Een stem die doorbrandt

Mijn God en mijn Heer: het doet pijn te moeten erkennen dat ik door mijn zonde de dief in het leven van mijn echtgenoot/echtgenote kan zijn, die steelt, doodt en verwoesting aanricht. Vergeef mij dat ik hem/haar ‘voed’ met wat niet verzadigt: mijn trots, mijn ideeën, mijn verwachtingen, mijn onzekerheden… Leer mij de stilte in mijn hart te beleven om Uw stem te herkennen en te bidden om dat hart te zuiveren met Uw Bloed. Weid mij, mijn Jezus. Alleen zo zal ik mijn echtgenoot/echtgenote aantrekken en zullen we samen ‘door U’, de poort van de hemel, naar buiten gaan. Liefde der liefdes, die steelt en verliefd maakt: wie kan Uw vurige stem weerstaan?

Aangekomen in het huwelijksleven

Juan komt weer eens laat in de avond thuis. Hij zegt amper gedag. Hij gaat op de bank zitten en vermijdt elk gesprek.

Iets eerder, ’s ochtends, tijdens het bidden, had iets het hart van María, zijn vrouw, geraakt. In de stilte van het gebed hoorde ze een stem: niet die van de gekwetste, maar die van Christus: ‘Juan heeft Mijn liefde nodig. Wat ga je hem te drinken geven?’

Daar zat Juan, op de bank. María voelt de drang om aan te vallen… maar ‘de Stem’ weerklinkt in haar hart: ‘Wat ga je hem te drinken geven?’

Maria loopt naar hem toe en zegt:

—Je lijkt me de laatste tijd erg gespannen. Gaat het wel?

Juan antwoordt kortaf:

—Ja, alles gaat goed. Ik ben alleen moe.

Vroeger zou Maria op een beschuldigende toon hebben aangedrongen. Vandaag niet. Maria gaat zwijgend naast hem zitten en legt na een paar minuten haar hoofd op Juans schouder.

Dat gebaar breekt iets.

Juan zucht… en zegt, zonder haar aan te kijken:

—Eerlijk gezegd… ik zit behoorlijk in de knoop. Het gaat slecht op het werk… en ik heb het gevoel dat ik het allemaal niet bij kan houden.

Maria zou van de gelegenheid gebruik kunnen maken om hem de rekening te presenteren, maar ze hoort… “Wat ga je hem te drinken geven?”.

Maria zegt:

—Het moet heel zwaar zijn om dat te dragen… je bent niet alleen, schat.

Juan barst in tranen uit, omhelst María en zegt:

—Dank je wel, schat.

Moeder,

Leer ons te luisteren naar de stem van uw Zoon. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, want met Zijn Bloed heeft Hij ons verlost.

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In de eucharistie is Jezus werkelijk aanwezig: Zijn Lichaam, Zijn Bloed, Zijn Ziel en Zijn Goddelijkheid. Het is dezelfde Jezus die in Bethlehem werd geboren, die in Galilea predikte, die leed, stierf en herrees in Jeruzalem. Het Levende Brood, neergedaald uit de hemel, dat op mij wacht, dat op ons wacht om Zijn Dorst naar Liefde te lessen. Wat weerhoudt mij ervan om bij Hem te zijn? Het is duidelijk dat mijn echtgenoot, mijn kinderen, mijn ouders en mijn werk plichten zijn die ik niet mag verwaarlozen. Maar hoe zit het met de rest van de tijd? Mijn hobby’s, mijn series, mijn rust, mijn, mijn… Waar blijft de Heer die Zijn leven voor mij heeft gegeven? Laten we ons hiervan bewust zijn, echtgenoten! Laten we vaker naar de eucharistieviering gaan, naar de aanbidding, om voor het tabernakel te bidden, want het gaat om het eeuwige leven.

