Wil je dat je echtgenoot zich bekeert? Commentaar voor echtparen: Johannes 8, 21-30

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes 

In die tijd sprak Jezus tot de Farizeeën : ‘Ik ga heen en gij zult Mij zoeken, maar in uw zonden zult ge sterven. Waar Ik heenga kunt gij niet komen.’
De Joden zeiden daarop: ‘Hij zal toch geen zelfmoord plegen, dat Hij zegt: Waar Ik heenga kunt gij niet komen?’
Maar Hij hernam: ‘Gij zijt van beneden. Ik ben van boven. Gij zijt van deze wereld, Ik ben niet van deze wereld.
Daarom zei Ik u, dat gij in uw zonden zult sterven, want als gij niet gelooft dat Ik ben, zult gij in uw zonden sterven.’
Zij vroegen Hem toen: ‘Wie zijt Gij dan?’ Jezus antwoordde: ‘Waarom zou Ik daar eigenlijk nog met u over spreken?
Veel zou Ik over u kunnen zeggen tot uw veroordeling. Maar Hij die Mij gezonden heeft, is waarach­tig, en wat ik van Hem heb gehoord, dat zeg Ik tot de wereld.’
Zij begrepen niet dat Hij hun van de Vader sprak.
Daarop zei Jezus: ‘Wanneer gij de Mensenzoon omhoog zult hebben geheven, dan zult gij inzien dat Ik ben en Ik uit Mijzelf niets doe, maar dit alles zeg zoals de Vader het Mij heeft geleerd.
En Hij die Mij gezonden heeft, is met Mij; Hij heeft Mij niet alleen gelaten, omdat ik altijd doe wat Hem behaagt.’
Toen Hij aldus sprak, gingen er velen in Hem geloven.

Woord van de Heer.

Wil je dat je echtgenoot zich bekeert?

“Wanneer gij de Mensenzoon omhoog zult hebben geheven, dan zult gij inzien dat ‘Ik ben’ ” De Heer kondigt ons aan dat het moment waarop zijn identiteit zal worden geopenbaard, zal zijn wanneer men Hem aan het kruis zal verheffen. Aan het kruis. Waar denken wij dat we Jezus Christus openbaren? Wanneer we met anderen over Hem spreken? Of wanneer we onze echtgenoot vertellen wat hij moet doen om het goed te doen? Of wanneer we meewerken aan een retraite of catechese geven? Maar Hij wijst ons naar het kruis. Naar het liefhebben aan het kruis. Niets zal Jezus Christus meer in ons openbaren dan liefhebben in moeilijke tijden. Zelfs geen wonderen, noch indrukwekkende preken. Wil je dat je echtgenoot/echtgenote zich bekeert en gaat geloven? Heb hem/haar lief aan het kruis, heb hem lief wanneer hij niet beseft dat je hem nodig hebt, heb haar lief wanneer zij vergat te doen wat je haar gevraagd had, heb haar lief wanneer zij hard tegen je spreekt, heb hem lief… Laat je met Christus aan het kruis opwekken, en wees een licht van liefde te midden van de duisternis. Niets anders dan blijven liefhebben tot het uiterste, verenigd met Jezus, zal Zijn Hart en Zijn goddelijkheid zichtbaar maken, en dan zullen we, met Gods hulp, de weg hebben bereid zodat hij, door de goddelijke liefde in jou te zien, zal geloven.

Toegepast op het huwelijksleven:

