Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas
In die tijd leerde Jezus zijn leerlingen in een gelijkenis dat zij steeds moesten bidden en daarin niet versagen.
Hij zei: ‘Er was eens in een zekere stad een rechter, die zich om God noch gebod bekommerde.
Er was ook een weduwe in die stad die herhaaldelijk bij hem kwam met het verzoek: Verschaf mij recht ten opzichte van mijn tegenstander.
Een tijdlang wilde hij niet, maar daarna zei hij bij zichzelf: Al bekommer ik mij om God noch gebod,
toch zal ik die weduwe recht verschaffen om niet langer geplaagd te worden door haar eindeloze bezoeken.’
En de Heer sprak: ‘Hoort wat de onrechtvaardige rechter zegt!
Zou God dan geen recht verschaffen aan zijn uitverkorenen, die dag en nacht tot Hem roepen en naar wie Hij genadig luistert?
Ik zeg u: Hij zal hun spoedig recht verschaffen. Maar: zal de Mensenzoon bij zijn komst het geloof op aarde vinden?’
Echtgenoten, vandaag nodigt Jezus ons uit om altijd te bidden, zonder te verslappen. Als echtgenoten zijn we geroepen om vol te houden in die vriendschappelijke omgang met God, om Hem samen te zoeken en ons niet door moeilijkheden, vermoeidheid, tijdgebrek of afleidingen van Zijn aanwezigheid te laten afleiden. Net als de weduwe moeten we met vertrouwen en volharding tot Hem komen, in het vertrouwen dat Hij luistert en handelt, ook al doet Hij dat niet altijd volgens onze tijdschema’s. Wat een grote schat hebben we onder ons: het echtelijk gebed, dat meer is dan alleen vragen om onze behoeften, maar waarin we samen ons hart openen voor de Geliefde, ons door Hem laten zien en veranderen. Wanneer we bidden, zuivert Christus onze blik, geneest Hij ons egoïsme en leert Hij ons de echtgenoot te aanvaarden als een geschenk, niet als een bezit. Beetje bij beetje wordt onze wil verenigd met de Zijne en leren we lief te hebben met Zijn eigen Hart. De slotvraag van Jezus spreekt ook vandaag ons huwelijk aan: zal Hij geloof in ons vinden? Zal Hij ons vinden terwijl we samen volharden in de liefde? Laten we nooit ophouden Hem te zoeken, want wanneer God in ons hart woont, wordt Hij zelf de band die ons verenigt, ons verandert en ons naar de heiligheid leidt.
Terug naar het huwelijksleven:
Robert: Rosa, we komen er niet aan toe. Tussen het werk, het huishouden en het avondeten… Wanneer gaan we bidden?
Rosa: Ja… Dat heb ik ook. Maar als we wachten tot er tijd overblijft, bidden we nooit. We zullen dat moment voor God moeten reserveren.
Robert: Ja, maar deze groenten maken zichzelf niet schoon.
Rosa: Kom op, geef ze maar door. We kunnen hier beginnen: Heer, wij offeren dit werk op voor ons gezin.
Roberto: Kunnen we ook bidden terwijl we het avondeten klaarmaken?
Rosa: Natuurlijk, Roberto, als we het samen met Hem doen, uit liefde. Zoals onze Moeder, de Maagd Maria, bij haar dagelijkse taken.
Robert: Nou, als ik veeg, denk ik meestal aan wie er weer een vlek heeft gemaakt…
Rosa: En ik ook… Maar we kunnen van de gelegenheid gebruikmaken om te zeggen: „Jezus, reinig ook mijn hart; leer mij te dienen zonder te klagen.”
Robert: En zonder te verwachten dat ik voor alles bedankt word, toch?
Rosa: Dat ook.
Robert: Rosa, maar dit vervangt ons gebedsmoment niet.
Rosa: Nee, het verlengt het gedurende de dag. We moeten ook even stilstaan en bij Hem zijn.
Robert: Laten we dan na het avondeten samen dat moment zoeken, wat vind je ervan?
Rosa: Ja. Ik heb het ook nodig.
Robert: Schat, geef me nu de appels even aan. Jij bent al de hele dag in de weer, ik maak het wel af. Vandaag wil ik dit avondeten samen met jou en met Hem bereiden.
leid ons bij de hand, zodat we nooit ophouden Jezus te zoeken en leren elkaar lief te hebben, net als jij, met Zijn eigen Hart. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.
