
Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 4,38–44.
Hij kwam aan het hoofdeinde van haar bed staan en gaf een streng bevel aan de koorts. Zij werd ervan bevrijd en ogenblikkelijk stond zij op en bediende hen.
Bij zonsondergang brachten allen die zieken hadden, lijdend aan velerlei kwalen, dezen naar Hem toe. Hij genas hen door ze een voor een de handen op te leggen.
Uit velen gingen ook duivels weg, die schreeuwden: ‘Gij zijn de Zoon van God.’ Hij gaf een streng bevel en liet niet toe dat zij spraken, want zij wisten dat Hij de Messias was.
Toen het dag geworden was, ging Hij naar buiten en begaf zich naar een eenzame plaats. De mensen zochten Hem echter, kwamen waar Hij was en poogden Hem vast te houden om te verhinderen dat Hij hen zou verlaten.
Maar Hij sprak tot hen: ‘Ik moet ook aan andere steden de Blijde Boodschap van het Godsrijk brengen, want daarvoor ben Ik gezonden.’
En hij predikte in de synagogen van het joodse land.
Alles zoals U, Heer.
Lieve Heer, wat een groot geschenk hebt U ons gegeven, waarvoor we U nooit genoeg kunnen bedanken. Door mens te worden hebt U ons niet alleen verlost en de poorten van de hemel voor ons geopend, maar leert U ons ook hoe we moeten leven.
We hoeven alleen maar naar U te luisteren. In stilte. Aandachtig voor wat U ons wilt zeggen. En dat vervolgens in daden omzetten.
In dit evangelie zien we hoe U Uw leven geeft. Hoe U elk moment van Uw dag aan anderen wijdt. Met één cruciaal aspect: gesteund door het gebed om bij elke gelegenheid de wil van de Vader te zoeken. Helpen, evangeliseren, Uzelf geven, … Zonder op Uw vermoeidheid te letten, zonder te kijken of men U iets teruggeeft. Zonder naar Uzelf te kijken. Alleen met het oog op de Vader en de naaste.
Heer, dat ik mij zo aan mijn echtgenoot geef. Zonder naar mezelf te kijken. Zonder af te wegen. Zonder iets terug te verwachten. Mijn eigen maatstaven loslatend. Alleen maar zoekend om Uw Wil te doen. Alles te doen zoals U het zou doen.
Help mij om mezelf te vergeten, alleen naar U te kijken en mij er volledig aan te wijden om mij bij elke gelegenheid over te geven, om alles met Uw liefde te omarmen. Om lief te hebben zoals U zou liefhebben.
Jezus, help mij om vol te houden. Ik draag mijn steentje bij: gebed, sacramenten, vorming en daden van liefde. U doet de rest.
Duizendmaal dank, Heer, dat U mij de genade schenkt om dit te bereiken.
Terug in het huwelijksleven:
Luis: Lucía, vergeef me. Tijdens mijn gebed realiseerde ik me dat ik gisteren erg op mezelf gericht was, zonder me echt in jouw situatie te verplaatsen. Daardoor was ik prikkelbaarder en heb ik gemeen tegen je gesproken. Vergeef me.
Lucía: Heel erg bedankt, Luis. Ik ben God heel dankbaar voor wat Hij in onze harten teweegbrengt. Vroeger maakten we vaak zulke situaties mee, maar we hadden het niet door en gaven elkaar de schuld. Zonder gebed kan God ons Zijn licht niet geven, kan Hij ons niet leiden.
Luis: Zeker. Zonder gebed is het onvermijdelijk dat ik het leven alleen vanuit mijn eigen perspectief bekijk. En dan houd ik mezelf voor de gek door te denken dat ik gelijk heb. Zonder Gods licht tast ik in het duister. En in het gebed, wanneer ik stil word en naar Hem luister, leidt God mij.
Lucía: Ja, en Hij toont mij mijn egoïsme, mijn gehechtheden… zodat ik van daaruit concrete taken voor mezelf kan stellen om me van die ongeregeldheden te bevrijden en te groeien in deugdzaamheid en liefde.
Luis: Het is waar dat het moeilijk is. Vooral in het begin kostte het me de meeste moeite om vol te houden in het gebed en erop te letten dat ik die taken uitvoerde. En als ik dat niet deed, keerde ik terug naar de hel waarin ik alles somber zag. Maar door vol te houden, kan God Zijn werk in onze harten verrichten en dat is een bevrijding. Hoe groot is de Heer!
Moeder,
Help ons alstublieft vol te houden in het gebed en op de weg van zuivering, zodat uw Zoon ons kan leren lief te hebben. Gezegend en geprezen zij God!

