Auteursarchief: Esposos Misioneros

Geroepen om lief te hebben. Commentaar voor echtparen: Lucas 7, 36-50

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

Een van de Farizeeën vroeg Jezus eens bij zich te eten. Hij trad het huis van de Farizeeër binnen en ging aanliggen.
Een vrouw nu die in de stad als een zondares bekend stond, was te weten gekomen, 
dat Jezus in het huis van de Farizeeer te gast was. Zij nam een albasten vaasje met balsem mee
en ging schreiend achter Hem, bij zijn voeten, staan. Haar tranen maakten zijn voeten nat, 
die ze met haar hoofdhaar afdroogde. Zij kuste ze keer op keer en zalfde ze met de balsem.
Toen de Farizeeer die Hem uitgenodigd had dit zag, zei hij bij zichzelf: ‘Als dit een profeet was 
zou Hij weten wie en wat voor een vrouw het is die Hem aanraakt; het is immers een zondares.’
Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Simon, Ik heb u iets te zeggen,’ waarop deze zei: ‘Zeg het, Meester.’
‘Een geldschieter had twee schuldenaars, de een was hem vijfhonderd, de ander vijftig denarien schuldig.
Omdat zij die niet konden terugge­ven, schold hij ze aan allebei kwijt. Wie van hen zal nu het meest van hem houden?’
‘Ik veronderstel,’ antwoordde Simon, ‘diegene aan wie hij het meeste heeft kwijtgeschol­den.’ Jezus zei tot hem: ‘Uw oordeel is juist.’
Daarop keerde Hij zich tot de vrouw en zei tot Simon: ‘Ge ziet die vrouw daar? 
Ik kwam uw huis binnen; gij hebt niet eens water over mijn voeten gegoten, 
maar mijn voeten zijn nat geworden door haar tranen en zij heeft ze met haar haren afgedroogd.
Gij hebt Mij niet eens een kus gegeven, maar zij hield, sinds Ik binnenkwam, niet op mijn voeten te kussen.
Gij hebt mijn hoofd niet met olie gezalfd, maar zij heeft mijn voeten gezalfd met balsem.
Daarom zeg Ik u: haar zonden zijn haar vergeven, al waren ze vele, 
want zij heeft veel liefde betoond. Aan wie weinig wordt vergeven, hij betoont weinig liefde.’
Daarop sprak Hij tot haar: ‘Uw zonden zijn vergeven.’
De medeaanlig­genden vroegen zich af: ‘Wie is deze man, die zelfs zonden vergeeft?’
Jezus zei tot de vrouw: ‘Uw geloof heeft u gered: ga in vrede.’
Woord van de Heer.

Geroepen om lief te hebben.

Vandaag stelt het evangelie ons twee personen voor en twee manieren om voor Jezus te staan. De farizeeër is een ‘religieus’ persoon, correct, goed opgeleid, met een goede vorming en gezond verstand. Wanneer de meester hem voor een dilemma stelt, antwoordt hij en krijgt hij een compliment van Jezus: ‘Je hebt juist geoordeeld’.
De zondares daarentegen is een vrouw van de wereld, gewoon, zonder enige opleiding. Ze had ‘alleen’ in haar hart het verlangen om het goed te maken, zich te vernederen, lief te hebben. En tegenover zoveel liefde zegt de Heer haar het mooiste wat we kunnen horen: Je hebt veel liefgehad, je geloof heeft je gered.
In ons huwelijk lopen we het risico om een handeling van de echtgenoot “rechtvaardig te beoordelen”. Rechtvaardig, ja, maar zonder liefde. Bij ‘objectief’ slechte daden, zelfs bij de zonde van mijn echtgenoot, roept de Heer mij niet op om “rechtvaardig te oordelen”, maar om te aanvaarden en lief te hebben, veel lief te hebben.

