg op en, nadat Hij zich had neergezet, kwamen zijn leerlingen bij Hem.
Hij nam het woord en onder­richtte hen aldus:
‘Zalig de armen van geest, want aan hen behoort het Rijk der hemelen.
Zalig de treurenden, want zij zullen getroost worden.
Zalig de zachtmoedi­gen, want zij zullen het land bezitten.
Zalig die hongeren en dorsten naar de gerech­tigheid, want zij zullen verzadigd worden.
Zalig de barmhartigen, want zij zullen barmhartigheid ondervin­den.
Zalig de zuiveren van hart, want zij zullen God zien.
Zalig die vrede brengen, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.
Zalig die vervolgd worden om de gerechtigheid, want hun behoort het Rijk der hemelen.
Zalig zijt gij, wanneer men u beschimpt, vervolgt en lasterlijk van allerlei kwaad beticht om Mijnent­wil:
Verheugt u en juicht, want groot is uw loon in de hemel. Zo immers hebben ze de profeten vervolgd die voor u geleefd hebben.

De logica van God

Aan de hand van de zaligsprekingen zien we hoezeer de menselijke logica verschilt van de logica van God. Jezus stelt ons een reeks houdingen voor die ons leren om werkelijk lief te hebben, waardoor we hier op aarde gelukkig worden en in de hemel zeer gezegend.

In het huwelijksleven krijgen deze woorden een heel concrete diepgang.

Hij nodigt ons uit om “arm van geest” te zijn: te leven vanuit nederigheid en niet vanuit zelfgenoegzaamheid, in het besef dat we elkaar nodig hebben en dat we beiden God nodig hebben.

Hij leert ons dat we getroost zullen worden als we in het huwelijk de wonden, teleurstellingen, ziekten, zorgen en vermoeidheden met Liefde en uit Liefde doorstaan.

Hij roept ons ook op tot zachtmoedigheid, die ik beleef wanneer ik liefheb en afzie van het opdringen van mijn wil, wanneer ik gemeenschap zoek in plaats van een discussie te winnen.

Hij wijst ons erop dat we verzadigd zullen worden van Liefde, als we honger hebben om onze echtgenoot/echtgenote meer en beter lief te hebben, en ernaar streven hem/haar lief te hebben zoals God hem/haar liefheeft.

Hij spreekt over de noodzaak om “barmhartig” te zijn: steeds weer vergeven,

net zoals God ons vergeeft.

Hij roept ons op om “reinig van hart” te zijn, en dat gebeurt wanneer we onze echtgenoot met ware liefde aankijken, zonder manipulatie, zonder bijbedoelingen, zonder wrok te koesteren, en elke dag de gave waarderen die God mij heeft toevertrouwd.

Hij wijst ons de weg die we als kinderen van God moeten volgen: “werken aan vrede”, de vrede in huis en de gezinsvrede die wordt opgebouwd met elk gebaar van verzoening, elk vriendelijk woord en elke daad van stille dienstbaarheid.

Bovendien waarschuwt Hij ons dat wij “vervolgd zullen worden omwille van de gerechtigheid” wanneer wij de Waarheid willen beleven zonder toe te geven aan de misleidingen van de wereld: door trouw te blijven aan de onontbindbaarheid van het huwelijk, ondanks de druk van onze omgeving; door open te staan voor het leven; en door de leer van de Kerk te bewaren en te verdedigen.

De zaligsprekingen wijzen ons de weg van de Liefde. Laten we de reis van de paus naar Spanje aangrijpen om ons diepgaand te verdiepen in deze logica van God.

Toegepast op het huwelijksleven:

Teresa: Joaquín, de zaligsprekingen doen me denken dat het geluk van ons huwelijk niet zal komen wanneer we geen problemen of moeilijkheden hebben, maar dat het nu al in onze handen ligt, als we leven door elkaar te steunen in het ontdekken en liefhebben van de wil van God.

