Vertrouwen in God. Commentaar voor echtparen: Mt 2, 13-15. 19-23

Evangelie van de dag.

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Na hun vertrek verscheen een engel van de Heer in een droom aan Jozef en sprak: ‘Sta op, neem het Kind en zijn moeder, vlucht naar Egypte en blijf daar tot ik u waarschuw, want Herodes komt het Kind zoeken om het te doden.’
Hij stond op en week in de nacht met het Kind en zijn moeder naar Egypte uit.
Daar bleef hij tot aan de dood van Herodes, opdat in vervulling zou gaan wat de Heer gesproken had door de profeet: Ik heb mijn zoon geroepen uit Egypte.
Nadat Herodes gestorven was, verscheen in Egypte een engel van de Heer in een droom aan Jozef en zei:
‘Sta op, neem het Kind en zijn moeder en trek naar het land Israël, want die het Kind naar het leven stonden zijn gestorven.’
Hij stond op, nam het Kind en zijn moeder en ging naar het land Israël.
Toen hij echter hoorde, dat Archelaus in plaats van zijn vader Herodes over Juda heerste, vreesde hij daarheen te gaan; van Godswege in een droom gewaar­schuwd, begaf hij zich daarom naar het gebied van Galilea.
Hier aangeko­men vestigde hij zich in een stad, Nazaret geheten, opdat in vervulling zou gaan wat door profeten gezegd was: Hij zal een Nazoreeer genoemd worden.
Woord van de Heer.

Vertrouwen in God

Vandaag, op de feestdag van de Heilige Familie, is het prachtig om te zien welke gemeenschap er bestond tussen Jozef en Maria, en tussen hen en God. Wanneer zij tekenen ontvingen via bemiddeling, handelden zij beiden snel en eensgezind, in volledige vertrouwen volgens Gods plan.
Ons huwelijk is geroepen om op een dag zo te zijn, in een steeds volmaakter wordende gemeenschap. Wat verhindert ons om dat te bereiken? Onze zonde. Telkens wanneer we ons laten meeslepen door onze hartstochten, onze gehechtheden; telkens wanneer ik in het dagelijks leven, in concrete zin, voor mezelf kies in plaats van voor Gods plan, raken we een beetje van elkaar verwijderd. Zo gaat dat door, totdat alles kapot is.
Maar als we handelen in het geloof dat alles deel uitmaakt van Gods plan, dat elke dag vol details en bemiddelingen is om te groeien en vooruit te gaan, kansen zoals kiezen wat mijn echtgenoot leuk vindt in plaats van wat ik leuk vind, afzien van een drankje met mijn vrienden of koffie drinken met mijn vriendinnen om bij mijn gezin te zijn, mijn echtgenoot opvangen als hij moe of in een slechte bui is, eten koken, de tafel afruimen. .. Alle aangename of onaangename bemiddelingen om mij te verenigen met Jezus, die komt om zich voor ons op te offeren. Dan vliegt ons huwelijk naar Hem toe en leven we een stukje hemel op aarde.

Toegepast op het huwelijksleven:

Giancarlo: Bea, ik moet bekennen dat ik helemaal geen zin heb om met de groep te gaan eten. Ik voel me elke dag meer van hen verwijderd.
Bea: Ik weet het, Carlos, ik heb ook geen zin om over kleding en mode te praten, maar ik denk dat het goed is dat we gaan. De Heer wil dat we in de wereld zijn zonder van de wereld te zijn.
Giancarlo: Dat is waar, we moeten Zijn licht en Zijn warmte brengen naar koude harten, en onze vrienden hebben het hard nodig dat we hen laten zien wat de Heer met ons heeft gedaan.
Bea: Natuurlijk, bovendien was Adela de vorige keer erg geïnteresseerd om te weten wat ons zo veranderd had en waarom we er nu zo goed uitzagen.
Giancarlo: Nu je het zegt, meer dan één persoon heeft me hetzelfde gezegd.
Bea: En wat heb je ze gezegd?
Giancarlo: Dat de Heer ons hart en ons huwelijk aan het veroveren was en dat ik mijn vrouw nu zag als de hulp die God me had gegeven en dat dat me hielp om meer van je te houden.
Bea: Wat ben je toch mooi! Daarom moeten we gaan en licht zijn temidden van die duisternis, ook al hebben we daar geen zin in.
Giancarlo: Ja, ik denk niet dat Maria veel zin had om naar Egypte te gaan, maar ze deed het toch, omdat ze wist dat het Gods wil was. Hij vraagt ons om te gaan eten en wij klagen. Dus geen geklaag! Maar laten we eerst naar de eucharistie gaan, zodat we met een hart vol van de Heer gaan.