Toegepast op het huwelijksleven:

(Teresa praat met Cristina, haar mentor)
Teresa: Luister Cristina, ik kan Eugenio’s gebrek aan ernst niet meer aan.
Cristina: Wat is er gebeurd?
Teresa: Hetzelfde als altijd. We hadden een gesprek op school met de leraar van onze zoon, en zoals gewoonlijk kwam Eugenio een half uur te laat. En dan zit hij de hele tijd op zijn mobieltje te kijken. Hij doet altijd hetzelfde. Ik schaam me zo voor hem.
Cristina: Het verbaast me niet dat je een vervelende tijd hebt gehad. En hoe heb je gereageerd?
Teresa: Nou, heel boos. Ik heb hem gezegd dat hij onbeleefd is en dat ik me erg voor hem schaam. Dat mensen hem doorhebben. Dat hij me altijd belooft dat het niet meer zal gebeuren, maar dat hij onbetrouwbaar en onbeleefd is.
Cristina: Het is waar dat onpunctualiteit en niet opletten tijdens een gesprek “objectief gezien” verkeerd is. Maar je moet niet “reageren” door je te laten meeslepen door boosheid en woede, maar met liefde reageren. Help hem door hem met liefde te corrigeren. Zeg het hem, maar doe dat op een moment dat je dat rustig kunt doen.
Teresa: Ik weet dat je gelijk hebt, maar ik vind het zo moeilijk om kalm te blijven. Arme man, diep van binnen lijdt hij onder dat gebrek aan orde en aandacht. Ik wil zijn Juiste Hulp zijn.

Moeder,

We willen de kostbare voeten van Jezus kussen en zalven, we willen veel liefhebben. Help ons, Moeder van de echtelijke liefde. Gezegend zij de Heer voor zijn liefde en barmhartigheid jegens ons!


Reageer ik nu? Commentaar voor echtparen:

Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 7,31-35.

In die tijd zei Jezus: Waarmee zal Ik de mensen van dit geslacht vergelijken? Waar lijken ze op?
Ze gelijken op kinderen die op het marktplein zitten en elkaar toeroepen:
Wij hebben voor jullie op de fluit gespeeld en jullie hebt niet gedanst;
wij hebben een treurlied gezongen en jullie hebt niet gehuild.
Immers: Johannes de Doper is gekomen, eet geen brood en drinkt geen wijn
en gij zegt: Hij is van de duivel bezeten!
De Mensenzoon is gekomen, eet en drinkt wel, en gij zegt:
Kijk die gulzigaard en wijndrinker, die vriend van tollenaars en zondaars!
Maar de Wijsheid vindt rechtvaardiging bij al haar kinderen.’

Reageer ik nu?

 

Mijn geliefde Jezus, deze woorden van jou spreken mij aan. Ik voel dat je me met een blik tussen verdrietig en barmhartig zegt: “Waar wacht je op? Reageer je nu? Ga je echt naar me luisteren en doen wat ik je zeg?”

Je wilt dat ik heel gelukkig ben. Je hebt me alles gegeven wat ik nodig heb om hier op aarde gelukkig te zijn en voor eeuwig met jou te genieten. U houdt waanzinnig veel van me, U bent voor mij gestorven, U bent in de Eucharistie gebleven, U hebt me de Heilige Geest gestuurd, hebt me Uw Moeder gegeven, de sacramenten… En U kijkt me verdrietig aan omdat U ziet dat ik nog steeds geluk zoek waar het niet te vinden is, dat ik nog steeds andere heren in mijn hart heb die verhinderen dat U daarin heerst. Het zijn ogenschijnlijk onschuldige heren, zoals dat beetje extra tijd op mijn mobiel, datgene wat ik ‘nodig heb’, mijn werk, boven anderen willen staan omdat ik gelijk heb… Maar ze zijn niet onschuldig, het zijn verborgen ketenen die mijn hart in hun greep houden en verhinderen dat het zich met Uw Liefde vult. En gevuld met Uw Liefde zou mijn hart kunnen liefhebben, U liefhebben, mijn echtgenoot liefhebben, mijn familie liefhebben… zoals U dat wilt. En daar ligt het ware geluk.

Heer, vandaag wil ik U ja zeggen, voor altijd. Met de vastberadenheid om elke seconde Uw Wil te doen. Met de hulp van Uw genade weet ik dat ik dat zal bereiken. Hartelijk dank, Jezus.