Joaquín: Je hebt gelijk, soms heb ik zin om weg te lopen van dit alles wat het ons kost om vervolgd te worden omdat we de waarheid van het huwelijk en het gezin verdedigen, maar gelukkig heeft de Heer in ons hart die honger en dorst geplant om de goddelijke gerechtigheid te verdedigen en vandaag, terwijl ik erover bad, heb ik gezien dat Hij ons nodig heeft en dat Hij voor ons zal zorgen en het beste voor ons zal regelen.

Teresa: Helemaal mee eens, laten we het dan met veel vrede en zachtmoedigheid beleven.

Joaquín: En met een lekker avondmaal. Nu we het toch over honger hebben, ik bedacht me net dat je vandaag nog niet gegeten hebt en dat je lichaam om gerechtigheid vraagt…

Teresa: Hahaha

Moeder,

Leer ons de Zaligsprekingen te beleven in ons huwelijk en geef ons een nederig hart om te erkennen dat we God nodig hebben. Gezegend zij God


Junkfood. Overweging voor echtparen: Johannes 6,51-58.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 6,51-58.
In die tijd zei Jezus tot de menigte der Joden: Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neerge­daald. Als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid. Het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees, ten bate van het leven der wereld.’
De Joden geraakten daarover met elkaar in twist en zeiden: ‘Hoe kan Hij ons zijn vlees te eten geven?’
Jezus sprak daarop tot hen: ‘Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: als gij het vlees van de Mensenzoon niet eet en zijn bloed niet drinkt, hebt gij het leven niet in u.
Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag.
Want mijn vlees is echt voedsel en mijn bloed is echte drank.
Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, blijft in Mij en Ik in hem.
Zoals Ik door de Vader die leeft, gezonden ben en leef door de Vader, zo zal ook hij die Mij eet, leven door Mij.
Dit is het brood, dat uit de hemel is neergedaald. Het is niet zoals bij de vaderen, die gegeten hebben en niettemin gestorven zijn: wie dit brood eet, zal in eeuwigheid leven.’

Junkfood

Van welke god voed ik mij? Werk, geld, imago, sociale media, … van mijn partner door hem of haar te willen controleren en erkenning van hem of haar te eisen, …. We leven van grote feesten om een stem het zwijgen op te leggen, een pijn te verzachten, een angst te begraven … en dan, gedreven door wroeging, de ‘grote vastenperiode’ tegemoet te treden. En dan begint het weer van voren af aan.

Ik stel je iets anders voor: het dieet van Christus. Voed je met Hem door klein te beginnen, door Hem de ruimte te geven om je te voeden: in het weekend drie afleveringen van je favoriete serie in plaats van vier. Elke dag een gebaar van toewijding aan je man of vrouw zonder een beloning te verwachten. Vast van gelijk hebben, van sarcasme, van roddelen, … Het gaat niet om grote vasten, het gaat om beter eten: van het goede, het ware en het schone. De rest zul je beetje bij beetje als afval gaan beschouwen.

Terug naar het huwelijksleven:

Juan zag zijn leven als een beklemmende routine. Elke dag na het werk, altijd hetzelfde: een snelle maaltijd, een paar afleveringen, de mobiel in bed en slapen. Maria, zijn vrouw, zei hem vaak dat ze merkte dat hij afwezig was, maar dat vond hij overdreven. “Ik ben hier toch?”, dacht hij.

Hij stond op het punt nog een aflevering op te zetten en staarde een paar seconden naar de afstandsbediening. Die laatste catechese van de heilige Johannes Paulus II over de goddelijke liefde tussen echtgenoten tijdens de laatste bijeenkomst voor echtparen van het Project Huwelijkse Liefde had hem geraakt.