Toegepast op het huwelijksleven

Marta: Hallo Carlos, hoe was je dag?
Carlos: Hoi schat, ik ben doodop. Ik heb de ene vergadering na de andere gehad en ik heb bijna geen tijd gehad om te eten.
Marta: Oef! Wat een gedoe. Ik was vandaag eerder klaar en heb met de kinderen kunnen zitten om ze te helpen met hun huiswerk. Mijn moeder heeft ze net opgehaald en is met ze naar het park gegaan voor een wandeling.
Carlos: O jee! Dan kunnen we dit momentje gebruiken om naar de mis te gaan, vanmorgen had ik geen tijd omdat ik in een enorme file terechtkwam.
Marta: Naar de mis? Maar Carlos, het is toch geen zondag. Je weet dat ik het geweldig vind dat je zo vaak mogelijk gaat, maar vandaag wachtte ik op je om te gaan winkelen. Het is al lang geleden dat we samen zijn geweest, en je weet dat ik dat heerlijk vind.
Carlos: Vind je het goed als we proberen beide dingen te doen? We gaan naar de mis in de parochie, die is vlakbij, en als we klaar zijn gaan we naar het winkelcentrum dat ernaast ligt.
Marta: Oké, goed, maar laten we daarna niet gehaast doen, oké?
Carlos: Dat lijkt me prima, ik blijf zo lang bij je als je nodig hebt.
(Na de mis)
Marta: Schat, laten we naar het park gaan om een wandelingetje te maken met de kinderen. Mijn hart is nu helemaal vervuld van de Heer en ik wil alleen maar bij jullie zijn.
Carlos: Dank U, Heer, dank je wel, Marta. Er is geen beter plan.

Moeder

Help ons om ons er steeds meer van bewust te worden dat Uw Zoon op ons wacht in de Eucharistie. Het is hetzelfde Kindje Jezus dat U in Uw armen wiegde en in de kribbe legde, en dat U ons aanbiedt als voedsel voor onze ziel. Dank U, gezegende Moeder!

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

Hoe gemakkelijk maakt de Heer het ons toch, en hoe ingewikkeld maken wij het onszelf! Vandaag zegt Hij ons opnieuw:
wie gelooft, heeft het eeuwige leven. Je hoeft alleen maar te geloven, zo eenvoudig is het. Geloven is niet begrijpen, geloven is aanvaarden, aanvaarden zonder te twijfelen, zonder om uitleg te vragen. De Heer zegt ons: „Vertrouw op Mij”. En opdat we het niet zouden vergeten, wilde Christus bij ons blijven in de heilige Eucharistie; Hij is uit de hemel neergedaald en is hier aanwezig gebleven, zodat we op elk moment een voorproefje van het eeuwige leven kunnen hebben. Hij heeft Zichzelf volledig aan het kruis overgegeven en is bij ons gebleven om dichter bij ons te zijn. Ook in het huwelijk is Christus aanwezig in de echtgenoten bij elke daad van overgave en aanvaarding

Toegepast op het huwelijksleven:

