Categoriearchief: Sin categoría

Een huis van gemeenschap. Overweging voor echtparen: Johannes 16, 23b-28

Geef een reactie

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: ‘Voorwaar, voor­waar, Ik zeg u: wat gij de Vader ook zult vragen, Hij zal het u geven in mijn Naam.
Tot nu toe hebt gij niets gevraagd in mijn Naam. Vraagt en gij zult verkrijgen, opdat uw vreugde volkomen zij.
In beelden heb Ik hierover tot u gesproken; er komt een uur, dat Ik niet meer in beelden tot u zal spreken, maar Mij onomwonden tegenover u zal uiten omtrent de Vader.
Op die dag zult gij bidden in mijn Naam; het is niet nodig te zeggen dat Ik bij de Vader uw voorspreker zal zijn,
want de Vader zelf heeft u lief omdat gij Mij liefhebt en gelooft dat Ik van God ben uitgegaan.
Ik ben van de Vader uitgegaan en in de wereld gekomen; weer verlaat Ik de wereld en ga naar de Vader.’

Woord van de Heer.

 

Een huis van gemeenschap.

Vandaag wordt ons de gemeenschap tussen de Vader en de Zoon getoond, en we begrijpen dat het ware gebed ‘in de naam van Jezus’ niet alleen betekent dat we zijn naam aan het einde van een verzoek uitspreken, maar dat we een diepe gemeenschap met Hem aangaan, waarbij we zijn manier van liefhebben, van zich overgeven en van leven voor de ander belichamen. In ons huwelijk krijgt deze realiteit een bijzondere kracht, omdat wij als echtpaar geroepen zijn om een levende weerspiegeling te zijn van de liefde van Christus voor zijn Kerk. Wanneer we samen bidden, leren we beetje bij beetje ons egoïsme los te laten, naar elkaar te luisteren, elkaar te vergeven en samen Gods wil te zoeken in ons huwelijk en in ons gezin. Dan is het gebed niet langer een individueel verzoek, maar wordt het een smeekbede die voortkomt uit één hart: “Heer, leer ons lief te hebben zoals U liefhebt”. En dat is waar de Vader zijn genade uitstort, waardoor het huwelijksverbond vruchtbaar wordt en het huis verandert in een plaats van gemeenschap, vrede en nieuw leven.

Toegepast op het huwelijksleven:

Lourdes: Schat… heb je gehoord van Marta en Luis?
Javier: Ja… ze zeggen dat ze uit elkaar gaan omdat ze het gevoel hebben dat de liefde op is. Wat triest om dat te horen…
Lourdes: En dan te bedenken dat wij vroeger ook dachten dat liefde alleen van onszelf afhing…
Javier: Ja, Lourdes… zo hebben we het ook ervaren: toen de moeilijkheden, de vermoeidheid en de routine kwamen, raakten onze krachten op om van elkaar te blijven houden.
Lourdes: Maar alles begon te veranderen toen we door Gods genade echt samen gingen bidden.
Javier: Absoluut. Want we ontdekten dat bidden “in de naam van Jezus” niet alleen betekent dat we Zijn naam noemen, maar dat we Hem in ons huwelijk laten leven.
Lourdes: En wanneer Christus het hart van de echtgenoten binnengaat, verandert de manier waarop we naar elkaar kijken, met elkaar praten en elkaar zelfs vergeven.
Javier: Natuurlijk. Want dan begrijp je dat niet wijzelf de bron van de liefde zijn, maar God zelf. Ook al slijt onze menselijke liefde en dooft ze langzaam uit, de liefde van God houdt nooit op.
Javier: Daarom vinden we, wanneer we ons in gebed tot Christus wenden, altijd de kracht om opnieuw te beginnen en worden we ons ervan bewust dat een huwelijk dat met de Heer verbonden is nooit alleen gaat, want de Vader ondersteunt ons die in Zijn liefde blijven.

Moeder,

we willen in gemeenschap met je Zoon blijven en altijd de wil van de Vader zoeken.
Gezegend en geprezen zij je voor altijd, Heer.


