Het is ontroerend om Jezus met de Vader te horen spreken, en het is nog ontroerender om te ontdekken dat wij de reden voor zijn gebed zijn. Jezus bidt vlak voordat hij naar Getsemane gaat, en het is indrukwekkend om te zien hoe hij op zo’n moment niet aan zichzelf denkt, maar aan zijn discipelen. En onder hen bevinden ook wij ons, onze huwelijken, onze gezinnen…
In een individualistische wereld, vol verleidingen die het hart van de mens versnipperen en verdelen tussen God en de dingen van de wereld, vraagt Jezus de Vader om deze gave voor ons: “dat zij één mogen zijn”. Dit is het grote verlangen van het Hart van Jezus. En dit is ook ons verlangen: verenigd met de Heer leven. In het huwelijk komt die eenheid tot uiting in het één worden met onze echtgenoot. Maar wat staat dat in de weg? Egoïsme. Die grote onzichtbare vijand die verdeelt, het hart verhardt en de gemeenschap bemoeilijkt. Daar ligt de strijd, tegen mijzelf! Bewaar ons, Heer, voor dit kwaad; dat ik niet meer zozeer naar mezelf kijk en leer mijn echtgenoot te beschermen en te helpen om samen naar U toe te gaan. Dank U, Heer, voor deze kostbare roeping, waarin ik mij met U verenig door de eenheid met mijn echtgenoot. En wanneer we samen verenigd met Christus leven, kunnen we midden in de wereld blijven… zonder onze ziel te verliezen.