Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas
In die tijd sprak Jezus: Wie van u zal tot de knecht die hij in dienst heeft als ploeger of veehoeder bij diens thuiskomst van het land zeggen: Kom meteen aan tafel en tast toe?
Zal hij niet eerder zeggen: Maak mijn maaltijd klaar, omgord je en bedien mij terwijl ik eet en drink; daarna kun je zelf eten en drinken?
Moet hij die knecht soms dankbaar zijn, omdat hij heeft uitgevoerd wat hem is opgedragen?
Zo is het ook met u: wanneer ge alles hebt gedaan wat u opgedragen werd, zegt dan:
Wij zijn onnutte knechten; wij hebben alleen maar onze plicht gedaan.’
Dank U, Heer.
Soms denken we dat we goed zijn omdat we bidden, onze plichten vervullen en ons best doen om de dingen goed te doen. En bijna zonder dat we het doorhebben, raken we vervuld van geestelijke hoogmoed en beginnen we onze partner te veroordelen, al is het maar in ons hart, omdat we denken dat hij of zij zich niet zo inzet als wij of dat hij of zij de dingen niet doet zoals het hoort. Maar de Heer vraagt ons niet om beter te zijn dan de ander, maar om al onze liefde te steken in wat we doen.
Het is niet onze taak om bij te houden wat wij wel doen en wat onze echtgenoot nalaat, maar om ons uit liefde te geven, zonder daar iets voor terug te verwachten, en hem te helpen elke dag dichter bij de Heer te komen. Want liefhebben betekent niet van de ander eisen dat hij zich overgeeft, maar dat wij onszelf tot een geschenk voor hem maken.
En als we daarin slagen, hebben we ook niets om over op te scheppen, want al het goede in ons is een geschenk van God. Laten we Hem elke dag danken voor wie we zijn en voor wat Hij ons laat doen, en nederig erkennen dat we zonder Hem niets kunnen.
Het is niet onze taak om bij te houden wat wij wel doen en wat onze echtgenoot nalaat, maar om ons uit liefde te geven, zonder daar iets voor terug te verwachten, en hem te helpen elke dag dichter bij de Heer te komen. Want liefhebben betekent niet van de ander eisen dat hij zich overgeeft, maar dat wij onszelf tot een geschenk voor hem maken.
En als we daarin slagen, hebben we ook niets om over op te scheppen, want al het goede in ons is een geschenk van God. Laten we Hem elke dag danken voor wie we zijn en voor wat Hij ons laat doen, en nederig erkennen dat we zonder Hem niets kunnen.
Terug naar het huwelijksleven:
Carlos: Heeft Sofía je de aantekeningen laten zien? Onze dochter is een wonderkind! Ik ben zo trots op haar…
Nidia: Ja, en ik heb haar al gezegd dat ze de Heer veel te danken heeft voor de talenten die Hij haar heeft gegeven. Ik heb haar ook aangemoedigd om haar vriendin Paula te helpen, want ik weet dat wiskunde haar wat moeite kost.
Carlos: Nidia, schat, doe haar geen onrecht aan, ze heeft heel hard gewerkt!
Nidia: Natuurlijk! En haar inzet verdient veel lof. Maar het is ook waar dat de Heer haar een buitengewoon slim hoofd heeft gegeven. Vind je het niet mooi dat ze die gaven in dienst stelt van anderen, zonder daar iets voor terug te verwachten?
Carlos: Je hebt gelijk. Soms denk ik alleen aan de inspanning en de resultaten en vergeet ik te erkennen wat de Heer ons allemaal schenkt. Gelukkig ben jij er om me te helpen mijn blik te verheffen!
Nidia: De gaven die we ontvangen, zijn immers niet bedoeld om ze voor onszelf te houden of om ons beter te voelen dan anderen, maar om ze uit liefde weg te geven. Uiteindelijk is alles een geschenk van de Heer en hoeven we het alleen maar in Zijn dienst te stellen. De Heer wil dat we klein en nederig zijn.
Carlos: Weet je wat? Elke keer dat je me helpt om een beetje dichter bij de Heer te komen, zorg je ervoor dat ik nog meer van je ga houden!
Nidia: Ja, en ik heb haar al gezegd dat ze de Heer veel te danken heeft voor de talenten die Hij haar heeft gegeven. Ik heb haar ook aangemoedigd om haar vriendin Paula te helpen, want ik weet dat wiskunde haar wat moeite kost.
Carlos: Nidia, schat, doe haar geen onrecht aan, ze heeft heel hard gewerkt!
Nidia: Natuurlijk! En haar inzet verdient veel lof. Maar het is ook waar dat de Heer haar een buitengewoon slim hoofd heeft gegeven. Vind je het niet mooi dat ze die gaven in dienst stelt van anderen, zonder daar iets voor terug te verwachten?
Carlos: Je hebt gelijk. Soms denk ik alleen aan de inspanning en de resultaten en vergeet ik te erkennen wat de Heer ons allemaal schenkt. Gelukkig ben jij er om me te helpen mijn blik te verheffen!
Nidia: De gaven die we ontvangen, zijn immers niet bedoeld om ze voor onszelf te houden of om ons beter te voelen dan anderen, maar om ze uit liefde weg te geven. Uiteindelijk is alles een geschenk van de Heer en hoeven we het alleen maar in Zijn dienst te stellen. De Heer wil dat we klein en nederig zijn.
Carlos: Weet je wat? Elke keer dat je me helpt om een beetje dichter bij de Heer te komen, zorg je ervoor dat ik nog meer van je ga houden!
Moeder,
We willen zo klein en nederig zijn dat we ons kunnen realiseren dat alles een geschenk van de Heer is.
Gezegend en geprezen zij Hij voor altijd!
Gezegend en geprezen zij Hij voor altijd!
