Geloven en leven. Overweging voor echtparen: Johannes 6, 44-51

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In die dagen zei Jezus tot de menigte: Niemand kan tot Mij komen, als de Vader die Mij zond, hem niet trekt; en Ik zal hem doen opstaan op de laatste dag.
Er staat geschreven bij de profeten: En allen zullen door God onderricht worden. Al wie naar de leer van de Vader geluisterd heeft, komt tot Mij.
Niet dat iemand de Vader gezien heeft, alleen Degene die uit God is, heeft de Vader gezien.
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie gelooft, heeft eeuwig leven.
Ik ben het brood des levens.
Uw vaderen, die het manna gegeten hebben in de woestijn, zijn niettemin gestorven;
maar dit brood daalt uit de hemel neer, opdat wie er van eet niet sterft.
Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neerge­daald. Als iemand van dit brood eet, zal hij leven in eeuwigheid. Het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees, ten bate van het leven der wereld.’

Woord van de Heer.

Geloven en leven.

Hoe gemakkelijk maakt de Heer het ons toch, en hoe ingewikkeld maken wij het onszelf! Vandaag zegt Hij ons opnieuw:
wie gelooft, heeft het eeuwige leven. Je hoeft alleen maar te geloven, zo eenvoudig is het. Geloven is niet begrijpen, geloven is aanvaarden, aanvaarden zonder te twijfelen, zonder om uitleg te vragen. De Heer zegt ons: „Vertrouw op Mij”. En opdat we het niet zouden vergeten, wilde Christus bij ons blijven in de heilige Eucharistie; Hij is uit de hemel neergedaald en is hier aanwezig gebleven, zodat we op elk moment een voorproefje van het eeuwige leven kunnen hebben. Hij heeft Zichzelf volledig aan het kruis overgegeven en is bij ons gebleven om dichter bij ons te zijn. Ook in het huwelijk is Christus aanwezig in de echtgenoten bij elke daad van overgave en aanvaarding

Toegepast op het huwelijksleven:

Marta: Schiet op, Jorge, zoals altijd komen we te laat voor de eucharistieviering. Kun je dat niet even laten liggen?
Jorge: Ik doe het zo snel als ik kan, ik moest die e-mail dringend versturen.
Marta: Er is altijd wel een excuus, maar wat echt dringend is, is niet te laat komen voor de belangrijkste afspraak van de dag.
Jorge: Je zegt het zelf, we gaan elke dag naar de mis, het is een geschenk van de Heer.
Marta: Dat klopt, maar soms lijkt het alsof er voor jou belangrijkere dingen zijn.
Jorge: Daar gaan we weer met die hints, zie je wel, uiteindelijk zijn we op tijd gekomen, zo erg was het nou ook weer niet.
(Toen ze die dag de eucharistieviering verlieten, waren ze al een tijdje elke dag samen naar de mis aan het gaan.)
Marta: Vergeef me, Jorge, ik heb je veel druk opgelegd door alleen naar mijn eigen prioriteiten te kijken, zonder rekening te houden met alles wat jij doet.
Jorge: Er valt niets te vergeven, ik heb ook niet aan de verwachtingen voldaan en ik heb iets tot het laatst uitgesteld dat ik al lang had kunnen afronden, en ik heb mezelf verontschuldigd zonder prioriteit te geven aan het belangrijkste van de dag.
Marta: Het is geweldig hoe de eucharistie ons verandert en hoe we de Heer elke dag mogen ontvangen. Bedankt dat je er zo op hebt aangedrongen en me hebt laten zien hoe belangrijk het is.
Jorge: Ik ben het niet, het is de Heer die me ertoe heeft aangezet. Hij heeft me al lang geleden laten zien hoe belangrijk de eucharistie is en wat een geweldige kans het is om er elke dag heen te kunnen gaan. Maar er ontbrak iets, en dat was jij, dus ben ik blijven aandringen.
Marta: Je ziet wel hoe ik vol verleidingen naar de mis ben gekomen en vol genade weer wegga, nog meer verliefd op je, als dat al mogelijk is. Ik hou van je.
Jorge: Het is het grootste geschenk dat de Heer mij heeft gegeven: aanwezig blijven in de eucharistie en die dagelijks met jou te mogen beleven. Het brengt ons heel dicht bij elkaar. Ik hou ook heel veel van jou.