Moeder,

Bedek onze families met uw mantel, zodat ze vrolijke en stralende families mogen zijn die het licht van de Heer weerspiegelen. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer!

Verliefd hart. Commentaar voor echtparen: Johannes 20,1a 2-8

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

Op de eerste dag van de week liep Maria Magdalena snel naar Simon Petrus en naar de andere, de door Jezus beminde leerling, en zei tot hen: ‘Ze hebben de Heer uit het graf genomen en wij weten niet waar ze Hem hebben neergelegd.’
Daarop gingen Petrus en de andere leerling op weg naar het graf.
Ze liepen samen vlug voort, maar die andere leerling snelde Petrus vooruit en kwam het eerst bij het graf aan.
Vooroverbukkend zag hij de zwachtels liggen, maar hij ging niet naar binnen.
Simon Petrus die hem volgde, kwam ook bij het graf en trad wel binnen. Hij zag dat de zwachtels er lagen,
maar dat de zweetdoek die zijn hoofd had bedekt, niet bij de zwachtels lag, maar ergens afzonderlijk opgerold op een andere plaats.

Toen pas ging ook de andere leerling die het eerst bij het graf was aangekomen, naar binnen; hij zag en geloofde.
Woord van de Heer.

Verliefd hart

Zelfs temidden van de duisternis rent Maria Magdalena. Ze rent omdat haar hart brandt van liefde, geloof en een diep verlangen om haar Bruidegom te ontmoeten, in het besef dat de ontmoeting met Christus het belangrijkste is, wat zin en vervulling geeft aan haar leven. Ze laat zich niet tegenhouden door verwarring, angst of onzekerheid; haar drang komt voort uit de liefde die alles verwacht en alles ondersteunt. Elke stap die ze zet, herinnert ons eraan dat ware liefde tussen echtgenoten vastberadenheid, toewijding en doorzettingsvermogen vereist, dat we niet moeten wachten op perfecte omstandigheden om elkaar te ontmoeten, maar dat we ondanks de duisternis, de beproevingen, het onbegrip, het verraad en het stilzwijgen tussen ons als echtgenoten moeten vertrouwen. Net zoals Maria Magdalena naar het graf rende, zijn ook wij geroepen om naar onze echtgenoot te rennen en samen naar Christus, in het besef dat Hij ons leven vernieuwt. Wanneer ze bij het graf aankomt en de lege doeken aantreft, bereikt Maria Magdalena haar doel: de ontmoeting met de verrezen Christus. Hoe mooi is het voor ons echtgenoten om te zien dat wanneer we ons hart met vrijgevigheid en trouw geven, de liefde wordt vernieuwd, vreugde brengt en het dagelijks leven verandert in een ervaring van genade.

Toegepast op het huwelijksleven:

Maria: Jorge, eerlijk gezegd zijn deze kerstdagen enorm spannend geweest. Hoe moeilijk vind ik het om je moeder te ontvangen als ze me corrigeert omdat het eten niet naar haar smaak is, omdat we de kinderen niet goed opvoeden… Ik kan haar echt niet uitstaan en jij zwijgt, en dat maakt me nog nerveuzer.
Jorge: Maite, ik zie dat je vol woede zit en voor zeer ongemakkelijke momenten zorgt, je gezicht spreekt boekdelen en de spanning die je creëert is enorm.
Maria: Wat, wil je zeggen dat ik die ongemakkelijke situaties veroorzaak? Kijk Jorge, als je moeder wat stiller was en dankbaarder voor wat ik voor hen doe, zouden die ongemakkelijke situaties zich zeker niet voordoen en zou de sfeer aangenamer zijn.
Jorge: Maite, je hebt gelijk dat mijn moeder niet altijd even tactvol is in haar opmerkingen, maar als we iets leren op deze weg, dan is het wel dat we ons moeten overgeven. Dat is waar de Heer ons vraagt om meer liefde te geven, die moeilijke momenten te omarmen en lief te hebben, zodat ons huis een weerspiegeling wordt van de vreugde van de geboorte van het Kindje Jezus.
Maria: Jorge, bedankt dat je me hebt laten zien dat ik in die momenten van woede alleen naar mezelf kijk… wat heb je gelijk! Ik kan God alleen maar danken dat ik jou heb en dat hij me de waarheid heeft laten zien en me heeft geleerd dat we samen elke moeilijkheid kunnen omzetten in een kans om echt lief te hebben.
Jorge: Wat ben je mooi, Maite, ik vind het geweldig hoe we elkaar kunnen helpen om ons dagelijks leven te vullen met genade en vreugde.
Mariaaite: Jorge, ik beloof je dat ik me op nieuwjaarsdag volledig zal inzetten om je ouders oprecht lief te hebben, en als je ziet dat mijn gezicht geen vreugde uitstraalt, herinner me er dan liefdevol aan.
Jorge: Dat zal ik doen, mijn liefste.