Aan Uw hand, Moeder. Overweging voor echtparen: Johannes 16, 12-15

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes 16, 12–15

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Nog veel heb Ik u te zeggen, maar gij kunt het nu niet verdragen.
Wanneer Hij echter komt, de Geest der waarheid, zal Hij u tot de volle waarheid brengen; 
Hij zal niet uit zichzelf spreken, maar spreken al wat Hij hoort en u de komende dingen aankondigen.
Hij zal Mij verheer­lijken, omdat Hij aan u zal verkondigen wat Hij van Mij ontvangen heeft.
Ik zei dat Hij aan u zal verkondigen wat Hij van Mij ontvangen heeft, omdat al wat de Vader heeft het mijne is.
Woord van de Heer.
Aan Uw hand, Moeder.

Heer, vandaag gaan we in het bijzonder aan de hand van Uw Moeder om U beter te leren kennen.
In deze woorden zegt U ons dat de Geest ons naar de waarheid zal leiden. En U zegt dat Hij niet uit zichzelf zal spreken. Hij Is de Heilige Geest en Hij spreekt niet uit zichzelf? Vervolgens zegt U dat alles wat de Vader heeft, van U is. Heeft God de Vader niets van Zichzelf? En vaak zeg je ons dat Jij niet je eigen wil doet, maar die van de Vader.
Jullie, de Drie-eenheid, die God zijn, denken nooit aan jezelf. Alleen aan het doen van de wil van de Ander. Alleen aan het je overgeven, aan het liefhebben.
En ik, die zo, zo klein ben naast jullie, hoe vaak denk ik eraan om mijn wil te doen, dat ik gelijk heb. Natuurlijk, zonder uw Licht zie ik niets. En dan kijk ik naar mezelf. En dan raak ik de weg kwijt.
Heer, laat mij doen zoals u, laat mij alleen maar denken aan het doen van uw Wil, laat mij de mijne ontvluchten, en laat mij alleen maar leven om mij over te geven.
Zoals u deed, Moeder. U die wist dat u zo klein was, de dienstmaagd van de Heer. En zo was u de Vol van Genade. Op een dag als vandaag, 13 mei, daalde U uit de hemel neer om ons eraan te herinneren dat we naar Uw Zoon moeten kijken, naar Christus in de Eucharistie, die het middelpunt van ons leven moet zijn. En om ons dringend op te roepen tot een weg van bekering door gebed en boetedoening.
Dank U, Moeder, leid ons bij de hand!

Toegepast op het huwelijksleven:

Andreas: Weet je welke dag het vandaag is? 13 mei! Hoeveel houdt God toch van ons, dat Hij Zijn Zoon heeft gezonden om ons te redden en ons Zijn oneindige liefde te openbaren, en daarna Zijn Moeder om ons de weg te wijzen.
Maria: Vandaag is een dag om in het bijzonder de boodschap van onze Moeder in Fatima te bidden. Zij zag wat ons te wachten stond in een wereld zonder God. Zonder God zijn we verloren, we richten ons alleen op onszelf, we leven voor de schijn en het is niet alleen dat we niet gelukkig zijn, maar ook hoeveel ongeluk we om ons heen veroorzaken.
Andreas: Ja. En onze Moeder, met haar kenmerkende tederheid, dringt er niet op aan om weer naar haar Zoon te kijken, om de Eucharistie centraal te stellen in onze dag. Daar is God, die zich voor ons heeft opgeofferd, ons het leven heeft gegeven, ons elke dag zijn Lichaam geeft.
Maria: En ze spoort ons aan tot bekering van ons hart, wat alleen kan door een weg van gebed en boetedoening. Hoe klinkt dit als het Marital Love Project: Christus in het middelpunt, aan de hand van Maria, volhardend op een weg van gebed en offers en van zuivering van het hart.

Andreas: Natuurlijk, want in Fatima en dankzij onze Moeder is het allemaal begonnen!

