Efficiëntie of liefde. Overweging voor echtparen: Lucas 14,1-6.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 14,1–6.

Toen Jezus op een sabbat het huis van een van de voornaamste Farizeeën binnenging
om de maaltijd te gebruiken, hielden zij Hem voortdu­rend in het oog.
Op een gegeven ogenblik werd Hij een man gewaar, die aan waterzucht leed.
Daarop richtte Jezus zich tot de wetgeleerden en Farizeeën met de vraag: ‘Mag men op sabbat iemand genezen of niet?’
Maar zij zeiden niets. Daarop legde Hij zijn hand op hem, genas hem en liet hem heengaan.
Vervolgens keerde Hij zich tot hem met de woorden: ‘Wie van u zal niet terstond als zijn zoon of zijn os in een put valt, hen eruit trekken, ook al is het sabbat?’
Ze waren niet in staat er iets tegen in te brengen.
Efficiëntie of liefde.

Vaak doen we dingen uit gewoonte of omdat het nu eenmaal moet, en niet uit liefde. Vandaag zien we hoe de Heer liefde, zorgzaamheid en naastenliefde boven de handeling zelf stelt. We kunnen veel dingen doen, maar als ze leeg zijn, zonder liefde, dan zijn ze niets waard. Zoals de heilige Paulus zegt: “Als ik geen liefde heb, ben ik niets.” Met onze echtgenoot maakt een daad die met liefde wordt verricht Christus zelf aanwezig, en Hijzelf zorgt ervoor dat onze liefde groeit.
Vraag jezelf dan af: streef ik in mijn dagelijks leven naar efficiëntie en wil ik steeds meer dingen doen, of doe ik de dingen met liefde en uit liefde?

Toegepast op het huwelijksleven:

Myriam: Schat, we moeten boodschappen doen, en daarna de dokter bellen en de kinderen ophalen voor de naschoolse activiteiten…
Luis: Ja, maar ik heb daar geen tijd voor, Myriam.
Myriam: Het is altijd hetzelfde: ik doe duizend dingen en ik moet ze allemaal doen om het huishouden draaiende te houden…
(Myriam na het gebed)
Myriam: Luis, sorry, tijdens het gebed heeft de Heer me laten zien dat ik meer waarde hecht aan het doen van veel dingen dan aan de liefde die ik erin stop, en dat is niet wat ervoor zorgt dat het huishouden draait; alleen liefde kan ervoor zorgen dat het gezin (niet het huishouden) ‘draait’.
Luis: Maak je geen zorgen, schat, met alles wat we moeten doen is het normaal dat je alleen maar bezig bent met wat je allemaal wilt doen.
Myriam: Bedankt voor je begrip, schat, het is geweldig dat jij me afremt.
Luis: Het is namelijk zo, zoals we in de afgelopen catechese-sessies van het ‘Proyecto Amor Conyugal’ hebben gezien, dat we elkaar heel goed aanvullen, toch?
Myriam: Ja, wat fijn dat je dat nog weet! Je bent geweldig!

Moeder,

Mogen wij, net als U, alles doen vanuit de Liefde, met Liefde en uit Liefde. Gezegend zijt Gij, Heer!


Standvastig in Zijn wil. Overweging voor echtparen: Lucas 13,31-35.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 13,31-35.

In die tijd kwamen enige Farizeeën Jezus zeggen: ‘Vlucht, ga hier vandaan, want Herodes wil U vermoorden.’
Hij sprak tot hen: ‘Gaat aan die vos zeggen: Zie, Ik drijf duivels uit en Ik bewerk genezingen
vandaag en morgen; en op de derde dag komt voor Mij de voltooiing.
Maar vandaag, morgen en overmorgen moet Ik voort­trekken, want het past niet,
dat een profeet buiten Jeruza­lem omkomt.
Jeruzalem, Jeruzalem, dat de profeten doodt en stenigt die tot u zijn gezonden!
Hoe dikwijls heb Ik uw kinderen willen verzamelen, zoals een kloek
haar kuikens verzamelt onder haar vleugels, maar gij hebt niet gewild.
Zie, uw huis zal onbewoond achtergelaten worden. Ik zeg u: Gij zult Mij niet meer zien,
totdat de tijd komt waarop gij zult zeggen: Gezegend de Komende in de naam des He­ren.’
Standvastig in Zijn wil.