Moeder,

Leer ons om in onze moeilijkheden te rusten aan de zijde van uw Zoon en op Hem te vertrouwen zoals Johannes dat deed. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.


Directe getuige. Commentaar voor echtparen: Matteüs 10, 17-22

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

In die tijd zei Jezus tot de twaalf: Neemt u in acht voor de mensen. 
Zij zullen u overleveren aan de rechtbanken en u geselen in hun synagogen.
Gij zult voor stadhou­ders en konin­gen gebracht worden omwille van Mij, 
om zo ten overstaan van hen en de heidenen getuigenis af te leggen.
Maakt u echter, wanneer men u overlevert niet bezorgd over het hoe of wat van uw spreken: 
op dat ogenblik zal u worden ingegeven wat gij moet zeggen.
Want niet gij zijt het die spreekt, maar door u spreekt dan de Geest van uw Vader.
De ene broer zal de andere overleveren om hem te laten doden, de vader zijn kind; 
de kinderen zullen opstaan tegen hun ouders en hen ter dood doen brengen.
Ge zult een voorwerp van haat zijn voor allen omwille van mijn Naam. 
Wie echter ten einde toe volhardt, hij zal gered worden.
Woord van de Heer.
Directe getuige.

De Heer spreekt tot ons over de vervolging vanwege het getuigenis van de Waarheid. Want Gods leer is niet die van de wereld.
Het huwelijk is door God ingesteld, volgens de wetten van de Liefde. En Hij heeft het onverbrekelijk ingesteld.
Laten we ons daarom niet leiden door iets anders dan de wil van God, want de geest is welwillend, maar het vlees is zwak.
En dus wanneer mijn echtgenoot boos is en ik in mijn binnenste hoor: “Geef hem een boos antwoord, je verdient het niet…”, dan moet ik in gebed gaan om de stem van de Vader te horen die tegen mij zegt: “Heb mijn geliefde zoon meer lief”.
En wanneer mijn echtgenoot mij een boos antwoord geeft, moet ik mij terugtrekken om de stem van God te horen die tegen mij zegt: “Verwelkom hem, mijn zoon is moe”.
De vraag is dus: ga ik me gedragen als een kind van God, naar zijn beeld en gelijkenis? Ga ik mijn man behandelen als een kind van God?
En zo zullen de mensen om ons heen (familie of vrienden), zoals de Heer zegt, ons misschien niet begrijpen, maar zullen we getuigen zijn van Liefde met een hoofdletter.

Aangekomen in het huwelijksleven:

Carmen: Carlos, iedereen om me heen blijft maar zeggen dat ik je werkschema’s niet moet accepteren, of dat je niet thuis bent…
Carlos: Oh ja? Sorry schat, dat heb ik niet eens door.
Carmen: Maak je geen zorgen, vroeger zou het me wel geraakt hebben. Maar nu we dit traject van het Project Echtelijke Liefde volgen, heb ik geleerd dat van je houden betekent dat je elkaar in alle omstandigheden accepteert.
Carlos: Schat, ik ben je zo dankbaar voor je begrip.
Carmen: En ik ben dankbaar dat je dit traject bent aangegaan, wetende dat het je moeite kost.
Carlos: Hoe kan ik dat niet doen, met hoeveel ik van je houd, dank je wel!
Carmen: Laten we samen de Heer danken voor alles wat Hij in ons doet.

Moeder,

U hebt de wil van de Vader aanvaard. Leer ons die te aanvaarden in onze echtgenoot. Geprezen zij God!


