Maandelijks archief: juni 2026

En wij dan? Overweging voor echtparen: Matteüs 16, 13-19

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs 

In die tijd toen Jezus in de streek van Caesarea van Filippus gekomen was, stelde Hij zijn leerlin­gen deze vraag: 
‘Wie is, volgens de opvatting van de mensen, de Mensen­zoon?’
Zij antwoord­den: ‘Sommigen zeggen Johannes de Doper, anderen Elia, 
weer anderen Jeremia of een van de profeten.’
‘Maar gij’, sprak Hij tot hen, ‘wie zegt gij dat Ik ben?’
Simon Petrus antwoordde: ‘Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God.’
Jezus hernam: ‘Zalig zijt gij Simon, zoon van Jona, want niet vlees en bloed 
hebben u dit geopenbaard maar mijn Vader die in de hemel is.
Op mijn beurt zeg ik u: Gij zijt Petrus; en op deze steen­rots zal Ik mijn Kerk bouwen 
en de poorten der hel zullen haar niet overweldi­gen.
Ik zal u de sleutels geven van het Rijk der hemelen en wat gij zult binden op aarde, 
zal ook in de hemel gebonden zijn en wat gij zult ontbinden op aarde, 
zal ook in de hemel ontbonden zijn.’

Woord van de Heer.
En wij dan?

In ons huwelijk kunnen we vaak leven door de mening, de maatstaven en de wensen van anderen … de ‘wereld’ … ons leven te laten bepalen, maar Jezus kijkt ons recht in de ogen en vraagt ons: ‘Wie ben Ik voor jullie huwelijk? Welke ervaring hebben jullie met Mij in jullie gezinsleven?’ Hij wil een authentieke relatie, vanuit de waarheid van ons hart, dat we Hem verwelkomen als Messias, als Zoon van God die Zijn leven heeft gegeven om ons te redden, en Hij wil een persoonlijke relatie met ons en ons gezin. Vanuit onze concrete dagelijkse realiteit, niet vanuit een aangeleerde theorie, moeten wij een hechte relatie aangaan met een God die aanwezig is. Wanneer we de Messias in ons huis verwelkomen, leggen we de steen waarop onze huiskerk zal rusten, en de macht van de hel zal haar niet overweldigen; dat is onze hoop.

Toegepast op het huwelijksleven:

Pedro: Laura, het ligt mij na aan het hart om het Heilig Hart in ons huis te vereren voordat de maand juni, zijn maand, ten einde loopt.
Laura: Maar Hij is al zo lang in huis, waarom nu?
Pedro: In het evangelie van vandaag vroeg ik me af: wie is Jezus voor ons huwelijk? Voor ons gezin? En toen kwam het Heilig Hart in me op, dat in het midden van ons huis staat. Hij is degene aan wie we in gebed onze twijfels voorleggen, aan wie we onze zorgen toevertrouwen, en die ons bijstaat in onze zwakheden.
Laura: Het is waar dat we eraan gewend zijn geraakt om naar Hem te kijken en verder te kijken, vanuit ons hart tot Hem te spreken, zowel in het alledaagse als in het buitengewone…
Pedro: Het zal een viering zijn van de levende Jezus, die we in het middelpunt van ons gezin hebben geplaatst, en van hoezeer Hij ons leven heeft veranderd!

Moeder,

Mogen wij ons hart gericht houden op het Hart van Jezus. Geprezen zij God!


Zijn leven verliezen. Overweging voor echtparen: Matteüs 10, 37-42

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Wie vader of moeder meer bemint dan Mij, is Mij niet waardig; wie zoon of dochter meer bemint dan Mij, is Mij niet waardig.
En wie zijn kruis niet opneemt en Mij volgt, is Mij niet waardig.
Wie zijn leven vindt, zal het verliezen, en wie zijn leven verliest om Mijnentwil zal het vinden.
Wie u opneemt, neemt Mij op; en wie Mij opneemt, neemt Hem op die mij gezonden heeft.
Wie een profeet opneemt, omdat het een profeet is, zal ook het loon van een profeet ontvangen; en wie een deugdzaam mens opneemt, omdat het een deugdzaam mens is, zal ook het loon van een deugdzame ontvangen.
En wie een van deze kleinen al was het maar een beker koud water geeft, omdat hij mijn leerling is, voorwaar, Ik zeg u: Zijn loon zal hem zeker niet ontgaan.’

Woord van de Heer.
Zijn leven verliezen.