 

Geland in het huwelijksleven:

 

Borja: O Ana, wat een schrik, wat een droom heb ik gehad! Ik heb gedroomd dat je stierf. Wat verschrikkelijk! En ik heb me gerealiseerd hoeveel ik van je houd en hoeveel kansen ik heb gemist om je dat te zeggen, om in die prachtige ogen van je te kijken, om teder tegen je te zijn…

Ana: Wat ben je toch schattig! Ik denk vaak dat als ik vandaag zou sterven, er nog zoveel zou zijn dat ik niet heb gedaan. Wat heb ik aan de tijd die ik heb verspild aan chatten, series kijken, mijn grillen… Daarom probeer ik elke dag te beginnen met gebed en de mis, zodat de Heer mij kan centreren en ik alleen nog maar Zijn wil zoek en niet de mijne.

Borja: Dat merk ik echt. Ik merk al een tijdje dat je liefdevoller tegen me bent, minder boos wordt en meer lacht en gelukkiger bent. En ik wil je volgen. Ik wil geen tijd meer verspillen. Ik zie duidelijk dat daar het geluk ligt, in het niet meer naar mezelf kijken en alleen nog maar naar de Heer en naar jou kijken. Help me alsjeblieft om dagelijkse gewoontes aan te leren, want je weet hoe moeilijk ik dat vind. Zullen we samen naar de mis gaan en eerst bidden? Is er nog iets anders dat volgens jou zou helpen?

Ana: Het helpt mij enorm om kleine, onzichtbare offers te brengen, dat brood dat ik niet eet, dat shirt dat ik opraap en er niets van zeg, dat laatste woord dat ik voor me houd… Die kleine offers breng ik met liefde aan God voor ons huwelijk en ze helpen me enorm om mezelf minder centraal te stellen en me te concentreren op wat belangrijk is.

Borja: Wat goed! Ik ga bidden om te zien wat ik kan doen. Het zal me moeite kosten, maar ik weet dat ik het met de hulp van de Heer en met jouw hulp zal redden.

 

Moeder,

 

Wat een vreugde om te zien hoe, door Uw hand, deze weg van gebed en sacramenten vruchten afwerpt. En van versterving om mijn eigenliefde te overwinnen… Duizendmaal dank, Moeder! Geprezen zij de Heer!

 

Hij voelde medelijden… Commentaar voor echtparen: Lucas 7,11-17

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige Evangelie volgens Lucas

In die tijd begaf Jezus zich naar een stad die Nain heette; zijn leerlingen en een grote groep mensen gingen met Hem mee.
Hij was juist in de nabijheid van de stadspoort gekomen, toen daar een dode werd uitgedragen,
de enige zoon van zijn moeder, en deze was weduwe. Een groot aantal mensen uit de stad vergezelde haar.
Toen de Heer haar zag, voelde Hij medelijden met haar en sprak: ‘Schrei maar niet.’
Daarop trad Hij op de lijkbaar toe en raakte die aan. De dragers bleven staan en Hij sprak: ‘Jongeman, Ik zeg je: sta op!’
De dode kwam overeind zitten en begon te spreken, en Jezus gaf hem aan zijn moeder terug.
Allen werden door ontzag bevangen en zij verheerlijkten God zeggende: 
‘Een groot profeet is onder ons opgestaan,’ en: ‘God heeft genadig neergezien op zijn volk.’
En dit verhaal over Hem deed de ronde door heel het joodse land en de wijde omtrek.
Woord van de Heer.
Hij voelde medelijden…

Hoe ontroerend is het om te zien hoe Jezus medelijden heeft met deze arme weduwe, en hoeveel hoop geeft het ons om te weten dat de Heer ook medelijden met ons heeft. Soms kunnen we in de verleiding komen om te denken dat God bezig is met ‘andere dingen’ die belangrijker zijn dan wij, maar niets is minder waar; Hij houdt oneindig veel van ons en wil dat we gelukkig zijn door het plan te volgen dat Hij voor ons, voor ons huwelijk, heeft bedacht, en het doet Hem pijn als we van dit plan afwijken. En wanneer wij ons van Hem verwijderen? Telkens wanneer wij iets denken, doen of zeggen vanuit ons eigen oordeel en niet vanuit liefde, keren wij terug naar die Passie van de Heer, geselen wij Hem opnieuw, spijkeren wij die doornenkroon opnieuw op Zijn hoofd, nagelen wij Hem opnieuw aan het kruis.
Laten we de Heer dus vragen om ons te helpen medelijden te hebben, in de eerste plaats met onze echtgenoot en natuurlijk ook met onze kinderen, familieleden, vrienden… Soms kan het voor ons gemakkelijker zijn om medelijden te hebben met anderen, maar we moeten consequent zijn met onze roeping en eenheid in ons leven hebben, en die houding beginnen in ons eigen huis.