Moeder:

U bent bij elke eucharistie aanwezig naast uw Zoon, help ons om dat zo bijzondere moment eeuwig te beleven. Gezegend en geprezen zij God.

Hongerig en dorstig. Overweging voor echtparen: Johannes 6, 35-40

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In die tijd zei Jezus tot de menigte: ‘Ik ben het brood des levens: wie tot Mij komt zal geen honger meer hebben, en wie in Mij gelooft, zal nooit meer dorst krijgen.
Maar Ik zei u reeds, dat, hoewel gij Mij hebt gezien, gij toch niet gelooft.
Al wat de Vader Mij geeft, zal tot Mij komen, en wie tot Mij komt, zal Ik niet buiten­werpen.
Ik ben immers uit de hemel neerdgedaald, niet om mijn eigen wil te doen, maar de wil van Hem die Mij gezonden heeft;
en dit is de wil van Hem die Mij gezonden heeft, dat Ik niets van wat Hij Mij gegeven heeft verloren laat gaan, maar het doe opstaan op de laatste dag.
Dit is de wil van mijn Vader, dat ieder die de Zoon ziet en in Hem gelooft, eeuwig leven bezit; en ik zal hem doen opstaan op de laatste dag.’
Woord van de Heer.
Hongerig en dorstig

We dragen allemaal in ons hart een verlangen naar eeuwigheid, een hunkering naar gerechtigheid, schoonheid, liefde, vrede… De mens zoekt geluk en zingeving omdat hij geschapen is voor het leven, om eeuwig te leven. We hebben een dorst naar vervulling die niets in deze wereld kan lessen. We proberen die leegte op allerlei manieren te vullen, ook met de mensen van wie we het meest houden, maar alles schiet tekort. En vandaag openbaart Jezus ons waar onze verlangens werkelijk gestild worden: “Wie tot Mij komt, zal geen honger hebben, en wie in Mij gelooft, zal nooit dorst hebben.” De vraag is: ga ik naar Hem toe? Geloof ik in Hem? Of leef ik steunend op mijn zekerheden, werk, gezondheid, geld, roem…?
En juist in die zoektocht biedt Jezus zich aan als voedsel voor het hart: “Ik ben het brood des levens.” Hij komt niet om ons iets te geven, Hij komt om Zichzelf te geven. Daarom vraag ik mezelf vandaag in het gebed af: heb ik werkelijk honger naar God of leef ik alsof ik genoeg heb aan mezelf? Erken ik dat ik Zijn genade nodig heb, dat ik smacht naar Zijn barmhartigheid, Zijn liefde, Zijn aanwezigheid in de Eucharistie…?
Heer, geef mij honger en dorst naar U, dat ik U zoek, dat ik U vind en dan… dat ik alleen leef om U te beminnen en degenen die U mij gegeven hebt.

 
Toegepast op het huwelijksleven:
 
Laura: (kijkt naar haar mobiel) Ik heb weer een kleinigheidje op internet gekocht… en terwijl ik het kocht, dacht ik: “Ik heb het niet nodig”
Álvaro: En toen?
Laura: Ik weet het niet… het is alsof het me even kalmeert, maar dat gevoel duurt maar even…
(Álvaro zwijgt)
Laura: En daarna voel ik me weer hetzelfde… of erger nog, leeg. Alsof ik iets probeer te vullen waarvan ik niet eens weet wat het is. Maar vandaag, terwijl ik aan het kopen was, realiseerde ik me iets.
Álvaro: Wat dan?
Laura: Dat ik niet op zoek ben naar spullen, maar naar een gevoel van veiligheid, rust en volheid. En winkelen is als een snelle verdoving… Ik besef dat ik iets mis… of beter gezegd, ik mis Iemand.
Álvaro: Wat goed dat je je dat realiseert, Laura! Het is een eerste stap om op weg te gaan… De Heer wacht altijd op ons en zal ons nooit afwijzen, dus… Zullen we ons huwelijksgebed weer oppakken?
Laura: Ja, laten we samen naar Hem gaan! Heer, ik ben vol van dingen, maar leeg van U. Geef me honger en dorst naar U, want alleen U kunt mij verzadigen.

