Evangelie van de dag, Lucas 2,22–40.
brachten zijn ouders Jezus naar Jeruzalem om Hem aan de Heer op te dragen, volgens het voorschrift van de Wet des Heren: Elke eerstgeborene van het mannelijk geslacht moet aan de Heer worden toegeheiligd,
en om volgens de bepaling van de Wet des Heren een offer te brengen, namelijk een koppel tortels of twee jonge duiven.
Nu leefde er in Jeruzalem een zekere Simeon, een wetgetrouw en vroom man,
die Israëls vertroosting verwachtte en de heilige Geest rustte op hem.
Hij had een godsspraak ontvangen van de heilige Geest dat de dood hem niet zou treffen, voordat hij de Gezalfde des Heren zou hebben aanschouwd.
Door de Geest gedreven was hij naar de tempel gekomen. Toen de ouders het kind Jezus daar binnenbrachten, om aan Hem het voorschrift der Wet te vervullen, nam ook hij het kind in zijn armen en verkondigde Gods lof met de woorden:
‘Uw dienaar laat gij, Heer, nu naar uw woord in vrede gaan:
mijn ogen hebben thans uw Heil aanschouwd,
dat Gij voor alle volken hebt bereid;
een licht dat voor de heidenen straalt, een glorie voor uw volk Israel.’
Zijn vader en moeder stonden verbaasd over wat van Hem gezegd werd.
Daarop sprak Simeon over hen een zegen uit en hij zei tot Maria, zijn moeder:
‘Zie, dit kind is bestemd tot val of opstanding van velen in Israël, tot een teken dat weersproken wordt,
opdat de gezindheid van vele harten openbaar moge worden;
en uw eigen ziel zal door een zwaard worden doorboord.’
Er was ook een profetes, Hanna, een dochter van Fanuel uit de stam van Aser.
Zij was hoogbejaard en na haar jeugd had zij zeven jaren met haar man geleefd.
Nu was zij een weduwe van vierentachtig jaar. Ze verbleef voortdurend in de tempel en diende God dag en nacht door vasten en gebed.
Op dit ogenblik kwam zij naderbij, dankte God en sprak over het Kind tot allen die de bevrijding van Jeruzalem verwachtten.
Toen zij alle voorschriften van de Wet des Heren vervuld hadden, keerden zij naar Galilea, naar hun stad Nazaret terug.
Het Kind groeide op en nam toe in krachten; het werd vervuld van wijsheid en de genade Gods rustte op Hem.
Vandaag vieren we de dag van de presentatie van Jezus in de tempel en de
Zuivering van de Maagd Maria. Deze dag staat ook bekend als Maria-Lichtmis.
Hoewel Maria zwanger was geworden door de Heilige Geest en geen
zuivering nodig had, volbracht ze toch het zuiveringsritueel veertig
dagen na de bevalling en presenteert en wijdt zij haar Zoon in de tempel, zoals
voorgeschreven in de wet van Mozes. Dit symbool verwijst naar Christus als
het licht dat de volkeren verlicht.
Deze gebaren, die voor hen niet noodzakelijk waren, maar door Sint-Jozef en
Maria werden uitgevoerd, leren ons dat het in gemeenschap noodzakelijk is om de wet te gehoorzamen en het heilsplan te vervullen.
We zijn geroepen tot gehoorzaamheid, niet op een koude of routinematige manier, maar als een daad van nederigheid, als een daad van afstand doen van onze eigen criteria uit liefde voor de Liefde die ons later zou zeggen: “Niet mijn wil, maar Uw wil geschiede”.
Het huwelijk is een echte leerschool om in deze deugden te groeien.
In elke dagelijkse handeling hebben we de kans om die gehoorzaamheid
en onderwerping aan de echtgenoot te beleven, als een vrije reactie op de Liefde van God, die ons in het huwelijk uitnodigt om de gemeenschap tussen de echtgenoten te beleven en te versterken.
Jozef en Maria ontvingen samen de profetie van Simeon: er werd hun voorspeld dat zij het Licht zouden zijn en het lijden zouden ervaren. Gemeenschap betekent niet dat er geen lijden of conflicten zijn, maar dat we verenigd blijven in momenten van licht en in momenten waarin “het zwaard komt”.
Toegepast op het huwelijksleven.
Lucie: Vandaag denk ik aan hoe we thuis leefden toen we net
getrouwd waren, toen alles gemakkelijk was, en ik realiseer me hoe slecht
we toen leefden. Ik was de hele dag in een slechte bui omdat ik dacht dat ik
een fout had gemaakt door met jou te trouwen, en ik beperkte me tot het regelen van de huishoudelijke zaken, probeerde een vreedzaam samenleven te hebben en ging naar bed voordat jij thuiskwam .
Frans: En ik probeerde die slechte sfeer te ontwijken en zocht mijn toevlucht in mijn werk, sport en vrienden.
Lucie: Gelukkig bracht de Heilige Geest ons onze
geliefde buren Simeon en Anna , die ons de ogen openden voor de
noodzaak om al onze zwakheden en sterke punten aan de Heer voor te leggen, door zo vaak mogelijk naar de kerk te gaan.
Frans: Ja, we zullen nooit genoeg tijd hebben om hen daarvoor te bedanken. In het begin kostte het ons veel moeite, maar dankzij jouw vastberadenheid is het nu een echte noodzaak om samen naar de dagelijkse eucharistieviering te gaan, om de communie te ontvangen, het echtpaargebed te doen en zo te proberen die gemeenschap met Christus in ons gezin te beleven.
Lucie: Ja, wat een licht geeft de Heer ons elke dag. Nu is het
beheer van het huishouden naar de achtergrond verdwenen en ik verlang er alleen nog maar naar om thuis te komen om jou te zien, om te horen hoe jouw dag was en om naar de mis te gaan.
Frans: En met jouw perfectionisme op het gebied van orde en netheid,
is het een echt wonder om te zien wat God in jou heeft gedaan door toe te staan dat ik niet zo ben.
Lucie: Ja. Als de Heilige Familie zelfs in de kleinste details van de wet gehoorzaamde, is het minste wat ik kan doen mij nederig laten leiden door de persoon die God mij het meest direct heeft gestuurd om mij tot Hem te brengen, en dat ben jij. In het begin kon ik er niet mee instemmen om mijn mening niet op te leggen, maar ik geef toe dat het nastreven van die gehoorzaamheid in het huwelijk me heeft geholpen om veel redelijker en minder veeleisend te zijn. Dus: Glorie aan God!
Moeder,
Help ons om nederig en gehoorzaam te zijn aan de leer die uw Zoon ons
in Zijn leven heeft bijgebracht. Geprezen zijt gij voor altijd.
