Dagelijks archief: 4 juni, 2026

Liefde boven alles. Commentaar voor echtparen: Marcus 12,28-34.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus 12,28-34.

In die tijd trad een Schriftgeleerde op Jezus toe en legde Hem de vraag voor: ‘Wat is het allereerste gebod?’
Jezus antwoordde: ‘Het eerste is: Hoor, Israel! De Heer onze God is de enige Heer.
Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart, geheel uw ziel, geheel uw verstand en geheel uw kracht.
Het tweede is dit: Gij zult uw naaste beminnen als uzelf. Er is geen ander gebod voorna­mer dan deze twee.’
Toen zei de schriftgeleerde tot Hem: ‘Juist, Meester, terecht hebt Ge gezegd:
Hij is de enige en er bestaat geen andere buiten Hem;
en Hem beminnen met heel zijn hart, heel zijn verstand en heel zijn kracht
en de naaste beminnen als zichzelf gaat boven alle brand ‑ en slachtof­fers.’
Omdat Jezus zag dat hij wijs gesproken had, zei Hij hem: ‘Gij staat niet ver af
van het Koninkrijk Gods.’ En niemand durfde Hem nog een vraag te stellen.

 

Liefde boven alles.

Zo is het en zo hoort het ook te zijn: God boven alles liefhebben, boven alles en in elke situatie. De Heer antwoordt op de vraag van de schriftgeleerde niet met een regel of iets wat we moeten naleven, maar Hij zegt ons dat liefde op de eerste plaats komt. We worden niet geboren met het vermogen om lief te hebben; we moeten elke dag opnieuw leren lief te hebben. Liefde heeft een centrum, namelijk God, en in elke situatie waarin het ons moeite kost om lief te hebben, door ons over te geven en ons in te zetten, door God op dat moment centraal te stellen, zien we hoe liefde werkt, want door God boven alles lief te hebben, helpt dat ons om anderen lief te hebben. In het huwelijk is de naaste onze echtgenoot en moeten we hem concreet liefhebben: met geduld wanneer hij moe is, luisteren ook al heb je er geen zin in, respectvol spreken in elke situatie, aandacht hebben voor de kleine details, opnieuw beginnen na een misstap, en altijd in alles beschikbaar zijn voor onze partner. We kunnen een leven vol verplichtingen, routines en taken hebben, maar het essentiële is niet alleen dingen voor de ander te doen, maar hem in alles echt lief te hebben. Maar de menselijke inspanning om lief te hebben kan uitgeput raken als men niet uit een diepere bron drinkt; het huwelijk heeft momenten van gebed en ontmoeting met God nodig om te kunnen liefhebben wanneer de menselijke krachten tekortschieten.

Terug naar het huwelijksleven

Verónica: Wat vond je ervan wat dat echtpaar ons vertelde over het traject dat ze voor ons huwelijk hebben voorgesteld?

Miguel: Het was niet slecht. Maar misschien een beetje te hoog gegrepen voor ons. Vind je niet?

Verónica: Nou, dat hangt ervan af hoe je het bekijkt. Alles wat ze ons hebben verteld, hoe ze het hebben verteld en wat het voor hen heeft betekend, vond ik best leuk en we zouden er samen over moeten praten.

Miguel: Ja, het was heel mooi, maar ons leven is al behoorlijk ingewikkeld met allerlei dingen en ik weet niet of dit iets voor ons is.

Verónica: Zo bekeken kunnen we weinig doen, maar ze hebben gelijk dat we tot iets meer geroepen zijn. We hebben veel en geven veel, maar toen ik ze hoorde praten, besefte ik dat we iets missen.

Miguel: Je hebt gelijk, maar we hebben nog een lange weg te gaan om te bereiken wat ze ons hebben verteld. Hoewel ik moet toegeven dat ze me zin hebben gegeven om het te proberen. Alleen al te zien hoe ze naar elkaar keken, en niet alleen wat hun leven heeft veranderd, heeft me behoorlijk geraakt. Ze hebben iets waarvan ik niet weet of wij dat ooit zullen kunnen hebben.

