Maandelijks archief: november 2026

Gericht op U. Overweging voor echtparen: Lucas 17, 11-19

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 17,11-19.

Op zijn reis naar Jeruzalem trok Jezus door het grensgebied van Samaria en Galilea.
Toen Hij een dorp binnenging, kwamen Hem tien melaatsen tegemoet; zij bleven op een grote afstand staan
en riepen luidkeels: ‘Jezus, Meester, ontferm U over ons!’
Hij zag hen en sprak: ‘Gaat u laten zien aan de priesters.’ En onderweg werden ze gereinigd.
Een van hen keerde terug, toen hij zag dat hij genezen was, en verheerlijkte God met luider stem.
Vol dankbaarheid wierp hij zich voor Jezus’ voeten neer, en deze man was een Samaritaan.
Hierop vroeg Jezus: ‘Zijn niet alle tien gereinigd? Waar zijn dan de negen anderen?
Is er niemand terugge­keerd om aan God eer te brengen dan alleen deze vreemde­ling?
En Hij sprak tot hem: ‘Sta op en ga heen; uw geloof heeft u gered.’
Gericht op U.

Heer, hoe vaak heb ik me gedragen als die ondankbare melaatsen. Hoe vaak ben ik alleen maar naar U toegegaan om dingen van U te vragen. En als U ze mij schenkt, bedank ik U nauwelijks en ga ik gewoon verder met mijn leven.
Jezus, U bent één en al liefde. U houdt waanzinnig veel van mij. Veel heiligen zeggen dat Uw grootste pijn is dat wij de oneindige liefde die U voor ons hebt, niet omarmen. Het is heel hard, maar wij negeren U. Wij jagen op kruimels waarvan wij denken dat ze ons gelukkig zullen maken, heel kortzichtig. En natuurlijk geeft dat ons geen voldoening. Zo dwalen wij verloren en ontevreden door het leven, en geven wij iedereen of alles daar de schuld van.
En U lijdt omdat we alles kunnen hebben als we U maar hebben. Heer, laat mij doen zoals die melaatse, laat mij tot U terugkeren, laat mij voor U neerknielen. Laat mij U elke dag danken. Laat mij Uw oneindige liefde aanvaarden. En laat mij, vervuld van Uw oneindige liefde, uitsluitend gericht op Uw Liefde, mijn vrouw liefhebben zoals U wilt dat ik haar liefheb. Laat mij haar overladen met tekenen van genegenheid en tederheid.
Zo, Jezus, door erop gericht te zijn Uw Liefde te omarmen, U lief te hebben en mijn vrouw lief te hebben met Uw Liefde, en niet langer gefocust te zijn op mijn eigen zaken, op mijn ego, op al datgene wat mij bindt – alleen zo zal ik gelukkig kunnen zijn.

Aangekomen in het huwelijksleven:

Daniel: Viviana, ik ben helemaal kapot. Het lukt me gewoon niet. En dat terwijl ik de Heer heb gevraagd om me te helpen. Ik ben wanhopig. Ik begrijp er niets van.
Viviana: Ach, Daniel, wat vind ik dat erg voor je! Kom alsjeblieft met me mee naar de mis, laten we het in de handen van de Heer leggen.
Daniel: Waarvoor? Zie je niet dat het niets uithaalt?
Viviana: Denk je echt dat het niets uithaalt? Wie houdt er meer van je dan God? Wie is machtiger dan God?
Daniel: Oef! Je bent geweldig. Je hebt helemaal gelijk. God houdt waanzinnig veel van ons. Dat heeft Hij ons ruimschoots laten zien. Je hoeft alleen maar naar Hem aan het kruis te kijken. Als Hij toestaat dat dit gebeurt, zal daar een reden voor zijn. Het is ongelooflijk, maar zodra ik een beetje van Hem afdwaal, raak ik de weg kwijt. Laten we naar de mis gaan om Hem voor alles te danken. Om Hem te zeggen dat we in Zijn handen zijn. Dat Hij wel weet wat Hij van ons wil, dat we alleen maar Zijn wil moeten doen.
Viviana: Wat ben je toch schattig! Wat hou ik veel van je! Laten we de Heer heel hartelijk bedanken dat Hij ons bij elkaar heeft gebracht en zo goed voor ons zorgt.
Daniel: En laten we vertrouwen op Zijn plannen voor ons, die zeker duizend keer beter zijn dan die van ons.