Moeder,
Duizendmaal dank dat U ons naar Uw Zoon leidt. Laat ons alstublieft naar U luisteren. Er is geen tijd te verliezen. Help ons vastberaden door te gaan. Gezegend en geprezen zij God!


De Trooster. Overweging voor echtparen: Johannes 16, 5-11

Geef een reactie

Evangelie van de dag
Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Thans ga Ik naar Hem die Mij gezonden heeft, en toch vraagt niemand van u Mij: Waar gaat Gij heen?
Omdat ik u dit gezegd hebt, is uw hart vol droefheid.
Toch zeg Ik u de waarheid: het is goed voor u dat Ik heenga; want als Ik niet heenga, zal de Helper niet tot u komen. Nu Ik wel ga, zal Ik Hem tot u zenden.
Eenmaal gekomen zal Hij de wereld het overtuigend bewijs leveren van wat zonde, ge­rech­tigheid en oordeel is:
van wat zonde is, omdat zij niet in Mij geloven;
van wat gerechtigheid is, omdat Ik naar de Vader ga, zodat gij Mij niet meer ziet;
van wat oordeel is, omdat de vorst dezer wereld geoordeeld is.
Woord van de Heer.
De Trooster.
Jezus laat ons niet alleen, maar komt op een diepere manier in ons wonen, waarbij Hij onze aandacht richt op de figuur van de Trooster
Dit helpt ons om na te denken… Wat zouden wij doen zonder de Heilige Geest? Wat zou er van onze echtelijke liefde worden zonder Hem? De liefde van de Vader voor de Zoon en van de Zoon voor de Vader is de Heilige Geest en is ons geschonken zodat wij die volmaakte liefde kunnen bereiken, gelijk aan de Heilige Drie-eenheid, wat het grootste geschenk is dat de Heer ons kon schenken.
Die volmaakte gemeenschap waarnaar we moeten streven, die geestelijke eenheid tussen echtgenoten, kunnen we alleen bereiken door middel van de Parakleet, aangezien de lichamelijke eenheid, hoezeer we ons ook verenigen, niet meer dan onze lichamen kan verenigen, maar door de Heilige Geest kunnen we de volledige eenheid in het huwelijk bereiken door middel van gebed, door onze ziel bloot te leggen en deze werkelijk aan onze echtgenoot te tonen, en zo een gezamenlijke intimiteit op te bouwen.

Toegepast op het huwelijksleven:

Maaike: O Frans, wat ben ik de Heer dankbaar voor deze jaren van huwelijk samen met jou.
Fransico: De Heer heeft ons werkelijk een prachtig gezin geschonken en ons in staat gesteld een huwelijk op rots te bouwen, een bovennatuurlijke verbondenheid die ik me nooit had kunnen voorstellen.
Maaike: Ja, door veel opoffering en heel veel gebed, zowel persoonlijk als als echtpaar, heeft Hij ons geleerd onze zielen op een onvermoede manier te leren kennen.
Fransico: Maaike, ik dank God dat je elke dag aan mijn zijde staat en ik weet dat je er elke dag voor kiest om meer van me te houden, in elk gebaar, in elke blik, in elke daad van toewijding, in elke glimlach die je mij schenkt…
Maaike: Hoe zou ik niet elke dag meer van je kunnen houden? Je bent het grootste geschenk dat de Heer mij heeft gegeven en bij elk gebed dat we doen, word ik nog meer verliefd! Elke dag is een kans die God mij geeft om Hem via jou te kunnen liefhebben.
Fransico: Laten we samen het evangelie van vandaag bidden en vragen dat de Heilige Geest over ons komt, zodat Hij Zijn liefde in onze harten blijft uitstorten.

Moeder,

Help ons om je Echtgenoot, de Heilige Geest, te leren kennen.
Geprezen zij de Heer!

