Auteursarchief: Esposos Misioneros

Los te laten. Overweging voor echtparen: Marcus 10,28-31.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus 10,28-31.

In die tijd nam Petrus het woord en zei tot Jezus: ‘Zie, wij hebben alles prijsgege­ven om U te volgen.’
Jezus antwoord­de: Voorwaar, Ik zeg u: er is niemand die huis, broers, zusters, moeder,
vader, kinderen of akkers om Mij en om de Blijde Bood­schap heeft prijsgegeven,
of hij ontvangt nu, in deze tijd, het honderdvoudig aan huizen, broers, zusters, moeders,
kinderen en akkers, zij het ook gepaard met vervolgingen, en in de toekomstige wereld het eeuwige leven.

Veel eersten zullen laatsten en veel laatsten zullen eersten zijn.
Los te laten

Vraagt de Heer ons echt om al onze bezittingen los te laten en zelfs al onze familieleden en dierbaren achter ons te laten? Beetje bij beetje laat God ons zien dat het er echt op aankomt prioriteiten te stellen en te begrijpen dat alles – wat we bezitten en wat ons omringt – een middel moet zijn om het eeuwige leven te bereiken.

Soms gedragen we ons alsof deze vergankelijke wereld ons uiteindelijke doel is en richten we ons hart op materiële zaken en zelfs op sommige mensen. We moeten ons ervan bewust worden dat alles middelen van de Heer zijn, zelfs wijzelf zijn een middel voor onze partner, om hem of haar te helpen het eeuwige leven te bereiken; dat is ons ware doel en waar we naar moeten streven: alles achterlaten om het Evangelie in ons huwelijk te leven en zo samen de hemel te bereiken!

Toegepast op het huwelijksleven:


Xavi: Gelukkige trouwdag, Elisa! Jeetje, het is alweer acht jaar geleden dat we trouwden, wat vliegt de tijd…
Elisa: Dat is inderdaad zo… Gisteren nog, tijdens het gebed, dankte ik de Heer voor alles wat we samen hebben meegemaakt en Hij liet me zien hoe ons leven de afgelopen jaren is veranderd. Weet je nog hoe we in het begin een heleboel onbelangrijke dingen boven ons huwelijk stelden? We waren met ons hart bij het werk, bij materiële zaken, of we gaven er de voorkeur aan om meer met onze vrienden af te spreken dan onze band te versterken, en dat heeft ons veel leed berokkend. 
Wat is de Heer toch goed dat Hij ons heeft laten zien dat alleen ons huwelijk ertoe doet, en dat we zo samen kunnen strijden en eraan kunnen bouwen.

Xavi: Ik begin nu echt te begrijpen waar dit sacrament om draait en ik vind het zo kostbaar dat ik nu zie dat alleen God het had kunnen scheppen; ik begin ook te begrijpen dat die verschillen die we hebben ons elke dag meer verenigen en ik zie hoe je me, met je geduld en je liefde, helpt om dichter bij God te komen. Nu zie ik mezelf in staat om samen met jou de hemel te bereiken, hand in hand.

Elisa: Xavi, als je zo tegen me praat, ontdek ik je grote hart en word ik nog meer verliefd op je, omdat ik de Heer in je zie!

Moeder,

We vragen je ons te laten zien wat echt belangrijk is, zodat we onze band kunnen blijven versterken om samen de hemel te bereiken.

Geprezen zij de Heer!


Vruchtbare armoede. Overweging voor echtparen: Johannes 20,19-23.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 20,19-23.

In de avond van die eerste dag van de week, toen de deuren van de verblijf­plaats der leerlingen gesloten waren uit vrees voor de Joden, kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei:
‘Vrede zij u.’ Na dit gezegd te hebben toonde Hij hun zijn handen en zijn zijde. De leerlingen waren vervuld van vreugde toen zij de Heer zagen.
Nogmaals zei Jezus tot hen: ‘Vrede zij u. Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zo zend Ik u.’
Na deze woorden blies Hij over hen en zei: ‘Ontvang de heilige Geest.