Hij was echt moe. Moe van het gevoel altijd tegelijkertijd overladen en leeg te zijn. En hij zag God nergens. Dus zette hij de televisie uit. En in stilte bad hij vanuit zijn hart. Zonder zichzelf te rechtvaardigen of eisen te stellen aan God, maar door Hem zijn wanorde te tonen zodat Hij het initiatief zou nemen. In het begin voelde de stilte heel ongemakkelijk aan.

Hij zei die avond niets. Maar de volgende dag zette hij de televisie weer iets eerder uit. Op een andere dag liet hij zijn mobiele telefoon buiten de slaapkamer liggen. Op weer een andere dag besloot hij naar Maria te luisteren zonder zich onmiddellijk te verdedigen.

Het waren kleine dingen. Bijna belachelijk.

Maar in die ruimte ontstond een andere vrede. Niet omdat de problemen verdwenen, maar omdat hij niet langer alles met lawaai hoefde te vullen om zijn eigen hart niet te horen. En vanaf dat moment begon hij ook anders naar María te kijken: minder als iemand die eisen aan hem stelde en meer als iemand die dezelfde armoede met hem deelde.

Zonder dat hij het doorhad, was Christus begonnen binnen te komen via de opening die hij had achtergelaten. In de stilte, door het gebed, dat vrucht droeg in kleine details die zijn leven doordrenkten met betekenis en eeuwigheid.

Moeder,

Voed ons met uw Zoon. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, want Hij heeft ons met Zijn Bloed verlost.

Kwantiteit of kwaliteit? Overweging voor echtparen: Mc 12,38-44

Evangelie van de dag
 
Lezing uit het Heilige Evangelie volgens Marcus

In die tijd gaf Jezus bij zijn onderricht ook deze waarschu­wing: ‘Wacht u voor de schriftgeleerden,
die graag in lange gewaden rondlopen, zich laten groeten op de markt,
belust zijn op de voornaamste zetels in de synagogen en op de ereplaatsen bij de maaltijden,
maar de huizen der weduwen opslokken, terwijl ze voor de schijn lange gebeden verrichten; 
over deze mensen zal een strenger vonnis worden uitgesproken.’
Hij ging tegenover de offerkist zitten en keek toe, hoe het volk 
koperstukken daarin wierp, terwijl menige rijke er veel in liet vallen.
Er kwam ook een arme weduwe, die er twee pennin­gen, ter waarde van een cent in wierp.
Hij riep nu zijn leerlingen bij zich en sprak: ‘Voorwaar, Ik zeg u: 
die arme weduwe heeft het meest geofferd van allen die iets in de offerkist wierpen;
allen wierpen ze er iets in van hun overvloed, maar zij offerde van haar armoe 
al wat ze bezat, alles waar ze van leven moest.’

Woord van de Heer.

 

Kwantiteit of kwaliteit?
 
In dit evangelie stelt Jezus twee houdingen van het hart tegenover elkaar: de schijn van de schriftgeleerden, die op zoek zijn naar erkenning, prestige en externe waardering, en de stille toewijding van de arme weduwe, die alles geeft wat ze heeft. Op deze manier nodigt Hij ons uit om na te gaan hoe wij onze liefde en onze toewijding beleven. Want ook wij kunnen in de verleiding komen om dingen te doen in de hoop dat onze partner, ons gezin of de anderen onze inspanningen erkennen, terwijl het echt belangrijke niet is wat het menselijke oog ziet, maar de liefde die we erin leggen, de intentie van het hart.
In het huwelijksleven betekent dit dat je je aan je partner geeft, niet alleen wanneer het gemakkelijk of comfortabel is, maar vooral in de kleine dingen van elke dag. De Heer vraagt ons geen grote heldendaden of buitengewone bewijzen van liefde, maar een totale overgave van het hart. Ware gemeenschap wordt opgebouwd door de bereidheid om je elke dag volledig aan de ander te geven. Soms lijkt wat we aanbieden weinig: tijd, geduldig luisteren, vergeven, dienen, onze eigen zin opgeven, het welzijn van de ander zoeken… Maar wanneer het voortkomt uit een hart dat zich zonder voorbehoud geeft, heeft het een oneindige waarde voor God. De echtelijke liefde groeit wanneer elke echtgenoot besluit zich volledig te geven, in het vertrouwen dat God die overgave ondersteunt en vermenigvuldigt. Alleen door ons volledig aan onze echtgenoot te geven, zullen we werkelijk gelukkig zijn.
Terug naar het huwelijksleven:
 
