God is de bron en wij zijn Zijn uitdrukking. Hem kennen is Hem liefhebben om onszelf lief te hebben. Twee geboden in één die ons leiden naar een gemeenschap, naar het zien van Hem in alles en in iedereen. Naar een volheid, waarin niet onze berekeningen de maatstaf zijn, maar juist de afwezigheid daarvan. Van ‘je liefhebben zoals ik mezelf liefheb’ naar ‘je liefhebben zoals God mij liefheeft’ – daarin ligt vertrouwen in Hem, daarin ligt naaktheid in mij, daarin ligt verwondering over jou, … Kortom, daarin ligt intimiteit met de God die de kosmos heeft geschapen, met mijn God, die een persoon is zoals ik.
En God, wie is Hij voor jou?

Toegepast op het huwelijksleven:

Juan en María bidden samen als echtpaar voor de Heer.
Juan: Heer, dank U dat ik vroeger wel dingen over U wist, maar U niet kende. Vandaag weet ik dat U een Persoon bent die mij kent, naar mij luistert en mij persoonlijk liefheeft. Dank U voor María, want door mij aan haar over te geven, ontdek ik hoe U Zich aan mij overgeeft. U leert mij dat liefhebben niet betekent mijn eigen welzijn te zoeken, maar het hare te verlangen, tot het punt waarop ik mijzelf voor haar geef. Dank U dat U mij leert lief te hebben zoals U liefhebt!
Maria: Heer, dank U dat U bij mij woont, naar mij kijkt en mijn welzijn nastreeft. Dank U dat ik Uw Liefde ervaar door Juan, vooral wanneer hij van mij houdt zonder dat ik dat verdien. Hoe beter ik U leer kennen, hoe meer ik ontdek wie hij voor U is. Leer mij hem onbaatzuchtig lief te hebben, ongeacht hoe hij mij behandelt, met de Liefde die ik van U ontvang. Dank U dat ik, door mij aan hem over te geven, U vind!
Juan: Heer, wat een wonder! Hoe meer wij U liefhebben, hoe meer wij elkaar liefhebben! En hoe meer wij ons aan elkaar overgeven, hoe beter wij U leren kennen.
Maria: Dank U, Heer, dat U ons niet alleen hebt geroepen om twee geboden na te leven, maar om één gemeenschap van Liefde met U en onder elkaar te beleven. Amen.

Moeder,

Toon mij Uw Zoon, ik wil Hem leren kennen. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, want met Zijn Bloed heeft Hij ons verlost.

In dit evangelie nodigt de Heer ons, echtparen, uit om de wijngaardenier uit de gelijkenis te zijn, en op die momenten waarop onze partner eerder een last dan een steun lijkt te zijn, naar hem of haar te kijken met ogen van barmhartigheid, zoals de wijngaardenier naar die vijgenboom kijkt die geen vrucht draagt. De Heer nodigt ons uit om werkelijk lief te hebben zoals Hij, vooral wanneer het lijkt alsof het slecht gaat, wanneer het lijkt alsof hij het gezin meer schade berokkent dan dat hij helpt, en de wereld ons vertelt dat het niet de moeite waard is om het nog langer te proberen, dat we het moeten opgeven, dat hij nooit zal veranderen, dat hij ons en ons gezin alleen maar pijn doet; de Heer spoort ons aan om geduld en hoop te hebben, om altijd een nieuwe kans te geven, met volledige toewijding en door alles op alles te zetten zodat de vruchten kunnen ontkiemen die de Vader van hem verwacht, om rondom hem te graven en hem te bemesten met liefde, met toewijding, met opofferingen, zonder te wanhopen, altijd vergevend, kwaad met goed vergoedend, zodat de Heer zo zijn hart kan bekeren en hij uiteindelijk de vrucht kan voortbrengen waartoe hij geroepen is. Want juist wanneer hij het het minst verdient, heeft hij mij het meest nodig. En onze missie is om lief te hebben zoals Hij liefheeft, en onze echtgenoot of echtgenote naar de hemel te leiden. Echtgenoten, zijn we bereid om zo lief te hebben dat we ons leven geven voor onze echtgenoot of echtgenote, zoals de Heer het gaf – en nog steeds geeft – voor ieder van ons?