Toegepast op het huwelijksleven:

Bosco: Schat, heb je gezien hoe onze kinderen vandaag naar school zijn gegaan? Ik denk dat je wat meer op de details moet letten en ze ’s ochtends wat meer moet helpen met zich klaarmaken.
Belén: Ga je me nu echt verwijten maken over hoe de kinderen gekleed zijn? Je weet toch dat ik op dat uur geen tijd heb om nog meer te doen en eerlijk gezegd kan ik nooit op je rekenen. Als ik het merk, ben je al vertrokken en soms voel ik me erg alleen.
(’s Avonds, tijdens het echtpaargebed…)
Bosco: De Heer heeft me met dit evangelie laten zien dat ik eerst aandacht moet hebben voor jou en de kinderen en daarna voor anderen, voor mijn werk… Wat heeft het voor zin om grote dingen te doen of grote projecten op te zetten als ik dat thuis uiteindelijk niet als eerste doe? Vergeef me, ik was me er echt niet van bewust hoe eenzaam ik je heb gelaten. Ik zal mijn best doen om meer aandacht te hebben voor jou en de kinderen, maar ik heb je hulp nodig en, indien mogelijk, zonder verwijten, want anders kost het me door mijn trots veel meer moeite, zoals je weet.
Belén: Schat, ik vind het geweldig dat je in staat bent om te zien wat de Heer je zegt en dat ook aan mij door te geven. Ik hou zoveel van je!

Moeder,

Wij vragen U ons te helpen de behoeften van onze echtgenoot (en alle mensen om ons heen) te zien, zodat wij kunnen leven zoals de Heer, met een hart dat altijd bereid is zich te geven.
Geprezen zij de Heer.


Maria navolgen aan het kruis. Commentaar voor echtparen: Johannes 19, 25-27

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In die tijd stonden bij Jezus’ kruis zijn moeder, de zuster van zijn moeder, Maria de vrouw van Klopas en Maria Magdalena.
Toen Jezus zijn moeder zag en naast haar de leerling die Hij liefhad, zei Hij tot zijn moeder: ‘Vrouw, zie daar uw zoon.’
Vervolgens zei Hij tot de leerling: ‘Zie daar uw moeder.’ En van dat ogenblik af nam de leerling haar bij zich in huis.
Woord van de Heer.

Maria navolgen door het kruis.

Vanaf het kruis vergeet Christus ons niet. Zijn liefde blijft stromen, zelfs in pijn. Toen alles van hem werd afgenomen – zijn leven, zijn waardigheid, zijn gezelschap – had hij nog iets te geven: zijn moeder, die hij ook aan ons geeft als moeder.
Maria week niet weg van het kruis, hoewel het haar verscheurde om haar Zoon op wrede en onrechtvaardige wijze te zien sterven. Ze bleef standvastig en offerde haar pijn met liefde op. Kan jij je voorstellen dat jij jouw eigen kind ziet sterven? Of dat jij je echtgenoot ‘gekruisigd’ ziet worden voor zijn zonden of verwondingen? Toch vluchtte Maria niet weg. Wij daarentegen ontvluchten vaak het lijden wanneer het zich bij een ander manifesteert. We vinden het moeilijk om het kruis te omarmen wanneer het huwelijk moeilijk wordt.
Maar pijn, verenigd met Christus, is niet langer een zinloze straf, maar wordt een offer en verlossing. Net als Maria kunnen we onze tranen, vermoeidheid of teleurstellingen offeren voor de ziel van de ander. Dat is de grootsheid van de echtelijke liefde: ook liefhebben aan het kruis, niet alleen in vreugde.
Vandaag herinnert de Heer ons eraan dat het wel degelijk mogelijk is om naast degene te staan die lijdt, en dat Maria een voorbeeld en moeder is op onze weg in het huwelijk. Met haar leren we volharden, liefhebben en offeren.

