Evangelie van de dag
Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes
Hijzelf had verklaard, dat een profeet in zijn eigen vaderstad niet in aanzien is.
Toen Hij nu in Galilea kwam, ontvingen de Galileeers Hem welwillend, omdat zij alles hadden gezien, wat Hij te Jeruzalem op het feest had gedaan. Zij waren immers zelf ook op het feest geweest.
Zo kwam Hij dan wederom te Kana in Galilea, waar Hij van het water wijn had gemaakt. Daar bevond zich een koninklijke beambte, wiens zoon te Kafarnaum ziek lag.
Toen hij hoorde dat Jezus uit Judea naar Galilea was gekomen, ging hij naar Hem toe en verzocht Hem, dat Hij mee zou komen om zijn zoon te genezen, want deze lag op sterven.
‘Als gij geen wondertekenen ziet,’ zei Jezus tot hem, ‘dan gelooft gij niet.’
Daarop zei die hofbeambte: ‘Heer, kom toch eer mijn kind sterft!’
Jezus antwoordde: ‘Ga maar, uw zoon leeft.’ De man geloofde wat Jezus hem zei en ging heen.
Zijn dienaars kwamen hem onderweg reeds tegemoet met de boodschap dat zijn kind leefde.
Hij vroeg hun naar het uur waarop de beterschap was ingetreden, en zij zeiden hem: ‘Gisteren op het zevende uur is de koorts van hem geweken.’
Toen besefte de vader, dat het gebeurd was juist op het uur waarop Jezus gezegd had: ‘Uw zoon leeft.’ Hij zelf en heel zijn gezin geloofden.
Dit tweede teken deed Jezus nadat Hij uit Judea naar Galilea gekomen was.
Wat een voorbeeld van geloof geeft de koninklijke ambtenaar ons: hoewel hij de
genezing niet onmiddellijk zag, vertelt het Evangelie ons dat hij geloofde en
op weg ging. Christus laat ons nooit in de steek en we moeten geloven dat de Heer alles kan: een crisis; zorgen om de kinderen; een zonde van de
ander die nooit lijkt op te lossen. De sleutel ligt in
je stevig vastklampen aan de Heer (door je tot de genade te wenden, door niet te ophouden met bidden, door elkaar te steunen als echtpaar) want Hij stelt nooit teleur. En wanneer de echtgenoot niet op die golflengte lijkt te zitten of niet in die genade, moet je opnieuw niet wantrouwen. Vandaag verkondigt het Evangelie dat door het geloof van één persoon uiteindelijk de hele familie ging geloven. In het huwelijksleven gebeurt iets vergelijkbaars: wanneer een van de echtgenoten het geloof, de hoop en het vertrouwen behoudt, versterkt dat geloof uiteindelijk het hele gezin. Het huwelijk bestaat uit drie: de echtgenoten en Christus zelf die in het midden staat door het Sacrament, en als een van de twee zich aan Christus vasthoudt, zijn ze al in de meerderheid. Laten we daarom niet vergeten dat het wonder in het gezin vaak ,begint met het vertrouwen van één persoon die besluit te blijven geloven en door te gaan.
Toegepast op het huwelijksleven:
Pablo: Het evangelie van vandaag zette me aan het denken… die vader geloofde eerst
in het woord van Jezus en uiteindelijk kwam zijn hele gezin tot geloof.
Ines: Ja, alsof het geloof van de een de rest voorttrekt.
Pablo: Nou, thuis gebeurt dat best vaak… als ik wat minder fit ben, trek jij ons vooruit.
Ines: Nou ja… en als ik ontmoedigd raak, herinner je me er ook aan dat we
wat meer moeten vertrouwen.
Pablo: Dat is waar. Uiteindelijk lijkt het in het huwelijk alsof God
met ons samenwerkt: als de een inzakt, duwt de ander.
Ines: Net als op een tandem.
Pablo: Precies… hoewel ik soms het gevoel heb dat jij harder trapt dan ik.
Ines: Maak je geen zorgen, zolang je niet van degenen bent die afstappen op de
hellingen… gaat alles goed.
Pablo: Rustig maar, ik stap niet af… hooguit haal ik diep adem en zeg ik:
“Heer, trap U vandaag maar even.”
Ines: Nou kijk, misschien is dat wel het geheim van het gezin: dat iemand
blijft trappen… en dat God in het midden van de tandem zit.
Moeder
U die Moeder bent van de Echtelijke Liefde, help ons elkaar te steunen
en ook in moeilijke momenten op God te vertrouwen. Gezegend en geprezen
zijt U voor altijd, Moeder