Terug naar het huwelijksleven:

Ruth: Weet je, Ramón? Toen ik met het evangelie van vandaag aan het bidden was, deed de gelijkenis van de vijgenboom die geen vrucht draagt me aan ons denken. Hoe vaak zijn we een groot deel van de dag samen en toch gaat ieder zijn eigen gang.
Ramón: Ja, dat is waar! Er zijn veel dagen dat we moe thuiskomen, en dan moeten we het avondeten klaarmaken, opruimen, voor de kinderen zorgen… en soms vragen we elkaar niet eens hoe onze dag is geweest.
Ruth: En ik heb gemerkt dat als je op zulke momenten dan ook nog eens wat kortaf reageert, ik nog slechter reageer. En uiteindelijk, in plaats van elkaar te helpen, eindigen we met elkaar een heleboel dingen in te werpen. Zo is het moeilijk dat onze liefde vrucht draagt!
Ramón: Je hebt helemaal gelijk, Ruth. Maar kijk eens naar Jezus, die de handdoek niet in de ring gooit met de vijgenboom, en ook niet met ons. Hij geeft ons altijd nog een kans om te veranderen. Hij wordt niet moe om het te proberen. We moeten zijn voorbeeld volgen. Ik kan beginnen door meer in huis te helpen en naar je te luisteren zonder op mijn mobiel te kijken. Wat vind je daarvan?
Ruth: En ik kan ophouden je de hele tijd te herinneren aan wat je verkeerd doet, en je bedanken voor de goede dingen. We hoeven niet te wachten tot alles perfect gaat om meer van elkaar te houden.
Ramón: Precies. Laten we elke dag voor onze relatie zorgen, ook in de kleine dingen. En onze liefde voeden met kleine gebaren, elkaar vergeven en samen Gods wil zoeken.
Ruth: En elke dag samen bidden, zodat Jezus ons leert om lief te hebben zoals Hij, elkaar lief te hebben zoals Hij ons liefheeft. En zo mag ons huwelijk echte vruchten dragen.
Beiden: Heer, verander ons hart en maak ons huwelijk vruchtbaar. Leer ons echt lief te hebben. Amen.

Moeder,

leer ons vol te houden in het gebed, zodat we leren lief te hebben zoals God ons liefheeft, en zo grote vruchten van Liefde mogen voortbrengen. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

Heer, in dit evangelie spoort U ons aan om alles wat ons overkomt te interpreteren met de ogen van een ware gelovige. Onze gevallen natuur zorgt ervoor dat onze kijk op de wereld vertekend is, zodat ik mezelf ‘altijd’ als een slachtoffer zie: men negeert me, men doet me onrecht aan, ik ben degene die op het werk de zwaarste last moet dragen… Hetzelfde of zelfs nog meer gebeurt er in het huwelijk met mijn vrouw: ‘altijd’ ben ik degene die zich het meest inspant, degene die het meest verdraagt, degene die het meest luistert, degene die het meest… U, Heer, leert mij dat het precies het tegenovergestelde is: dat ik het ben die iets verschuldigd ben aan mijn collega’s, en nog veel meer aan mijn vrouw; dat wanneer ik mezelf als een slachtoffer zie, dat een teken is dat ik moet gaan biechten, om mijn blik te zuiveren, en daar in de biechtstoel tot en met het laatste muntje aan Uw voeten achter te laten.  Dank U, Heer, voor mijn geschikte hulp, want zij is degene die me zal helpen uit mezelf te treden, zodat we samen naar U toe kunnen wandelen.

