Dagelijks archief: 26 juni, 2026

Het onbegrijpelijke. Overweging voor echtparen: Lucas 5,1-11.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 5,1-11.

Op zekere dag stond Jezus aan de oever van het meer van Gennésaret, terwijl de mensen op Hem aandrongen om het woord Gods te horen. Hij zag nu twee boten liggen aan de oever van het meer; de vissers waren eruit gegaan en spoelden hun netten. Hij stapte in een van de boten, die van Simon en vroeg hem een eindje van wal te steken. Hij ging zitten en vanuit de boot vervolgde Hij zijn onderricht aan het volk. Toen Hij zijn toespraak had geëindigd zei Hij tot Simon: “Vaar nu naar het diepe en gooi uw netten uit voor de vangst.” Simon antwoordde: “Meester, de hele nacht hebben we gezwoegd zonder iets te vangen; maar op uw woord zal ik de netten uitgooien.” Ze deden het en vingen zulk een massa vissen in hun netten dat deze dreigden te scheuren. Daarom wenkten ze hun maats in de andere boot om hen te komen helpen. Toen die gekomen waren vulden zij de beide boten tot zinkens toe. Bij het zien daarvan viel Simon Petrus Jezus te voet en zei: “Heer, ga van mij weg want ik ben een zondig mens.” Ontzetting had zich meester gemaakt van hem en van allen die bij hem waren, vanwege de vangst die ze gedaan hadden. Zo verging het ook Jakobus en Johannes, de zonen van Zebedeüs, die met Simon samenwerkten. Jezus echter sprak tot Simon: “Wees niet bevreesd, voortaan zult ge mensen vangen.” Ze brachten de boten aan land en lieten alles achter om Hem te volgen.
Woord van de Heer. 
Het onbegrijpelijke
Er zijn momenten waarop Gods logica onbegrijpelijk, ja zelfs absurd lijkt, volgens onze manier van redeneren en denken. Dit is wat Petrus tegen de Heer zegt: als ze al uren aan het vissen zijn en niets hebben gevangen, hoe kunnen ze dan op het verkeerde moment vissen?
Maar Petrus vertrouwt boven alles op Zijn Woord en laat ons zien wat er gebeurt als we op Hem vertrouwen. De Heer is vrijgevig en overvloedig.
Dit is dezelfde ervaring die wij, echtgenoten en echtgenotes, meemaken wanneer we onze partner niet volgens onze eigen maatstaven waarderen, maar hem of haar juist omarmen als een geschenk van God. Dan vindt er een wonder plaats dat qua omvang vergelijkbaar is met de vangst van Petrus.

Toegepast op het huwelijksleven:

Carlos: We proberen al enkele jaren bij elkaar te blijven, maar het lukt niet. We zijn totaal onverenigbaar.
Marga: Jij, man, komt in de naam van de Heer, maar ik kan het gewoon niet helemaal geloven. Maar ik ben vastbesloten om het te proberen te zien, zelfs als dat bloedvergieten betekent, indien nodig.

(Na enige tijd…)

Marga tijdens de geestelijke begeleiding:
Pater, ik begrijp het niet: ik bid de rozenkrans en ga naar de eucharistieviering, maar ik heb heel vaak ruzie met Carlos.
We hebben ruzie over de opvoeding van de kinderen, over hoe we de huishoudelijke taken moeten verdelen… Kortom…
Pater Juan: Kom op, Marga, de Heer zegt het zelf al: de poort is smal. Maar juist in je relatie met Carlos geeft de Heer je de kans om je los te maken van je ongeordende eigenliefde, van je trots…
Marga: Pater, maar ik denk niet dat het goed is dat onze zoon Javi uit het voetbalteam wordt gehaald.
Pater Juan: Zie je wel? Daar ben je weer, je wilt je eigen mening opdringen. Waarom bidden jullie niet samen en gaan jullie daarna nadenken om te zien wat het beste is voor jullie zoon Javi?
Marga: Ja, het is waar dat dit mijn mening is. Hoe vaak val ik niet in dezelfde valkuil, pater!
Pater Juan: Rustig maar, Marga, de strijd tegen jezelf is er altijd; het is goed om het aan het licht te brengen, zodat God het kan verlichten en Hij het is die handelt, en niet wij.

(Na enige tijd…)

Carlos: Eindelijk is de droogte tussen ons voorbij. We hebben begrepen dat we ons door elkaar moeten laten beïnvloeden, om te ontdekken wat God ons via elkaar wil geven.
Marga: We leren, overwinnen gehechtheden die ons gevangen hielden, en we delen onze intimiteit. We zijn een grote schat voor elkaar geworden. We danken God dat Hij ons de schoonheid van onze roeping heeft laten zien.

Moeder,

We kijken elkaar aan met onze ogen en oordelen op basis van valse criteria, en natuurlijk zijn er geen vruchten. Zuiver onze blik en verander onze harten van steen in harten van vlees. Dank u, Moeder!