Aan wie ge de zonden vergeeft, zijn ze vergeven, en aan wie ge ze niet vergeeft, zijn ze niet vergeven.’

Vruchtbare armoede.

Ik zou wanhopig kunnen worden als ik mij aan mijn echtgenoot overgeef en geen vruchten zie in mijn huwelijk. Het zou kunnen lijken alsof de overgave van Christus voor niets is geweest: Zijn discipelen zaten verstopt en waren bang. Maar vanaf die open zijde op Goede Vrijdag tot op de dag van vandaag, Pinksteren, is het hart van Zijn bruid, de kerk, tot wasdom gekomen. Het is een pijnlijke maar noodzakelijke bevalling geweest. Een periode van zwangerschap met angst, tranen, stilte, twijfels, zuivering… die haar ertoe heeft gebracht haar ellende te erkennen. En juist daar, in die erkenning, ontstaat de gemeenschap met Christus, de Bruidegom, en begint de ware evangelisatie. Het is in die armoede dat de Heilige Geest ruimte vindt en de ware vruchtbaarheid ontstaat.

Toegepast op het huwelijksleven:

Maria doet al een tijdje haar best om beter voor Johannes, haar man, te zorgen. Ze probeert beter naar hem te luisteren, verwijten te vermijden, kleine attenties te hebben en elke dag voor hem te bidden. Diep van binnen hoopt ze dat dit alles haar huwelijk zal verbeteren, dat hij zal veranderen en dat de eenheid van vroeger terugkeert.

Maar de tijd verstrijkt en er lijkt niets te verbeteren. Hij blijft afstandelijk, in beslag genomen door zijn werk en weinig expressief. En beetje bij beetje begint Maria innerlijk moe te worden: “Waarom zou ik me blijven inzetten als ik geen vruchten zie?”

Te midden van dat verdriet laat de Heilige Geest haar iets onverwachts zien: dat haar toewijding niet vruchteloos was. Al die tijd van stilte, wachten, tranen en worsteling bracht iets veel diepers uit haar hart aan het licht: haar behoefte om beantwoord, erkend en gewaardeerd te worden.

En precies daar, in die erkende armoede, begint er iets in haar te veranderen. Christus begint haar ziel te doordringen. Haar liefde begint vrijer te worden, minder veeleisend, meer gesteund door God dan door de reactie van haar echtgenoot. Ze hoeft niets meer op te leggen of te forceren. Zonder het te beseffen begint ze vrede, geduld en vooral een onbekende vreugde uit te stralen.

Dan begrijpt ze dat de ware vruchtbaarheid al lang voordat er zichtbare veranderingen in haar huwelijk optraden, was begonnen: het was in haar eigen ziel begonnen.

Moeder,

Leer ons, ons hart te zuiveren om in uw Zoon geboren te worden. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, die ons met Zijn Bloed heeft verlost.


Volg mij. Overweging voor echtparen: Johannes 21,20-25.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 21,20-25.

In die tijd, toen Petrus zich omkeerde, zag hij, dat de leerling van wie Jezus veel hield, hen volgde;
dezelfde die ook bij de maaltijd tegen Jezus’ borst had geleund en gezegd:
‘Heer, wie is het die U zal overleve­ren.’
Toen Petrus hem nu zag, vroeg hij aan Jezus: ‘Wat dan met hem?’
Waarop Jezus hem zei: ‘Als ik hem wil laten blijven tot Ik kom, is dat uw zaak? Gij moet Mij volgen!’
Zo ontstond onder de broeders het gerucht, dat die leerling niet zou sterven.
Doch Jezus had hem niet gezegd, dat hij niet zou sterven, maar: ‘Als Ik hem wil laten blijven tot Ik kom, is dat uw zaak?’
Dit is de leerling, die van deze dingen getuigt en dit geschreven heeft, en wij weten dat zijn getuigenis waar is.
Er zijn nog vele andere dingen die Jezus gedaan heeft. Maar als ze een voor een beschreven werden,
dan zou naar mijn mening zelfs de hele wereld te klein zijn voor de boeken die men dan zou moeten schrijven.