Isabel: Paco en kinderen, aan tafel!
Paco: Ik kom eraan, Isabel…
Isabel: Kom op kinderen, dek de tafel en iedereen zijn taak.
Isabel denkt: Het is al 9 uur en de kinderen en ik wachten al een half uur op hem… Paco, kom eten!
Paco: Alweer? Ik kom eraan… Ik heb ontzettend veel werk, zie je dat niet? Wat ben je toch ongeduldig!
Isabel: Nu is het aan mij om mijn geduld niet te verliezen en te begrijpen dat hij nerveus en moe is door de eisen van zijn werk. Help me, Heilige Geest, want alleen kan ik het niet…
Nou, wanneer je kunt, schat.
Paco: Ik heb je al gehoord…
Isabel: Wat kost het me moeite… maar dit is het moment om hem te begrijpen en van hem te houden.
Schat, ik heb het vlees met saus gemaakt waarvan ik weet dat je er dol op bent.
Paco denkt: Niet alleen wacht ze op me nadat ik haar een snauw heb gegeven, ze ontvangt me ook met een glimlach… Het is duidelijk dat er iets is veranderd sinds we de waarheid over het kruis in ons leven hebben leren kennen.
Isabel, bedankt voor je geduld en voor het verdragen van mijn slechte humeur.
Isabel: Paco, ik vind het heerlijk om trouw te blijven aan wat ik je zei op de dag dat we trouwden: Ik neem je aan en geef me over in voorspoed en tegenspoed, in gezondheid en ziekte…
Paco: Wat geweldig om te belichamen wat ze ons vertelden over het aanvaarden van het Kruis, zoals jij dat doet.

Moeder,

Dank u dat u ons uw Zoon hebt gegeven, die zich tot het uiterste heeft gegeven. Gezegend zij de Heer!


Twijfels drijven ons uit elkaar. Overweging voor echtparen: Johannes 7, 40-53

Evangelie van de dag

Lezing uit het Heilige Evangelie volgnes Johannes
Bij het horen van Jezus’ woorden zeiden sommigen van het volk: ‘Dit is inderdaad de profeet.’
Anderen zeiden: ‘Het is de Messias.’ Weer anderen wierpen op: ‘Komt de Messias soms uit Galilea?
Heeft de Schrift niet gezegd, dat de Messias komen zal uit het geslacht van David en uit Betlehem, het dorp waar David woonde?’
Zo ontstond er dus om Hem verdeeldheid onder het volk.
Sommigen hunner wilden Hem gevangennemen, maar niemand sloeg de hand aan Hem.
Toen dan ook de dienaars bij de hogepriesters en Farizeeën terugkwamen, vroegen dezen hun: ‘Waarom hebt gij Hem niet meege­bracht?’
De dienaars antwoordden: ‘Nooit heeft iemand zo gesproken als die man.’
Waarop de Farizeeën zeiden: ‘Hebt gij u soms ook laten bedriegen?
Heeft dan een van de overheden of van de Farizeeën in Hem geloofd?
Dat volk, ja, dat de Wet niet kent; vervloekt zijn ze!’
Maar een uit hun kring, Nikode­mus, die vroeger bij Jezus gekomen was, merkte op:
‘Veroordeelt onze Wet iemand zonder hem eerst te horen en te vernemen wat hij doet?’
Zij gaven hem ten antwoord: ‘Zijt gij soms ook uit Galilea? Zoek maar na en gij zult zien dat de profeet niet uit Galilea opstaat.’
Toen ging ieder naar huis.
Woord van de Heer.

Twijfels drijven ons uit elkaar.

In deze passage uit het Evangelie van Johannes zien we hoe het conflict rond Jezus steeds groter wordt. Het is niet langer alleen maar een discussie, maar het begin van een afwijzing die de harten zal verharden totdat deze uitmondt in de kruisiging van Jezus. En dit gebeurt niet ineens, maar beetje bij beetje: twijfel, vooroordelen en trots sluiten het hart voor de waarheid en het volk raakt verdeeld: sommigen geloven, anderen twijfelen en weer anderen oordelen op basis van vooringenomen ideeën. En de verdeeldheid komt niet voort uit Jezus, maar uit de blik van degenen die naar Hem kijken. Iets soortgelijks gebeurt met ons, echtgenoten. De twijfels drijven ons als echtpaar uit elkaar, omdat ze de zuivere blik verstoren. Wanneer ik het wantrouwen toelaat, kijk ik niet meer met dankbaarheid naar mijn echtgenoot, maar met een oordeel; ik luister niet meer met openheid, maar met een defensieve houding. Ik begin te interpreteren vanuit mijn angsten en niet vanuit de waarheid van de ander. Zo ontstaat er, bijna zonder dat we het merken, een afstand die ervoor zorgt dat de gemeenschap tussen de echtgenoten wordt verbroken, en we zien dat dit niet ineens gebeurt, maar langzaam, wanneer twijfel de plaats inneemt van vertrouwen en wantrouwen de overhand krijgt boven de ontvangen gave. Te midden van het conflict verschijnt Nicodemus, die ons leert dat we, voordat we oordelen, moeten luisteren en, voordat we veronderstellen, moeten verwelkomen. Het is een directe uitnodiging aan echtgenoten om het hart niet te sluiten zonder de waarheid in het hart van mijn echtgenoot te hebben gezocht. En om opnieuw naar de echtgenoot te kijken als een geschenk, als de plek waar God mij tegemoetkomt, waardoor de twijfel aan kracht verliest en het hart de vreugde van het werkelijk liefhebben terugkrijgt.