 
Moeder,
 
Het is troostrijk te weten dat de Vader niemand wil verliezen en vanuit ons hart sluiten we ons aan bij dat verlangen. Help ons de hemel te bereiken! Gezegend zijt u, Moeder!


Ik vertrouw op U, oneindige Liefde. Overweging voor echtparen: Johannes 3, 16-21

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In die tijd zei Jezus tot Nikodemus: Zozeer immers heeft God de wereld liefgehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat alwie in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben.
God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gezonden om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld door Hem zou worden gered.
Wie in Hem gelooft, wordt niet geoordeeld, maar wie niet gelooft, is al veroordeeld, omdat hij niet heeft geloofd in de Naam van de eniggeboren zoon van God.
Hierin bestaat het oordeel: het licht is in de wereld gekomen, maar de mensen beminden de duisternis meer dan het licht, omdat hun daden slecht waren.
Ieder die slecht handelt, heeft een afschuw van het licht en gaat niet naar het licht toe uit vrees dat zijn werken openbaar gemaakt worden.
Maar wie de waarheid doet, gaat naar het licht, opdat van zijn daden moge blijken dat zij in God zijn gedaan.’

Woord van de Heer.

Ik vertrouw op U, oneindige Liefde.

“Zozeer heeft God de wereld liefgehad dat Hij Zijn Eniggeboren Zoon heeft willen geven.” Hoe kan ik soms twijfelen, goede Vader, aan Uw Liefde? Hoe kan ik me niet geliefd voelen? U, de Almachtige God, houdt zoveel van mij dat U Uw enige Zoon voor mij hebt gegeven. Is er een groter bewijs van liefde?
En U geeft Uw Zoon, opdat ik “eeuwig leven” zou hebben, opdat ik eeuwig met U zou kunnen leven! Genietend van U, zoon in de Zoon.
Wat kies ik: de kleinheid van de wereld of de volheid van Uw Liefde? Mijn egoïstische ik of de schoonheid van de overgave aan U? De duisternis of het Licht?
Vergeef me dat ik zo vaak heb gekozen voor de kleine troost van de wereld, pure schijn, onmiddellijke bevrediging, maar die mij niet kunnen vervullen.
Ik kies voor U, Vader, oneindige Liefde. U weet alles, U kunt alles, U houdt oneindig veel van mij. Ik vertrouw op U. U weet wat ik heb meegemaakt, wat ik nu doormaak. U bent altijd bij mij. U weet meer. Ook al zie ik het niet, ik weet dat Uw Liefde mij ondersteunt en dat U hier iets heel groots uit zult halen.
Wat moet ik doen? Naar U luisteren. Naar Uw Woord luisteren. En het tot leven brengen: “Wie Mij wil volgen, moet zichzelf verloochenen, het dagelijkse kruis opnemen en Mij volgen”. Uw Wil geschiede, niet de mijne.
Duizendmaal dank, goede Vader.