Volg mij.

In dit evangelie laat de Heer ons zien dat de enige manier om onszelf te leren kennen, is door Hem te leren kennen. En wanneer we Hem vragen hoe we dat moeten doen, zegt Hij: „Richt je blik op Mij”. Daarom zegt Hij, wanneer we onze blik op anderen richten: “En wat maakt dat voor jou uit? Vergelijk jezelf niet met anderen, let niet op anderen, rechtvaardig jezelf niet met wat anderen verkeerd doen. Volg mij, kijk naar mij, alleen naar mij, en doe wat je moet doen.”

In het huwelijk kunnen we onszelf niet rechtvaardigen met wat mijn partner wel of niet doet. Echtgenoten mogen zich niet met elkaar vergelijken of bijhouden wat de ander doet. Ik wil al mijn liefde in elke handeling van de dag leggen, ook al wordt die niet gereciproceerd, zoals Jezus deed. Mijn missie in dit leven is mij onbeperkt aan mijn echtgenoot te geven, tot in de dood, zoals Christus dat met mij deed, die tot de laatste druppel van zijn bloed voor mij gaf, en ook voor jou, en voor ieder van ons, voor zijn bruid, de Kerk. Laten we niet wanhopen, laten we niet verslappen, laten we trouw en volhardend zijn, zoals Onze Heer ons heeft geleerd.

Toegepast op het huwelijksleven:

Miguel: Weet je, Susana? Toen ik vandaag over het evangelie nadacht, voelde ik me erg verbonden met Petrus… naar de ander kijken, mezelf vergelijken, de Heer vragen: “Wat dan met hem?” 

Susana: Ja… het is indrukwekkend hoe die vergelijking daar naar voren komt. Petrus heeft net een enorme opdracht gekregen, het hoofd van de Kerk te zijn, maar hij kijkt meteen naar de weg van de ander. En Jezus antwoordt met zoveel tederheid en vastberadenheid: “En jij? Volg mij.” Alsof Hij ook tegen ons zegt: “ “En wat maakt het jou uit? Volg mij maar.” Alsof Hij ook tegen ons zegt: “Kijk niet naar wat anderen doen… kijk naar Mij en laten we samen verdergaan.”

Miguel: Hoe vaak verliezen we onze vrede door onszelf te vergelijken: dat de een meer bidt, dat de anderen meer verenigd lijken, die andere echtpaar alles op orde heeft… en soms denk ik: “Hadden wij maar zo kunnen zijn”. En zonder dat ik het doorheb, minacht ik het prachtige verhaal dat God met ons aan het schrijven is.

Susana: En de Heer herinnert ons er vandaag aan dat ons verhaal uniek is. Onze liefde heeft een concrete missie. We moeten ontdekken dat we uitverkoren, geroepen en gezonden zijn als echtpaar. We hoeven niet het leven van iemand anders te leiden.

Miguel: En erop vertrouwen dat God zich niet vergist in ons verhaal. Hij wil niet dat we “zoals andere echtparen” zijn; Hij wil dat we volledig onszelf zijn. Het raakt me te bedenken dat Jezus ons heeft uitgekozen en op ons vertrouwt, net zoals Hij op Petrus vertrouwde, ondanks diens tekortkomingen. Hij vroeg geen perfectie van hem… alleen liefde en navolging.

Susana: Wat een rust geeft dat… Niet concurreren, niet doen alsof, onszelf niet meten. Alleen samen Christus volgen. Want zo zal ook ons huwelijk een ‘getuigenis’ zijn: een klein verhaal waarin Jezus blijft handelen.