Gesteund door de Heilige Geest. Overweging voor echtparen: Johannes 15,26-27.16,1-4a.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 15,26-27.16,1-4a.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Wanneer de Helper komt, die Ik u van de Vader zal zenden,
de Geest der waarheid die van de Vader uitgaat, zal Hij over Mij getuigenis afleggen.
Maar ook gij moet getuigen, want vanaf het begin zijt gij bij Mij.
Dit heb Ik u gezegd, opdat gij niet ten val komt.
Zij zullen u uit de synagoge bannen. Ja, er komt een tijd dat ieder die u doodt, zal menen een daad van gods­verering te stellen.
Zij zullen dat doen, omdat zij noch de Vader noch Mij erkend hebben.
Dit heb Ik u gezegd, opdat wanneer de tijd hiervan aanbreekt, gij u zoudt herinneren dat Ik het u gezegd heb.

Gesteund door de Heilige Geest

Jezus belooft zijn discipelen geen gemakkelijk leven; integendeel, hij
waarschuwt hen voor onbegrip, afwijzing en zelfs vervolging. In het
huwelijksleven gebeurt iets soortgelijks: echt liefhebben, een
trouw verbond in stand houden, openstaan voor het leven of leven volgens
christelijke waarden zal niet altijd begrepen worden door de omgeving. Soms zal er
druk, kritiek of eenzaamheid zijn. Maar dat betekent niet dat de weg
verkeerd is, maar dat deze geworteld is in een diepere waarheid.
Hier verschijnt een sleutelfiguur: de Parakleet, de Heilige Geest. Deze
Geest vertaalt zich in die discrete maar reële aanwezigheid die
echtgenoten helpt te herinneren wie ze zijn, waarom ze voor elkaar
hebben gekozen en welke belofte ze hebben gedaan. En wij, echtgenoten, moeten ons ervan bewust zijn dat we
gedragen worden door de Heilige Geest en dat het ons zal helpen om te leven
door een beroep op Hem te doen:
geduld in conflicten, vergeving wanneer het pijn doet, trouw
in de kleine dingen, het vermogen om opnieuw te beginnen… Echtgenoten worden
zo getuigen voor elkaar en voor anderen, niet van een
volmaakte liefde, maar van een volhardende liefde.
Jezus zegt ook: “Ik heb jullie dit gezegd zodat jullie niet aanstoot nemen”. In
het huwelijk is dit heel concreet: geen aanstoot nemen aan de
moeilijkheden, de verschillen, de wonden die onvermijdelijk
opduiken. De liefde niet zo idealiseren dat ze breekt wanneer ze niet
meer gemakkelijk is, en altijd onthouden dat ware liefde door
beproevingen gaat.

Toegepast op het huwelijksleven:
 
Paloma: Hé, Alfonso… dit evangelie is niet bepaald ‘romantisch’,
toch? Het gaat over afwijzing, over moeilijkheden…
Alfonso: Ja… maar als je erover nadenkt, lijkt het best wel op het echte leven. Niet
iedereen begrijpt onze beslissingen… of ons huwelijk.
Paloma: Dat is waar. Soms lijkt het alsof tegen de stroom in gaan vermoeiend is.
Maar dat over de Geest vond ik mooi… als een hulp die je niet ziet, maar
die er wel is.
Alfonso: Ja, zoals wanneer we ruzie hebben en, in plaats van nog meer olie
op het vuur te gooien… iets ons tegenhoudt.
Paloma: (glimlacht) “Iets”? Ik denk dat het een naam heeft… want jij
houdt jezelf niet zo snel in.
Alfonso: Nou, nou… en jij bent ook niet bepaald een heilige tijdens de
ruzie.
Paloma: Touché. Maar het is ook waar dat dat “iets” ons eraan herinnert
waarom we samen zijn.
Alfonso: En het helpt ons om niet geschokt te raken… noch door de ander, noch door onszelf
als we falen.
Paloma: Dat is essentieel. Want als we perfectie zouden verwachten… dan hadden we
de scheiding al lang geleden getekend.
Alfonso: (lacht) Nou ja: ik niet, vergeet niet dat jij degene was die uit elkaar wilde
gaan en ik je dat niet zou verbieden, zolang je me maar bij
jou en je nieuwe partner zou laten wonen… ha, ha. Maar gelukkig
herinner je je daarna altijd weer wat we elkaar beloofd hebben.
Paloma: En dat liefde ook betekent volhouden, vergeven… en opnieuw beginnen.
Alfonso: Precies. En dat het belangrijk is om een ruzie te overleven… en
van elkaar te blijven houden. Of zelfs nog meer van elkaar te houden.
Paloma:  Dat is al expert niveau. Of Heilige Geest-niveau.
Alfonso: Dan zitten we goed… want zonder hulp van boven houdt het bij ons
geen twee dagen stand.
Paloma: Twee? Wat ben je vandaag optimistisch…

