Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 2,22-40.

Toen de tijd aanbrak, waarop Maria en het Kind volgens de Wet van Mozes gereinigd moesten worden,
brachten zijn ouders Jezus naar Jeruzalem om Hem aan de Heer op te dragen,
volgens het voorschrift van de Wet des Heren: Elke eerstgeborene van het mannelijk geslacht moet aan de Heer worden toegeheiligd,
en om volgens de bepaling van de Wet des Heren een offer te brengen, namelijk een koppel tortels of twee jonge duiven.
Nu leefde er in Jeruzalem een zekere Simeon, een wetgetrouw en vroom man,
die Israëls vertroosting ver­wachtte en de heilige Geest rustte op hem.
Hij had een godsspraak ontvangen van de heilige Geest dat de dood hem niet zou treffen, voordat hij de Gezalfde des Heren zou hebben aanschouwd.
Door de Geest gedreven was hij naar de tempel gekomen. Toen de ouders het kind Jezus daar binnenbrachten, om aan Hem het voorschrift der Wet te vervullen,
nam ook hij het kind in zijn armen en verkondigde Gods lof met de woorden:
‘Uw dienaar laat gij, Heer, nu naar uw woord in vrede gaan:
mijn ogen hebben thans uw Heil aanschouwd,
dat Gij voor alle volken hebt bereid;
een licht dat voor de heidenen straalt, een glorie voor uw volk Israel.’
Zijn vader en moeder stonden verbaasd over wat van Hem gezegd werd.
Daarop sprak Simeon over hen een zegen uit en hij zei tot Maria, zijn moeder:
‘Zie, dit kind is bestemd tot val of opstanding van velen in Israël, tot een teken dat weersproken wordt,
opdat de gezind­heid van vele harten openbaar moge worden;
en uw eigen ziel zal door een zwaard worden doorboord.’
Er was ook een profetes, Hanna, een dochter van Fanuel uit de stam van Aser.
Zij was hoogbejaard en na haar jeugd had zij zeven jaren met haar man geleefd.
Nu was zij een weduwe van vierentachtig jaar. Ze verbleef voortdurend in de tempel en diende God dag en nacht door vasten en gebed.
Op dit ogenblik kwam zij naderbij, dankte God en sprak over het Kind tot allen die de bevrijding van Jeruzalem verwachtten.
Toen zij alle voorschriften van de Wet des Heren vervuld hadden, keerden zij naar Galilea, naar hun stad Nazaret terug.
Het Kind groeide op en nam toe in krachten; het werd vervuld van wijsheid en de genade Gods rustte op Hem.

Nooit alleen.

Het is duidelijk wie de architect van dit tafereel is: de Heilige Geest. Jezus heeft nooit alleen gehandeld. Hij werd altijd bijgestaan door de Vader en de Heilige Geest. We zien hier hoe zowel Simeon als Anna door Hem worden geleid. Afgezien van het feit dat het evangelie dit expliciet zegt, wie zou hen anders kunnen openbaren dat dit Kind de Redder is?
Jezus ging nooit alleen.

Toegepast op het getrouwde leven:

Almudena: Jaime, ik heb je meer nodig dan je denkt.
Jaime: En ik heb jou nodig, Almudena. Er was een tijd dat ik individualistischer was, maar nu besef ik hoe afhankelijk ik ben, ten eerste van God en ten tweede van jou. Ik begrijp meer en meer waarom God jou aan mijn zijde heeft geplaatst.
Almudena: Het is duidelijk dat God ons heel beperkt wilde maken, zodat we zouden beseffen hoeveel we Hem nodig hebben en hoeveel we elkaar nodig hebben.
Jaime: Het rare is dat er mensen zijn die dat nog steeds niet beseffen. Hoeveel lijden ze nog moeten doormaken.
Almudena: We bidden voor hen.

Moeder,

Als de Heer, die God is, niet alleen wilde komen, hoeveel minder wij die zo klein zijn. Lof zij de Heer die ons bijstaat.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus 4,35-41.

Op een zekere dag tegen het vallen van de avond sprak Jezus tot zijn leerlingen : ‘Laten we oversteken.’
Zij stuurden het volk weg en namen Hem mee zoals Hij daar in de boot zat; andere boten begeleidden Hem.
Er stak een hevige storm op en de golven sloegen over de boot, zodat hij al vol liep.
Intussen lag Hij aan de achtersteven op het kussen te slapen.
Ze maakten Hem wakker en zeiden Hem: ‘Meester, raakt het U niet dat wij vergaan?’
Hij stond op, richtte zich met een dwin­gend woord tot de wind
en sprak tot het water: ‘Zwijg, stil!’ De wind ging liggen en het werd volmaakt stil.
Hij sprak tot hen: ‘Waarom zijn ge zo bang? Hoe is het mogelijk dat ge nog geen geloof bezit?’
Zij werden door een grote vrees bevangen en vroegen elkaar:
‘Wie is hij toch, dat zelfs wind en water Hem gehoorzamen?’