Marta: Schiet op, Jorge, zoals altijd komen we te laat voor de eucharistieviering. Kun je dat niet even laten liggen?
Jorge: Ik doe het zo snel als ik kan, ik moest die e-mail dringend versturen.
Marta: Er is altijd wel een excuus, maar wat echt dringend is, is niet te laat komen voor de belangrijkste afspraak van de dag.
Jorge: Je zegt het zelf, we gaan elke dag naar de mis, het is een geschenk van de Heer.
Marta: Dat klopt, maar soms lijkt het alsof er voor jou belangrijkere dingen zijn.
Jorge: Daar gaan we weer met die hints, zie je wel, uiteindelijk zijn we op tijd gekomen, zo erg was het nou ook weer niet.
(Toen ze die dag de eucharistieviering verlieten, waren ze al een tijdje elke dag samen naar de mis aan het gaan.)
Marta: Vergeef me, Jorge, ik heb je veel druk opgelegd door alleen naar mijn eigen prioriteiten te kijken, zonder rekening te houden met alles wat jij doet.
Jorge: Er valt niets te vergeven, ik heb ook niet aan de verwachtingen voldaan en ik heb iets tot het laatst uitgesteld dat ik al lang had kunnen afronden, en ik heb mezelf verontschuldigd zonder prioriteit te geven aan het belangrijkste van de dag.
Marta: Het is geweldig hoe de eucharistie ons verandert en hoe we de Heer elke dag mogen ontvangen. Bedankt dat je er zo op hebt aangedrongen en me hebt laten zien hoe belangrijk het is.
Jorge: Ik ben het niet, het is de Heer die me ertoe heeft aangezet. Hij heeft me al lang geleden laten zien hoe belangrijk de eucharistie is en wat een geweldige kans het is om er elke dag heen te kunnen gaan. Maar er ontbrak iets, en dat was jij, dus ben ik blijven aandringen.
Marta: Je ziet wel hoe ik vol verleidingen naar de mis ben gekomen en vol genade weer wegga, nog meer verliefd op je, als dat al mogelijk is. Ik hou van je.
Jorge: Het is het grootste geschenk dat de Heer mij heeft gegeven: aanwezig blijven in de eucharistie en die dagelijks met jou te mogen beleven. Het brengt ons heel dicht bij elkaar. Ik hou ook heel veel van jou.

Moeder:

U bent bij elke eucharistie aanwezig naast uw Zoon, help ons om dat zo bijzondere moment eeuwig te beleven. Gezegend en geprezen zij God.

We dragen allemaal in ons hart een verlangen naar eeuwigheid, een hunkering naar gerechtigheid, schoonheid, liefde, vrede… De mens zoekt geluk en zingeving omdat hij geschapen is voor het leven, om eeuwig te leven. We hebben een dorst naar vervulling die niets in deze wereld kan lessen. We proberen die leegte op allerlei manieren te vullen, ook met de mensen van wie we het meest houden, maar alles schiet tekort. En vandaag openbaart Jezus ons waar onze verlangens werkelijk gestild worden: “Wie tot Mij komt, zal geen honger hebben, en wie in Mij gelooft, zal nooit dorst hebben.” De vraag is: ga ik naar Hem toe? Geloof ik in Hem? Of leef ik steunend op mijn zekerheden, werk, gezondheid, geld, roem…?
En juist in die zoektocht biedt Jezus zich aan als voedsel voor het hart: “Ik ben het brood des levens.” Hij komt niet om ons iets te geven, Hij komt om Zichzelf te geven. Daarom vraag ik mezelf vandaag in het gebed af: heb ik werkelijk honger naar God of leef ik alsof ik genoeg heb aan mezelf? Erken ik dat ik Zijn genade nodig heb, dat ik smacht naar Zijn barmhartigheid, Zijn liefde, Zijn aanwezigheid in de Eucharistie…?
Heer, geef mij honger en dorst naar U, dat ik U zoek, dat ik U vind en dan… dat ik alleen leef om U te beminnen en degenen die U mij gegeven hebt.

 
Toegepast op het huwelijksleven:
 
Laura: (kijkt naar haar mobiel) Ik heb weer een kleinigheidje op internet gekocht… en terwijl ik het kocht, dacht ik: “Ik heb het niet nodig”
Álvaro: En toen?
Laura: Ik weet het niet… het is alsof het me even kalmeert, maar dat gevoel duurt maar even…
(Álvaro zwijgt)
Laura: En daarna voel ik me weer hetzelfde… of erger nog, leeg. Alsof ik iets probeer te vullen waarvan ik niet eens weet wat het is. Maar vandaag, terwijl ik aan het kopen was, realiseerde ik me iets.
Álvaro: Wat dan?
Laura: Dat ik niet op zoek ben naar spullen, maar naar een gevoel van veiligheid, rust en volheid. En winkelen is als een snelle verdoving… Ik besef dat ik iets mis… of beter gezegd, ik mis Iemand.
Álvaro: Wat goed dat je je dat realiseert, Laura! Het is een eerste stap om op weg te gaan… De Heer wacht altijd op ons en zal ons nooit afwijzen, dus… Zullen we ons huwelijksgebed weer oppakken?
Laura: Ja, laten we samen naar Hem gaan! Heer, ik ben vol van dingen, maar leeg van U. Geef me honger en dorst naar U, want alleen U kunt mij verzadigen.