Licht van het leven. Commentaar voor echtparen: Johannes 1, 1-18

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Johannes

In het begin was het Woord en het woord was bij God en het Woord was God.
Dit was in het begin bij God.
Alles is door Hem geworden en zonder Hem is niets gewor­den van wat geworden is.
In Hem was leven, en dat leven was het licht der mensen.
En het licht schijnt in de duisternis maar de duisternis nam het niet aan.
Er trad een mens op, een gezondene van God; zijn naam was Johannes.
Deze kwam tot getuigenis, om te getuigen van het Licht, opdat allen door hem tot geloof zouden komen.
Niet hij was het Licht, maar hij moest getuigen van het Licht.
Het ware Licht, dat iedere mens verlicht, kwam in de wereld.
Hij was in de wereld; de wereld was door Hem geworden, en toch erkende de wereld Hem niet.
Hij kwam in het zijne, maar de zijnen aanvaardden Hem niet.
Aan allen echter die Hem wel aanvaardden, aan hen die in zijn Naam geloven, gaf Hij het vermogen om kinderen van God te worden;
Zij zijn niet uit bloed noch uit begeerte van het vlees of de wil van een man, maar uit God geboren.
Het woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond. Wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd, zulk een heerlijkheid als de Eniggeborene van de Vader ontvangt, vol van genade en waarheid.
Wij hebben Johannes’ getuigenis over Hem toen hij uitriep: ‘Deze was het van wie ik zei: Hij die achter mij komt, is mij voor, want Hij was eerder dan ik.’
Van zijn volheid hebben wij allen ontvangen: genade op genade.
Werd de Wet door Mozes gegeven, de genade en de waarheid kwamen door Jezus Christus.
Niemand heeft ooit God gezien; de eniggebo­ren Zoon, die in de schoot des Vaders is, Hij heeft Hem doen kennen.

Woord van de Heer.

Licht van het leven.

Vandaag wordt het Woord van God, God zelf, mens en wordt geboren in een eenvoudige stal. Hij is het leven, het licht van de wereld; en Hij wil dat leven en dat licht aan ieder van ons geven. En als ik Hem ontvang, als wij Hem ontvangen, geeft Hij ons de grote kracht om kinderen van God te zijn. Hij wil in mijn hart geboren worden om mij te vergoddelijken, om mij tot een andere Christus te maken! En als ik Hem toelaat, zal ik Zijn glorie zien. Een hele God wil naar mij toekomen en vraagt mij toestemming om mijn hart binnen te gaan. En ik, Heer, wil dat. Kom naar mij, maar reinig eerst mijn hart, werk in mij volgens Uw wil. Ik wil die arme stal zijn die U verlicht hebt!

Toegepast op het huwelijksleven:

Carlos: Ik ben dol op Kerstmis!
Susana: Ik nu ook. Vroeger vond ik het vervelend, het was een eindeloze lijst van taken, een enorme uitgave en familiebijeenkomsten die niet altijd even leuk waren.
Carlos: Dat is waar, maar hoe heeft God ons hart veranderd! Nietwaar?
Susana: Dat kun je wel zeggen. Nu beleven we echt het mysterie van de geboorte van God, die in ons hart komt om ons eeuwig leven te geven. En dat is te merken aan ons, aan ons huwelijk en aan ons gezin. Alles is anders. Zelfs de kinderen zijn vrolijker.
Carlos: Wat ben ik blij, en wat hou ik van je! Nu vind ik het heerlijk om kerstliedjes te zingen.
Susana: Natuurlijk! Alles is ter ere van Hem, ook al zingen we vals, hahaha.
Carlos: Kom op, gekkie, we doen het geweldig omdat we ons hart erin leggen, hahaha.

Moeder,

Dank u, Moeder, dat u ons Jezus hebt gegeven. Wij willen Hem ontvangen zoals u: met zuiverheid, nederigheid en toewijding. Geef ons een hart zoals het uwe. Gezegend en geprezen zij Jezus!