Woord van de Heer.

Passies zonder geloof.

Het is duidelijk dat er twee manieren zijn om op de moeilijkheden van het leven te reageren: de ene is zonder geloof, en dan komen alle hartstochten naar boven: Angsten, verdenkingen, beschuldigingen van anderen, verdriet, boosheid …. De andere is die van degenen die met geloof reageren omdat ze weten dat God van hen houdt.
We zien in dit evangelie hoe de discipelen achterdochtig worden over de liefde van de Heer als ze tegen Hem zeggen: “Meester, kan het U niet schelen dat wij verloren gaan? Met andere woorden, ze twijfelen niet aan zijn macht, maar wel aan zijn liefde. Hoe lelijk is het om aan de liefde van God te twijfelen.

Toegepast op het getrouwde leven:

Marisa: Vergeef me Heer voor al die keren dat ik twijfelde of Javi wel de man van mijn leven was.
Javi: Nou, het is goed dat je de Heer om vergeving vraagt, maar eigenlijk ben ik degene die je daarmee beledigd hebt.
Marisa: Nou, jij ook, maar bovenal heb ik de Heer beledigd door mijn gebrek aan geloof in de liefde die Hij voor me heeft toen Hij jou koos om mijn man te zijn.
Javi: Ja, maar ik heb het gevoel dat deze straf die je hebt moeten ondergaan door goddelijk ontwerp, voor jouw heiliging is.
Marisa: Niets is minder waar. Jij bent de geweldige echtgenoot die God me heeft toegewezen omdat Hij zoveel van me houdt, en als ik hem zo niet zie, leef ik met angsten, verdenkingen, verdriet…
Javi: Nou, als jij mij ziet als jouw geweldige man, dan ben ik tevreden.
Marisa: Haha, natuurlijk doe ik dat, gekkie. Ik ben superblij met jou.

Moeder,

Niets zal ons scheiden van de liefde van God. Hem zij lof voor altijd.

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Marcus 4,26-34.

In die tijd zei Jezus tot de menigte: ‘Het gaat met het Rijk Gods als met een man die zijn land bezaait;
hij slaapt en staat op, ’s nachts en overdag, en onderwijl kiemt het zaad en schiet op, maar hij weet niet hoe.
Uit eigen kracht brengt de aarde vruchten voort, eerst de groene halm, dan de aar, dan het volgroeide graan in de aar.
Zodra de vrucht het toelaat, slaat hij er de sikkel in, want het is tijd voor de oogst.’
En verder: ‘Welke vergelijking kunnen we vinden voor het Rijk Gods en in welke gelijkenis zullen we het voorstel­len?
Het lijkt op een mosterdzaadje. Wanneer dat gezaaid wordt in de grond, is het wel het allerkleinste zaadje op aarde;
maar eenmaal gezaaid, schiet het op en wordt groter dan alle tuingewassen,
en het krijgt grote takken, zodat de vogels in zijn schaduw kunnen nestelen.’
In vele dergelijke gelijkenis­sen verkondigde Hij hun zijn leer op de wijze die zij konden verstaan.
Anders dan in gelijkenissen sprak Hij niet tot hen, maar eenmaal met zijn leerlingen alleen, gaf Hij van alles uitleg.

Woord van de Heer.

In Zijn schoot.

Het zaad van het koninkrijk van God is geplant in elk van onze zielen. Waarom merken we het dan niet op? Omdat het een zaadje is! Het is zo groot als een mosterdzaadje. Hoe kunnen we het opmerken? Maar het is er, het is echt er. We hoeven het alleen maar water te geven, elke dag, elke week, elke maand, jaar na jaar zonder te stoppen. En het zaadje groeit, dankzij onze inspanningen om het water te geven? Nee. Het groeit vanzelf, maar als we het geen water geven, groeit het niet.
Echtgenoten, wees volhardend in gebed en sacramenten, in catechese en in dat dagelijkse verlangen om meer en beter lief te hebben. De rest, het zaad zal voor zichzelf zorgen.