Toegepast op het huwelijksleven:

Lucia: Juan, ik zie dat je vandaag 400 euro hebt uitgegeven…
Juan: Lucia, ik leg het je later wel uit, ik ben te laat voor een vergadering.
Lucia: Je legt het me later uit…? Juan, wat ik zie is dat je de laatste tijd belangrijke beslissingen neemt zonder mij erbij te betrekken.
Juan: Lucia, zo is het echt niet. Ik vertel je straks rustig wat er is gebeurd, maar het was nodig.
Lucia: Ik begin je behoeften wel te kennen… Was het echt nodig of was het een impulsieve aankoop? (Er valt een ongemakkelijke stilte) Oké… Ik denk dat ik me laat meeslepen door wantrouwen en ik wil geen oordeel vellen zonder naar je te luisteren. Schat, vertel je me goed wat er is gebeurd?
Juan: Lucia, vanmorgen is er iets kapot gegaan aan de auto en dat moest vandaag gerepareerd worden… Ik wilde het je vertellen, maar ik had zo’n haast dat ik dacht het je later rustig te vertellen.
Lucia: Juan, bedankt dat je het me vertelt… en sorry dat ik me zo heb laten meeslepen door twijfel en achterdocht.
Juan: Schat, het geeft niet. Een andere keer zal ik mijn best doen om het je eerder te vertellen.

Moeder,

Help ons om te vertrouwen zoals U dat doet en om met een open hart te luisteren, altijd met Uw tederheid. Gezegend en geprezen zijt U voor altijd, Heer.

Waarlijk – Commentaar voor echtparen: Johannes 7, 1-2. 10. 25-30

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes 

In die tijd trok Jezus rond in Galilea, want Hij wilde dat niet in Judea doen, omdat de Joden er op uit waren Hem te doden.
Toen het echter tegen een van de Joodse feesten, het Loofhutten­feest liep,
Toen echter zijn broeders naar het feest waren gegaan, vertrok Hij ook, niet openlijk maar onopvallend.
Enkele Jeruzalemmers zeiden:
‘Is dit niet de man die ze zoeken te doden? En nu zie eens. Hij staat in het openbaar te spreken en men zegt Hem niets! Zou de overheid nu werkelijk erkend hebben, dat Hij de Messias is?
Maar van deze man weten wij waar Hij vandaan is, wanneer echter de Messias komt, weet geen mens waar Hij vandaan komt.’
Terwijl Jezus in de tempel leerde, riep Hij met luider stem: ‘Gij kent mij en gij weet waar Ik vandaan ben; toch ben Ik niet uit Mijzelf gekomen, maar Hij die waarachtig is, heeft Mij gezonden, Hem kent gij niet.
Ik ken Hem, omdat Ik uit Hem ben en Hij Mij heeft gezonden.’
Ze wilden zich van Hem meester maken, maar niemand sloeg de hand aan Hem, want zijn uur was nog niet gekomen.
Woord van de Heer.

Waarlijk.