De Heer zegt ons vandaag: „Wie zijn leven verliest omwille van Mij, zal het vinden.” Wij, als echtgenoten, zijn geroepen om op een heel concrete manier ons leven te verliezen voor Christus. Hoe dan? Door het te verliezen voor mijn echtgenoot, voor mijn echtgenote, net zoals Christus Zijn leven voor ons heeft gegeven, voor onze redding. Zo moeten wij als echtgenoten leven, verenigd door het sacrament van het huwelijk: ons leven geven, ons leven verliezen voor de redding van mijn echtgenoot. Tot het uiterste. Sommigen zullen zeggen: wat moeilijk! Dat is onmogelijk. En dat is waar; we kunnen niets alleen doen. Eerst moeten we Hem liefhebben en vervolgens de Heer om genade vragen, leven voor Hem en in Hem, opdat Hij door ons sacrament die overgave werkelijkheid laat worden.
Leven uit de eucharistie, uit het sacrament van de verzoening. Leven door ons leven voor Hem te geven, en dan zal Hij ons het ware Leven schenken.

Toegepast op het huwelijksleven:
 
(Andreas en Cato zijn bezig met hun echtelijk gebed na het lezen van dit evangelie)
Cato: Andrés, dit evangelie roept een vraag op in mijn hart.
Andreas: Ja, welke?
Cato: Of ik bereid zou zijn mijn leven en mijn geloof op te offeren uit liefde voor Christus.
Andreas: Dat is een vraag die je niet zomaar kunt beantwoorden, en die de Heer in je hart heeft gelegd.
Cato: Nou, zoals je zegt, je kunt er niet zomaar een antwoord op geven. Maar als de Heer het heeft over het geven van je leven, dan denk ik niet dat Hij daarmee de dood van dit lichaam bedoelt, maar eerder de dood van mijn eigenliefde, van mijn eigenzinnigheden, mijn eigen oordelen, en dat ik mezelf volledig inzet voor mijn roeping, waar Hij mij heeft geroepen.
Andreas: Ik denk dat het zo is: door ons leven te geven voor jou, voor jouw redding, beloont de Heer ons elke dag met dat leven dat Hij ons belooft.
Cato: Ja, dit moment van gezamenlijk gebed is dat moment van leven, waarop we ons hart en ons leven overgeven, en door mij aan jou over te geven, geef ik mij aan Hem.
Andreas: Zo vraagt Hij ons, denk ik, om ons leven over te geven: voor jou, voor de redding van de zielen van onze kinderen, onze familie, de mensen om ons heen in het dagelijks leven en zelfs voor degenen die we niet kennen.
Cato: Zo zij het! Laten we de Heer nu vragen of ons gebed Hem welgevallig mag zijn en Hem danken voor al het goede dat Hij ons doet.
Andreas: Moge Hij het weinige dat wij kunnen bijdragen, groot maken. Geprezen zij de Heer!
Cato: Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn!

Moeder,

Help ons ons leven aan de Heer over te geven in de mensen om ons heen, in het bijzonder in onze echtgenoot, door middel van de kleine dingen van het dagelijks leven. Geprezen zij de Heer altijd!


Voor heilige grond. Overweging voor echtparen: Matteüs 8,5-17.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 8,5-17.
In die tijd toen Jezus in Kafarnaüm aangekomen was,
kwam een honderdman naar Hem toe die zijn hulp inriep met de woorden:
‘Heer, mijn knecht ligt verlamd in mijn huis en lijdt vreselijk pijn.’
Hij sprak tot hem: ‘Ik zal hem komen genezen.’
Maar de honderd­man ant­woordde: ‘Heer, ik ben het niet waard dat Gij onder mijn dak komt;
maar een enkel woord van U is voldoende om mij knecht te doen genezen.
Want al ben ik zelf een ondergeschikte, ik heb weer manschappen onder mij; en tot de een zeg ik:
ga, en hij gaat; en tot een ander: kom, en hij komt; en aan mijn knecht: doe dit, en hij doet het.’
Toen Jezus dit hoorde, stond Hij verwonderd en zei tot hen die Hem volgden:
‘Voorwaar Ik zeg u: Bij niemand in Israël heb ik een zo groot geloof gevonden.
Ik zeg u, dat velen uit het oosten en het westen zullen komen en met Abraham en Isaak en Jakob zullen aanzitten in het Rijk der hemelen;
maar de kinderen van het Rijk zullen buiten­ge­worpen worden in de duister­nis; daar zal geween zijn en tandenge­knars.’
En tot de honderdman sprak Jezus: ‘Ga, zoals gij geloofd hebt, geschiede u.’
En op datzelfde ogenblik werd de knecht gezond.
Toen Jezus in het huis van Petrus gekomen was, vond Hij diens schoonmoeder met koorts te bed liggen.
Hij raakte haar hand aan en zij werd vrij van koorts; zij stond op en bediende Hem.
Toen de avond gevallen was, bracht men veel bezetenen bij Hem; Hij dreef door een woord de geesten uit, en alle zieken genas Hij,
opdat in vervulling zou gaan wat door de profeet Jesaja gezegd was: Hij heeft onze zwakhe­den weggenomen en onze ziekten heeft Hij gedragen.