Geland op het huwelijksleven:

Ángeles: Ik zie dat het probleem is dat mensen niet inzien hoeveel God van hen houdt. Als ze dat wel deden, zouden ze vertrouwen op Gods plan voor hen. Wij zijn gewend om te beslissen wat het beste voor ons is, maar God, die alles bestuurt, houdt van ons, God houdt van ons, God houdt van ons… Hij weet wat Hij met onze levens moet doen. Hij houdt ons vast in Zijn schoot, zoals een moeder haar kind vasthoudt, en Hij zal ons beschermen met Zijn leven. Nou… dat heeft Hij al gedaan.
Ik ben weduwe geworden en ik voel me niet alleen. Mensen geloven het niet, maar God heeft in mijn leven opgevuld wat ik miste door de dood van mijn man.
Er zijn anderen die klagen over hun man, hoe is dat mogelijk? Het is duidelijk dat zij de liefde van God niet kennen.

Moeder,

Hoe goed is de Heer. Mogen we nooit twijfelen. Mogen we geen ruimte geven aan twijfel. Lof zij onze hemelse Vader.

Evangelie van de dag

Een lezing uit het Heilige Evangelie volgens Marcus 4, 21-25

In die tijd zei Jezus tot de menigte: ‘Komt er soms een lamp om onder de korenmaat 
of onder de rustbank gezet te worden, of juist om op de standaard te worden geplaatst?
Niets is verborgen dat niet openbaar gemaakt zal worden; 
en niets is geheim dat niet aan het licht zal komen.
Als iemand oren heeft om te horen, hij luistere.’
Verder zei Hij: ‘Let op wat gij hoort. De maat die gij gebruikt, 
zal men ook voor u gebruiken; zelfs een toemaat zal men u geven.
Aan wie heeft, zal gegeven worden; maar wie niet heeft, 
hem zal nog ontnomen worden, zelfs wat hij heeft.’

Woord van de Heer.

Uit liefdadigheid of uit interesse.

De laatste zin lijkt een beetje oneerlijk, maar dat is hij niet. We zouden het kunnen herformuleren als: Aan degene die naastenliefde heeft, zal door de genade van God meer gegeven worden. Aan degene die het niet heeft en alleen interessante relaties onderhoudt, zal zelfs wat hij denkt te hebben van hem worden afgenomen.
Wat verouderd is, gaat verloren en hij blijft met niets achter.
Is mijn relatie met mijn echtgenoot uit liefdadigheid of uit interesse in wat hij mij kan geven?

Toegepast op het getrouwde leven::

Andrew: Zoals het gezegde luidt: “Ik hou van jou om je interesse, Andrew”.
Ana: Hé, pardon, ik hou van je om jezelf, niet om de interesse.
Andrés: Waarom klaag je dan zo over mij als ik je niet geef wat je verwacht?
Anna: Ik zeg je wat je moet veranderen voor je eigen bestwil.
Andrew: Boos? Als het zo was, zou je niet boos worden en veel minder, zou je een paar dagen boos op me blijven.
Ann: Daar heb je gelijk in.
Andrew: Dus, hou je van me ondanks mijn screw-ups?
Ana: Ja, wat er gebeurt is dat ik mijn eigenwaarde moet zuiveren zodat jouw ellende mij niet raakt.
Andrew: Bedankt dat je dat herkent, echtgenote. Het zegt veel over jou en je nederigheid.

Moeder,

We willen alleen God en onze gemeenschap. Prijs Hem voor altijd.

