Kijken met Uw blik.

Jezus, vandaag nodigt U ons uit om te kijken met Uw blik. De farizeeën houden zich vast aan de naleving van de wet, maar U gaat verder en kijkt naar het hart. Terwijl zij een daad zien die veroordeeld moet worden, ziet U, Heer, een behoefte die vervuld moet worden en een persoon die liefde verdient.

Heer, hoe vaak kijk ik naar mijn echtgenoot vanuit wat hem ontbreekt, vanuit wat ik van hem verwacht, vanuit wat ik zou willen veranderen! En zonder dat ik het doorheb, sta ik niet meer stil bij het mysterie dat voor mij ligt: een kind dat door U bemind wordt, een persoon die U veel dieper kent dan ik.

Leer ons om naar onze echtgenoot te kijken vanuit Uw Hart. Om in hem niet alleen datgene te ontdekken wat verandering behoeft, maar ook het stille werk van Uw genade, datgene wat U in het verborgene doet en wat onze ogen nog niet kunnen zien. Schenk ons de genade om hem te ontvangen als die gave die we nog niet voldoende weten te waarderen, om hem lief te hebben in de waarheid van wie hij is en hem met dankbaarheid te omarmen, zonder te proberen hem naar onze maatstaven te vormen.

Heer, wat zie Jij in mijn echtgenoot dat ik nog niet weet te waarderen? Leer mij naar hem te kijken zoals Jij naar hem kijkt en van hem te houden vanuit Uw Hart.

Terug naar het huwelijksleven:

Laura: Alberto, waarom heb je dit allemaal gekocht? Ik heb je een lijstje gestuurd en gezegd dat je alleen het nodige moest kopen. Er zitten een heleboel dingen bij die niet op het lijstje stonden!

Alberto: Dat weet ik… Maar ik zag een paar dingen en dacht dat jullie die misschien leuk zouden vinden. Ik heb de chocolade gekocht die je lekker vindt en een kleinigheidje voor het meisje. Ik wilde jullie dit weekend gewoon een beetje blij maken.

Laura: Alberto… vergeef me.

Alberto: Waarom?

Laura: Omdat ik kijk naar wat je hebt gekocht, maar niet naar je hart. Je hebt dit niet uit onverantwoordelijkheid gedaan, maar omdat je aan ons dacht.

Alberto: Ik wilde jullie gewoon een klein gebaar geven. Ik keek ernaar uit om thuis te komen en jullie te verrassen.

Laura: Ach, Alberto… Ik kan de Heer alleen maar danken dat Hij mij de armoede van mijn hart heeft laten zien. Hoe gemakkelijk is het om alleen maar bezig te zijn met dingen goed te doen, volgens onze eigen maatstaven, en de persoon die voor ons staat te vergeten. Net als de farizeeën in het evangelie van vandaag, die zo gefocust waren op de regels dat ze de mensen vergaten. En ik deed precies hetzelfde bij jou. Ik keek naar het lijstje en niet naar je hart… noch naar de liefde waarmee je het had gedaan.

Alberto: Maak je geen zorgen, Laura. Ik begrijp nu dat je het alleen maar goed wilde doen. Bedankt dat je het op een andere manier bekijkt.

Laura: Vandaag heeft de Heer mij geleerd dat ik, voordat ik kijk naar wat je doet, wil leren naar je hart te kijken. Ik wil kijken naar je bedoelingen, je toewijding en de liefde die achter elk gebaar schuilgaat.

Moeder,

Leer ons naar onze echtgenoot te kijken met de blik van uw Zoon, voor zijn hart te zorgen en in hem de gave te ontdekken die God ons heeft toevertrouwd. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.

Een nieuw huwelijk

Christus verwijst naar de Bruidegom, en richt zich daarmee onvermijdelijk rechtstreeks tot ons, de echtparen. Christus is de Bruidegom die ons tegemoetkomt en die deel wil uitmaken van ons huwelijksleven. Het huwelijk is niet simpelweg een verbintenis tussen twee mensen die proberen meer van elkaar te houden; het is een roeping waarin Christus aanwezig wil zijn en onze liefde wil vernieuwen.