Terug naar het huwelijksleven

Charles: Hallo lieve Mariajo, hoe is je dag geweest?
Mariajo: Hallo schat! Nou, het ging razend snel; we hebben het erg druk op het werk en met de beginbijeenkomsten van het nieuwe schooljaar van de kinderen.  Ach ja… ik verlang ernaar om even bij jou te zijn om tot rust te komen.
Charlie: (denkt: „Pff, ze heeft mijn vergadering niet eens onthouden, en ze vraagt niet eens hoe mijn dag is gegaan.”  Hij draait zich om en loopt weg)
Mariajo: (denkt: Oei! Wat vreemd, hij is weggegaan en heeft me niet eens een kus gegeven of zo.  Er is iets aan de hand, ik ga even met hem praten)  Charlie
Charlie: Zeg het maar
Mariajo: Het evangelie van vandaag raakt me diep
Charlie: Wat dan?
Mariajo: Het vermogen om de tekenen te interpreteren.  En ik interpreteer dat iets wat ik heb gedaan je heeft gestoord; vergeef me, want wat het ook is, ik heb het onbewust gedaan en zonder je pijn te willen doen.
Charlie: Nou, dat heb je inderdaad goed begrepen… Eerlijk gezegd stoorde het me dat je niet naar mijn vergadering vroeg of hoe mijn dag was gegaan.
Mariajo: Je hebt helemaal gelijk! Ik dacht alleen maar aan mezelf en ben vergeten je te vragen naar die vergadering die zo belangrijk voor je is.  Sorry, hoe is het gegaan?
Charlie: Verrassend goed, ik was zo blij om het met je te delen en ben door mijn hoogmoed halsoverkop in de verleiding gevallen.
Mariajo: Laten we bidden om alles in de handen van de Heer te leggen.  En laten we dankbaar zijn dat we dit misverstand meteen hebben opgehelderd.  Dank U, Heer, voor deze geweldige echtgenoot!
Charlie: Dank U, Heer, voor deze mooie echtgenote!

Moeder,

Dank je wel voor je ‘ja’, je bent ons voorbeeld van nederigheid in het aanvaarden van het Woord van de Heer. We houden heel veel van je! Gezegend en geprezen zij het Allerheiligste Sacrament van het Altaar

Heer, het vuur waarover U spreekt, is het vuur van Uw liefde, de liefde van God, van de waarheid die het hart verandert en van de Geest die ons aanspoort om op een nieuwe manier te leven. U wilt dat dit vuur brandt, want U bent niet gekomen om ons onverschillig te laten. Uw boodschap nodigt ons uit om te veranderen, om het egoïsme achter ons te laten, om te vergeven en lief te hebben, zelfs wanneer dat moeilijk is. Wanneer U ons zegt dat U niet gekomen bent om vrede te brengen, maar verdeeldheid, nodigt U ons niet uit om conflicten uit te lokken, maar waarschuwt U ons dat leven volgens het Evangelie tot onbegrip kan leiden, zelfs bij de mensen van wie we het meest houden. Niet iedereen aanvaardt dezelfde waarden, noch is iedereen bereid om dezelfde weg te bewandelen. Ook in onze gezinnen kunnen we deze moeilijkheden ervaren. Jezus, je vraagt ons niet om niet meer van onze naasten te houden, maar dat onze liefde voor God ons helpt hen beter lief te hebben en hen dichter bij Jou te brengen: zonder te domineren, zonder te vernederen, zonder te liegen en zonder het goede op te geven uit angst voor conflicten. En wanneer je spreekt over de doop die je moet ondergaan, Jezus, druk je de angst uit voor het lijden dat je te wachten staat. U kent de prijs van Uw overgave en toch zet U Uw weg voort uit liefde voor ons.

Toegepast op het huwelijksleven:

Madelief: Hallo Jacob. Je lijkt me een beetje stil en afstandelijk. Is er iets aan de hand?
Jacob: Ja, Madelief, je kent me zo goed. Ik moet je iets vertellen en ik weet niet hoe ik dat moet doen, want misschien vind je het niet leuk.
Madelief: Vertel het me maar zonder angst, je weet dat je altijd op me kunt rekenen, wat er ook is.
Jacob: Dat weet ik, Madelief, maar ik wil je geen pijn doen, vooral niet door mijn onhandigheid en al helemaal niet door mijn egoïsme. Ik heb tegenover de parochie toegezegd dat we aan een aantal huwelijksvoorbereidingscursussen zullen deelnemen.
Madelief: Nou, Jacob, maar dat is toch niet erg, integendeel, het is een geweldig idee en je weet dat ik het altijd met je eens ben als het gaat om dingen die anderen helpen.
Jacob: Het duurt een heel weekend en het is het laatste weekend van deze maand.
Madelief: Ooo… dat is precies hetzelfde weekend waarin we een familiediner hadden gepland met mijn hele familie. Nou ja, ik denk wel dat ze het zullen begrijpen, hoewel ik er erg naar uitkeek, maar ik vind het belangrijker om een handje te helpen bij wat ze je gevraagd hebben.
Jacob: Maar er is nog meer: ik had een ander weekend kunnen kiezen, want de pastoor, don Manolo, stond open voor een wijziging zodat wij mee konden, maar ik heb voor dat weekend gekozen omdat ik helemaal geen zin had in dat familie-uitje. Op dat moment zag ik mijn kans en dacht ik meer aan mezelf dan aan de anderen.
Madelief: Nu begrijp ik je stilzwijgen. Maar maak je geen zorgen, ik vind het veel beter dat je het me verteld hebt dan dat ik er op een andere manier achter zou komen. Hoewel ik het al wist: don Manolo belde me om het me te vertellen en om uit te leggen hoe hij wilde dat we de cursus zouden aanpakken.
Jacob: En word je niet boos?
Madelief: Eerlijk gezegd vind ik het wel triest, maar ik kan hier niet boos om worden. Ik begrijp je, want ik weet dat mijn familie niet makkelijk is en ik weet dat jij altijd je best doet. En hoewel ik er heel veel zin in had, begrijp ik je; er komen vast nog wel meer kansen.
Jacob: Vergeef me, Madelief, en heel erg bedankt dat je me in deze situatie opvangt. Je bent geweldig. Ik hou van je.