Moeder,

Laat me geen seconde ophouden met aandacht te schenken aan je Zoon. Zonder Hem raak ik de weg kwijt. Gezegend en geprezen zij God, die oneindig veel van ons houdt

 

Lees verder →

Dank U, Heer. Overweging voor echtparen: Lucas 17, 7-10

Geef een reactie

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd sprak Jezus: Wie van u zal tot de knecht die hij in dienst heeft als ploeger of veehoeder bij diens thuis­komst van het land zeggen: Kom meteen aan tafel en tast toe?
Zal hij niet eerder zeggen: Maak mijn maaltijd klaar, omgord je en bedien mij terwijl ik eet en drink; daarna kun je zelf eten en drinken?
Moet hij die knecht soms dankbaar zijn, omdat hij heeft uitge­voerd wat hem is opgedragen?
Zo is het ook met u: wanneer ge alles hebt gedaan wat u opgedragen werd, zegt dan: 
Wij zijn onnutte knechten; wij hebben alleen maar onze plicht gedaan.’

Dank U, Heer.
Soms denken we dat we goed zijn omdat we bidden, onze plichten vervullen en ons best doen om de dingen goed te doen. En bijna zonder dat we het doorhebben, raken we vervuld van geestelijke hoogmoed en beginnen we onze partner te veroordelen, al is het maar in ons hart, omdat we denken dat hij of zij zich niet zo inzet als wij of dat hij of zij de dingen niet doet zoals het hoort. Maar de Heer vraagt ons niet om beter te zijn dan de ander, maar om al onze liefde te steken in wat we doen.
Het is niet onze taak om bij te houden wat wij wel doen en wat onze echtgenoot nalaat, maar om ons uit liefde te geven, zonder daar iets voor terug te verwachten, en hem te helpen elke dag dichter bij de Heer te komen. Want liefhebben betekent niet van de ander eisen dat hij zich overgeeft, maar dat wij onszelf tot een geschenk voor hem maken.
En als we daarin slagen, hebben we ook niets om over op te scheppen, want al het goede in ons is een geschenk van God. Laten we Hem elke dag danken voor wie we zijn en voor wat Hij ons laat doen, en nederig erkennen dat we zonder Hem niets kunnen.

Terug naar het huwelijksleven:

Carlos: Heeft Sofía je de aantekeningen laten zien? Onze dochter is een wonderkind! Ik ben zo trots op haar…
Nidia: Ja, en ik heb haar al gezegd dat ze de Heer veel te danken heeft voor de talenten die Hij haar heeft gegeven. Ik heb haar ook aangemoedigd om haar vriendin Paula te helpen, want ik weet dat wiskunde haar wat moeite kost.
Carlos: Nidia, schat, doe haar geen onrecht aan, ze heeft heel hard gewerkt!
Nidia: Natuurlijk! En haar inzet verdient veel lof. Maar het is ook waar dat de Heer haar een buitengewoon slim hoofd heeft gegeven. Vind je het niet mooi dat ze die gaven in dienst stelt van anderen, zonder daar iets voor terug te verwachten?
Carlos: Je hebt gelijk. Soms denk ik alleen aan de inspanning en de resultaten en vergeet ik te erkennen wat de Heer ons allemaal schenkt. Gelukkig ben jij er om me te helpen mijn blik te verheffen!
Nidia: De gaven die we ontvangen, zijn immers niet bedoeld om ze voor onszelf te houden of om ons beter te voelen dan anderen, maar om ze uit liefde weg te geven. Uiteindelijk is alles een geschenk van de Heer en hoeven we het alleen maar in Zijn dienst te stellen. De Heer wil dat we klein en nederig zijn.
Carlos: Weet je wat? Elke keer dat je me helpt om een beetje dichter bij de Heer te komen, zorg je ervoor dat ik nog meer van je ga houden!

Moeder,

We willen zo klein en nederig zijn dat we ons kunnen realiseren dat alles een geschenk van de Heer is.
Gezegend en geprezen zij Hij voor altijd!