Miguel: Dan wil ik vandaag alleen dat horen: “Volg mij” … met jou, hand in hand, naar Hem toe.

Susana: En ik met jou, Miguel. Wat er ook gebeurt, meer kijkend naar Christus en onze missie dan naar onze beperkingen.
Beiden in koor: “Heer, leer ons U samen te volgen, in nederigheid, trouw en vreugde, zonder onszelf met anderen te vergelijken, en de unieke missie te leven die U voor ons huwelijk hebt bedacht.”

Moeder,

Leer ons onze blik op te heffen en alleen naar Hem te kijken. Gezegend en verheerlijkt zijt Gij, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!

Drie keer. Overweging voor echtparen: Johannes 21,15-19.

 

 

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Johannes 21,15-19.

Toen Jezus verschenen was aan zijn leerlingen zei Hij na het ontbijt tot Simon Petrus:
‘Simon, zoon van Johannes, hebt ge Mij meer lief dan dezen?’
Hij antwoord­de: ‘Ja Heer, Gij weet, dat ik U bemin.’ Jezus zei hem: ‘Weid mijn lammeren.’
Nog een tweede maal zei Hij tot hem: ‘Simon, zoon van Johannes, hebt ge Mij lief? ‘,
waarop deze antwoordde: ‘Ja Heer, Gij weet dat ik U bemin.’ Jezus hernam: ‘Hoed mijn schapen.’
Voor de derde maal vroeg Hij: ‘Simon, zoon van Johannes, hebt ge Mij lief?’
Nu werd Petrus bedroefd, omdat Hij hem voor de derde maal vroeg: ‘Hebt ge Mij lief?’
en hij zeide Hem: ‘Heer, Gij weet alles: Gij weet dat ik U liefheb.’ Daarna zei Jezus hem: ‘Weid mijn schapen.
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: toen ge jong waart, deed ge zelf uw gordel om en ging waarheen ge wilde,
maar wanneer ge oud zult zijn, zult ge uw handen uitstrekken, een ander zal u omgorden en u brengen waarheen ge niet wilt.’
Hiermee zinspeel­de Hij op de dood waardoor hij God zou verheerlij­ken. En na deze woorden zei Hij hem: ‘Volg Mij.’
Drie keer

Het kan verbazing wekken dat Jezus zo volhardend is en Petrus drie keer achter elkaar vraagt of hij van Hem houdt, of hij Hem liefheeft. Maar laten we niet vergeten dat Petrus Hem op de avond van de Passie zelf drie keer heeft verloochend; Christus geeft hem de kans om zijn liefde te bevestigen, één keer voor elke keer dat hij Hem heeft verloochend.  De Heer staat er namelijk altijd liefdevol klaar om tot ons te komen, zodat we vergeving kunnen vragen in het sacrament van de boete  en als lammetjes in de armen van zijn Goede Herder kunnen zijn.  Laten we niets anders willen zijn; er is niets beters dan ons door Hem te laten leiden, die de Liefde is.  

Toegepast op het huwelijksleven:

Pedro: De kinderen ruimen hun kamer nog steeds niet op… ik weet niet meer wat ik tegen ze moet zeggen.  Ze negeren me gewoon volledig, je gaat nu vast wel even en dan gehoorzamen ze je meteen.  Ze wachten altijd op jouw bevestiging voordat ze naar mij luisteren, en als je er niet bent, is er geen manier om ze iets te laten doen wat ik zeg.  Eerlijk gezegd ben ik het al behoorlijk beu, altijd hetzelfde.
Magda: Altijd hetzelfde, altijd hetzelfde… jij bent wel degelijk altijd hetzelfde met dat refrein.  Ik ben het wel beu om altijd hetzelfde gesprek te voeren…
Pedro: Altijd hetzelfde, hetzelfde gesprek… sorry, Magda, ik heb me laten meeslepen door oude gevoelens waarvan ik dacht dat ik ze achter me had gelaten.  Ik heb vannacht gewoon niet goed geslapen en ben weer in de val gelopen.