Toegepast op het huwelijksleven:

Miriam: Als ik het Woord van God lees, zie ik het duidelijk. God is mijn goede Vader, Hij houdt oneindig veel van mij, aan Zijn zijde vrees ik niets… Maar dan, in het dagelijks leven, overweldigen veel dingen mij, val ik weer terug… Ik weet niet wat ik moet doen.
Jos: Miriam, het licht van de Geest is zichtbaar in je woorden. God is onze Vader die oneindig veel van ons houdt. We moeten naar zijn Woord luisteren, het in ons hart sluiten en zien hoe we het tot leven kunnen brengen. En dat doen we door vol te houden op deze weg van gebed en sacramenten, van vorming in de gemeenschap en met werken van liefde die ons hart zuiveren.
Miriam: Gelukkig heb ik jou aan mijn zijde. Jij geeft me het licht dat ik mis. Ik zie duidelijk dat het licht in mij dooft als ik niet volhoud, als ik verslap in het gebed en in het in praktijk brengen ervan.
Jos: We zullen blijven vallen omdat we zo klein zijn. Maar als we volharden, elke dag de Liefde van God ontdekken, de gehechtheden ontdekken die ons aan de wereld binden en ons verhinderen Zijn Wil te doen, en Zijn Woord in praktijk brengen, zullen we de Hemel hier op aarde gaan beleven.
Miriam: Ja. Soms houd ik mezelf voor de gek door te denken dat het wel goed komt zonder dat ik me er volledig voor inzet, zonder te vechten. Ik weet dat God het zal doen, maar Hij heeft mijn ja nodig, mijn vastberadenheid in concrete stappen. Laten we ervoor gaan! Zonder excuses! Dank je wel, schat, dank je wel, Heer.

Moeder,

Help ons alstublieft vol te houden. U verlangt ons geluk, maar u hebt ons ja en onze vastberadenheid nodig. Hartelijk dank, Moeder. Gezegend en geprezen zij God!


Geloven zonder te begrijpen. Overweging voor echtparen: Johannes 3, 7b-15

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In die tijd zei Jezus tot Nikodemus: Voorwaar, voorwaar Ik zeg u: gij moet opnieuw geboren worden.
De wind blaast waarheen hij wil; gij hoort wel zijn gesuis, maar weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat; zo is het met ieder die geboren is uit de Geest.’
Nikodemus gaf Hem ten antwoord: ‘Hoe kan dat geschie­den?’
Daarop zei Jezus weer: ‘Gij zijt een leraar van Israël en weet dat niet eens?
Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wij spreken over wat Wij weten en Wij getuigen van wat Wij gezien hebben, maar onze getuigenis aanvaardt gij niet.
Wanneer ge zelfs niet gelooft als Ik u spreek over aardse dingen, hoe zult gij dan geloven, als Ik spreek over hemelse dingen?
Nooit is er iemand naar de hemel geklommen, tenzij Hij die uit de hemel is neerge­daald, de Zoon des Mensen.
En deze Mensenzoon moet omhoog worden geheven, zoals Mozes eens de slang omhoog hief in de woestijn,
opdat eenieder die gelooft in Hem eeuwig leven zal hebben.
Woord van de Heer.

Geloven zonder te begrijpen
Het is opmerkelijk dat we er tegenwoordig aan gewend zijn om alles te ‘weten’, en als we iets niet weten, zoeken we de informatie op met onze mobiele telefoon of vragen we het aan de AI… In dit evangelie zien we dat de dingen van God niet zo werken, en daarom zegt Jezus tegen Nicodemus dat hij opnieuw geboren moet worden.
Hetzelfde gebeurt ook in ons huwelijk: we willen elkaar begrijpen met menselijke logica en dan kan het ons lijken alsof we mensen zijn met tegengestelde karakters, dat onze gaven in plaats van een hulp een barrière vormen in onze relatie, of we kunnen ons zelfs afvragen of we ons vergist hebben, omdat we niets gemeen hebben met onze echtgenoot. Maar God doet alles goed; Hij wil dat we ons van ons eigen ik ontdoen en opnieuw geboren worden. Zo zal het een echt huwelijk zijn: één vlees worden betekent opnieuw geboren worden in ons huwelijk, de Heer in ons sacrament laten wonen en zo eeuwig zijn, niet iets vergankelijks zoals de huidige maatschappij ons wil laten zien.

