Heer, het vuur waarover U spreekt, is het vuur van Uw liefde, de liefde van God, van de waarheid die het hart verandert en van de Geest die ons aanspoort om op een nieuwe manier te leven. U wilt dat dit vuur brandt, want U bent niet gekomen om ons onverschillig te laten. Uw boodschap nodigt ons uit om te veranderen, om het egoïsme achter ons te laten, om te vergeven en lief te hebben, zelfs wanneer dat moeilijk is. Wanneer U ons zegt dat U niet gekomen bent om vrede te brengen, maar verdeeldheid, nodigt U ons niet uit om conflicten uit te lokken, maar waarschuwt U ons dat leven volgens het Evangelie tot onbegrip kan leiden, zelfs bij de mensen van wie we het meest houden. Niet iedereen aanvaardt dezelfde waarden, noch is iedereen bereid om dezelfde weg te bewandelen. Ook in onze gezinnen kunnen we deze moeilijkheden ervaren. Jezus, je vraagt ons niet om niet meer van onze naasten te houden, maar dat onze liefde voor God ons helpt hen beter lief te hebben en hen dichter bij Jou te brengen: zonder te domineren, zonder te vernederen, zonder te liegen en zonder het goede op te geven uit angst voor conflicten. En wanneer je spreekt over de doop die je moet ondergaan, Jezus, druk je de angst uit voor het lijden dat je te wachten staat. U kent de prijs van Uw overgave en toch zet U Uw weg voort uit liefde voor ons.

Toegepast op het huwelijksleven:

Madelief: Hallo Jacob. Je lijkt me een beetje stil en afstandelijk. Is er iets aan de hand?
Jacob: Ja, Madelief, je kent me zo goed. Ik moet je iets vertellen en ik weet niet hoe ik dat moet doen, want misschien vind je het niet leuk.
Madelief: Vertel het me maar zonder angst, je weet dat je altijd op me kunt rekenen, wat er ook is.
Jacob: Dat weet ik, Madelief, maar ik wil je geen pijn doen, vooral niet door mijn onhandigheid en al helemaal niet door mijn egoïsme. Ik heb tegenover de parochie toegezegd dat we aan een aantal huwelijksvoorbereidingscursussen zullen deelnemen.
Madelief: Nou, Jacob, maar dat is toch niet erg, integendeel, het is een geweldig idee en je weet dat ik het altijd met je eens ben als het gaat om dingen die anderen helpen.
Jacob: Het duurt een heel weekend en het is het laatste weekend van deze maand.
Madelief: Ooo… dat is precies hetzelfde weekend waarin we een familiediner hadden gepland met mijn hele familie. Nou ja, ik denk wel dat ze het zullen begrijpen, hoewel ik er erg naar uitkeek, maar ik vind het belangrijker om een handje te helpen bij wat ze je gevraagd hebben.
Jacob: Maar er is nog meer: ik had een ander weekend kunnen kiezen, want de pastoor, don Manolo, stond open voor een wijziging zodat wij mee konden, maar ik heb voor dat weekend gekozen omdat ik helemaal geen zin had in dat familie-uitje. Op dat moment zag ik mijn kans en dacht ik meer aan mezelf dan aan de anderen.
Madelief: Nu begrijp ik je stilzwijgen. Maar maak je geen zorgen, ik vind het veel beter dat je het me verteld hebt dan dat ik er op een andere manier achter zou komen. Hoewel ik het al wist: don Manolo belde me om het me te vertellen en om uit te leggen hoe hij wilde dat we de cursus zouden aanpakken.
Jacob: En word je niet boos?
Madelief: Eerlijk gezegd vind ik het wel triest, maar ik kan hier niet boos om worden. Ik begrijp je, want ik weet dat mijn familie niet makkelijk is en ik weet dat jij altijd je best doet. En hoewel ik er heel veel zin in had, begrijp ik je; er komen vast nog wel meer kansen.
Jacob: Vergeef me, Madelief, en heel erg bedankt dat je me in deze situatie opvangt. Je bent geweldig. Ik hou van je.

Moeder,

Help ons dat Gods liefde ons leven mag veranderen, ook al wordt die verandering niet altijd begrepen door anderen. God zij geprezen.