Magda: Vergeef mij maar, Pedro. Ik ben er zonder aarzelen in getrapt… Eerlijk gezegd heb ik vannacht ook niet goed geslapen. Het programma dat we keken maakte me behoorlijk nerveus en het duurde heel lang voordat ik in slaap viel.
Pedro: Ik had hetzelfde, godzijdank beginnen we deze uitbarstingen van passie te herkennen en ze zo snel mogelijk de kop in te drukken.  Ik herinner me dat we vóór onze bekering ruzie maakten die ertoe kon leiden dat we dagenlang geen woord tegen elkaar spraken.
Magda: Zeker… ik huiver alleen al bij de herinnering.  Als je het goed vindt, kunnen we het tijdstip van het echtelijk gebed veranderen en het doen voordat we naar bed gaan.  Zo kunnen we langer bij elkaar zijn en gaan we slapen met de vrede die het samenzijn met de Heer geeft.
Pedro: Dat lijkt me een geweldig idee. Minder tv en meer gebed, een top plan.  Dank je wel, vrouw, dat je me op het goede pad hebt ‘gesleept’.

Moeder

We willen die lammetjes zijn die naast Jezus lopen; soms neemt Hij ons bij de hand en lopen we samen, andere keren moet Hij ons in Zijn armen dragen.  Laat ons niet van Hem afdwalen.  Gezegend en geprezen zij Hij voor altijd in het Allerheiligste Sacrament van het Altaar!

Onze eenheid. Overweging voor echtparen: Johannes 17,20-26.

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In die tijd sloeg Jezus zijn ogen ten hemel en bad: Heilige Vader 
niet alleen voor mijn leerlingen bid Ik, maar ook voor hen die door hun woord in Mij geloven,
opdat zij allen een mogen zijn zoals Gij, Vader, in Mij en Ik in U: 
dat ook zij in Ons mogen zijn opdat de wereld gelove, dat Gij Mij gezonden hebt.
Ik heb hun de heerlijk­heid gegeven, die Gij Mij geschonken hebt, 
opdat zij een zijn zoals Wij een zijn:
Ik in hen en Gij in Mij, opdat zij volmaakt een zijn en de wereld zal erkennen, 
dat Gij Mij hebt gezonden en hen hebt liefgehad, zoals Gij Mij hebt liefgehad.
Vader, Ik wil dat zij die Gij Mij gegeven hebt met Mij mogen zijn waar Ik ben, opdat zij mijn heerlijkheid mogen aanschou­wen, 
die Gij Mij gegeven hebt, daar Gij Mij lief hebt gehad voor de grond­vesting van de wereld.
Rechtvaardige Vader, al heeft de wereld U niet erkend, Ik heb U erkend, 
en dezen hier hebben erkend dat Gij Mij gezonden hebt.
Uw naam heb Ik hun geopenbaard en Ik zal dit blijven doen, opdat de liefde 
waarmee Gij Mij hebt liefgehad, in hen moge zijn en Ik in hen.’
Woord van de Heer.

Onze eenheid.