Woord van de Heer

Voor heilige grond.

In dit evangelie biedt het nederige geloof van de centurion ons een zeer waardevol licht voor het huwelijksleven. Wanneer hij zegt: „Heer, ik ben niet waard dat U onder mijn dak komt”, erkent hij in alle nederigheid de grootheid van Degene die hij voor zich heeft. Ook wij als echtgenoten zijn geroepen om te ontdekken dat de echtgenoot een heilig mysterie is, een heilige grond waarop God woont, en vandaag kunnen we tegen onze echtgenoot zeggen: „Ik ben niet waardig om je heilige grond te betreden.” Hoe belangrijk is het om, voordat we oordelen of eisen stellen, onze schoenen uit te trekken in het bijzijn van onze echtgenoot, omdat we ons op heilige grond bevinden, in het bijzijn van een kind van God, een tempel van de Heilige Geest. We kunnen ons vandaag voorstellen hoe Jezus vol bewondering toekijkt wanneer wij, als echtgenoten, elkaar met eerbied aanschouwen, wanneer we rekening houden met elkaars tempo en zwakheden, en erkennen dat God in de ander woont. Vandaag nodigen wij jullie, echtgenoten, uit om in het gebed na te denken: treed ik het leven van mijn echtgenoot binnen met respect en eerbied? Trek ik mijn schoenen uit voor het mysterie dat God in hem heeft gelegd? Erken ik dat ik voor een levende tempel van de Heilige Geest sta?

Terug naar het huwelijksleven:

Iciar: Guillermo, ik merk dat je de laatste tijd anders bent… je komt erg laat thuis van je werk omdat je bij je collega bent, en dat maakt me onzeker. 

Guillermo: Anders? Echt niet… het is gewoon een collega. We praten wat meer omdat ze een moeilijke periode doormaakt. 

Iciar: Tuurlijk… ‘gewoon een collega’. Maar uiteindelijk ben jij degene die er altijd voor haar is, en ik blijf een beetje aan de zijlijn staan. 

Guillermo: Het is niet eerlijk dat je dat van me denkt… er gebeurt echt niet wat je je inbeeldt. 

Iciar: Sorry, Guillermo… ik besef dat ik je veroordeel, in plaats van ook te waarderen wat je doet om haar te helpen. 

Guillermo: Iciar, wat je zei heeft me pijn gedaan… ik had het gevoel dat je me niet vertrouwt en conclusies hebt getrokken zonder naar me te luisteren. 

Iciar: Guillermo, je hebt gelijk. In plaats van je rustig te vragen wat er aan de hand is en echt naar je te luisteren, heb ik een verhaal in mijn hoofd verzonnen en je veroordeeld… en dat is niet eerlijk tegenover jou. 

Guillermo: Iciar, bedankt dat je dat erkent… want ik voelde me behoorlijk onbegrepen. Ik beloof je dat ik je voortaan eerder zal vertellen wat er aan de hand is, om onnodige twijfels of gedachten bij jou te voorkomen. Wil je dat ik je rustig vertel wat er aan de hand is? 

Iciar: Ja… ik wil deze keer graag goed naar je luisteren, zonder je te onderbreken of dingen te interpreteren. 

Guillermo: Ze maakt een moeilijke periode door met haar man en ze heeft me om steun gevraagd omdat ze weet dat wij echtparen in moeilijkheden begeleiden. 

Iciar: Guillermo, bedankt dat je het me uitlegt… nu begrijp ik het beter. En als je denkt dat het hen kan helpen, zouden we op een dag met z’n vieren kunnen afspreken om ons getuigenis met hen te delen. 

Guillermo: Dat lijkt me een goed idee… ik denk dat het hen veel goed zou doen. 