 
Moeder,
 
Het is troostrijk te weten dat de Vader niemand wil verliezen en vanuit ons hart sluiten we ons aan bij dat verlangen. Help ons de hemel te bereiken! Gezegend zijt u, Moeder!

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

“Zozeer heeft God de wereld liefgehad dat Hij Zijn Eniggeboren Zoon heeft willen geven.” Hoe kan ik soms twijfelen, goede Vader, aan Uw Liefde? Hoe kan ik me niet geliefd voelen? U, de Almachtige God, houdt zoveel van mij dat U Uw enige Zoon voor mij hebt gegeven. Is er een groter bewijs van liefde?
En U geeft Uw Zoon, opdat ik “eeuwig leven” zou hebben, opdat ik eeuwig met U zou kunnen leven! Genietend van U, zoon in de Zoon.
Wat kies ik: de kleinheid van de wereld of de volheid van Uw Liefde? Mijn egoïstische ik of de schoonheid van de overgave aan U? De duisternis of het Licht?
Vergeef me dat ik zo vaak heb gekozen voor de kleine troost van de wereld, pure schijn, onmiddellijke bevrediging, maar die mij niet kunnen vervullen.
Ik kies voor U, Vader, oneindige Liefde. U weet alles, U kunt alles, U houdt oneindig veel van mij. Ik vertrouw op U. U weet wat ik heb meegemaakt, wat ik nu doormaak. U bent altijd bij mij. U weet meer. Ook al zie ik het niet, ik weet dat Uw Liefde mij ondersteunt en dat U hier iets heel groots uit zult halen.
Wat moet ik doen? Naar U luisteren. Naar Uw Woord luisteren. En het tot leven brengen: “Wie Mij wil volgen, moet zichzelf verloochenen, het dagelijkse kruis opnemen en Mij volgen”. Uw Wil geschiede, niet de mijne.
Duizendmaal dank, goede Vader.

Toegepast op het huwelijksleven:

Miriam: Als ik het Woord van God lees, zie ik het duidelijk. God is mijn goede Vader, Hij houdt oneindig veel van mij, aan Zijn zijde vrees ik niets… Maar dan, in het dagelijks leven, overweldigen veel dingen mij, val ik weer terug… Ik weet niet wat ik moet doen.
Jos: Miriam, het licht van de Geest is zichtbaar in je woorden. God is onze Vader die oneindig veel van ons houdt. We moeten naar zijn Woord luisteren, het in ons hart sluiten en zien hoe we het tot leven kunnen brengen. En dat doen we door vol te houden op deze weg van gebed en sacramenten, van vorming in de gemeenschap en met werken van liefde die ons hart zuiveren.
Miriam: Gelukkig heb ik jou aan mijn zijde. Jij geeft me het licht dat ik mis. Ik zie duidelijk dat het licht in mij dooft als ik niet volhoud, als ik verslap in het gebed en in het in praktijk brengen ervan.
Jos: We zullen blijven vallen omdat we zo klein zijn. Maar als we volharden, elke dag de Liefde van God ontdekken, de gehechtheden ontdekken die ons aan de wereld binden en ons verhinderen Zijn Wil te doen, en Zijn Woord in praktijk brengen, zullen we de Hemel hier op aarde gaan beleven.
Miriam: Ja. Soms houd ik mezelf voor de gek door te denken dat het wel goed komt zonder dat ik me er volledig voor inzet, zonder te vechten. Ik weet dat God het zal doen, maar Hij heeft mijn ja nodig, mijn vastberadenheid in concrete stappen. Laten we ervoor gaan! Zonder excuses! Dank je wel, schat, dank je wel, Heer.

Moeder,