Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 2,41-51.
bij gelegenheid van het paasfeest, naar Jeruzalem.
En overeenkomstig het gebruik bij dit feest gingen zij opnieuw
daarheen toen Hij twaalf jaar geworden was.
Maar na afloop van die dagen bleef het kind Jezus,
terwijl zij terugkeerden, in Jeruzalem achter, zonder dat zijn ouders het wisten.
In de mening dat Hij zich bij de karavaan bevond, gingen zij een dagreis ver
en zochten Hem toen onder familieleden en bekenden.
Omdat zij Hem niet vonden, keerden zij al zoekende naar Jeruzalem terug.
Pas na drie dagen vonden zij Hem in de tempel, waar hij te midden van de leraren zat,
naar wie Hij luisterde en aan wie Hij vragen stelde.
Allen die Hem hoorden, waren verbaasd over zijn begrip en zijn antwoorden.
Toen zij Hem daar opmerkten, stonden zij verslagen. Zijn moeder zei tot Hem:
‘Kind, waarom hebt Ge ons dit aangedaan? Denk toch eens
met wat een pijn uw vader en ik naar U hebben gezocht.’
Maar Hij antwoordde: ‘Wat hebt ge toch naar Mij gezocht?
Wist ge dan niet, dat Ik in het huis van mijn Vader moest zijn?’
Zij begrepen echter niet wat Hij daarmee bedoelde.
Hij ging met hen mee naar Nazaret en was aan hen onderdanig.
Zijn moeder bewaarde alles wat er gebeurd was in haar hart.
Altijd verenigd.
Vandaag zien we hoe Maria en Jozef een van de meest angstaanjagende beproevingen van hun leven doormaken: ze kunnen Jezus niet vinden. Gedurende drie dagen van grote verwarring en onzekerheid zien we hoe zij, zonder te begrijpen wat er gebeurt, naar hun Zoon zoeken zonder elkaar de schuld te geven of elkaar verwijten te maken, en verenigd blijven in hun zoektocht. Te midden van deze beproeving zien we hoe Maria en Jozef niet uit elkaar vallen, maar juist hechter en met meer geloof samen verdergaan. Ook in het huwelijk zijn er momenten waarop de Heer zich lijkt te verbergen en er stilte valt, het gebed dor wordt, de antwoorden uitblijven en de ziel de stilte van God ervaart; het zijn momenten waarop we het gevoel kunnen hebben dat we Jezus kwijt zijn. Hoe mooi is het om naar onze Moeder te kijken, hoe zij geen uitleg eist, zich niet verzet tegen het mysterie. Zij bewaart alles in haar hart, overweegt en wacht vol vertrouwen, ook al begrijpt ze het niet. Echtgenoten, vandaag, op deze dag van het Onbevlekte Hart van Maria, nodigt Onze Moeder ons uit om samen haar Hart binnen te gaan. Van daaruit zullen we ontdekken dat Christus nooit is weggegaan, dat Hij ons nooit in de steek laat, maar ons juist naar een zuiverdere eenheid met Hem trekt om ons dieper in zijn mysterie van Liefde te laten binnentreden.
Terug naar het huwelijksleven:
Sofía: Marcos, het doet me de laatste tijd pijn om te zien dat we, wat de opvoeding van onze zoon betreft, steeds verder uit elkaar groeien in plaats van dichter bij elkaar te komen. Als ik iets zeg, zie jij het vaak anders, en uiteindelijk krijgen we ruzie.
Marcos: Ja, dat voel ik ook. Soms, als ik hem probeer te corrigeren, merk ik dat jij het anders ziet, en spreek je me tegen waar hij bij is, en in plaats van samen het beste voor hem te zoeken, eindigen we in een ruzie en uiteindelijk doet onze zoon gewoon wat hij wil.
Sofía: En het ergste is dat we, zonder het te willen, niet meer naar elkaar luisteren. Ik sluit me af, jij gaat in de verdediging… en wat begon als een probleem met de jongen, zorgt er uiteindelijk voor dat er afstand tussen ons ontstaat. Daarom heeft het me vandaag tijdens het gebed geraakt om te zien hoe Jozef en Maria, temidden van de angst en verwarring, verenigd blijven.
Marcos: Sofia, ik hoop dat we van hen leren om niet uit elkaar te groeien juist op het moment dat we elkaar het hardst nodig hebben. Onze zoon moet zien dat we, zelfs in moeilijke tijden, één blijven.
Sofía: Marcos, vandaag, op deze dag van het Onbevlekte Hart van Maria, gaan we dat aan de Maagd vragen.
Moeder,
Leer ons om in beproevingen verenigd te blijven en altijd samen Jezus te zoeken, terwijl we onze toevlucht zoeken in uw Onbevlekt Hart. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.