Iciar: Bedankt voor je toewijding en dat je een licht bent voor wie dat nodig heeft… en ook voor mij.

Moeder,

Leer ons om met jouw ogen naar onze echtgenoot te kijken, en in hem de heilige grond te herkennen waar God woont. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.


Het onbegrijpelijke. Overweging voor echtparen: Lucas 5,1-11.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 5,1-11.

Op zekere dag stond Jezus aan de oever van het meer van Gennésaret, terwijl de mensen op Hem aandrongen om het woord Gods te horen. Hij zag nu twee boten liggen aan de oever van het meer; de vissers waren eruit gegaan en spoelden hun netten. Hij stapte in een van de boten, die van Simon en vroeg hem een eindje van wal te steken. Hij ging zitten en vanuit de boot vervolgde Hij zijn onderricht aan het volk. Toen Hij zijn toespraak had geëindigd zei Hij tot Simon: “Vaar nu naar het diepe en gooi uw netten uit voor de vangst.” Simon antwoordde: “Meester, de hele nacht hebben we gezwoegd zonder iets te vangen; maar op uw woord zal ik de netten uitgooien.” Ze deden het en vingen zulk een massa vissen in hun netten dat deze dreigden te scheuren. Daarom wenkten ze hun maats in de andere boot om hen te komen helpen. Toen die gekomen waren vulden zij de beide boten tot zinkens toe. Bij het zien daarvan viel Simon Petrus Jezus te voet en zei: “Heer, ga van mij weg want ik ben een zondig mens.” Ontzetting had zich meester gemaakt van hem en van allen die bij hem waren, vanwege de vangst die ze gedaan hadden. Zo verging het ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeüs, die met Simon samenwerkten. Jezus echter sprak tot Simon: “Wees niet bevreesd, voortaan zult ge mensen vangen.” Ze brachten de boten aan land en lieten alles achter om Hem te volgen.
Woord van de Heer. 
Het onbegrijpelijke
Er zijn momenten waarop Gods logica onbegrijpelijk, ja zelfs absurd lijkt, volgens onze manier van redeneren en denken. Dit is wat Petrus tegen de Heer zegt: als ze al uren aan het vissen zijn en niets hebben gevangen, hoe kunnen ze dan op het verkeerde moment vissen?
Maar Petrus vertrouwt boven alles op Zijn Woord en laat ons zien wat er gebeurt als we op Hem vertrouwen. De Heer is vrijgevig en overvloedig.
Dit is dezelfde ervaring die wij, echtgenoten en echtgenotes, meemaken wanneer we onze partner niet volgens onze eigen maatstaven waarderen, maar hem of haar juist omarmen als een geschenk van God. Dan vindt er een wonder plaats dat qua omvang vergelijkbaar is met de vangst van Petrus.

Toegepast op het huwelijksleven:

Carlos: We proberen al enkele jaren bij elkaar te blijven, maar het lukt niet. We zijn totaal onverenigbaar.
Marga: Jij, man, komt in de naam van de Heer, maar ik kan het gewoon niet helemaal geloven. Maar ik ben vastbesloten om het te proberen te zien, zelfs als dat bloedvergieten betekent, indien nodig.

(Na enige tijd…)

Marga tijdens de geestelijke begeleiding:
Pater, ik begrijp het niet: ik bid de rozenkrans en ga naar de eucharistieviering, maar ik heb heel vaak ruzie met Carlos.
We hebben ruzie over de opvoeding van de kinderen, over hoe we de huishoudelijke taken moeten verdelen… Kortom…
Pater Juan: Kom op, Marga, de Heer zegt het zelf al: de poort is smal. Maar juist in je relatie met Carlos geeft de Heer je de kans om je los te maken van je ongeordende eigenliefde, van je trots…
Marga: Pater, maar ik denk niet dat het goed is dat onze zoon Javi uit het voetbalteam wordt gehaald.
Pater Juan: Zie je wel? Daar ben je weer, je wilt je eigen mening opdringen. Waarom bidden jullie niet samen en gaan jullie daarna nadenken om te zien wat het beste is voor jullie zoon Javi?
Marga: Ja, het is waar dat dit mijn mening is. Hoe vaak val ik niet in dezelfde valkuil, pater!
Pater Juan: Rustig maar, Marga, de strijd tegen jezelf is er altijd; het is goed om het aan het licht te brengen, zodat God het kan verlichten en Hij het is die handelt, en niet wij.