De Farizeeën waarschuwen Jezus dat Herodes Hem wil doden. Het lijkt misschien alsof ze het beste met Jezus voorhebben, maar wat ze in werkelijkheid willen, is misbruik maken van de vervolging van Jezus door Herodes om Hem ertoe te brengen Zijn prediking te staken en zo Zijn verlossingsmissie niet te volbrengen.
Ook wij kunnen deze waarschuwing soms uit onze omgeving horen wanneer ons huwelijk lijkt te mislukken: “Het is beter dat jullie uit elkaar gaan, het is het niet waard, je verdient dit niet, je hebt recht op geluk…” Pas op! Laten we ons niet meeslepen. Verpakt in “liefde” en “medeleven” komt de verleiding om onze missie op te geven, om af te zien van Gods plan voor ons en ons gezin.
Maar Christus blijft standvastig in de wil van de Vader en geeft ons de kracht om ook standvastig te blijven in Zijn wil. Laten we onze toevlucht zoeken tot de sacramentele genade; ons sacrament is een bron van genade! Jezus wil ons beschermen zoals een kip haar kuikens onder haar vleugels beschermt.

Terug naar het huwelijksleven:

Clara: Ik maak me grote zorgen om onze dochter. Haar huwelijk gaat steeds slechter en ik zie haar lijden. Misschien is het het beste dat ze uit elkaar gaan.
Pedro: Ze verdient dit niet, ze heeft recht op geluk, maar wat als we haar hiermee aanmoedigen om haar roeping op te geven?
Clara: Dat is waar, maar we kunnen haar ook niet vragen om het vol te houden zonder haar te helpen.
Pedro: Laten we haar bijstaan, haar helpen de Heer te zoeken in deze situatie en, bovenal, voor hen bidden. Laten we niet vergeten dat het sacrament van het huwelijk een bron van genade is en dat Christus hen de kracht kan geven die ze nu missen.
Clara: Ja, laten we de Heer vragen hen onder Zijn vleugels te beschermen en ons te leren hen met liefde bij te staan, zonder de hoop op Zijn genade te verliezen om altijd Zijn wil te volbrengen. Door het kruis te omhelzen, is het Christus die het voor ons draagt, en daarom wordt het licht.
Pedro: Heilig Hart van Jezus, op U vertrouwen wij

Moeder,

Mogen wij de wil van God onder alle omstandigheden liefdevol aanvaarden, zoals U dat deed, met volledig vertrouwen. Gezegend zijt Gij, Moeder!

De Kracht van de Heer kan alles. Overweging voor echtparen: Lucas 6, 12-19

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die dagen ging Jezus naar het gebergte om te bidden en bracht de nacht door in gebed tot God.
Bij het aanbreken van de dag riep Hij zijn leerlingen bij zich en koos er twaalf leerlingen uit, aan wie Hij tevens de naam van apostel gaf:
Simon, aan wie Hij de naam Petrus gaf, diens broer Andreas, Jakobus, Johannes, Filippus, Bartolomeus,
Matteus, Tomas, Jakobus de zoon van Alfeus, Simon met de bijnaam `ijve­raar’,
Judas de broer van Jakobus en Judas Iskariot, die een verrader werd.
Samen met hen daalde Hij af, maar bleef staan op een vlak terrein. Daar bevond zich een talrijke groep 
van zijn leerlingen en een grote volksmenigte uit heel het joodse land, uit Jeruzalem en uit het kustland Tyrus en Sidon;
zij waren gekomen om Hem te horen en van hun kwalen genezen te worden. En die gekweld werden door onreine geesten vonden genezing.
Heel die menigte deed pogingen Hem aan te raken, want er ging van Hem een kracht uit die allen genas.

De Kracht van de Heer kan alles.