LIEFDE en geen markt. Overweging voor echtparen: Johannes 2, 13-22

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het Heilig Evangelie volgens Johannes

Toen het paasfeest der Joden nabij was, ging Jezus op naar Jeruzalem.
In de tempel trof Hij de verkopers van runderen, schapen 
en duiven aan en ook de geldwisselaars, die daar zaten.
Hij maakte een gesel, dreef ze allemaal uit de tempel, ook de schapen en de runderen; 
het klein­geld van de wisselaars veegde Hij van de tafels en wierp die omver.
En tot de duivenhande­laars zei Hij: ‘Weg met dit alles! 
Maakt van het huis van mijn Vader geen markthal!
Zijn leerlingen herinnerden zich dat er geschre­ven staat: De ijver voor Uw huis zal mij verteren.
De Joden richtten zich tot Hem met de woorden: ‘Wat voor teken kunt Gij ons laten zien, dat Gij dit doen moogt?’
Waarop Jezus hun antwoordde: ‘Breekt deze tempel af 
en in drie dagen zal Ik hem doen herrijzen.’
Maar de Joden merkten op: ‘Zesenveertig jaar is aan deze tempel gebouwd; 
zult Gij hem dan in drie dagen doen herrijzen?’
Jezus echter sprak over de tempel van zijn lichaam.
Toen Hij dan ook verrezen was uit de doden, herinnerden zijn leerlingen zich 
dat Hij dit gezegd had, en geloof den in de Schrift en in het woord dat Jezus gespro­ken had.

LIEFDE en geen markt.

Dit evangelie is een van de meest verrassende passages uit het leven van Jezus. We zijn gewend Hem te zien terwijl Hij zieken geneest, kinderen omhelst, zondaars vergeeft en vriendelijk spreekt. Hier zien we Hem echter een zweep van touwen maken, de verkopers verdrijven, de tafels omverwerpen en de munten verspreiden. Het probleem dat Jezus aan de kaak stelt, is dat de plaats die voor God bestemd was, werd ontheiligd door een manier van religie beleven die materiële belangen boven de ontmoeting met de Vader kon stellen en het risico liep om een zakelijke aangelegenheid te worden. Jezus beperkt zich er niet toe zijn ongenoegen in woorden uit te drukken, maar zijn reactie is krachtig en weloverwogen. En dat is zo omdat hij zijn Vader innig liefheeft. Hij is niet verontwaardigd omdat zijn persoonlijke trots is gekrenkt. Hij verdedigt niet zijn prestige, zijn comfort of zijn belangen. Hij verdedigt de heiligheid van het huis van zijn Vader. De toorn van Jezus is niet het tegenovergestelde van zijn liefde; in deze passage is het juist een uitdrukking van zijn liefde. Jezus is zachtmoedig, maar niet onverschillig. Hij is barmhartig, maar noemt niet goed wat de relatie met God vernietigt. Hij vergeeft de zondaar, maar nodigt hem ook uit om te veranderen.
Soms veranderen we, zonder dat we het doorhebben, onze liefde in een markt: we geven in de hoop iets terug te krijgen, we houden bij wie zich het meest inspant, we eisen dat de ander verandert of we gebruiken verwijten om te krijgen wat we willen. Liefde is dan niet langer een vrijgevige overgave, maar wordt een uitwisseling van belangen. Jezus wil in ons huwelijk komen om onze manier van liefhebben te zuiveren. Hij wil het egoïsme, de trots, de eisen en de oordelen verdrijven die de plaats innemen van de overgave. Hij komt niet om onze liefde te vernietigen, maar om haar opnieuw op te bouwen op de rots van Zijn Liefde. We zijn geroepen om naar onze echtgenoot te kijken met de ogen van Christus, hem te aanvaarden in zijn waarheid en te leren ons over te geven zonder rekening te houden met wat we krijgen of geven, waarbij we zijn welzijn zoeken en niet alleen onze eigen voldoening.
En wanneer Jezus zegt: „Breek deze tempel af, en in drie dagen zal ik hem weer opbouwen”, herinnert Hij ons eraan dat ook ons huwelijk kan herrijzen. Zelfs wanneer vermoeidheid, kwetsuren of de dagelijkse sleur de liefde lijken te hebben gedoofd, kan Christus die herstellen als we Hem binnenlaten.