Verónica: Om met het belangrijkste te beginnen: ze hebben God in hun leven en in het centrum van hun huwelijk. Ze hebben heel duidelijk en krachtig gezegd dat dit voor hen boven alles een prioriteit is.

Miguel: Ja, en dat ontbreekt bij ons. Het is waar dat we gelovige mensen zijn, maar ik heb er altijd veel moeite mee gehad. Hoewel ik moet toegeven dat wanneer ik me tot God heb gewend, zowel in goede als in slechte tijden, het me op de een of andere manier nooit onverschillig heeft gelaten. Misschien moet ik inzien dat het echt een prioriteit is en niet alleen een optie.

Verónica: Je bent een goede man op wie ik destijds verliefd werd en ik ben er nooit op uitgekeken om God te danken dat Hij jou in mijn leven heeft gebracht. Als ik je zo hoor praten, worden mijn gevoelens vernieuwd en dat helpt me enorm bij alles.

Miguel: We zouden het kunnen proberen, want alles wat ons dichter bij God brengt, helpt ons altijd. Nu realiseer ik me dat het meest bijzondere aan dit echtpaar dat we vandaag hebben leren kennen, is dat God een onlosmakelijk deel van hun leven is en dat ze daardoor in staat zijn hun leven te veranderen, zoals ze ons hebben verteld.

Verónica: Ik vind het geweldig. De priester stelde voor om naar deze bijeenkomst te gaan om te kijken wat we ervan vonden, en we kunnen voorstellen om een groep in de parochie te starten. Wat vind je ervan?

Miguel: Ik ben het met je eens. Hoewel we het druk hebben, is het zeker de moeite waard om het te proberen. Het idee dat ze ons hebben gegeven over de liefde waartoe we geroepen zijn en die we moeten nastreven, spreekt me erg aan.

Moeder,

Leer ons uw Zoon met heel ons hart lief te hebben en Hem te ontdekken in onze echtgenoot. Schenk ons een geduldige, nederige en trouwe liefde, die in staat is te vergeven en altijd opnieuw te beginnen. Moge ons huwelijk niet alleen steunen op menselijke inspanningen, maar op de aanwezigheid van God. Gezegend en geprezen zij de Heer.


Kijk omhoog. Commentaar voor echtparen: Marcus 12,18-27.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus 12,18-27.

In die dagen kwamen er Sadduceeën bij Jezus; dezen houden dat er geen verrijzenis bestaat. Ze legden Hem daarom de volgende kwestie voor:
‘Meester, wij zien bij Mozes geschre­ven staan: Als iemands broer sterft en een vrouw achterlaat maar geen kinderen, dan moet zijn broer die vrouw nemen om aan zijn broer een nageslacht te geven.
Nu waren er eens zeven broers. De eerste nam een vrouw, maar liet bij zijn dood geen kinderen na.
Toen nam de tweede haar, maar ook hij stierf zonder kinderen; zo ging het ook met de derde;
kortom geen van de zeven liet kinderen na. Het laatst van allen stierf ook de vrouw.
Bij de verrijzenis, wanneer zij opstaan, van wie van hen zal zij dan de vrouw zijn? Alle zeven toch hebben haar tot vrouw gehad.’
Jezus antwoordde: ‘Zijt gij niet op een dwaalspoor, juist omdat gij noch de Schrift, noch Gods macht kent?
Wanneer de mensen uit de doden opstaan, huwen zij niet en worden niet ten huwelijk gegeven, maar zijn ze als engelen in de hemel.
En wat de verrijzenis der doden betreft, hebt ge in het boek van Mozes niet gelezen, waar het gaat over de braamstruik, hoe God tot hem zei: Ik ben de God van Abraham, de God van Isaak en de God van Jakob?
Hij is geen God van doden maar van levenden. Ge verkeert in grote dwaling.’

