Woord van de Heer.

In het hart.

Gelukkig nieuwjaar! Vandaag begint een nieuw jaar en wat is een betere manier om dat te doen dan samen met de Maagd Maria, door haar goddelijke Moederschap te vieren.
God is net geboren in Bethlehem, laten we net als de herders met een arm en nederig hart naar hem toe rennen om hem te aanbidden en te verheerlijken, met het vaste voornemen om dat elke dag van het nieuwe jaar te blijven doen.
Laten we altijd onze toevlucht nemen tot onze Moeder, die alles in haar Onbevlekt Hart bewaarde, en laten we leren naar onze echtgenoot te kijken, hem in alles te aanvaarden, zijn verschillen niet te verwerpen en wat we niet begrijpen in ons hart te bewaren, om te mediteren over de grootsheid van ons sacrament dat ons altijd naar Jezus leidt.

Toegepast op het huwelijksleven:

Antonio: Maria, je ziet er een beetje ernstig uit, is er iets gebeurd?
Maria: Ja Antonio, ik ben een beetje verdrietig over de opmerkingen van je broers gisteren.
Antonio: Neem het ze niet kwalijk, ze zeiden dingen die niet helemaal waar waren.
Maria: Ja, maar ze mogen zich niet laten meeslepen en sommige dingen die ze zeiden uit hun context halen en overdrijven.
Antonio: Ik weet het, ze zijn te ver gegaan, maar we mogen het hen niet kwalijk nemen. Ik heb al met hen gesproken, ze hebben het ingezien en hun excuses aangeboden. Bovendien maakte het mij niet zoveel uit, het geeft mij alleen maar een reden om wat meer voor hen te bidden, zodat het niet nog eens gebeurt.
Maria: Antonio, je bent geweldig, je hebt een groot hart, ondanks wat ze over je hebben gezegd, heb je het hen niet kwalijk genomen. Ik ben erg dankbaar dat ik je vrouw ben.
Antonio: Overdrijf nu ook niet, ik kan niet boos worden om dingen die niet waar zijn, bovendien, als ik mezelf had verdedigd, had ik ze nog meer reden gegeven om door te gaan. Soms is het beter om te zwijgen en het te laten gaan zonder er belang aan te hechten.
Maria: Je hebt gelijk, vaak is het beter om deze dingen in je hart te bewaren en er geen aandacht aan te schenken, het is makkelijk om te bekritiseren en te oordelen.
Antonio: Laten we dan maar glimlachen en Kerstmis blijven vieren, want dat is nu het belangrijkste.

Moeder:

Help ons om ons hart te vullen met wat we niet begrijpen, zodat we het kunnen offeren voor onze echtgenoot en het aan de voeten van uw Zoon in de kribbe kunnen leggen. Glorie en lof aan God die in Bethlehem is geboren.

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

Geloven jullie dat jullie voorbestemd zijn om profeten te zijn? Twijfel daar niet aan. Door de doop zijn we dat allemaal. Kijk naar Hanna. Zij was net als wij echtgenote geweest. Haar leven was niet gemakkelijk, maar ze leefde in volledige overgave aan God en in een trouw en vurig wachten op de Messias. Zodra ze Maria en Jozef met het Kind in hun armen de tempel zag binnengaan, wist ze zeker dat Hij het was. Een wakker hart, dat weet dat het God nodig heeft en Hem elke dag in waarheid en nederigheid zoekt, weet God te zien wanneer Hij voorbijgaat, en wanneer het Hem vindt, kan het niet anders dan dat aan anderen bekendmaken. Wees ook zo profeten van de echtelijke liefde! Vraag elke dag om de genade om Christus levend te zien in uw echtgenoot/echtgenote, want daar is Hij. Sta even stil. Stop met rennen. Kijk hem in de ogen en schenk hem iets heel eenvoudigs, maar dat soms zo moeilijk is: een glimlach van liefde, ja, van liefde en erkenning van de immense gave van God die hij is. Kijk naar hem en heb hem lief met Gods liefde, vraag het Hem. Dan zal het gebeuren dat God in een eenvoudig huis en in volgzame harten zijn intrek zal nemen en alle hoeken van het huis met goddelijke liefde zal vullen, alle plooien van je hart zal bereiken. Daar begint de profetie! Het zal gebeuren dat de harten die door deze nieuwe liefde worden aangestoken, het aan alle gezinnen van de wereld willen verkondigen, zodat ook zij kunnen genieten van deze immense hoop die men niet kan verzwijgen, zoals bij Hanna het geval was; en je voelt dat je het onophoudelijk moet verkondigen. Dat is wat we beleven en delen in het Project Echtelijke Liefde met iedereen die komt, omdat ze een nieuw leven willen, een nieuwe liefde, iets meer dat ze aanvoelen, omdat ze worden uitgenodigd, omdat… wat maakt het uit? kortom, iedereen die de Maagd brengt: dat Jezus leeft in elk huwelijk, bereid om ons een liefde te geven die de wereld niet kent of begrijpt, maar waarnaar zij dorst, en die, hoewel zij in het begin klein begint, zoals het Kind Jezus klein was, mettertijd groeit, sterker wordt en zich vult met wijsheid en genade van God, waardoor zij iedereen aantrekt die langs haar heen gaat.