Terug naar het huwelijksleven:

Paloma: Alfonso, ik geef toe dat ik ons huwelijk soms in een markt verander. Ik geef jou iets, maar ik verwacht dat jij mij ook iets geeft; ik doe mijn best, maar ik heb behoefte aan jouw erkenning.
Alfonso: Dat is waar, Paloma. En ook als ik niet krijg wat ik verwacht, word ik boos en neem ik het je kwalijk. In plaats van je onvoorwaardelijk lief te hebben, houd ik bij wat ik allemaal voor jou doe.
Paloma: Misschien wil Jezus vandaag ons hart binnentreden en alles verdrijven wat ons ervan weerhoudt om elkaar lief te hebben zoals Hij ons liefheeft.
Alfonso: Zoals trots, verwijten en de drang om altijd gelijk te hebben?
Paloma: Precies! Hoewel jij nog wel een paar tafels moet omgooien…
Alfonso: En jij af en toe een muntje moet oprapen! Maar je hebt gelijk: soms maken we van onze liefde een markt, waarbij ik verwacht dat jij verandert en jij verwacht dat ik verander.
Paloma: Ik moet leren om met de ogen van Christus naar je te kijken, je in je zwakheid te omarmen en te ontdekken hoe ik je kan helpen om dichter bij God te komen.
Alfonso: En ik moet me er ook van bewust zijn dat ons huwelijk geen uitwisseling van gunsten is, maar een roeping om ons aan elkaar over te geven, en ik moet me meer inspannen voor die overgave.
Paloma: Alfonso, zullen we Christus dan vragen om te herstellen wat wij hebben laten verslechteren? Laten we Hem vandaag echt binnenkomen in ons huis en in ons hart?
Alfonso: Ja, Paloma. Moge Hij alles wat geen liefde is uit ons verdrijven en van ons huwelijk een tempel maken waar Hij woont.
Paloma: Laten we dan serieus aan de slag gaan met het dagelijkse echtelijke gebed om de Heer om dit alles te vragen.

Moeder,

Leer ons om niet langer eisen te stellen, maar ons over te geven. Wij vragen U dat onze liefde, door U gezuiverd, elke dag een weerspiegeling mag zijn van Uw Liefde. Gezegend en geprezen zij onze Heer.

Slapen terwijl de ziel waakt. Overweging voor echtparen: Matteüs 25,1-13.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 25,1–13.
In die tijd vertelde Jezus zijn leerlingen deze gelijkenis: Het is met Rijk der hemelen
als met tien meisjes die met hun lampen uittrokken, de bruidegom tegemoet.
Vijf van hen waren dom, de andere vijf verstandig.
Want de domme namen wel hun lampen mee, maar geen olie;
de verstandige echter namen met hun lampen tevens kruiken olie mee.
Toen nu de bruidegom op zich liet wachten, dommel­den zij allen in en sliepen.
Maar midden in de nacht klonk er geroep: Daar is de bruidegom! Trekt hem tegemoet!
Meteen waren al de meisjes wakker en maakten hun lampen in orde.
De domme zeiden tegen de verstandi­ge: Geeft ons wat olie, want onze lampen gaan uit.
Maar de verstandige antwoord­den: Neen, er mocht eens niet genoeg zijn voor ons en jullie samen. Gaat liever naar de verkopers en haalt wat voor jezelf.
Maar terwijl zij onderweg waren om te gaan kopen kwam de bruidegom,
en die klaar stonden, traden met hem binnen om bruiloft te vieren; en de deur ging op slot.
Later kwamen ook de andere meisjes en zeiden: Heer, heer, doe open!
Maar hij antwoorde: Voorwaar, Ik zeg u: Ik ken u niet.
Weest dus waakzaam, want gij kent dag noch uur.