Kijk omhoog

De sadduceeën leggen Jezus een nogal gekunstelde situatie voor om de verrijzenis belachelijk te maken, in een poging het eeuwige leven te begrijpen met schema’s en categorieën van deze wereld. En dit gebeurt ons vaak ook. Misschien leven we te veel met onze blik op de grond gericht, interpreteren we het leven vanuit ons beperkte perspectief, vanuit onze eigen criteria, gevangen in zorgen en zekerheden, waarbij we vaak vergeten onze blik op te heffen en ons op het doel te richten. Vandaag herinnert de Heer ons eraan dat we geschapen zijn voor het eeuwige Leven. Hoe mooi is het dan om te ontdekken dat ons huwelijk een weg is om de hemel te bereiken, dat God gebruik maakt van de liefde van mijn echtgenoot en ook van zijn beperkingen om ons hart te verruimen en ons naar Hem te leiden. Maar er zal een dag komen waarop we geen tekenen of bemiddelingen meer nodig hebben, omdat we dan het Aangezicht van God zullen zien.

Heer, vandaag willen we in ons gebed het verlangen naar de hemel doen ontwaken, erover dromen, het ons voorstellen, smachten naar dat moment waarop we op onze knieën vallen om U van aangezicht tot aangezicht te aanschouwen en U kunnen omhelzen, de wonden die ons hebben gered kunnen kussen en U eeuwig kunnen loven. Dan zullen we, overweldigd door liefde, begrijpen dat elke verzaking, elk kruis en elke daad van overgave ons voorbereidde op die eeuwige omhelzing. Echtgenoten, sla uw ogen op! “Wat geen oog heeft gezien en geen oor heeft gehoord, en wat in geen mensenhart is opgekomen, dat heeft God bereid voor hen die Hem liefhebben” (1 Kor 2,9)

Paus Leo XIV zal over enkele dagen Spanje bezoeken, en het officiële lied van zijn reis helpt ons vandaag te bidden: “we zijn niet gemaakt om naar de grond te kijken… U hebt ons geschapen om naar de hemel te kijken” “Ik sla mijn ogen op, mijn ogen op Jezus. Ik sla mijn ogen op, gericht op het kruis”. Welkom, Heilige Vader!

Terug naar het huwelijksleven:

Marta: de dokter heeft gezegd dat de behandeling lang gaat duren…

Javier: zo had ik ons leven me niet voorgesteld. Alles is ineens veranderd: onze plannen, onze verwachtingen… Ik begrijp niet waarom de Heer deze situatie juist nu toelaat.

Marta: Ik heb vaak het gevoel dat ik een last voor je word. Maar Javi, vandaag dacht ik iets… Stel je voor dat we samen voor God staan, oog in oog met Hem.

Javier: Indrukwekkend!

Marta: Ja… en ik dacht… denk je dat deze last die we nu hebben dan nog zo belangrijk zal zijn?

Javier: Nou… duidelijk niet.

Marta: Natuurlijk, het belangrijkste zal zijn hoeveel we hebben liefgehad, hoeveel we hebben vertrouwd, hoeveel we elkaar hebben geholpen om bij Hem te komen. Deze ziekte, net als zoveel andere problemen, zal irrelevant zijn. Ze zullen een middel zijn geweest om ons te zuiveren en ons een beetje dichter bij God te brengen.

Javier: Wat ziet alles er anders uit als je aan de hemel denkt!

Marta: Waarom leven we dan zo vaak met onze blik op de grond gericht? Laten we onze blik opheffen en samen naar het doel lopen waarvoor we geschapen zijn!

Moeder,

Poort van de Hemel, wek in ons hart het verlangen naar het eeuwige Leven en help ons samen God te zoeken, opdat we op een dag door Zijn barmhartigheid het Aangezicht van Jezus van aangezicht tot aangezicht mogen aanschouwen en voor altijd met Hem verenigd zullen zijn.