Jezus zegt dat Hij gezonden is door de Waarheid, en dat we, om te weten wie de Waarheid is, dit via Hem moeten doen („Niemand komt tot de Vader dan door Mij“).
Daarom is de tijd die we besteden aan gebed, zowel persoonlijk als echtelijk, van vitaal belang, aangezien we daardoor beetje bij beetje de gemeenschappelijke intimiteit kunnen vinden waartoe we geroepen zijn, met de Heer en met onze echtgenoot.
Het is waarlijk de beste manier om te weten wie de Waarheid is en wie mijn echtgenoot is, en zo verandert de Heer beetje bij beetje ons hart en onze blik, want als ik vanuit mijn eigen perspectief naar mijn echtgenoot kijk, zie ik hem vertekend door mijn gevallen natuur; maar als ik dat vanuit de Waarheid doe, zie ik mijn echtgenoot zoals de Heer hem ziet.

Terug naar het huwelijksleven:

José: Carmen, mijn moeder zegt dat ze je appeltaart heel erg lekker vindt.
Carmen: Jeetje José, wat is je moeder toch attent. De laatste tijd is ze heel attent tegenover mij.
José: Ja, Carmen, ze is zich bewust geworden van hoe belangrijk je voor mij bent. Ik vertel haar veel over jou en hoe goed je voor me zorgt, over alles wat je voor mij en de kinderen doet…
Carmen: Dat vind ik geweldig, want sinds we bidden, zie ik ook dat zij heel belangrijk voor jou is, en dus ook voor ons en voor onze kinderen.
José: Ik geef toe dat ik er vaak echt geen zin in heb, maar ik zie de vruchten van het gebed en daarom ben ik God heel dankbaar voor jouw doorzettingsvermogen en dat je me ertoe aanzet.
Carmen: Ja, wat denk je ervan als we, voordat we het avondeten klaarmaken, even een momentje nemen om te bidden?
José: Nou, ik geef toe dat ik er geen zin in heb, maar… ik aanvaard jouw gave en daar gaan we dan!
Samen: Heilige Geest, kom elke dag in onze harten…

Moeder,

Help ons vol te houden in ons persoonlijk en echtelijk gebed, zodat U ons een beetje dichter bij Uw Zoon brengt. Geprezen zij de Heer!


Wat we van de heilige Jozef leren. Commentaar voor echtparen: Matteüs 1,16.18-21.24a.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Matteüs 1,16.18-21.24a.

Jakob was de vader van Jozef, de man van Maria, en uit haar werd geboren Jezus die Christus genoemd wordt.
De geboorte van Jezus Christus vond plaats op deze wijze. Toen zijn moeder Maria
ver­loofd was met Jozef, bleek zij, voor­dat ze gingen samenwo­nen, zwanger van de heilige Geest.
Omdat Jozef, haar man, rechtschapen was en haar niet in opspraak wilde brengen,
dacht hij er over in stilte van haar te scheiden.
Ter­wijl hij dit overwoog, verscheen hem in een droom een engel van de Heer die tot hem sprak:
‘Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd Maria, uw vrouw, tot u te nemen; het kind in haar schoot is van de heilige Geest.
Zij zal een zoon ter wereld brengen die gij Jezus moet noemen, want Hij zal zijn volk redden uit hun zonden.’
Ontwaakt uit de slaap deed Jozef zoals de engel van de Heer hem bevolen had.

Woord van de Heer.

Wat we van de heilige Jozef leren

Jozef en Maria waren verloofd; ze hadden elkaar trouw beloofd. Toen Jozef ontdekte dat Maria zwanger was, begreep hij het niet, maar hij vertrouwde haar volledig. Hij weet dat ze rein is, dat ze trouw is; hij kent haar en gelooft haar. Jozef wil Maria beschermen en besluit daarom haar in het geheim te verstoten. Hij denkt dat hij geen deel meer uitmaakt van Gods plan voor Maria, zij zal de Moeder van God worden! En hij is maar een timmerman. Maar in zijn stilte vindt hij via de engel zijn missie. God rekent ook op hem, hij moet de beschermer van Maria en Jezus zijn. En hij gehoorzaamt, zonder het helemaal te begrijpen, hij gehoorzaamt, vertrouwt op God, weet dat het een taak is die hem boven het hoofd groeit. Hoe gaat hij voor de Verlosser zorgen? Hij laat zijn eigen ideeën los, de logica van de wereld, en reageert met liefde en vertrouwen op wat God van hem vraagt. Wat kunnen we veel leren van de heilige Jozef! Nederigheid, vertrouwen in God, vertrouwen in onze echtgenoot, gehoorzaamheid, sereniteit, geduld.