Moeder,

leer ons onze liefde in trouw en waarheid te beleven, zelfs wanneer
er moeilijkheden of onbegrip zijn. Gezegend zijt gij voor altijd,
Moeder


Christus in ons. Overweging voor echtparen: Johannes 14,15-21.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 14,15–21.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Als gij Mij liefhebt, zult ge mijn geboden onderhou­den.
Dan zal de Vader op mijn gebed u een andere Helper geven om voor altijd bij u te blijven:
de Geest van de waarheid, voor wie de wereld niet ontvankelijk is, omdat zij Hem niet ziet en niet kent. Gij kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn.
Ik zal u niet verweesd achterlaten: Ik keer tot u terug.
Nog een korte tijd en de wereld ziet Mij niet meer; gij echter zult Mij zien, want Ik leef en ook gij zult leven.
Op die dag zult gij weten, dat Ik in mijn Vader ben en gij in Mij en Ik in u.
Wie mijn geboden onderhoudt, die hij heeft ontvangen, hij is het die Mij liefheeft. En wie Mij liefheeft, zal door mijn Vader bemind worden; ook Ik zal hem beminnen en Ik zal Mij aan hem openbaren.

Christus in ons
In het huwelijksleven blijft de liefde voor Christus niet beperkt tot woorden of innerlijke gevoelens, maar wordt ze zichtbaar in concrete gebaren naar de echtgenoot. Christus is aanwezig in mijn echtgenoot, waardoor deze een ware weg wordt om Hem te ontmoeten. Zo worden elke daad van geduld, elke vergeving en elke stille dienstbaarheid een levende uitdrukking van die goddelijke liefde. We kunnen Christus niet rechtstreeks liefhebben zonder via onze echtgenoot te gaan: daar wordt de liefde gezuiverd en wordt ze waarachtig. In het huwelijk is de ander liefhebben hetzelfde als Christus zelf liefhebben, en in die trouwe liefde openbaart Hij zich en woont Hij.

Toegepast op het huwelijksleven:

 

Het is laat in de middag. Juan is net opgeroepen voor een vergadering waar zijn succes met zijn laatste project eindelijk erkend zal worden.

Op dat moment herinnert hij zich iets dat hem diep raakt: door de zenuwen is hij vergeten de kinderen op te halen. Hij kijkt op zijn horloge. Het is al laat. Maria, zijn vrouw, zal alles hebben moeten laten vallen om ze op te halen. Hij stelt zich haar vermoeidheid, spanning en waarschijnlijk ook boosheid voor.

Even twijfelt hij. Hij zou kunnen blijven, de erkenning in ontvangst nemen en daarna uitleggen wat er is gebeurd. Niemand zou het hem kwalijk nemen. Maar in zijn geweten hoort hij een andere roeping, veeleisender en stiller: concreet liefhebben.

Uiteindelijk verontschuldigt hij zich en vraagt hij of de vergadering de volgende ochtend opnieuw kan worden belegd. Er zal die middag geen applaus zijn, alleen de weg terug naar huis, waar een moeilijk gesprek op hem wacht. In zijn hart brengt hij dat kleine offer, wetende dat liefhebben – zoals het Evangelie zegt – zich in daden bewijst.

Voordat hij het huis binnenkomt, zegt hij in zijn hart: “Mijn Heer, voor U, met U en in U…”. En hij opent de deur…

Moeder,

Leer ons te leven in het Hart van uw Zoon. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, die ons met Zijn Bloed heeft verlost.