Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes
niet alleen voor mijn leerlingen bid Ik, maar ook voor hen die door hun woord in Mij geloven,
opdat zij allen een mogen zijn zoals Gij, Vader, in Mij en Ik in U:
dat ook zij in Ons mogen zijn opdat de wereld gelove, dat Gij Mij gezonden hebt.
Ik heb hun de heerlijkheid gegeven, die Gij Mij geschonken hebt,
opdat zij een zijn zoals Wij een zijn:
Ik in hen en Gij in Mij, opdat zij volmaakt een zijn en de wereld zal erkennen,
dat Gij Mij hebt gezonden en hen hebt liefgehad, zoals Gij Mij hebt liefgehad.
Vader, Ik wil dat zij die Gij Mij gegeven hebt met Mij mogen zijn waar Ik ben, opdat zij mijn heerlijkheid mogen aanschouwen,
die Gij Mij gegeven hebt, daar Gij Mij lief hebt gehad voor de grondvesting van de wereld.
Rechtvaardige Vader, al heeft de wereld U niet erkend, Ik heb U erkend,
en dezen hier hebben erkend dat Gij Mij gezonden hebt.
Uw naam heb Ik hun geopenbaard en Ik zal dit blijven doen, opdat de liefde
waarmee Gij Mij hebt liefgehad, in hen moge zijn en Ik in hen.’
Deze passage uit het Evangelie is een van de meest intieme gebeden van Jezus. Het werpt een zeer diepgaand licht op het christelijk huwelijk: Gods droom voor echtparen is niet alleen samenleven, maar ‘één’ worden, als weerspiegeling van de liefde tussen de Vader en de Zoon.
Deze eenheid betekent niet dat men over allles hetzelfde over denkt, maar dat men leert te groeien naar een gemeenschap waarin het ‘ik’ plaats maakt voor het ‘wij’.
De echtelijke liefde rijpt wanneer elke echtgenoot ophoudt zich voortdurend te verdedigen en elkaar gaat koesteren als een heilige schat. Christus wil in het huwelijk leven, niet alleen het van buitenaf begeleiden, maar midden tussen de echtgenoten zijn. Daarom, wanneer een echtpaar samen bidt, elkaar vergeeft, geduldig naar elkaar luistert en zich voor de ander opoffert, laat het Christus in hen liefhebben.
In een samenleving die gekenmerkt wordt door verdeeldheid, haast en individualisme, worden echtgenoten die elkaar trouw liefhebben, die bij elkaar blijven in moeilijke tijden en die elke dag opnieuw voor elkaar kiezen, een zichtbaar getuigenis van God. Bovendien herinnert dit evangelie ons aan iets essentieels: eenheid ontstaat niet vanzelf, het is een gave en een taak, en het wordt opgebouwd in het dagelijks leven.
De liefde in het huwelijk wordt niet alleen in stand gehouden door menselijke krachten; echtgenoten zijn geroepen om lief te hebben met dezelfde liefde die van God komt, en wanneer die liefde het huis binnenkomt, kunnen zelfs de wonden, de verschillen en de beproevingen een weg naar gemeenschap worden. Want het ware succes van een huwelijk is niet dat men vele jaren samenleeft, maar dat men een zichtbare weerspiegeling van Gods liefde wordt.
Terug in het huwelijksleven:
Vicente: Wat is er, Eva? Je ziet er een beetje verdrietig uit, terwijl je normaal zo vrolijk bent.
Eva: Ja, ik ben verdrietig over de situatie die we gisteren tijdens het etentje met onze vrienden meemaakten.
Vicente: Maar het ging toch heel goed, we zagen elkaar allemaal weer, wat we al een tijdje niet hadden gedaan, en we hebben veel gelachen.
Eva: Ja, maar ik vond het helemaal niet leuk dat de vrouwen aan de ene kant zaten en de mannen aan de andere kant, alsof we ons moesten scheiden om meer te kunnen genieten.
Vicente: Ik vond het ook niet zo leuk, maar we zijn erin geslaagd om samen te zijn, met een verdeling van de ruimtes, maar toch samen.
Eva: Dat vond ik geweldig en het hielp me enorm om jou naast me te hebben. Maar het leidde wel tot een paar pijnlijke opmerkingen over hoe we ons gedragen en dat deed me veel pijn.
Vicente: De mannen maakten ook een paar ongepaste opmerkingen, maar ik heb ze kunnen laten zien hoe we onze relatie beleven, zelfs in de kleine details.
Eva: Jullie mannen zijn gewoon wat eenvoudiger, hoewel wat grover, en jullie blijven niet hangen bij dingen die jullie niet op dezelfde manier zien.
Vicente: Het is niet de moeite waard om er verder over na te denken, het belangrijkste is wat we uitstralen door onze eenheid te verdedigen en te tonen. Bovendien was het voor mij het mooiste van het diner om naast je te zitten.
Eva: Je hebt helemaal gelijk, het zijn de kleine details die het meest zeggen. Ik heb je nog niet verteld dat Inma, toen we afscheid namen, naar me toe kwam en me vertelde dat ze het geweldig vindt om ons altijd zo hecht te zien en dat niets ons kan tegenhouden, hoezeer anderen ook kritiek hebben. Ze vroeg me om hulp en gaf toe dat het met Pedro een beetje moeilijk gaat.
Vicente: Zie je wel dat het altijd de moeite waard is, ondanks de aanvallen van buitenaf. Pedro kwam ook naar me toe en liet doorschemeren dat hij graag met me zou willen praten.
Eva: Nou, meer hoef je niet te zeggen, je hebt mijn sombere gevoelens omgedraaid en me het belang van onze verbondenheid laten inzien. Ik ga Inma nu meteen bellen zodat ze bij ons komen eten en we met hen kunnen praten.
Vicente: Dat is mijn vrouw, samen gaan we er in alle situaties vol voor.
Moeder,
Help ons de liefde tussen de Vader en de Zoon te weerspiegelen door de eenheid in ons huwelijk, zodat velen gaan geloven in het huwelijk zoals God het bedoeld heeft. God zij gezegend.