Toegepast op het huwelijksleven:

Javier en Marta verwachten hun eerste kindje. Wanneer ze bij een medische controle te horen krijgen dat de baby mogelijk met een handicap geboren zal worden, is Javier verlamd. Hij denkt dat hij hier niet op voorbereid is, dat hij misschien niet in staat zal zijn om de vader te zijn die dit kind nodig heeft. Een paar dagen lang denkt hij alleen maar aan de problemen die komen gaan: meer inspanning, meer onzekerheid, een ander leven dan hij zich had voorgesteld. Hij voelt dat de situatie hem te boven gaat.

Javier is een man van gebed, en in de stilte vertrouwt hij zich toe aan de heilige Jozef en begrijpt hij langzaam maar zeker dat het niet zijn rol is om voor de angst weg te lopen, maar om er voor Marta te zijn. Hoewel hij niet weet hoe hij dat zal doen of welke moeilijkheden er zullen komen, besluit hij te vertrouwen en zijn vrouw te steunen.

Hij begint zich voor te bereiden, zich te informeren en meer dan ooit voor haar te zorgen, en ontdekt dat echt liefhebben soms betekent dat je een missie aanvaardt die je niet zelf hebt gekozen, dat je vertrouwt en het beste van jezelf geeft, ook al heb je niet alle antwoorden.

Moeder,

Vandaag vertrouwen wij ons toe aan u en uw echtgenoot, de heilige Jozef. Help ons Jezus lief te hebben met dezelfde liefde waarmee u dat deed. Gezegend zij uw Zoon.


Vluchten van mijn wil. Commentaar voor echtparen: Johannes 5, 17-30

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In die tijd verdedigde Jezus zich tegen de Joden met de woorden: ‘Mijn Vader is tot op de dag van vandaag voortdu­rend aan het werk, en ook Ik houd niet op met werken.’
Om die reden waren de Joden er nog meer op uit om Hem te doden. Hij tastte immers niet slechts de sabbat aan, maar Hij noemde zelfs God zijn eigen Vader en maakte daardoor zichzelf aan God gelijk.
Hierop nam Jezus opnieuw het woord en sprak: ‘Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: de Zoon kan niets uit zichzelf, maar alleen datgene wat Hij de Vader ziet doen. En alles wat Deze doet, doet de Zoon insgelijks.
De Vader toch heeft de Zoon lief en laat Hem alles zien wat Hij doet. Nog grotere werken dan deze zal Hij Hem tonen, zodat gij verbaasd zult staan.
Want zoals de Vader de doden opwekt en levend maakt, zo maakt ook de Zoon levend wie Hij wil.
De Vader oordeelt niemand, maar heeft het oordeel geheel en al in handen van de Zoon gelegd,
opdat allen de Zoon zouden eren zoals zij de Vader eren. Wie de Zoon niet eert, eert evenmin de Vader die Hem zond.
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie luistert naar mijn woord en gelooft in Hem die Mij zond, heeft eeuwig leven en is aan geen oordeel onderworpen, hij is immers reeds uit die dood naar het leven overgegaan.
Voorwaar, voorwaar, ik zeg u: er zal een uur komen, ja het is er al, waarop de doden de stem van Gods Zoon zullen horen en die haar horen, zullen leven.
Zoals de Vader leven heeft in zichzelf, zo gaf Hij ook aan de Zoon leven in zichzelf te hebben.
Hij heeft Hem macht gegeven om oordeel te vellen; Hij is immers de Mensenzoon.
Verwondert u niet hierover: er zal een uur komen, waarop allen die in de graven zijn, zijn stem zullen horen.
Dan zullen zij die het goede deden, er uit te voorschijn komen tot de opstanding ten leven, maar die het kwade deden tot de opstanding ten oordeel.
Ik kan niets uit Mijzelf: Ik oordeel naar wat Ik hoor en mijn oordeel is rechtvaardig, omdat Ik niet mijn eigen wil zoek, maar de wil van Hem die Mij zond.
Woord van de Heer.
Vluchten van mijn wil

