Lezing uit het heilige Evangelie volgens Lucas
In die tijd verbaasde zich iedereen over alls wat Jezus deed, en Hij sprak tot zijn leerlingen:
‘Hebt een open oor voor wat Ik u zeg. De Mensenzoon zal worden overgeleverd in de handen der mensen.’
Ofschoon zij die woorden niet begrepen ‑ ze bleven voor hen omsluierd, zodat zij het niet konden vatten ‑ schrokken zij ervoor terug Hem hierover te ondervragen.
In dit evangelie spreekt de Heer tot de discipelen, maar zij begrijpen niet wat Hij zegt; de taal van hun meester is voor hen onduidelijk en zij vatten de betekenis niet. Als echtpaar overkomt ons vaak hetzelfde: we begrijpen elkaar niet, we interpreteren verkeerd wat onze partner zegt, alsof we verschillende talen spreken. In werkelijkheid zijn het ook verschillende talen, want mannen hebben een meer conceptuele taal, terwijl die van vrouwen doorgaans emotioneler is. Dezelfde woorden krijgen bij de een en bij de ander een andere betekenis; dat brengt ons in verwarring en we vatten de diepere betekenis niet.
Echtgenoten, om onze verbondenheid op te bouwen, moeten we ons best doen om ons te laten kennen en het hart van onze partner en zijn of haar gevoelens te leren kennen, die de betekenis van zijn of haar woorden doordringen, en zo proberen ons in de situatie van de partner te verplaatsen. Daarvoor is het nodig om zijn of haar manier van denken en communiceren te kennen, en het diepste van zijn of haar hart te doorgronden. Hoe noodzakelijk is het gebed als echtpaar om deze wederzijdse kennis van elkaars diepste gevoelens te bereiken! Waar wachten we nog op?
Terug naar het huwelijksleven:
Noor: Wat is er met je aan de hand, Nico, je lijkt zo afstandelijk?
Nico: Weet je, Noor…? Ik kan je niet begrijpen. Je zegt dat ik niets doe, maar vanmorgen heb ik de kinderen naar school gebracht voordat ik naar mijn werk ging, toen ik thuiskwam heb ik de vaatwasser leeggehaald en alles op zijn plaats gezet, daarna heb ik de rekeningen doorgenomen om de uitgaven te bekijken, voor het geval we niet rondkomen, we zijn samen naar de eucharistieviering geweest…
Noor: Zie je wel? Je noemt concrete dingen, maar ik heb het gevoel dat je de laatste tijd ver van me af staat, dat je geen aandacht voor me hebt en dat je niets doet om deze verbondenheid op te bouwen.
Nico: En wat wil je dan dat ik nog meer doe dan ik al doe?
Noor: Ik denk dat ik meer gebed met jou nodig heb, meer echtelijk gebed. We hebben dat al dagen niet meer gedaan, dat merk ik.
Nico: Maar ik zit midden in een drukke periode op het werk en heb nauwelijks tijd, en als ik in bed kom, slaap je al of ben je heel moe.
Noor: Zo kunnen we niet doorgaan. We moeten prioriteit geven aan het belangrijkste, het echt belangrijke, namelijk ons huwelijk, onze echtelijke verbondenheid. Laten we een schema opstellen en elke dag tijd reserveren, zodat we het essentiële niet uit het oog verliezen: meer bidden, om ons hart te vullen met het goede, met Gods liefde, en het echtelijk gebed niet te verwaarlozen. Als je geen tijd hebt om de vaatwasser leeg te halen, dan doe ik dat wel, want dat is niet zo belangrijk.
Nico: Kijk eens aan! Omdat je altijd zegt dat je het niet graag doet, had ik daar prioriteit aan gegeven, in de veronderstelling dat je dat prettiger zou vinden…
Noor: Laat het niet achterwege, natuurlijk helpt het me en waardeer ik het… maar niet ten koste van het gebed.
Nico: Ik merk dat ik je nog steeds moeilijk begrijp, maar het is waar dat het echtelijk gebed ons heel dicht bij elkaar heeft gebracht, en het stelt me in staat je beter te leren kennen. Oké, laten we vanaf nu prioriteit geven aan ons gebed.
Moeder,
leer ons bidden om onze harten te vullen met de dingen van God en ze te ontdoen van de dingen van de wereld, net als U, zodat we overvloedige vruchten van Liefde kunnen voortbrengen. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!