 
Slapen terwijl de ziel waakt

Het Koninkrijk der Hemelen is de ontmoeting met de Bruidegom. Om ons daarop voor te bereiden, leren we in het donker te wandelen, zonder ons te baseren op wat we voelen, en een hart te ontwaken dat leert om:
Te geloven zonder te zien.
Te vertrouwen zonder te begrijpen wat het hoort.
Te liefhebben zonder een streling te hoeven voelen.
Te volharden zonder de zoetheid te proeven.
Te herkennen zonder zijn geur waar te nemen.
Vijf dwaze vrouwen die op zoek zijn naar gevoel. Vijf verstandige vrouwen die ervoor kiezen om lief te hebben.
Want waken is de olie van de liefde brandend houden, die intimiteit met de Bruidegom cultiveren die wordt beleefd en niet wordt uitgeleend.
Wat moet er in mij sterven om te kunnen waken?

Aangekomen in het huwelijksleven

Juan (in zichzelf): Heer, weer hetzelfde! Maria komt moe thuis, prikkelbaar, overal over klagend… Ik kan haar gewoon niet uitstaan! Ik heb geen zin om naar haar te kijken, naar haar te luisteren of bij haar in de buurt te komen. En alsof dat nog niet genoeg is, lijkt alles haar te storen! Waarom moet ik degene zijn die de eerste stap zet? Laat haar toch eens beseffen hoe ze mij behandelt!
Maar, Heer… wat als ze mij juist nu het hardst nodig heeft? Wat als er achter die slechte humeur een uitgeput hart schuilgaat dat behoefte heeft om zich geliefd te voelen?
Help mij, Heer! Mijn zintuigen schreeuwen dat ik afstand moet nemen, maar ik wil U in Maria verwelkomen. Alleen lukt het mij niet. Wees mij genadig. Geef mij Uw blik om haar te zien, Uw geduld om naar haar te luisteren en Uw tederheid om haar te omhelzen, ook al heb ik daar geen zin in.
Laat mijn lamp niet doven, juist nu de bruidegom komt.
Heer, laat mijn zintuigen rusten en mijn hart waakzaam blijven.

Moeder,

Leer ons onze zintuigen te verloochenen, zodat we kunnen herboren worden in Uw Zoon, de zin van alles. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, want met Zijn Bloed heeft Hij ons verlost.


Overweging voor echtparen: Lucas 16,9-15.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 16,9–15.

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Maakt u vrienden door middel van de onrechtvaardige mammon, opdat, wanneer die u komt te ontvallen, zij u in de eeuwige tenten opnemen.
Wie betrouwbaar is in het kleinste, is ook betrouwbaar in het grote; en wie onrecht­vaardig is in het kleinste, is ook onrechtvaardig in het grote.
Zijt ge dus niet betrouwbaar geweest in de onrechtvaardige mammon, wie zal u dan het waarachtige goed toever­trouwen?
Als ge niet betrouwbaar zijt geweest in het beheren van andermans goed, wie zal u dan geven wat gij het uwe kunt noemen?
Geen knecht kan twee heren dienen, want hij zal de een haten en de ander liefhebben,
ofwel de een aanhangen en de ander verachten. Gij kunt niet God dienen en de mammon.’
De Farizeeën, belust op geld als zij waren, hoorden dit alles aan en lachten Hem uit.
Hij sprak tot hen: ‘Bij de mensen doet gij uzelf als rechtvaardigen voor, maar God kent uw hart. Waar de mensen naar opzien, is in Gods ogen een gruwel.

Twee heren.

In dit evangelie stelt Jezus ons voor een dilemma dat voor iedereen van fundamenteel belang is: we kunnen niet twee heren dienen. Misschien koesteren we diep van binnen de subtiele overtuiging dat het wel mogelijk is. We denken dat egoïsme kan samengaan met liefde, dat altijd gelijk willen hebben verenigbaar kan zijn met toewijding, dat ons laten meeslepen door onze begeerten en gehechtheden ons er niet van weerhoudt onszelf weg te geven. Zelfs dat er niets aan de hand is als we ons laten meeslepen door onze ongeordende neigingen en er niet tegen vechten, omdat we nu eenmaal zo zijn. Diep van binnen kost het ons moeite om die innerlijke dubbelzinnigheid op te geven en willen we blijven laveren tussen twee kanten. Maar Jezus is heel duidelijk: we kunnen niet God en het geld dienen, we kunnen ons hart niet op twee plaatsen richten. Daarom moeten we ons hart oprecht onderzoeken en ontdekken wat de plaats van God in ons leven inneemt.