Lieve Jezus, U benadrukt vaak dat U niet Uw eigen wil zoekt, maar de wil van Uw Vader.
Als U, die God bent, alleen de wil van de Vader zoekt, hoe kan ik dan, een klein schepsel dat nauwelijks iets weet in vergelijking met wat U weet, beweren dat ik mijn eigen wil wil doen? Hoe kan ik dan denken dat mijn wil de maatstaf is? Wat een vergissing om te denken dat de waarheid in mijn wil ligt!
Alstublieft, Heer, help mij om mijn wil te ontvluchten. Laat mijn wil nooit de maatstaf zijn, want die kan mij alleen maar naar egoïsme leiden. Ook al is het met de beste bedoelingen.
Laat mij dan, Jezus, alleen Uw wil willen doen.
En hoe weet ik wat Uw wil is? Door naar U te luisteren, in gebed, in de stilte van het hart. Daar laat U mij zien dat het criterium niet is wat ik wil of niet wil, wat ik geloof of niet geloof. Het criterium is wat U zou doen.
En als ik het niet zeker weet? Dan moet ik altijd aan mijn eigen oordeel twijfelen, in stilte naar U luisteren en, bij twijfel, naar mijn partner luisteren. Daar zal altijd uw wil zijn. Want uw wil is dat ik mij overgeef, dat ik uit mijzelf treed. Dat ik mijzelf verloochen, het kruis van elke dag omarm en in elke situatie liefheb.

Toegepast op het huwelijksleven:
 
Marta: Carlos, dit evangelie spreekt mij zo aan. Ik herinner me hoe ik vroeger dacht dat je in de war was, dat je ongelijk had. Ik ging naar het Heilig Sacrament en vertelde de Heer hoe in de war je was. Maar ik luisterde niet naar Hem en kwam er overtuigd van terug dat ik gelijk had. En ik ging weer naar huis om jou de les te lezen.
Carlos: Het ding is dat ik zo goed heb gemerkt hoe je bent overgegaan van eisen stellen aan mij naar mij met veel liefde behandelen.
Marta: Ik heb het geheim duidelijk voor ogen: sacramenten en gebed. Maar een gebed waarin ik naar Christus kijk en naar Hem luister. In het begin luisterde ik nauwelijks naar Hem, omdat ik het moeilijk vond om niet aan mijn eigen dingen te denken. Maar als ik naar Hem kijk, zie ik hoe goed Hij is, hoeveel Hij van me houdt, ik aanschouw Hem… daar heb ik geleerd om naar Hem te luisteren. En weet je wat? Hij geeft me nooit gelijk. Hij zegt me altijd dat ik me moet overgeven, dat ik moet liefhebben, dat ik moet verwelkomen, dat ik moet vergeven.
Carlos: Wat geweldig om je te horen. Ik vind het nog steeds moeilijk, maar ik weet dat ik, als ik twijfel, niet moet doen wat ik zelf wil, maar wat jij wilt. Hiervoor zijn, naast de sacramenten en het gebed waar je het over had, die kleine verstervingen die ik doe van fundamenteel belang. Ze helpen me om te vluchten voor wat ik zelf wil, ik omhul ze met liefde en offer ze op voor ons gezin.
Marta: Hoe groot is de Heer!

Moeder,

Help ons om altijd in uw aanwezigheid te leven. Door te doen wat U zou doen, zullen we altijd de wil van God doen. Gezegend en geprezen zij de Heer!