God houdt waanzinnig veel van ons. Hij heeft ons geschapen en ons het leven, het geloof, onze roeping, onze echtgenoot, het sacrament van het huwelijk en ons gezin geschonken. Wat hebben wij gedaan om zoveel te verdienen? Niets. Zijn Liefde is kosteloos: we hoeven die niet te verdienen en we kunnen die niet kopen; Hij schenkt die ons omdat Hij van ons houdt. En toch, hoewel Hij het ons schenkt, heeft het God het leven van Zijn eigen Zoon gekost. Zo onmetelijk groot is Zijn Liefde voor ons!
En nu vertrouwt God mij door het sacrament van het huwelijk een kostbare missie toe: die Liefde aan mijn echtgenoot doorgeven. Hoe ziet een trouwe en verstandige echtgenoot-beheerder eruit? Hij is trouw wanneer hij niet ophoudt met liefhebben, ook als het moeilijk is, als hij moe is, als hij niet begrijpt wat er gebeurt of als hij niet krijgt wat hij had verwacht… En hij is verstandig wanneer hij een manier weet te vinden om die Liefde in elke omstandigheid over te brengen: met geduld wanneer hij faalt, met begrip wanneer hij overweldigd is, met tederheid wanneer hij troost nodig heeft en met barmhartigheid wanneer hij een fout maakt. Vandaag kan ik mezelf in mijn gebed afvragen: ben ik op elk moment aandachtig voor wat mijn echtgenoot van mij nodig heeft? Zou mijn echtgenoot via mij kunnen ontdekken hoeveel God van hem houdt?
Heer, leer ons trouwe en verstandige echtgenoten-beheerders te zijn, opdat wij elke dag de Liefde die wij van U ontvangen aan onze echtgenoot kunnen doorgeven.

Toegepast op het huwelijksleven:

David: Vandaag heb ik op mijn werk een blunder begaan. Ik heb een fout gemaakt in iets wat ik eigenlijk perfect zou moeten weten. Ik ben er heel boos over. Soms denk ik dat ik niets goed doe en heb ik het gevoel dat ik je teleurstel.
Reyes: David, denk je dat ik van je houd omdat je dingen goed doet? Als je morgen niet zou kunnen werken, als je niets meer zou kunnen doen van wat je nu doet, denk je dan dat ik minder van je zou houden?
David: Soms ben ik bang dat, als je me zou zien zoals ik werkelijk ben, met mijn onzekerheden en mijn mislukkingen… Ik doe mijn best om sterk te zijn, om problemen op te lossen, zodat het jullie nooit aan iets ontbreekt… En ik ben bang om te denken dat ik het op een dag misschien niet meer aankan…
Reyes: David, ik ben niet getrouwd met een man die alles aankan. Ik ben met jou getrouwd. Denk je dat God minder van ons houdt op de dagen dat we falen?
David: Ik denk het niet…
Reyes: Ik denk het ook niet… Soms vergeten we hoe waardevol we zijn in Gods ogen… Je hoeft me niets te bewijzen om van je te houden. En als je het vandaag niet allemaal aankan, laat me dan bij je zijn… Kom op, geef me een kus!

Moeder,

leen mij uw ogen om elke dag de schat te ontdekken die God mij heeft geschonken. Gezegend en geprezen zijt u!

De Heer nodigt ons voortdurend uit tot een nieuwe manier van leven. Op dit moment roept Hij ons op om waakzaam en aandachtig te zijn, om op Hem, op Zijn Woord en op Zijn Hart te letten, zodat we de deur van ons hart kunnen openen en Zijn goddelijke liefde kunnen ontvangen. In de mate waarin we ons met Zijn liefde vullen en die doorgeven, zullen we gelukkig zijn. Vraag jezelf zonder angst af: ben ik werkelijk gelukkig? Ervaar ik regelmatig vreugde, vrede, geduld, goedheid, liefde…? Want dit zijn de vruchten van de Heilige Geest, de vruchten van een leven dat zich door God laat liefhebben en zich overgeeft aan Zijn wil. Als je dit wilt beleven, vraag jezelf dan oprecht af: waar ben ik op gefocust? Misschien op mijn mobiel, op mijn uiterlijk, op mijn kleding, op een perfect huis, op mijn werk, of zelfs op mijn kinderen, ouders, vrienden…? Wat rooft mijn tijd en aandacht? Hoeveel dingen schijnen mijn hart op te eisen! Maar hoe zit het met mijn echtgenoot? Ben ik op hem gericht, op wat hem gelukkig maakt, op het opbouwen van intimiteit met hem? Of merk ik dat ik hem vaak alleen de restjes van mijn tijd en mijn hart geef, terwijl ik hem juist mijn hele hart heb gegeven? Vandaag is de dag om op een andere manier te gaan leven! Richt je blik op de Heer, laat je door Hem liefhebben en geef je met heel je hart aan je echtgenoot! Wees niet terughoudend, wacht niet tot hij het initiatief neemt; doe het zelf. Daar ligt de weg naar het ware geluk! Zoek het niet ergens anders!

Terug naar het huwelijksleven:

Lewis en Helena hebben al weken ruzie over van alles en nog wat, maar ze worden begeleid door mentoren en willen groeien in de liefde. Op een avond, nadat ze de kinderen in bed hebben gelegd, gaan ze op de bank zitten.