In luiers in een kribbe. Commentaar voor echtparen: Lucas 2, 1-14

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die dagen kwam er een besluit van keizer Augus­tus, dat er een volkstelling moest gehouden worden in heel zijn rijk.
Deze volkstelling had voor het eerst plaats toen Quirinius landvoogd van Syrie was.
Allen gingen op reis, ieder naar zijn eigen stad om zich te laten in­schrijven.
Ook Jozef trok op en omdat hij behoorde tot het huis en geslacht van David, ging hij van Galilea uit de stad Nazaret naar Judea naar de stad van David, Betlehem geheten,
om zich te laten inschrijven, samen met Maria, zijn verloof­de, die zwanger was.
Terwijl zij daar verbleven, brak het uur aan waarop zij moeder zou worden;
zij bracht haar zoon ter wereld, haar eerstgeborene, wikkelde hem in doeken en legde Hem neer in een kribbe, omdat er voor hen geen plaats was in de herberg.
In de omgeving bevon­den zich herders die in het open veld gedurende de nacht hun kudde bewaakten.
Plotseling stond een engel des Heren voor hen en zij werden om­straald door de glorie des Heren, zodat zij door grote vrees werden bevangen.
Maar de engel sprak tot hen: ‘Vreest niet, want zie, ik verkondig u een vreugdevolle boodschap die bestemd is voor het hele volk.
Heden is u een Redder geboren, Christus de Heer, in de stad van David.
En dit zal voor u een teken zijn: gij zult het pasgeboren kind vinden, in doeken gewikkeld en liggend in een kribbe.’
Opeens voegde zich bij de engel een hemelse heerschare; zij verheer­lijkten God met de woorden:
‘Eer aan God in den hoge en op aarde vrede onder de mensen in wie Hij welbehagen heeft.’
Woord van de Heer.
In luiers in een kribbe.

Lieve Jezus, hoe vaak heb ik deze scène al niet aanschouwd en toch blijft ze me verbazen! De engel kondigt aan dat de “Verlosser, de Messias, de Heer” is geboren. En je zou je kunnen voorstellen dat dit in een kasteel zou gebeuren, onder luid gejuich… en “het teken is een kind in doeken gewikkeld en in een kribbe gelegd”. Wat? De Messias een baby, in luiers, in een stal?
Wat een les, Heer, hoe anders zijn uw plannen dan ik zou denken! Uw boodschap is duidelijk, U hebt er zelf het voorbeeld van gegeven: de weg naar de Verlossing loopt via klein en kwetsbaar worden, alles opgeven, zich van alles ontdoen, de omstandigheden aanvaarden die komen, ook al begrijp je ze niet, je leven geven. Er is geen andere weg. U hebt het duidelijk gezegd: wie U wil volgen, “moet zichzelf verloochenen en het kruis van elke dag op zich nemen”. Dat is wat Jozef en Maria deden. Niets verliep volgens hun plannen, maar ze vertrouwden op de Vader. Hij weet meer, Hij kan alles, dus moesten zij alleen maar Zijn wil zoeken.
Mijn goede Jezus, help mij mijzelf te verloochenen, mijn redeneringen te ontvluchten, zodat Uw Liefde mijn hart kan vullen en ik kan liefhebben zoals U liefhebt.

Toegepas op het huwelijksleven:

Myriam: Ik ben zo onder de indruk dat God als baby ter wereld kwam, in een stal…
José: Ja, wat een les in nederigheid en onthechting van alles. En het is prachtig om te bidden zoals Jozef en Maria alles hebben gedragen. Menselijk gezien lijkt het zinloos. Maar het kan niet mooier zijn, het is een toonbeeld van totale liefde.
Myriam: Wat zou ik graag de omstandigheden die komen zoals zij dat deden, kunnen aanvaarden! Ze maakten hun plannen, maar aanvaardden met vrede wat er ook kwam. Omdat ze wisten dat hun oordeel niet telde, dat ze elke situatie moesten aanvaarden in vertrouwen op God, door alles aan Hem over te geven en lief te hebben.
José: Ik bid veel om bij elke gelegenheid Zijn Wil te kunnen doen. Ook al begrijp ik het vaak niet. Daarvoor is het nodig dat ik nooit probeer mijn eigen wil te doen. Dat mijn wil nooit het criterium is. Met mijn eigen kracht is dat onmogelijk, maar met de genade van God, met gebed, sacramenten en offers, weet ik dat ik het zal bereiken.
Myriam: Je bent er al duidelijk in geslaagd. Het is mooi om te zien hoe je nu omgaat met wat vroeger een bron van ergernis was.
José: Heel erg bedankt, schat. Dat merk ik ook aan jou. We zijn erg zwak, maar God kan alles. Heel erg bedankt, Heer!

Moeder,

Help ons om uw Zoon te ontvangen en ons over te geven, alles over te geven, zoals u dat deed. Moge deze heilige nacht het begin zijn van mijn totale overgave aan de Heer. Gezegend en geprezen zij God!