Evangelie van de dag
 
Een lezing uit het Heilig Evangelie volgens Marcus 4, 1-20

In die tijd begon Jezus te leren aan de oever van het meer. Zeer veel volk verzamelde zich bij Hem, 
zodat Hij in een boot die op het water lag moest stappen, om daar plaats te nemen, 
terwijl al het volk zich langs het meer op het land bevond.
Hij leerde hun vele dingen door middel van gelijkenis­sen, en in zijn onderricht zei Hij tot hen:
‘Luistert. Eens ging een zaaier uit om te zaaien.
Toen hij aan het zaaien was, viel een gedeelte op de weg en de vogels kwamen het opeten.
Een ander gedeelte viel op de rotsachtige plekken waar het niet veel aarde had; 
het schoot snel op, omdat het in ondiepe grond lag.
Maar toen de zon was opgekomen, kreeg het te lijden van de hitte, zodat het verdorde bij gebrek aan wortel.
Weer een ander gedeelte viel onder de distels en deze schoten op zodat het verstikte en geen vrucht opleverde.
Een ander gedeelte tenslotte viel op goede grond en doordat het opschoot en zich ontwikkelde,
leverde het vrucht op en bracht het dertig ‑, zestig ‑, en honderd­voudige voort.’
En hij voegde er aan toe: ‘Wie oren heeft om te horen, hij luistere.’
Toen Hij weer alleen was, stelde zijn omgeving, ook de twaalf, Hem vragen omtrent de gelijkenissen.
Hij antwoordde hun: ‘Aan u is het geheim van het Rijk Gods geschonken, 
maar zij die erbuiten staan, krijgen alles in gelijkenissen,
opdat zij wel scherp kijken met hun ogen maar niet zien, en wel luisteren met hun oren 
maar niet verstaan, opdat zij zich niet zouden bekeren en vergiffenis krijgen.’
En hij vervolgde: ‘Begrijpt ge deze gelijkenis niet? Hoe zult ge dan alle gelijkenis­sen verstaan?
De zaaier zaait het woord.
Die op de weg ‑ waar het woord gezaaid wordt ‑ zijn de mensen bij wie, als zij het gehoord hebben, 
terstond de satan komt en het woord wegrooft dat gezaaid ligt in hun binnenste.
Op dezelfde manier zijn zij die op de rotsachtige plekken gezaaid worden, 
de mensen die als zij het woord gehoord hebben, het terstond met blijdschap opnemen;
maar zij hebben geen wortel geschoten, leven bij het ogenblik, 
en als zij omwille van het woord onderdrukt of vervolgd worden, komen zij onmidde­llijk ten val.
Die tussen distels gezaaid worden, zijn weer anderen, die het woord wel gehoord hebben,
maar wanneer de zorgen van de wereld, de begooche­ling van de rijkdom en de begeerten 
naar al het andere binnendringen, verstikken die het woord en zo blijft het zonder vrucht.
De in de goede grond gezaaiden zijn de mensen die het woord horen, 
het in zich opnemen en vrucht dragen: dertig ‑, zestig ‑, en honderdvoudig.’

Woord van de Heer.

Spirituele etalage.
 
Het evangelie van vandaag spreekt over de gezindheid van het hart om de Heer en Zijn Woord te verwelkomen. Wat is deze gezindheid van het hart? Het is als een soort etalage voor de ziel. Wat doen etalages? Ze komen op ons pad en trekken onze aandacht zodat we er een goed in ontdekken, iets dat ons verbetert of schijnbaar verbetert: het verfraait ons, doet ons beter voelen, maakt ons werk gemakkelijker, stelt ons in staat om te creëren, amuseert ons en haalt ons uit onze droefheid… Om toegang te krijgen tot de “etalages van de ziel” moeten we onze ogen sluiten voor die van de wereld, om te zien wat onze ziel werkelijk verfraait, ons ware vrede brengt, de genade aantrekt die ons drijft, ons in staat stelt om met de Schepper te creëren en ons vreugde geeft. Dit wordt bereikt door het beoefenen van innerlijke stilte in gebed, in die zoektocht naar een relatie met God.
Alleen liefde maakt ons gelukkig. Alleen verbondenheid maakt ons echt gelukkig. Laten we ons niet voor de gek houden door andere versierselen.

Toegepast op het getrouwde leven::
 
Javier: Weet je, ik realiseer me dat hoe meer ik mijn hart in de dingen van de wereld steek, hoe meer ik afstand neem van jou en van God.
Myriam: Het overkomt mij ook. Als er een bruiloft of iets dergelijks aankomt en ik moet uitzoeken wat ik aan moet, raak ik verstrikt in de mode en verwaarloos ik zelfs het gebed, en duw ik jou opzij en raak ik verstrikt in mijn zoektocht naar de perfecte outfit. Het is alsof jij me niet meer interesseert.
Javier: Nou, laten we elkaar helpen om ons te richten op de liefde van God en de liefde onder elkaar, zodat we daar altijd onze illusie hebben, denk je ook niet? Het is moeilijk om in de wereld te zijn zonder van de wereld te zijn, en we zijn altijd een beetje verdeeld, maar we bieden de Heer ook die moeilijkheden aan die we ervaren.
Myriam: Dat klopt, hoe comfortabel zou het zijn om gewoon een gewoonte aan te trekken en dat is het dan. Maar we moeten redelijk normaal zijn in de wereld zonder van de wereld te zijn. Laten we elkaar helpen om zo te zijn.

 
Moeder,
 
We willen altijd in de beste stemming zijn om alle genaden van de Heer te ontvangen. We houden zielsveel van Hem en we houden zielsveel van onszelf. Loof God.