Vaak willen we een nieuw huwelijk leiden met een oud hart. We willen dat onze echtgenoot verandert, dat onze omstandigheden veranderen, dat er meer dialoog, meer genegenheid, meer geduld is… maar we blijven op dezelfde manier reageren: we verdedigen ons standpunt, koesteren wonden, stellen eisen aan de ander of proberen hem of haar te veranderen.

De nieuwe wijn is Christus. En wij zijn de nieuwe wijnzakken wanneer we Hem toestaan ons te veranderen.

Het gaat er niet om een klein christelijk ‘pleistertje’ op onze manier van huwelijksleven te plakken. Het volstaat niet om wat meer te bidden of op zondag naar de mis te gaan, om daarna verder te leven vanuit egoïsme, veeleisendheid of zelfgenoegzaamheid.

Christus wil ons een nieuwe liefde schenken: een liefde die in staat is te vergeven, zich over te geven, te wachten, te begrijpen en het welzijn van de ander boven dat van onszelf te stellen, en daarvoor is een nieuw hart nodig.

Laten we de Heer vandaag vragen dat we ons huwelijk niet proberen op te lappen met kleine pleisters, maar dat Hij ons ‘nieuwe wijnzakken’ schenkt: een hart dat in staat is de nieuwe wijn van Zijn Liefde te ontvangen. Want wanneer Christus ons hart vernieuwt, begint ook ons huwelijk zich te vernieuwen.

Terug naar het huwelijksleven:

Nacho: Ik weet niet meer wat ik met je aan moet. We praten erover, maar het loopt altijd weer op hetzelfde uit.

Susana: Omdat jij ook niet naar mij luistert. Je wilt alleen maar dat ik de dingen doe zoals jij zegt.

Nacho: Het lijkt wel alsof het je helemaal niets kan schelen wat ik doe!

Susana: Het kan me wel degelijk iets schelen. Maar ik ben het beu om het gevoel te hebben dat, wat ik ook doe, het nooit genoeg voor je is.

Er viel een stilte. Beiden waren gekwetst. Ze probeerden al een tijdje die situatie op te lossen, maar elk gesprek eindigde met het openrijten van een nieuwe wond.

Nacho: Misschien proberen we ons huwelijk op eigen kracht te redden.

Susana: En wat wil je dan dat we doen?

Nacho: Ik weet het niet… Maar vandaag, tijdens het gebed, kwam het evangelie bij me op: ‘Nieuwe wijn hoort in nieuwe wijnzakken’. Misschien vragen we om een nieuwe liefde, maar blijven we dezelfde als altijd.

Susana: Dat zou kunnen. Ik vraag Jezus al dagen dat jij verandert.

Nacho: Haha! En ik vraag Hem al dagen dat jij verandert.

Susana: Dan zijn wij het misschien wel die moeten veranderen.

Nacho: Nou ja, misschien is het beter om te zeggen dat… wij het zijn die Jezus ons moeten laten veranderen.

Susana: Je hebt gelijk, Nacho! Laten we dan, in ons huwelijksgebed, de Heer vragen om ons hart te veranderen.

Moeder,

Help ons om Uw Zoon ons hart te laten veranderen, zodat we Hem kunnen ontvangen zoals U dat deed. Geprezen zij de Heer!

Hoe vaak verrast de Heer ons toch! En hoe vaak zou Hij ons willen verrassen, maar laten we dat niet toe! Het initiatief komt van Hem, maar we moeten ons wel laten veranderen door Zijn genade. Van God ontvangen we de roeping, het geloof, de kracht, de genade … maar het is onze taak om die te aanvaarden en na te leven. Wanneer we ons aan Hem overgeven en onze eigen maatstaven loslaten, treedt Hij in actie en wordt het onmogelijke mogelijk. Dan kunnen we net als Petrus zeggen: ‘Heer, ga weg van mij, want ik ben een zondaar.’ Omdat we Zijn macht en grootheid zien en onze nietigheid. Net als tegen Petrus zegt Hij ook tegen ons: ‘Wees niet bang, houd moed, sta op, Ik ben bij je.’ Ook in ons huwelijk moeten we de Heer in onze boot laten stappen en dan zullen we een wonderbaarlijke visvangst krijgen, iets onvoorstelbaars, een heilig huwelijk. God vervult ons altijd. Gezegend zij God en gezegend zij het sacrament van het huwelijk.