Helena: Lewis, merk je niet dat het de laatste tijd helemaal niet goed met ons gaat?
Lewis: Ja… We staan gewoon niet stil. Tussen het werk, de kinderen en alles wat we op ons bord hebben…
Helena: Maar voor je werk maak je altijd wel tijd vrij. En om op je mobiel te kijken ook.
Lewis: Daar gaan we weer… Jij staat ook niet stil met de kinderen, je moeder, de boodschappen, het huishouden… Het lijkt wel alsof ik onderaan de lijst sta.
Helena: Daar gaan we weer! Laten we alsjeblieft proberen aan onze relatie te werken en ophouden elkaar de schuld te geven, anders loopt het helemaal mis.
Lewis: Okee…
Helena: Nou ja, ik voel precies hetzelfde, Luis. We zijn de hele dag bezig met dingen voor anderen en doen van alles, behalve tijd voor onszelf vrijmaken.
Lewis: Dat is waar… Hoe lang is het geleden dat we rustig hebben gezeten om te praten en samen te bidden?
Helena: Dat is inderdaad waar… ik kan het me niet eens meer herinneren. En dan verbazen we ons erover dat we zo zijn…
Lewis: Misschien is het probleem niet dat we geen tijd hebben, maar dat we onszelf die tijd niet meer gunnen.
Helena: Dan moeten we daar verandering in brengen, toch?
Lewis: Dat is maar goed ook, want je bent onuitstaanbaar (lacht)
Helena: Nou, jij ook hoor! (lacht)

Wat gelach, een knuffel, elkaar in de ogen kijken en een vastberaden voornemen om onze liefde weer op orde te brengen. Is het zo simpel? Ja, zo ‘simpel’ is het.

Moeder,

Mogen we niet moe worden van het wachten op de Heer, mogen we Hem herkennen in onze echtgenoot en mogen onze harten openstaan wanneer Hij komt. Gezegend zij de Heer, die ons blijft leren lief te hebben!

Echtgenoten, vandaag nodigt Jezus ons uit om ons af te vragen of Hij werkelijk centraal staat in ons hart en in ons leven. Leven we het verbond na dat we Hem ooit beloofd hebben, of verloochenen we Hem juist door de manier waarop we elkaar liefhebben? We kunnen wel zeggen dat we in Hem geloven, maar juist uit de manier waarop we elkaar elke dag liefhebben, blijkt of we het verbond naleven dat we Hem ooit beloofd hebben. Wanneer ik me afsluit voor mijn echtgenoot, moeite heb met vergeven of ophoud met mezelf aan hem over te geven, straalt mijn leven de liefde van Christus niet meer uit. Maar wanneer ik mijn echtgenoot juist verwelkom, aan zijn zijde blijf en gemeenschap zoek, ook in moeilijke momenten, wordt ons huwelijk een levend getuigenis van Jezus. En wat is dat prachtig, want Jezus laat ons vandaag weten dat we dit niet alleen hoeven te doen, noch uitsluitend op onze eigen krachten hoeven te vertrouwen. De Heilige Geest, die door de genade van het sacrament in ons woont, leert ons hoe we moeten kijken, hoe we moeten luisteren, wat we moeten zeggen en hoe we moeten liefhebben. Als we ons door Hem laten leiden, kunnen zelfs de moeilijkheden ons helpen om Christus opnieuw te ontmoeten, onze liefde te zuiveren en onze toewijding te vernieuwen.

Terug naar het huwelijksleven:

Rosa: Schat, ik zit met mijn handen vol aan de catechese die we deze maand in de groep moeten geven. Ik heb het gevoel dat het van mij afhangt en ik weet niet hoe ik het moet overbrengen.
Jochem: Rosa, wat als we eens ophouden met zo veel na te denken over wat we moeten zeggen en ons afvragen wat de Heer in ons en in de andere echtparen wil doen?
Rosa: Ja, maar ik ben bang dat ik met een leeg hoofd kom te staan…
Jochem: Kijk, Rosa, we gaan er niet heen als experts. We gaan erheen als een echtpaar dat probeert te leven wat God ons voorstelt in de catechese van Sint-Johannes Paulus II.
Rosa: Ja, maar… Wat als we de juiste woorden niet vinden?
Jochem: Rosa, maak je geen zorgen over hoe of wat je gaat zeggen. De Heilige Geest zal ons op dat moment leren wat we moeten zeggen. Laten we ons voorbereiden, bidden en op Hem vertrouwen.
Rosa: Het gaat er dus niet om het perfect te doen…
Rocío: Precies. Wij leggen ons hart erin en de Heer zorgt voor de genade.
Rosa: Bedankt, Jochem. Het stelt me gerust om te zien dat het niet alleen van ons afhangt.
Jochem: Precies… laten we ons voorbereiden, bidden en vertrouwen op de Heilige Geest.
Rosa: Dus… minder zorgen en meer vertrouwen.
Jochem: En meer gebed, schat.

Moeder,

Maak ons ontvankelijk voor de Heilige Geest en trouw aan Jezus, en begeleid ons zodat ons huwelijk een getuigenis is van Zijn liefde. Gezegend en geprezen zij de Heer voor altijd.