(Na enige tijd…)

Carlos: Eindelijk is de droogte tussen ons voorbij. We hebben begrepen dat we ons door elkaar moeten laten beïnvloeden, om te ontdekken wat God ons via elkaar wil geven.
Marga: We leren, overwinnen gehechtheden die ons gevangen hielden, en we delen onze intimiteit. We zijn een grote schat voor elkaar geworden. We danken God dat Hij ons de schoonheid van onze roeping heeft laten zien.

Moeder,

We kijken elkaar aan met onze ogen en oordelen op basis van valse criteria, en natuurlijk zijn er geen vruchten. Zuiver onze blik en verander onze harten van steen in harten van vlees. Dank u, Moeder!

De rots is Jezus. Overweging voor echtparen: Matteüs 7,21-29.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 7,21–29.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Niet ieder die tot Mij zegt: Heer, Heer! zal binnengaan in het Koninkrijk der hemelen, maar hij die de wil doet van mijn Vader die in de hemel is.
Velen zullen op die dag tot Mij zeggen: Heer, Heer, hebben wij niet in uw Naam geprofeteerd en hebben wij niet in uw Naam duivels uitgedreven en in uw Naam veel wonderen gedaan?
Maar dan zal Ik hun onomwonden verklaren: Nooit heb Ik u gekend; gaat weg van Mij, gij die ongerech­tigheid doet!
Ieder nu, die deze woorden van Mij hoort en ernaar handelt, kan men vergelijken met een verstandig man die zijn huis op rotsgrond bouwde.
De regen viel neer, de bergstromen kwamen omlaag, de storm stak op en zij stortten zich op dat huis, maar het viel niet in, want het stond op gegrondvest op de rots.
Maar ieder die deze woorden van Mij hoort, doch er niet naar handelt, kan men vergelijken met een dwaas die zijn huis bouwde op het zand.
De regen viel neer, de bergstromen kwamen omlaag, de storm stak op en zij beukten dat huis, zodat het volledig verwoest werd.’
Toen Jezus deze toespraak geeindigd had, was het volk buiten zichzelf van verbazing over zijn leer.
Want Hij onderrichtte niet zoals hun schriftgeleerden, maar als iemand die gezag bezit.

Woord van de Heer

De rots is Jezus.

Jezus zegt niet dat de regen, de wind of de stormen niet zullen komen. Hij gaat ervan uit dat ze zullen komen. In elk huwelijk zijn er momenten van vermoeidheid, meningsverschillen, financiële zorgen, problemen met de kinderen of ziekte. Het verschil zit hem niet in het vermijden van de stormen, maar in het fundament waarop het huwelijk is gebouwd. Bouwen op rots betekent steunen op Jezus, op de genade van ons sacrament, op de vastberadenheid om lief te hebben en ons aan de echtgenoot over te geven. Heer, laat U ons nooit hoeven zeggen dat U ons niet kent, noch dat we ons van U verwijderen!

Terug naar het huwelijksleven:

Esther: Ik weet niet of we zo door kunnen gaan. Het lijkt wel alsof alles op ons afkomt.

Javier: Ik ben ook uitgeput. Tussen het werk, de rekeningen en de zorgen om je vader door, heb ik het gevoel dat we nauwelijks nog geduld over hebben.

Esther: Weet je nog toen we trouwden? We dachten dat het moeilijk zou zijn om tijd voor onszelf te vinden… Ik had me dit allemaal nooit kunnen voorstellen.

Javier: Misschien is het probleem dat we verwachten dat de moeilijkheden op een dag zullen verdwijnen. En telkens als er een nieuwe bij komt, hebben we het gevoel dat alles wankelt.

Esther: Misschien gaat het er niet om dat de problemen ophouden, maar dat we ons herinneren waarom we hier nog steeds zijn. Ik wil niet ophouden met kiezen voor liefde als het tegenzit.

Juan: Ik wil ook niet stoppen met bouwen, ook al moet ik soms opnieuw leren hoe dat moet.

(Die avond tijdens het echtelijk gebed verdwenen de zorgen niet, maar ze hervonden wel de zekerheid dat, zolang ze verbonden bleven met de Heer en elke dag hun besluit om van elkaar te houden vernieuwden, er een genade zou zijn die hen zelfs in de moeilijkste momenten zou kunnen ondersteunen)

Moeder,

U die naar de woorden van uw Zoon hebt geluisterd en ze in daden hebt omgezet, help ons een heilig huwelijk op te bouwen tot eer van God. Gezegend zij uw zuiverheid!