Terug in het huwelijksleven:

Maria en Javier staan al enkele dagen ver van elkaar af. Telkens wanneer ze proberen te praten over een probleem met betrekking tot de kinderen, eindigen ze in een ruzie.
Javier: Het loopt altijd hetzelfde af. Het is onmogelijk om met jou te praten.
Maria: Je luistert nooit naar me.
Beiden zijn moe. Beiden denken dat ze gelijk hebben. Beiden hebben het gevoel dat ze al het mogelijke hebben gedaan.
Na een paar minuten stilte herinnert Maria zich de scène van de wonderbaarlijke visvangst en denkt: “Misschien proberen we ons huwelijk op eigen kracht te redden. Misschien vraagt de Heer iets van me wat ik op dit moment niet wil doen.”
María: Ik heb nu geen zin om te praten. Ik ben gekwetst en ik blijf denken dat ik gelijk heb. Maar ik wil niet dat dit zo eindigt. Kunnen we de Heer vragen om in onze boot te stappen?
Javier: Ik heb er ook geen zin in en ik ben ook gekwetst. En ik denk dat jij niet begrijpt wat ik voel. Maar… misschien heb je gelijk. We proberen alles in ons eentje op te lossen. Laten we ons tot het gebed wenden, wat vind je daarvan?
María: Heer, wij weten niet hoe we hieruit moeten komen. We hebben onze netten uitgeworpen en niets gevangen. Maar als U ons zegt waar we ze moeten uitwerpen, willen we op U vertrouwen.
Javier: María, vergeef me. Voordat ik probeerde jou mijn standpunt te laten begrijpen, had ik eerst moeten proberen jouw hart te begrijpen.
María: En vergeef mij ook. Ik was meer bezig met mezelf te verdedigen dan met jou lief te hebben.
Het probleem verdwijnt die avond niet zomaar. Maar er is iets veranderd: ze hebben de Heer in hun boot toegelaten. En waar voorheen alleen maar vermoeidheid, verwijten en machteloosheid heersten, begint een nieuwe genade te verschijnen: nederigheid, vergeving en hoop. ‎

Maria,

onze Moeder. Leer ons om te allen tijde samen met Jezus te leven. Gezegend zijt Gij, Moeder

Het gezag van de Liefde.

Zijn jullie niet verbaasd geweest toen jullie naar een priester of iemand anders luisterden die sprak over zaken van de Heer of over een of andere Waarheid over het huwelijk of het gezin? Dat gebeurt wanneer die priester of die mensen, gezalfd door de Heilige Geest, in Waarheid spreken en dat, net zoals bij Jezus, iedereen luisterde en verbaasd was omdat hij met gezag sprak.

Zo kan het ook in ons huwelijk gebeuren, wanneer we vanuit ons hart met onze partner spreken; wanneer we dat vanuit het gebed doen en spreken met de hulp van de Heilige Geest, kunnen we met ‘autoriteit’ en vanuit de Liefde spreken om alles over te brengen wat de Heer wil dat we elkaar laten zien, waarbij we de muren afbreken die de onreine geesten tussen ons willen oprichten om ons te verdelen, en zo één vlees worden.

Toegepast op het huwelijksleven:

Alfonso: Ik moet je zeggen dat ons huwelijk, na deze maanden van gezamenlijk gebed, enorm is veranderd.

Laura: Wat fijn dat je me dat vertelt, Alfonso! Ik merkte het wel, maar wist niet of jij het ook had opgemerkt.

Alfonso: Ik weet dat ik wat trager van begrip ben, en dat het me wat meer moeite kost om bepaalde dingen op te merken, Laura, maar ik merkte vroeger echt dat er een beetje wantrouwen tussen ons heerste, en nu heerst er gemeenschap, vrede en rust.

Laura: Dat klopt, vroeger was ik een beetje wantrouwig, maar door het gebed hebben we ons hart voor elkaar geopend en al die muren en dat wantrouwen afgebroken; nu zijn er geen geheimen of verborgen hoekjes meer tussen ons.

Alfonso: De duivel heeft immers geen plaats waar geen geheimen zijn.

Moeder,

Wij vragen U ons de nederigheid te schenken om ons hart bloot te leggen in het echtelijk gebed.

Glorie en lof aan de Heer!