Heel erg bedankt, Heer, dat U ons met Uw leven verlicht.
In dit evangelie geeft U ons de sleutels om deze weg te volgen.
Ten eerste zien we de centrale plaats die het gebed in onze dag moet innemen. Voor U was het de basis: dat moment waarop U naar de Vader luisterde om vervolgens Zijn Wil te doen. Ook zien we de noodzaak om de hele dag naar U te blijven luisteren, zodat we altijd Uw wil kunnen doen en niet de onze.
En om dat te kunnen doen, hebben we bovendien die kracht nodig die uit U voortkomt, die alles kan. En wat is die kracht? De sacramenten, voortkomend uit Uw doorboorde Hart, zodat we kunnen liefhebben zoals U ons liefhebt. In ons geval als echtpaar geldt dat in het bijzonder voor het sacrament van het huwelijk.
Heer, hoe kunnen wij al Uw kracht ontvangen, via ons sacrament, om mijn echtgenoot te liefhebben zoals U dat wilt? Wel, door mij daarvoor open te stellen, door mijn echtgenoot met eerbied tegemoet te treden, en te erkennen dat hij het grootste geschenk is dat U mij hebt gegeven. En wetende dat elke keer dat ik een daad van overgave en aanvaarding met hem verricht, een daad van liefde, mijn kleine liefde door de kracht van ons sacrament wordt omgevormd tot Uw Liefde. Zo ga ik mijn echtgenoot liefhebben met Uw Liefde.
Wat een wonder, Heer! Duizendmaal dank!

Terug naar het huwelijksleven:

Alberto: Marisa, ik kan niet anders dan God danken voor jou. Het is ongelooflijk hoe Hij mij verandert. Een tijdje geleden zag ik alles somber in, keek ik je met een vreselijke blik aan, dacht ik dat ons huwelijk voorbij was. En het was genoeg om ‘ja’ tegen Hem te zeggen, Hem in mijn leven toe te laten, en Hij maakt alles nieuw.
Marisa: Ja, het is prachtig. Hij heeft ons doen herleven. Het is alsof een kracht ons heeft getransformeerd. Het is die kracht die uit Jezus komt, waarvan het Evangelie zegt dat Hij iedereen genas.
Alberto: Soms denk ik: waarom juist wij?
Marisa: Hij wil ons allemaal genezen. Daarvoor is Hij voor ons gestorven, om ons allemaal te genezen. Het probleem is dat we Hem dat niet toestaan, dat we geen ‘ja’ tegen Hem zeggen. Maar als we Hem dat wel toestaan, vergeten we onze eigen maatstaven en beginnen we een leven van gebed, sacramenten en het in praktijk brengen daarvan, van volharden koste wat het kost – dan doet Hij het.
Alberto: Ja. De retraite van het ‘Project van de Echtelijke Liefde’ was het begin. En daarna die volharding waar je het over hebt. En je laten helpen, de echtpaarengroepen…
Marisa: Ja, het is Hem met geloof ‘ja’ zeggen. Door onze eigen nietigheid te erkennen. Het is beginnen met dat ‘jezelf verloochenen, het dagelijkse kruis opnemen en Hem volgen’ in praktijk te brengen. Hoe groot is de Heer! Hoe dankbaar ben ik Hem voor jou!

Moeder,

Help mij om ja te zeggen tegen Uw Zoon, om vol te houden zodat Hij mijn hart kan genezen. Gezegend en geprezen zij God, die oneindig veel van ons houdt!


Geroepen om te groeien. Overweging voor echtparen: Lucas 13, 18-21

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas
 

In die tijd zei Jezus: ‘Waarop gelijkt het Koninkrijk Gods, waarmee zal Ik het vergelijken?
Het gelijkt op een mosterdzaadje, dat iemand in zijn tuin zaaide, het groeide
en werd een grote boom en de vogels uit de lucht nestelde in zijn takken.’
Hij zei ook nog: ‘Waarmee zal Ik het Rijk Gods vergelijken?
Het gelijkt op gist, die een vrouw in drie maten bloem verwerkte, 
totdat deze in hun geheel gegist waren.’

 
Geroepen om te groeien.

Willen we de wereld veranderen? Alles begint met iets kleins. Net als dat zaadje dat uitgroeit tot een grote boom, zo wil de Heer dat ons huwelijk groeit: door er dag na dag aan te werken, met kleine gebaren van liefde die, hoewel ze onbeduidend lijken, onze harten langzaam veranderen.
Een liefdevolle blik, een klein offer, een kleine opoffering, een kleine daad van wederzijdse toewijding… Juist in die kleine momenten zaaien we werkelijk de zaadjes voor iets veel groters. In het begin lijkt het misschien alsof er niets gebeurt, alsof er geen vruchten zijn, maar we moeten geduld hebben en vertrouwen.
Net als bij het zaadje of het gist is het onze taak om te zaaien, ons over te geven en het aan God over te laten om de liefde te laten groeien. Het gaat er niet om grote dingen uit eigen kracht te bereiken, maar om onze kleine daden in Zijn handen te leggen, volhardend te blijven in het gebed en Hem in ons en in ons huwelijk te laten werken, ook al zien we de vruchten niet altijd.
Want elke daad die met liefde wordt verricht, draagt altijd vrucht. Misschien niet de vrucht die wij verwachten, noch op het moment dat wij dat willen, maar wel de vrucht waarvan God weet dat wij die nodig hebben.

