Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 10,17-24.
‘Heer, zelfs de duivels onderwerpen zich aan ons door uw Naam.’
Hij zeide tot hen: ‘Ik zag de satan als een bliksemstraal uit de hemel vallen.
Ik heb u macht gegeven om op slangen en schorpioenen te treden,
te heersen over heel de kracht van de vijand; en niets zal u kunnen schaden.
Toch moet ge u niet verheugen over het feit dat de duivels aan u onderworpen zijn,
maar verheugt u omdat uw namen staan opgetekend in de hemel.’
Op dat uur jubelde Hij het uit, vervuld van de heilige Geest, en sprak: ‘Ik prijs U Vader,
Heer van hemel en aarde, omdat Gij deze dingen verborgen hebt voor wijzen en verstandigen,
maar ze hebt geopenbaard aan kleinen. Ja, Vader, zo heeft het U behaagd.
Alles is Mij door mijn Vader in handen gegeven. Niemand weet wie de Zoon is tenzij de Vader;
en wie de Vader is tenzij de Zoon en hij aan wie de Zoon het wil openbaren.’
Daarop keerde Hij zich naar zijn leerlingen afzonderlijk en zei tot hen:
‘Gelukkig de ogen die zien wat gij ziet.
Ik zeg u: Vele profeten en koningen verlangden te zien wat gij ziet,
maar zij hebben het niet gezien; en te horen, wat gij hoort, maar zij hebben het niet gehoord.’
Vandaag leidt Jezus ons naar een dieper mysterie van onze roeping en openbaart Hij ons een grote waarheid: “onze namen staan in de hemel geschreven”. Welke grotere zekerheid kunnen we hebben! Onze naam draagt onze geschiedenis, onze wonden, onze dromen, onze verlangens, onze kleinheid en onze kwetsbaarheid in zich. Alles is bij U bekend en geliefd, want we worden bewaard in Uw Hart. En dit is de bron van onze ware vreugde. Een vreugde die niet afhangt van onze successen, onze prestaties of van het feit dat alles ons goed afgaat. Ze verdwijnt evenmin bij onze valpartijen, onze wonden of onze kruisen. Want bovenal hebben we de zekerheid dat we door U innig bemind worden. En vanuit die liefde nodigt U ons uit om vol vertrouwen te leven, met een eenvoudig hart dat openstaat voor Uw wil, en elke dag te leren lief te hebben zoals U liefhebt.
Heer, moge onze vreugde niet liggen in wat we bereiken, maar in de wetenschap dat U ons liefhebt. Moge deze zekerheid ons leven ondersteunen en ons helpen te leven met een dankbaar, nederig en vertrouwensvol hart, waarbij we elke dag leren lief te hebben met Uw eigen Hart.
Lucía: Héctor, wat jammer… Nadat we de catechese met zoveel enthousiasme hadden voorbereid, zijn er maar drie echtparen gekomen…
Héctor: Ja, maar misschien moeten we niet alleen naar het aantal kijken. Wat als de Heer iets anders wilde, Lucía?
Lucía: Dat is waar. Terwijl we het voorbereidden, hebben we samen gebeden, veel met elkaar gedeeld, naar elkaar geluisterd en dingen ontdekt in ons huwelijk die verandering behoefden.
Héctor: Precies. We dachten dat we iets voor anderen aan het voorbereiden waren, maar de Heer is aan ons gaan werken.
Lucía: Dan is het duidelijk, Héctor, dat we Gods werk niet alleen kunnen afmeten aan de resultaten die we zien.
Héctor: Nee. Wij willen alles meteen zien, maar God werkt stap voor stap en in stilte.
Lucía: Laten we dan blijven vertrouwen en ons steentje blijven bijdragen.
Héctor: Precies, Lucía, laat onze vreugde niet liggen in het vullen van een zaal, maar in het samen verdergaan, vertrouwend op Hem en wetende dat onze namen in de hemel zijn geschreven.
Help ons te vertrouwen op Uw Zoon en Zijn werk niet af te meten aan onze maatstaven. Gezegend en geprezen zijt Gij voor eeuwig, Heer.