Jenny: Toen ik dit evangelie mediteerde, raakte het me erg. Ik zie dat Jezus niet kijkt naar de hoeveelheid die de weduwe geeft, maar naar de liefde en het vertrouwen waarmee ze de muntjes geeft.
Mario: Nou, het doet me denken aan ons huwelijk. Ik vraag me af of ik eigenlijk alleen geef wat me goed uitkomt. Want soms maak ik me druk om grote dingen te doen, maar vergeet ik je mijn tijd, mijn luisterend oor en mijn hart te geven.
Jenny: Dat is waar, Mario. Soms vergeten we dat het huwelijk draait om totale toewijding. En als ik naar mijn dagelijkse leven kijk, merk ik dat ik soms pas tijd, liefde of hulp geef als ik energie over heb.
Mario: De weduwe geeft alles wat ze had om van te leven. Ze geeft alles, Jenny! Ik voel dat de Heer van me vraagt om je mijn hart te geven, meer te vertrouwen en geen ruimte voor mezelf te reserveren.
Jenny: En Hij nodigt mij uit om mezelf met vreugde aan te bieden, zonder rekening te houden, en dat elk klein offer voor jou een offer van liefde is en een kans om te groeien in gemeenschap.
Mario: Moge onze liefde een oprecht offer aan God zijn in elk dagelijks detail.
Jenny: Amen.

 
Moeder,
 
leer ons onszelf volledig te geven, in stilte, zonder rekening te houden met wat we ervoor terugkrijgen, zoals U dat hier op aarde deed, en zoals U dat nog steeds doet. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor altijd!


Zoon van God. Commentaar voor echtparen: Marcus 12,35-37.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus 12,35-37.
Bij zijn onderricht in de tempel wierp Jezus eens de vraag op: ‘Hoe kunnen de schriftge­leerden zeggen, dat de Messias Zoon van David is?
David heeft zelf gezegd door de heilige Geest bewogen: De Heer heeft gesproken tot mijn Heer: Zit aan mijn rechter­hand, totdat Ik uw vijanden onder uw voeten heb gelegd.
Als David Hem Heer noemt, hoe kan Hij dan zijn zoon zijn?’ Het merendeel van het volk luisterde graag naar Hem.

Zoon van God

Jezus overtreft al onze verwachtingen, zelfs die van degenen die een Messias verwachtten die hen zou bevrijden van de Romeinse overheersing. Hij is zoveel meer. Zien wij Jezus nog steeds als een ‘probleemoplosser’? We moeten erkennen dat Hij veel meer is, namelijk de Zoon van God, die gekomen is om ons te verlossen en ons de weg naar de hemel te wijzen: overgave en zelfopoffering, tot de laatste druppel bloed en zonder iets terug te verwachten. En hoe kan ik zoveel uitgestorte liefde terugbetalen? Door mijn man, mijn kinderen, mijn familie, mijn collega’s lief te hebben… zoals Hij mij liefheeft, vooral wanneer ze het het minst verdienen.

Terug in het huwelijksleven:

(Terugkomend van een pelgrimstocht)

Pepa: Wat een prachtige dagen hebben we gehad, met onze groep echtparen, zo dicht bij de Heer. Het was een zegen.