Terug naar het huwelijksleven:


Fermín: Na deze 43 jaar huwelijk kijk ik terug en zie ik hoeveel de Heer ons heeft geholpen. Wie had ooit kunnen denken dat dat kleine zaadje dat we zoveel jaren geleden hebben gezaaid, zoveel vruchten zou voortbrengen!
Maite: Ach, Mín, wat hebben we toch geluk! De Heer heeft vanaf het begin voor ons gezorgd. Hoewel we ook voor ons huwelijk hebben moeten zorgen, met veel afstand doen, kleine offers en vooral veel gebed, om nooit uit het oog te verliezen wat echt belangrijk is.
Fermín: Zeker, Maite. Maar ik moet je zeggen dat ik degene ben die het meeste geluk heeft gehad, omdat ik jou aan mijn zijde heb. Je zorgt voor me als een engel en als ik naar onze kinderen en die kleinkinderen kijk, die de vreugde van ons leven zijn, stroomt mijn hart over van geluk. Wie had ooit kunnen denken dat al dat gebed en al die kleine offers tot dit alles zouden leiden! Ik kan God alleen maar danken voor alles, voor het goede en voor het minder goede.
Maite: Weet je wat het is? Al die gebeden, opofferingen en kleine daden van wederzijdse toewijding hebben onze liefde laten groeien, bijna zonder dat we het doorhadden, en nu helpen ze ons om deze moeilijke tijden het hoofd te bieden. Maar aan de andere kant moet ik je zeggen dat je het helemaal mis hebt: ik ben degene die er het meest op vooruit is gegaan! Jij zegt dat je een engel hebt, maar ik heb de grootste aartsengel van allemaal gekregen, en dat ben jij!

Moeder,


Mogen we weten hoe we moeten wachten en bidden om dank te betuigen voor alle vruchten die de Heer ons schenkt.
Gezegend en geprezen zij de Heer!

De zonde doet ons gebogen lopen en de LIEFDE richt ons weer op. Overweging voor echtparen: Lucas 13,10-17.

Geef een reactie

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens 

Eens onderrichtte Jezus op sabbat in een van de synagogen,
toen er plotseling een vrouw kwam die bezeten door een geest, achttien jaar lang ziek was; zij was kromgebogen en kon zich in het geheel niet oprichten.
Toen Jezus haar zag, riep Hij haar bij zich en sprak: ‘Vrouw, ge zijt van uw ziekte verlost.’
Hij legde haar de handen op en op hetzelfde ogenblik richtte zij zich op en verheerlijkte God.
Geergerd, omdat Jezus op sabbat genas, nam nu de overste van de synagoge het woord en sprak tot het volk:
‘Zes dagen zijn er waarop gewerkt moet worden. Komt u dus op die dagen laten genezen en niet op de sabbatdag.’
Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Huiche­laars! Maakt niet ieder van u op sabbat zijn os of ezel van de voederbak los, om hem naar de drinkplaats te voeren?
En behoorde dan deze vrouw, nog wel de dochter van Abraham, die niet minder dan achttien jaar lang
door de duivel is kromgeslo­ten, niet van die boeien bevrijd te worden op de sabbat­dag?’
Toen Hij dit zei, stonden al zijn tegenstanders beschaamd. Maar heel de menigte verheugde zich over al de heerlijke daden die Hij verricht­te.