Toegepast op het huwelijksleven:

Montse: Ik ben zo blij, Vicente, sinds we terug zijn van de pelgrimstocht; we hebben de afgelopen dagen zoveel zegeningen ontvangen, die zich in onze kinderen manifesteren.
Vicente: Helemaal mee eens; zien is geloven. Ik zie nu duidelijk dat we het leven in perspectief moeten zien en niet van elk obstakel dat we tegenkomen een wereld moeten maken. Wat een hoofdpijn hadden we ons kunnen besparen, vooral met onze kinderen.
Montse: Precies, we hadden te weinig geloof en ik heb geleerd dat als we onze kinderen aan Haar zorg toevertrouwen en ons op Haar steunen met ons gebed en vasten, Zij alles aan Haar Zoon zal voorleggen en Hij kan Haar niets weigeren.
Vicente: Wat is alles toch eenvoudig en toch zien we het soms zo ingewikkeld. Als je me een paar jaar geleden had verteld dat ik vandaag zoveel vertrouwen in onze Moeder zou hebben, had ik je voor gek verklaard. Ik wil je bedanken voor je geduld om me naar haar toe te brengen, ondanks mijn ongeloof en mijn negatieve houding ten opzichte van alles wat van jou en je geloof kwam. Ik moet al die tijd een echte last voor je zijn geweest, en toch was je er voor mij en voor onze Moeder, en heb je het in stilte aangeboden. Ik weet niet wat er van mij en de kinderen terechtgekomen zou zijn als je die last niet op je had genomen.
Montse: We moeten de Maagd danken voor hoe ze deze grote familie, die zoveel van haar houdt, heeft beschermd en dat nog steeds dagelijks doet. We moeten haar vragen ons te helpen om nooit je hand los te laten,

Moeder,

Vandaag herdenken we u als Onze-Lieve-Vrouw van Smarten en richten we ons op de zeven smarten die de Kerk ons in herinnering brengt. Gezegend en geprezen zijt gij voor altijd.


Het mooie leven. Commentaar voor echtparen: Johannes 3,13-17

Evangelie van de dag
 
Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In die tijd zei Jezus tot Nikodemus: Nooit is er iemand naar de hemel geklommen, tenzij Hij die uit de hemel is neerge­daald, de Zoon des Mensen.
En deze Mensenzoon moet omhoog worden geheven, zoals Mozes eens de slang omhoog hief in de woestijn,
opdat eenieder die gelooft in Hem eeuwig leven zal hebben.
Zozeer immers heeft God de wereld liefgehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat alwie in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben.
God heeft zijn Zoon niet naar de wereld gezonden om de wereld te oordelen, maar opdat de wereld door Hem zou worden gered.

Woord van de Heer.

Het mooie leven
 
Vandaag vier ik de bron van het goede leven. Het ware leven. Het mooiste leven.
Vandaag prijs ik de manier van leven die Jezus mij leert door Zijn Geest. Geboren in mijn innerlijk door de doop. Groeiend in de eucharistie. Liefhebbend in het huwelijk. Genezend in de biecht.
Vandaag verkondig ik een manier van sterven die mijn ziel openstelt voor Zijn werking, Zijn bewegingen, Zijn gaven, Zijn leven, door de vruchten/sacramenten van Zijn overgave.

 
Toegepast op het huwelijksleven:
 
Jorge: Schat, weet je nog welke dag het vandaag is?
Natalia: Nee, ik kom er niet op.
Jorge: Vandaag is het vijf jaar geleden dat mijn verslaving aan het licht kwam. De dag die de ergste dag van mijn leven had kunnen zijn, werd de eerste dag van mijn nieuwe leven. En dat heb ik allemaal aan jou te danken. Aan hoe je me hebt opgevangen, ondanks de pijn die ik je heb aangedaan.
Natalia: Ik ben zo blij en trots op je, schat. Maar je vergist je in één ding. We hebben het te danken aan onze God, die met Zijn dood onze duisternis heeft doorbroken en ons de deuren naar Zijn leven heeft geopend.
Jorge: Schat, wat leer ik veel van je. In jouw ogen spreekt God tot mij en ondersteunt Hij mij. Ik hou zoveel van je.
Natalia: Door van jou te houden, laat ik mij door Hem liefhebben.

 
Moeder,
 
Gezegend en geprezen zij de vrucht van uw schoot, Jezus, die ons met Zijn bloed heeft verlost.