Miguel: Zeker weten! En nu we bijna thuis zijn, denk ik dat we ons gezin aan de Maagd moeten toevertrouwen. Mogen we alles wat de Heilige Geest in ons hart heeft uitgestort, aan hen doorgeven. Het was overvloedig

Pepa: Wat een zegen! Je hebt helemaal gelijk, ik kan niet wachten om thuis te komen om al het vuur dat ik in me draag aan de rest van het gezin door te geven

Miguel: Maar we weten al van eerdere keren dat zodra we thuiskomen, allerlei verleidingen op ons af zullen komen.

Pepa: Pfff! Ik herinner me de laatste keer nog. De kleine met buikgriep, Raúl met al zijn huiswerk nog niet gedaan, en María die het hele weekend aan haar mobiel gekluisterd zat…

Miguel: En mijn moeder die alles vertelde wat er gebeurd was. Ze bleef maar zeggen: “Hier bij jullie kinderen hoort het thuis, en niet de hele dag aan het bidden!”

Pepa: Nou, als je het goed vindt, laten we dan de rozenkrans bidden en voor ieder van hen bidden. Moge de Heilige Geest ons verlichten en mogen we ieder geven wat hij of zij nodig heeft.

Miguel: Dat lijkt me een geweldig plan, laten we Zijn hand stevig vasthouden, met Haar aan onze zijde hoeven we niet bang te zijn. Laten we ook bidden voor alle jongeren en kinderen die deze dagen examens hebben, en voor hun families en leraren.

Pepa: Amen!

Moeder:

Mogen we de Heer danken voor elke gave die Hij ons heeft gegeven, en mogen we in onze roeping op elk van hen reageren. Gezegend en geprezen zij de Heer, onze God, in het Allerheiligste Sacrament op het altaar!


Liefde boven alles. Commentaar voor echtparen: Marcus 12,28-34.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus 12,28-34.

In die tijd trad een Schriftgeleerde op Jezus toe en legde Hem de vraag voor: ‘Wat is het allereerste gebod?’
Jezus antwoordde: ‘Het eerste is: Hoor, Israel! De Heer onze God is de enige Heer.
Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart, geheel uw ziel, geheel uw verstand en geheel uw kracht.
Het tweede is dit: Gij zult uw naaste beminnen als uzelf. Er is geen ander gebod voorna­mer dan deze twee.’
Toen zei de schriftgeleerde tot Hem: ‘Juist, Meester, terecht hebt Ge gezegd:
Hij is de enige en er bestaat geen andere buiten Hem;
en Hem beminnen met heel zijn hart, heel zijn verstand en heel zijn kracht
en de naaste beminnen als zichzelf gaat boven alle brand ‑ en slachtof­fers.’
Omdat Jezus zag dat hij wijs gesproken had, zei Hij hem: ‘Gij staat niet ver af
van het Koninkrijk Gods.’ En niemand durfde Hem nog een vraag te stellen.

 

Liefde boven alles.

Zo is het en zo hoort het ook te zijn: God boven alles liefhebben, boven alles en in elke situatie. De Heer antwoordt op de vraag van de schriftgeleerde niet met een regel of iets wat we moeten naleven, maar Hij zegt ons dat liefde op de eerste plaats komt. We worden niet geboren met het vermogen om lief te hebben; we moeten elke dag opnieuw leren lief te hebben. Liefde heeft een centrum, namelijk God, en in elke situatie waarin het ons moeite kost om lief te hebben, door ons over te geven en ons in te zetten, door God op dat moment centraal te stellen, zien we hoe liefde werkt, want door God boven alles lief te hebben, helpt dat ons om anderen lief te hebben. In het huwelijk is de naaste onze echtgenoot en moeten we hem concreet liefhebben: met geduld wanneer hij moe is, luisteren ook al heb je er geen zin in, respectvol spreken in elke situatie, aandacht hebben voor de kleine details, opnieuw beginnen na een misstap, en altijd in alles beschikbaar zijn voor onze partner. We kunnen een leven vol verplichtingen, routines en taken hebben, maar het essentiële is niet alleen dingen voor de ander te doen, maar hem in alles echt lief te hebben. Maar de menselijke inspanning om lief te hebben kan uitgeput raken als men niet uit een diepere bron drinkt; het huwelijk heeft momenten van gebed en ontmoeting met God nodig om te kunnen liefhebben wanneer de menselijke krachten tekortschieten.