Deze passage uit het Evangelie is een van de meest intieme gebeden van Jezus. Het werpt een zeer diepgaand licht op het christelijk huwelijk: Gods droom voor echtparen is niet alleen samenleven, maar ‘één’ worden, als weerspiegeling van de liefde tussen de Vader en de Zoon.
Deze eenheid betekent niet dat men over allles hetzelfde over denkt, maar dat men leert te groeien naar een gemeenschap waarin het ‘ik’ plaats maakt voor het ‘wij’.
De echtelijke liefde rijpt wanneer elke echtgenoot ophoudt zich voortdurend te verdedigen en elkaar gaat koesteren als een heilige schat. Christus wil in het huwelijk leven, niet alleen het van buitenaf begeleiden, maar midden tussen de echtgenoten zijn. Daarom, wanneer een echtpaar samen bidt, elkaar vergeeft, geduldig naar elkaar luistert en zich voor de ander opoffert, laat het Christus in hen liefhebben.
In een samenleving die gekenmerkt wordt door verdeeldheid, haast en individualisme, worden echtgenoten die elkaar trouw liefhebben, die bij elkaar blijven in moeilijke tijden en die elke dag opnieuw voor elkaar kiezen, een zichtbaar getuigenis van God. Bovendien herinnert dit evangelie ons aan iets essentieels: eenheid ontstaat niet vanzelf, het is een gave en een taak, en het wordt opgebouwd in het dagelijks leven.
De liefde in het huwelijk wordt niet alleen in stand gehouden door menselijke krachten; echtgenoten zijn geroepen om lief te hebben met dezelfde liefde die van God komt, en wanneer die liefde het huis binnenkomt, kunnen zelfs de wonden, de verschillen en de beproevingen een weg naar gemeenschap worden. Want het ware succes van een huwelijk is niet dat men vele jaren samenleeft, maar dat men een zichtbare weerspiegeling van Gods liefde wordt.

Terug in het huwelijksleven:

Vicente: Wat is er, Eva? Je ziet er een beetje verdrietig uit, terwijl je normaal zo vrolijk bent.
Eva: Ja, ik ben verdrietig over de situatie die we gisteren tijdens het etentje met onze vrienden meemaakten.
Vicente: Maar het ging toch heel goed, we zagen elkaar allemaal weer, wat we al een tijdje niet hadden gedaan, en we hebben veel gelachen.
Eva: Ja, maar ik vond het helemaal niet leuk dat de vrouwen aan de ene kant zaten en de mannen aan de andere kant, alsof we ons moesten scheiden om meer te kunnen genieten.
Vicente: Ik vond het ook niet zo leuk, maar we zijn erin geslaagd om samen te zijn, met een verdeling van de ruimtes, maar toch samen.
Eva: Dat vond ik geweldig en het hielp me enorm om jou naast me te hebben. Maar het leidde wel tot een paar pijnlijke opmerkingen over hoe we ons gedragen en dat deed me veel pijn.
Vicente: De mannen maakten ook een paar ongepaste opmerkingen, maar ik heb ze kunnen laten zien hoe we onze relatie beleven, zelfs in de kleine details.
Eva: Jullie mannen zijn gewoon wat eenvoudiger, hoewel wat grover, en jullie blijven niet hangen bij dingen die jullie niet op dezelfde manier zien.
Vicente: Het is niet de moeite waard om er verder over na te denken, het belangrijkste is wat we uitstralen door onze eenheid te verdedigen en te tonen. Bovendien was het voor mij het mooiste van het diner om naast je te zitten.
Eva: Je hebt helemaal gelijk, het zijn de kleine details die het meest zeggen. Ik heb je nog niet verteld dat Inma, toen we afscheid namen, naar me toe kwam en me vertelde dat ze het geweldig vindt om ons altijd zo hecht te zien en dat niets ons kan tegenhouden, hoezeer anderen ook kritiek hebben. Ze vroeg me om hulp en gaf toe dat het met Pedro een beetje moeilijk gaat.
Vicente: Zie je wel dat het altijd de moeite waard is, ondanks de aanvallen van buitenaf. Pedro kwam ook naar me toe en liet doorschemeren dat hij graag met me zou willen praten.
Eva: Nou, meer hoef je niet te zeggen, je hebt mijn sombere gevoelens omgedraaid en me het belang van onze verbondenheid laten inzien. Ik ga Inma nu meteen bellen zodat ze bij ons komen eten en we met hen kunnen praten.
Vicente: Dat is mijn vrouw, samen gaan we er in alle situaties vol voor.

Moeder,

Help ons de liefde tussen de Vader en de Zoon te weerspiegelen door de eenheid in ons huwelijk, zodat velen gaan geloven in het huwelijk zoals God het bedoeld heeft. God zij gezegend.