Terug naar het huwelijksleven:

Enrique: Alicia, weet je dat ik vanmorgen met mijn neef Carlos heb gesproken? Ik zag hem de laatste tijd niet zo goed en ik heb hem gevraagd of er iets aan de hand was.
Alicia: Arme jongen… en wat heeft hij je gezegd?
Enrique: Nou, ik stond met mijn mond vol tanden. Hij vertelde me dat hij erover dacht om uit elkaar te gaan met Carmen, dat ze misschien al te lang samen zijn, dat hun huwelijk een routine is geworden, dat ze tegengestelde karakters hebben en dat hun kinderen het huis uit zijn, waardoor het lijkt alsof ze niets meer gemeen hebben. Hij denkt dat het misschien tijd is om opnieuw te beginnen, ieder voor zich.
Alicia: Wat een pijn! Wat moeten ze het zwaar hebben… Als je het goed vindt, Enrique, praat dan nog eens met hem en ik zal met Carmen praten. We kunnen ze vertellen dat de Heer hen een nieuwe kans geeft om hun huwelijk opnieuw te beginnen, een ‘wedergeboorte’. Dat ze elkaar om hulp moeten vragen, samen naar de mis moeten gaan, samen moeten bidden, en dat wij er voor hen zijn als ze iets nodig hebben.
Enrique: Dat lijkt me een supergoed idee. Ik heb Carlos ook verteld dat we volgende maand de retraite van het Project van de Echtelijke Liefde Liefde hebben, maar hij antwoordde dat hij te veel zin in het weekend had om het aan dit soort dingen te verspillen en dat hij ook niet geloofde dat ze in twee dagen iets konden oplossen.
Alicia: Nou, met Gods hulp moeten we hen ervan overtuigen dat dat weekend de beste investering van hun leven kan zijn… gaan we aan de slag?
Enrique: Kom op! We bellen ze nu meteen. Maar laten we eerst de rozenkrans voor hen bidden, want ze hebben bovenal gebeden nodig.

Moeder,

Help ons om opnieuw geboren te worden in de Heer. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn!


Voortdurend wedergeboren. Overweging voor echtparen: Johannes 3, 1-8

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

Er was onder de Farizeeën iemand die Nikodemus heette. Hij behoorde tot de voornaamsten van de Joden.
Eens kwam deze in de nacht bij Hem en zei: ‘Rabbi, wij weten dat Gij van Godswege als leraar gekomen zijt, want niemand kan die tekenen doen die Gij verricht, als God niet met hem is.’
Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: als iemand niet wedergebo­ren wordt kan hij het Rijk Gods niet zien.’
Nikodemus zei tot Hem: ‘Hoe kan een mens geboren worden als hij al oud is? Kan hij soms in de schoot van zijn moeder terugke­ren en wedergeboren worden?’
Jezus antwoordde: ‘Voorwaar, voorwaar, Ik zeg U; als iemand niet geboren wordt uit water en geest, kan hij het Rijk Gods niet binnengaan.
Wat geboren is uit het vlees is vlees, en wat geboren is uit de Geest is geest.
Verwonder u niet dat Ik u zei: gij moet opnieuw geboren worden.
De wind blaast waarheen hij wil; gij hoort wel zijn gesuis, maar weet niet waar hij vandaan komt en waar hij heen gaat; zo is het met ieder die geboren is uit de Geest.’
Woord van de Heer.
Voortdurende wedergeboorte.