Moeder,

Help ons dat Gods liefde ons leven mag veranderen, ook al wordt die verandering niet altijd begrepen door anderen. God zij geprezen.

God houdt waanzinnig veel van ons. Hij heeft ons geschapen en ons het leven, het geloof, onze roeping, onze echtgenoot, het sacrament van het huwelijk en ons gezin geschonken. Wat hebben wij gedaan om zoveel te verdienen? Niets. Zijn Liefde is kosteloos: we hoeven die niet te verdienen en we kunnen die niet kopen; Hij schenkt die ons omdat Hij van ons houdt. En toch, hoewel Hij het ons schenkt, heeft het God het leven van Zijn eigen Zoon gekost. Zo onmetelijk groot is Zijn Liefde voor ons!
En nu vertrouwt God mij door het sacrament van het huwelijk een kostbare missie toe: die Liefde aan mijn echtgenoot doorgeven. Hoe ziet een trouwe en verstandige echtgenoot-beheerder eruit? Hij is trouw wanneer hij niet ophoudt met liefhebben, ook als het moeilijk is, als hij moe is, als hij niet begrijpt wat er gebeurt of als hij niet krijgt wat hij had verwacht… En hij is verstandig wanneer hij een manier weet te vinden om die Liefde in elke omstandigheid over te brengen: met geduld wanneer hij faalt, met begrip wanneer hij overweldigd is, met tederheid wanneer hij troost nodig heeft en met barmhartigheid wanneer hij een fout maakt. Vandaag kan ik mezelf in mijn gebed afvragen: ben ik op elk moment aandachtig voor wat mijn echtgenoot van mij nodig heeft? Zou mijn echtgenoot via mij kunnen ontdekken hoeveel God van hem houdt?
Heer, leer ons trouwe en verstandige echtgenoten-beheerders te zijn, opdat wij elke dag de Liefde die wij van U ontvangen aan onze echtgenoot kunnen doorgeven.

Toegepast op het huwelijksleven:

David: Vandaag heb ik op mijn werk een blunder begaan. Ik heb een fout gemaakt in iets wat ik eigenlijk perfect zou moeten weten. Ik ben er heel boos over. Soms denk ik dat ik niets goed doe en heb ik het gevoel dat ik je teleurstel.
Reyes: David, denk je dat ik van je houd omdat je dingen goed doet? Als je morgen niet zou kunnen werken, als je niets meer zou kunnen doen van wat je nu doet, denk je dan dat ik minder van je zou houden?
David: Soms ben ik bang dat, als je me zou zien zoals ik werkelijk ben, met mijn onzekerheden en mijn mislukkingen… Ik doe mijn best om sterk te zijn, om problemen op te lossen, zodat het jullie nooit aan iets ontbreekt… En ik ben bang om te denken dat ik het op een dag misschien niet meer aankan…
Reyes: David, ik ben niet getrouwd met een man die alles aankan. Ik ben met jou getrouwd. Denk je dat God minder van ons houdt op de dagen dat we falen?
David: Ik denk het niet…
Reyes: Ik denk het ook niet… Soms vergeten we hoe waardevol we zijn in Gods ogen… Je hoeft me niets te bewijzen om van je te houden. En als je het vandaag niet allemaal aankan, laat me dan bij je zijn… Kom op, geef me een kus!

Moeder,

leen mij uw ogen om elke dag de schat te ontdekken die God mij heeft geschonken. Gezegend en geprezen zijt u!