Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 8,23-27.
Opeens raakte de zee in hevige beroering, zodat de golven over de boot sloegen; Hij echter lag te slapen.
Zij gingen naar Hem toe en maakten Hem wakker met de woorden: ‘Heer, red ons, wij vergaan!’
Hij sprak tot hen: ‘Waarom zijt gij bang, kleingelovigen?’ Dan stond Hij op, richtte zich met een dwingend woord tot de winden en de zee, en het water werd volmaakt stil.
De mensen stonden verbaasd en zeiden: ‘Wat voor iemand is dat toch, dat zelfs de winden en de zee Hem gehoorzamen?’
Wie bestuurt jouw boot?
Jezus stapt in de boot en de discipelen volgen Hem. Zo is het ook in het huwelijk: Christus is degene die als eerste instapt en ons uitnodigt Hem te volgen. Maar er komen stormen: vermoeidheid, pijn, ruzies, kinderen, geld, de missie, karakterverschillen. En dan denken we: “Heer, zie je niet dat we zinken?”. Christus bevindt zich niet buiten onze boot. Hij is aanwezig in het sacrament. Het lijkt misschien alsof Hij slaapt, maar Hij is er. En soms laat Hij de golven toe, zodat we ophouden te vertrouwen op onze eigen krachten en niet langer zelf de boot willen besturen, maar leren op Hem te vertrouwen en te doen wat Hij ons zegt. Het is nooit de juiste weg om de boot te verlaten, noch om in het water te springen uit trots, uit klagen, uit eisen stellen… Maak Christus wakker met je gebed!, kijk naar Hem met aandachtige ogen, wetende dat je alleen in Hem zult vinden wat je zoekt, gehoorzaam Hem ook al begrijp je het niet, en zeg tegen Hem: Sta op, Heer, in mijn hart, bestrijd mijn angsten en breng Uw kalmte.
De realiteit van het huwelijksleven
Marta: Luis, ik denk dat we te veel van de kinderen verlangen als het gaat om het bidden van de rozenkrans met het gezin.
Luis: Je hebt weer met je moeder gesproken, hè?
Marta: Ja, en dan? Het is mijn moeder! Ik word moe van deze strijd die je met mijn familie voert.
Luis: En ik word er moe van dat telkens als we iets besluiten, jouw moeder het laatste woord heeft.
Marta: Ze heeft niet het laatste woord. Ze helpt me alleen om de dingen te zien. Net zoals wanneer jij met jouw moeder praat.
Luis: Marta, het enige wat ik weet is dat we dit anders moeten aanpakken. Uiteindelijk, door naar de een en de ander te luisteren, staan jij en ik tegenover elkaar en zo komen we niet verder.
Marta: Ja… Het lijkt wel alsof in onze boot iedereen aan het woord is, behalve de Heer.
Luis: Precies. We vragen iedereen om advies, we zoeken steun bij iedereen… en Hem laten we slapen.
Marta: Net als in het Evangelie. Jezus zat in de boot, maar ze keken meer naar de storm dan naar Hem.
Luis: En wij doen precies hetzelfde. We kijken naar wat mijn moeder zegt, wat jouw moeder zegt, wat ze zullen denken…
Marta: En als we dan al aan het zinken zijn, denken we er pas aan om te bidden.
Luis: Laten we ervoor zorgen dat ons dat niet overkomt. Voordat we iets beslissen, gaan we de Heer om hulp vragen.
Marta: Ja. „Heer, red ons, want we gaan ten onder.”
Luis: En dat Hij ons laat weten hoe we onze kinderen naar Hem toe kunnen leiden, zonder dat het een ruzie tussen families wordt.
Marta: Oké. Eerst bidden jij en ik.
Luis: En daarna praten we rustig met elkaar.
Marta: En de mobiel weg.
Luis: Amen. Daar komen namelijk veel golven binnen.
Moeder,
Leer ons met Jezus te varen, bij Hem te blijven in beproevingen en te geloven dat geen enkele golf sterker is dan Zijn aanwezigheid. Geprezen zij de Heer!