In het huwelijk kunnen we niet doen alsof we een gemeenschap opbouwen en tegelijkertijd ruimtes voor onszelf reserveren waar ons egoïsme heerst. We moeten kiezen: ofwel blijven we ons eigen ik voeden, onze drang naar dominantie en onze eigen belangen, ofwel volgen we Christus, die ons leert lief te hebben, onszelf te verloochenen en ons in te zetten voor het welzijn van de ander. En vandaag is de vraag: wie wil ik werkelijk dienen? Want Jezus nodigt ons uit om echt te kiezen. En die keuze krijgt elke dag concreet vorm in ons huwelijk: wanneer we afzien van gelijk te hebben om de waarheid te zoeken, wanneer we onze trots overwinnen om vergeving te vragen en wanneer we ophouden ons eigen voordeel na te streven om ons aan de ander over te geven. Want we kunnen de Liefde niet dienen terwijl we slaven blijven van ons eigen ik.

Toegepast op het huwelijksleven:

In de dialoog tussen echtgenoten na het bidden van het echtelijke gebed:

Sara: Weet je, Santi? Uiteindelijk begrijp ik nog steeds niet goed wat Jezus ons wil zeggen met dat ‘vrienden winnen met het geld van onrecht’.

Santi: Ik denk dat Hij ons wil zeggen dat alle materiële goederen die we bezitten niets anders zijn dan gaven van God, en aangezien Hij ze verdeelt zoals Hij wil en niet op basis van onze verdiensten, kunnen ze als onrechtvaardig worden beschouwd.

Sara: Onrechtvaardig? We werken toch allebei eerlijk om dat geld te verdienen.

Santi: Ja, je hebt gelijk, Sara, maar zelfs onze banen zijn uiteindelijk het gevolg van de omstandigheden waarin God ons heeft geplaatst en van de gaven die Hij ons uit genade heeft geschonken. En omdat het gaven zijn, brengen ze een taak met zich mee. Jezus nodigt ons uit om die aardse goederen te delen, zonder eraan gehecht te raken, en zo schatten in de hemel te vergaren. Soms maken we ons zo druk om te sparen, om meer te hebben of om onze toekomst veilig te stellen, dat we de noden van anderen vergeten. We maken zelfs ruzie over hoe we het geld uitgeven, of jij wilt me opleggen hoe ik moet sparen en niet zoveel moet uitgeven.

Sara: O jee, ik realiseer het me niet eens… Zou het kunnen dat ik mijn hart op het geld richt? Denk je dat ik aan het geld gehecht raak en het op de eerste plaats zet, boven jou en boven God?

Santi: Mmmm, schat… wat fijn dat we ons kunnen realiseren wat we doen en proberen het te corrigeren! Ik stel voor dat we voor de Heer en in het licht van dit evangelie onze uitgaven en inkomsten eens onder de loep nemen en oprecht kijken wat belangrijk is en wat overbodig. Kijk, om te beginnen geef ik toe dat ik nogal verkwistend ben…

Sara: En ik… nogal gierig!

Santi: Het belangrijkste is dat we allebei weten dat we God willen dienen en niet het geld… en dat we de bezittingen die we hebben, die de Heer ons via ons werk heeft geschonken, ook kunnen gebruiken om lief te hebben door iemand te helpen die het nodig heeft, door gul te zijn tegenover onze familie, door te delen met wie minder heeft… Zo kan het geld, dat ons zo vaak verdeelt, een instrument van gemeenschap worden.

Sara: Hoe belangrijk is het dat we bij onszelf beginnen! Dat wat van mij is, niet alleen van mij is, maar dat we leren alles samen te beheren, altijd op zoek naar het algemeen welzijn.

Santi: Ja, want ware rijkdom ligt niet in het hebben van meer, maar in het leren lief te hebben en ons zonder voorbehoud te geven. Zo zullen we schatten in de hemel vergaren en zullen we worden opgenomen in de eeuwige woningen.

Moeder,

leer ons ons over te geven aan onze echtgenoot, aan ons gezin en aan anderen, om te leven in liefde zoals God ons liefheeft, en zo grote vruchten van Liefde voort te brengen. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!