Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes
In die tijd zei Jezus tot Nikodemus: Nooit is er iemand naar de hemel geklommen, tenzij Hij die uit de hemel is neergedaald, de Zoon des Mensen.
En deze Mensenzoon moet omhoog worden geheven, zoals Mozes eens de slang omhoog hief in de woestijn,
opdat eenieder die gelooft in Hem eeuwig leven zal hebben.
Zozeer immers heeft God de wereld liefgehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat alwie in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben.
God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gezonden om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld door Hem zou worden gered.
Toegepast op het huwelijksleven:
Ludo: Ja. En ook ik zie steeds duidelijker dat dat in ons huwelijk tot uiting moet komen in de kleine dingen. Soms betekent het geven van mijn leven voor jou niet dat ik iets buitengewoons doe, maar dat ik naar je luister ook al ben ik moe, dat ik toegeef, je help of er gewoon ben.
Monica: En iets wat ik ook van Jezus leer, is dat Hij niet kwam om te oordelen, maar om te redden. Want wij doen vaak precies het tegenovergestelde: we oordelen over elkaar.
Ludo: Helemaal mee eens. Tijdens een ruzie is het heel makkelijk om te denken: ‘Jij doet dit altijd’ of ‘het is jouw schuld’. En misschien nodigt Jezus ons uit om de vraag te veranderen: niet ‘wie heeft de schuld?’, maar ‘hoe zou Christus in deze situatie handelen?’.
Monica: Dat verandert heel veel. Want als ik niet meer per se gelijk wil hebben, kan ik jou gaan zoeken.
Ludo: En dan komt het kruis om de hoek kijken. Niet als iets dat we moeten zoeken, maar als die momenten waarop liefhebben moeilijk is. Op dat moment kunnen we beslissen of we afstand nemen of juist dichterbij komen.
Monica: En we moeten proberen te leren naar onszelf te kijken zoals Hij naar ons kijkt.
Ludo: Ja. Met onze gebreken, onze wonden en onze beperkingen… maar zonder op te houden te geloven dat de ander een geschenk van God voor mij is, precies zoals hij of zij is.
Monica: En nu, als definitief bewijs dat we leren van elkaar te houden…
Ludo: Wat?
Monica: Ik laat jou voorstellen wat we vanavond op tv gaan kijken.
Ludo: Dat is pas echt een verlossende overgave!
Monica: Nou… raak nu niet te opgewonden. Ik zei ‘voorstellen’, niet ‘kiezen wat jij wilt’.
Ludo: Ah… dan hebben we nog een lange weg te gaan naar heiligheid.
Moeder,







