Dagelijks archief: 11 oktober, 2026

Schijnbeeld. Commentaar voor echtparen: Matteüs 22,1-14.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 

In die tijd nam Jezus het woord en sprak tot de hogepriester en de oudsten van het volk in gelijkenissen. Hij zei:
‘Het Rijk der hemelen gelijkt op een koning die een bruiloftsfeest gaf voor zijn zoon.
Hij stuurde zijn dienaars uit om allen te roepen die hij tot de bruiloft had uitgenodigd, maar zij wilden niet komen.
Daarop zond hij andere dienaars met de opdracht: Zegt aan de genodig­den: Zie ik heb mijn maaltijd klaar, mijn ossen en het gemeste vee zijn geslacht; alles staat gereed. Komt dus naar de bruiloft.
Maar zonder er zich om te bekommeren, gingen zij weg, de een naar zijn akker, de ander naar zijn zaken.
De overigen grepen zijn dienaars vast, mishan­delden en doodden hen.
Nu ontstak de koning in toorn, stuurde zijn troepen en liet de moordenaars ombren­gen en hun stad in brand steken.
Toen sprak hij tot zijn dienaars: Het bruiloftsmaal staat klaar, maar de genodigden waren het niet waard.
Gaat dus naar de drukke ver­keerswegen en nodigt wie ge er maar vindt tot de bruiloft.
Zijn dienaars gingen naar de wegen en brachten allen mee die zij er aantroffen, slechten zowel als goeden, en de brui­loftszaal liep vol met gasten.
Toen de koning binnen­kwam om de aanlig­genden te bezoeken, merkte hij daar iemand op die niet voor een bruiloft gekleed was.
En hij sprak tot hem: Vriend, hoe zijt gij hier binnengeko­men zonder bruilofts­kleed? Maar de man bleef het antwoord schuldig.
Toen sprak de koning tot de bedienden: Bindt hem aan handen en voeten en werpt hem buiten in de duisternis. Daar zal geween zijn en tandengeknars.
Velen zijn geroepen maar weinigen uitverko­ren.’

Schijnbeeld

Mijn ziel hunkert ernaar om lief te hebben en bemind te worden. Een honger naar God, een honger naar gemeenschap. Maar de wereld biedt mij een schijnbeeld: ‘Als ik meer heb, als ik … bereik, als mijn man verandert … dan zal ik gelukkig zijn.’ En zo ‘gaat de een naar zijn eigen zaken en de ander naar de zijne’.

De misleiding bestaat erin onze honger te willen stillen met bezit, prestaties, kennis, macht, populariteit, controle, erkenning… We ruilen het feestmaal in voor goede, maar kleine dingen; het eeuwige voor het onmiddellijke; de gemeenschap voor het bezit.

Welke ‘landen en zaken’ houden mij vandaag van mijn echtgenoot/echtgenote weg?

Terug naar het huwelijksleven:

Juan is gekwetst door María, zijn vrouw. Ze heeft hem onbeleefd geantwoord en ze zijn in een ruzie terechtgekomen. Deze keer is hij er duidelijk over:

—Zolang ze niet erkent wat ze heeft gedaan, kom ik niet bij haar in de buurt.

En hij heeft gelijk: María heeft een fout gemaakt. Maar zonder het te beseffen, maakt Juan van zijn behoefte aan gerechtigheid zijn ‘landerijen en zaken’: hij geeft er de voorkeur aan de schuld te innen in plaats van de gemeenschap met María te herstellen.

Als hij terugkomt van zijn werk, op weg naar zijn dagelijkse ontmoeting met Jezus in de eucharistie, hoort hij in de auto ‘Cada uno su razón’, een lied van Nacha Pop. Eén zin dringt tot zijn hart door: ‘Misschien is het beter dat we elkaar niet begrijpen, zodat we allebei ons gelijk kunnen behouden.’

Zijn gelijk behouden ten koste van het verlies van de gemeenschap? Plotseling ziet hij het: Maria heeft zich vergist, ja, maar hij heeft zich zo vastgeklampt aan zijn gelijk dat het een muur is geworden. God wijst hem op zijn hoogmoed.

Na de eucharistieviering voelt hij de behoefte om in aanbidding te blijven. Eerst verlangt hij ernaar getroost te worden door Gods barmhartigheid; maar beetje bij beetje ontstaat er iets nieuws in hem: een uitnodiging om het Hart van Christus te troosten, dat ook gekwetst is door zijn gebrek aan liefde. Hij wil niet langer gelijk hebben; hij wil liefhebben.

Thuis aangekomen zit Maria in stilte. Juan loopt langs haar, blijft staan en gaat, zonder iets te zeggen, naast haar zitten en neemt haar hand.

Maria kijkt hem aan.

En het Feest begint: de vrede van het afzien van het innen van de schuld, de genade om Maria weer als een geschenk te zien en de vreugde van de hereniging.

Omdat hij aan zijn gelijk wilde vasthouden, stond Juan op het punt het Feest te missen.

Moeder,

Leid ons aan Uw hand naar het bruiloftsfeest van Uw Zoon. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, Hij die ons met Zijn Bloed heeft verlost.