Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs
Op zekere dag richtten enige schriftgeleerden en Farizeeën zich tot Hem met de woorden: ‘Meester, wij willen een teken van U zien.’
Maar Hij gaf hun ten antwoord: ‘Een slecht en overspelig geslacht verlangt een teken, maar geen ander teken zal hun gegeven worden dan dat van de profeet Jona.
Zoals mogelijk Jona drie dagen en drie nachten verbleef in de buik van het zeemonster, zo zal de Mensenzoon drie dagen en drie nachten verblijven in de schoot van de aarde.
De mensen van Nineve zullen bij het oordeel opstaan samen met dit geslacht en het veroordelen, want zij hebben zich bekeerd op de prediking van Jona; welnu, hier is meer dan Jona.
De koningin van het Zuiden zal bij het oordeel opstaan samen met dit geslacht en het veroordelen, want zij kwam van het uiteinde der aarde om te luisteren naar de wijsheid van Salomo: welnu hier is meer dan Salomo.
In dit evangelie hekelt Jezus een houding die ook in het huwelijk kan voorkomen: de voortdurende behoefte aan ‘bewijzen’ om in de liefde van de ander te geloven. De farizeeën vragen om een buitengewoon teken, maar zijn niet in staat de aanwezigheid van God te herkennen die ze al voor zich hebben. Iets soortgelijks kan ons overkomen wanneer we spectaculaire gebaren verwachten om ons geliefd te voelen en de kleine, alledaagse tekenen niet meer waarderen: een gesprek, een opoffering, een stille dienst, een liefdevolle blik of oprechte vergeving. De Heer nodigt ons echter uit om niet zozeer te vragen: ‘Wat moet mijn man of vrouw nog meer doen om te bewijzen dat hij of zij van mij houdt?’, maar: ‘Heb ik een hart dat bereid is de liefde te erkennen die ik al ontvang en me erdoor te laten veranderen?’. Wanneer het hart eraan gewend raakt bewijzen te eisen, raakt het uiteindelijk verblind voor de gaven die God al schenkt. Wanneer we daarentegen leren om met dankbaarheid te kijken, ontdekken we dat Christus nog steeds wonderen verricht in ons gezin door middel van geduld, trouw, verzoening en wederzijdse dienstbaarheid. De Heer herinnert ons eraan dat het grootste teken Zijn totale overgave aan het kruis en Zijn verrijzenis zal zijn. Ware liefde toont zich niet met vuurwerk, maar met volhardende toewijding, zelfs als dat moeilijk is. Ook wij als echtgenoten zijn geroepen om van ons leven een ‘teken van Jona’ te maken: sterven aan het egoïsme, zodat de liefde elke dag opnieuw kan opbloeien.
Toegepast op het huwelijksleven:
Teresa: Alfonso, ik wacht al dagen op een teken dat je van me houdt.
Alfonso: En dat ik probeer mee te gaan in alle plannen die je voorstelt?
Teresa: Nou ja, dat vind ik gewoon normaal. Ik verwachtte iets spectaculairders… een serenade, een reis naar Parijs… ik weet niet, iets met vuurwerk.
Alfonso: Ah, dus net als de farizeeën in het Evangelie: „Heer, geef ons een teken”.
Teresa: Nou ja, een beetje wel…
Alfonso: Het probleem is dat, wanneer je op het buitengewone wacht, je het alledaagse niet meer ziet. Jezus zei tegen hen dat ze het grootste teken al voor zich hadden en het niet herkenden.
Teresa: Dat is waar. Soms zie ik jouw kleine gebaren van genegenheid ook niet, omdat ik op opvallendere dingen wacht.
Alfonso: Ik geef toe dat ik soms hetzelfde doe en van je eis dat je je anders gedraagt dan je bent.
Teresa: Het wonder is dus niet dat er vuurwerk verschijnt…
Alfonso: …maar dat je ontdekt dat liefde elke dag tot uiting komt, in de eenvoudigste details.
Teresa: Nou… en als er op een dag ook nog eens een reis naar Parijs bij komt…
Alfonso: Voor dat wonder zullen we nog een beetje langer moeten blijven bidden.
Moeder,