De zonde doet ons gebogen lopen en de LIEFDE richt ons weer op

Er is een beeld uit dit evangelie dat ons huwelijk diepgaand kan verlichten:

een vrouw die al achttien jaar gebogen loopt, niet in staat om haar blik op te heffen. Jezus ziet haar, roept haar, komt naar haar toe en bevrijdt haar. Hij wacht niet tot zij Hem daarom vraagt; zijn liefde loopt vooruit. Ook in ons huwelijk kunnen we gebogen leven. Soms, door wonden uit het verleden, door trots, door vermoeidheid, door onvervulde verwachtingen of door die kleine verwijten die we opstapelen, kijken we niet meer naar de ander met de ogen van God. We sluiten ons op in ons eigen verdriet, het kost ons moeite onze verantwoordelijkheid te erkennen en uiteindelijk kijken we meer naar de tekortkomingen van onze echtgenoot dan naar zijn of haar waardigheid als geliefd kind van God.

De zonde doet ons over onszelf heen buigen; de liefde van Christus richt ons weer op, zodat we opnieuw naar de ander kunnen kijken. We zijn geroepen om te ontdekken dat onze echtgenoot of echtgenote niet iemand is die we volgens onze eigen maatstaven moeten veranderen, maar een geschenk van God, een persoon die we geroepen zijn lief te hebben zoals Christus hem of haar liefheeft. En toch, hoe vaak willen we liever corrigeren dan begrijpen, eisen in plaats van ons over te geven, en gelijk hebben in plaats van de gemeenschap te herstellen!

Maar er is nog een ander belangrijk detail: de synagogeleider is verontwaardigd omdat Jezus op de sabbat heeft genezen. Hij is zo gefocust op de regel dat hij de persoon uit het oog verliest. Ook wij kunnen in die valkuil vallen binnen het huwelijk: ons zo druk maken over hoe dingen zouden moeten gaan, over wie gelijk heeft of wie zijn deel heeft gedaan, dat we vergeten wat echt belangrijk is: heeft mijn echtgenoot op dit moment behoefte aan liefde? Jezus herinnert ons eraan dat de wet in dienst staat van de liefde, en niet de liefde in dienst van onze eisen.

Het huwelijk is niet bedoeld als een rechtbank waar ieder zijn rechten verdedigt, maar als een verbond waarin beiden leren zich aan de ander over te geven.

Toegepast op het huwelijksleven:

Paloma: Nacho, het evangelie van vandaag heeft me aan het denken gezet: soms ben ik zo in beslag genomen door mijn rommel dat ik niet doorheb hoe dat jou raakt. Maar ik heb ook behoefte aan je liefdevolle blik, en niet alleen aan je aandacht voor wat ik niet heb opgeruimd.

Nacho: Ja, dat is waar: vaak let ik meer op de rommel dan op jou. Ik wil dat alles op zijn plaats ligt en vergeet dan dat jij belangrijker bent dan een perfect opgeruimd huis.

Paloma: Soms, als je me terechtwijst, heb ik het gevoel dat je niets goeds in mij ziet. En ik vind het moeilijk om te veranderen omdat ik me veroordeeld voel, in plaats van geliefd.

Nacho: Vergeef me, Paloma. Ik wil leren je met liefde te corrigeren, zonder

eisen te stellen vanuit mijn perfectionisme. Ik wil niet dat mijn behoefte aan orde onze rust wegneemt.

Paloma: En ik wil me meer inspannen om de orde te bewaren, niet alleen om te voorkomen dat je boos wordt, maar ook omdat ik weet dat het een manier is om voor jou te zorgen. En ik wil ook proberen niet in de put te raken als je boos op me wordt. Diep van binnen weet ik dat dat ook wordt veroorzaakt door mijn trots, waardoor ik geen vrede kan vinden als jij ergens kritiek op hebt.

Nacho: Nou, van trots weet ik ook wel het een en ander. Ik wil leren om

naar je te kijken zoals Christus naar ons kijkt, en Hem ook mijn hart te laten rechtzetten.

Paloma: En ik wil ophouden met vechten: dat het niet jij tegen mij is, maar

wij samen, waarbij we God ons laten leren om beter van elkaar te houden.

Nacho: Laten we vandaag dan opnieuw beginnen: jij zorgt voor wat meer

orde en ik voor veel meer liefde, en samen hebben we heel veel meer geduld voor elkaar.

Paloma: Afgesproken! En als we het vergeten, laat Jezus ons er dan aan herinneren dat ons huwelijk en onze verbondenheid veel meer waard zijn dan wat dan ook.

Moeder,

leer ons om met jouw ogen naar elkaar te kijken en geen eisen aan elkaar te stellen vanuit hoogmoed