Wanneer Jezus spreekt over ‘wedergeboren te worden’, is dat een directe oproep aan ieder van ons: liefde kan niet alleen standhouden op basis van wat er in het begin was; ze moet voortdurend wedergeboren worden. Het ‘ja’ op de trouwdag is niet genoeg, we moeten elkaar steeds opnieuw kiezen.
Nicodemus denkt letterlijk (“hoe kan men terugkeren naar de schoot?”), zoals wij vaak denken: “dit is nu eenmaal zo”, “ik ben nu eenmaal zo”, “de relatie is nu eenmaal zo”. Maar Jezus opent een andere dimensie: het gaat er niet om het verleden te herhalen, maar om iets nieuws van binnenuit te laten gebeuren. We moeten toelaten dat de liefde zich zuivert (water), door wonden, wrok en verwijten weg te nemen; en we moeten toelaten dat de liefde zich verheft (Geest). Jezus noemt de Geest bij naam… en bevestigt daarmee dat deze wedergeboorte niet iets is dat ieder voor zich doet, maar iets dat in Hem plaatsvindt. In werkelijkheid is ‘geboren worden’ een werkwoord dat zijn passiviteit verbergt, want eigenlijk ‘worden we geboren’: we hebben onze geboorte te danken aan onze moeder, die het werk van de bevalling verricht en ons ter wereld brengt. En deze nieuwe geboorte hebben we te danken aan de Heilige Geest, die ons voorbereidt op een andere manier van leven, een manier van leven in de vrijheid die God oorspronkelijk voor ons had gedroomd en die ons een edelmoedig, geduldig en vrije liefde geeft.
Jezus herinnert ons eraan dat als de relatie alleen oppervlakkig blijft (aantrekkingskracht, routine, samenleven), ze verarmt (“Wat uit het vlees geboren wordt, is vlees…”). Maar wanneer de “Geest” binnenkomt – de overgave, de vergeving, de openheid voor de ander zoals hij is… – verandert de liefde. Een levend huwelijk is een huwelijk dat zich keer op keer laat vernieuwen, dat leert om samen “wedergeboren te worden”, ook na crises, slijtage of het verstrijken van de jaren.

Toegepast op het huwelijksleven:

Paloma: Alfonso… ik heb het gevoel dat we de laatste tijd een beetje op de automatische piloot zitten, vind je niet? Alsof alles routine is.
Alfonso: Ja… zoals wanneer ik de automatische piloot in de auto aanzet… hoewel die van ons dat niet eens heeft.
Paloma: (lacht) Nou ja, zoiets… maar serieus, ik vind het jammer dat we het mooie dat we hadden, kwijtraken.
Alfonso: Ik ook. Maar vandaag dacht ik… misschien moeten we “opnieuw beginnen”..
Paloma: Opnieuw beginnen? Dat doet me denken aan ‘wedergeboorte’… alsof God ons een nieuwe kans geeft binnen hetzelfde huwelijk…
Alfonso: Een nieuwe kans? Gaan we nu een ander huwelijk hebben? Op onze leeftijd heb ik daar geen zin meer in.
Paloma: (glimlacht) Gekkie… Nee, serieus. Ik denk dat het erom gaat God onze relatie van binnenuit te laten vernieuwen. Niet alleen uiterlijke dingen veranderen…
Alfonso: Dus… minder ruzie maken om kleine dingetjes… beter van elkaar houden?
Paloma: Ja. Opruimen wat ons belast… en ruimte maken voor iets nieuws. Alsof de liefde opnieuw zou kunnen beginnen, maar dan dieper. God om hulp vragen, want alleen gaan we het niet redden.
Alfonso: Nou, dat zou ik wel kunnen gebruiken… want soms komt er meer ‘vlees’ dan ‘geest’ uit me, hè?
Paloma: Dat overkomt ons allemaal. Maar als we God laten waaien… ook al hebben we er geen controle over, kan Hij iets moois in ons doen…
Alfonso: Dus… beginnen we opnieuw?
Paloma: We kiezen opnieuw voor elkaar. En deze keer, met God ertussen…
Alfonso: Oké… maar laat het duidelijk zijn dat als we “opnieuw geboren worden”, ga ik geen luiers verschonen.

Moeder,

Dat wij, net als U, kunnen vertrouwen ook al begrijpen we niet alles, en dat we de Geest ons leven laten vernieuwen. Gezegend zijt U, Heer, voor deze inzichten die U ons geeft.