Terug naar het huwelijksleven

Verónica: Wat vond je ervan wat dat echtpaar ons vertelde over het traject dat ze voor ons huwelijk hebben voorgesteld?

Miguel: Het was niet slecht. Maar misschien een beetje te hoog gegrepen voor ons. Vind je niet?

Verónica: Nou, dat hangt ervan af hoe je het bekijkt. Alles wat ze ons hebben verteld, hoe ze het hebben verteld en wat het voor hen heeft betekend, vond ik best leuk en we zouden er samen over moeten praten.

Miguel: Ja, het was heel mooi, maar ons leven is al behoorlijk ingewikkeld met allerlei dingen en ik weet niet of dit iets voor ons is.

Verónica: Zo bekeken kunnen we weinig doen, maar ze hebben gelijk dat we tot iets meer geroepen zijn. We hebben veel en geven veel, maar toen ik ze hoorde praten, besefte ik dat we iets missen.

Miguel: Je hebt gelijk, maar we hebben nog een lange weg te gaan om te bereiken wat ze ons hebben verteld. Hoewel ik moet toegeven dat ze me zin hebben gegeven om het te proberen. Alleen al te zien hoe ze naar elkaar keken, en niet alleen wat hun leven heeft veranderd, heeft me behoorlijk geraakt. Ze hebben iets waarvan ik niet weet of wij dat ooit zullen kunnen hebben.

Verónica: Om met het belangrijkste te beginnen: ze hebben God in hun leven en in het centrum van hun huwelijk. Ze hebben heel duidelijk en krachtig gezegd dat dit voor hen boven alles een prioriteit is.

Miguel: Ja, en dat ontbreekt bij ons. Het is waar dat we gelovige mensen zijn, maar ik heb er altijd veel moeite mee gehad. Hoewel ik moet toegeven dat wanneer ik me tot God heb gewend, zowel in goede als in slechte tijden, het me op de een of andere manier nooit onverschillig heeft gelaten. Misschien moet ik inzien dat het echt een prioriteit is en niet alleen een optie.

Verónica: Je bent een goede man op wie ik destijds verliefd werd en ik ben er nooit op uitgekeken om God te danken dat Hij jou in mijn leven heeft gebracht. Als ik je zo hoor praten, worden mijn gevoelens vernieuwd en dat helpt me enorm bij alles.

Miguel: We zouden het kunnen proberen, want alles wat ons dichter bij God brengt, helpt ons altijd. Nu realiseer ik me dat het meest bijzondere aan dit echtpaar dat we vandaag hebben leren kennen, is dat God een onlosmakelijk deel van hun leven is en dat ze daardoor in staat zijn hun leven te veranderen, zoals ze ons hebben verteld.

Verónica: Ik vind het geweldig. De priester stelde voor om naar deze bijeenkomst te gaan om te kijken wat we ervan vonden, en we kunnen voorstellen om een groep in de parochie te starten. Wat vind je ervan?

Miguel: Ik ben het met je eens. Hoewel we het druk hebben, is het zeker de moeite waard om het te proberen. Het idee dat ze ons hebben gegeven over de liefde waartoe we geroepen zijn en die we moeten nastreven, spreekt me erg aan.

Moeder,

Leer ons uw Zoon met heel ons hart lief te hebben en Hem te ontdekken in onze echtgenoot. Schenk ons een geduldige, nederige en trouwe liefde, die in staat is te vergeven en altijd opnieuw te beginnen. Moge ons huwelijk niet alleen steunen op menselijke inspanningen, maar op de aanwezigheid van God. Gezegend en geprezen zij de Heer.