Toegepast op het huwelijksleven

Lourdes: Alberto, soms sta ik stil bij wat God in ons leven en in onze liefde heeft gedaan en kan ik het bijna niet geloven. Als ik een paar jaar terugkijk, herken ik ons echt niet meer.
Alberto: Dat is waar, Lourdes. Wie had dat kunnen denken? We dachten dat we het goed hadden, maar we konden ons niet voorstellen hoe groot het verschil is tussen ‘het goed hebben’ en elkaar liefhebben met de liefde van God.
Lourdes: Een kloof. Wat is het toch onbeduidend om het goed met elkaar te kunnen vinden, vergeleken met het gevoel dat we in het Koninkrijk van God leven. En niet alleen wij, ook Lourdje… het is ongelooflijk hoezeer zij groeit in geloof, liefde en volwassenheid…
Alberto: Daarom kunnen we niet zwijgen en moeten we het onophoudelijk verkondigen, zodat alle echtparen ontdekken dat we geroepen zijn om een prachtige liefde te leven, dat het mogelijk is!
Lourdes: (Glimlacht) Nu we het toch over onophoudelijk hebben, ik herinner je eraan dat we over 10 minuten een vergadering hebben om de retraite voor te bereiden; pak de laptop, ik heb hem naast de tv gelegd.
Alberto: Bij de tv? Wat is dat? (lacht)
Lourdes: Alberto, we zijn van het kijken naar opgenomen series overgestapt op het zien van wonderen in het echt. Zou je dat willen ruilen voor iets in de wereld?
Alberto: nooit!
Lourdes: Glorie aan God! (glimlacht)

Moeder,

Leer ons om het Koninkrijk van God in ons te laten groeien, als getuigen en profeten van de echtelijke liefde, geleid door Uw Hand, zullen we gaan waar U ons heen stuurt. Geprezen zij God!

Woord van de Heer.

Op weg naar de tempel.

Het huwelijk is niet alleen een menselijk project van samenleven, maar een ‘oersacrament’ waarin de liefde van de echtgenoten de onzichtbare liefde van God zichtbaar maakt.
Ons ‘liefdesproject’ in de tempel presenteren (zoals Maria en Jozef deden) betekent erkennen dat onze verbintenis niet van ons is, maar een missie die God door onze lichamen en zielen vervult.
Vaak behandelen we ons huwelijk als een carrièreplan of een lijst met doelstellingen. Als we het daarentegen zien als een ontvangen geschenk, dan is het presenteren van dat project hetzelfde als tegen God zeggen: “U bent de auteur van onze geschiedenis” en wij zijn de beheerders van deze liefde.
Simeon kondigt een zwaard aan. In het huwelijk moet dat zwaard ons egoïsme en onze menselijke verwachtingen doorhakken, zodat de liefde kan rijpen en tot totale overgave kan komen. Gods plan voor ons is vaak groter en veeleisender dan ons eigen comfort.
Echtgenoten kunnen een goddelijk verhaal vertellen, onze fysieke overgave en ons dagelijks leven zijn de “taal” waarmee God tot de wereld spreekt. Een teken van tegenstrijdigheid in deze samenleving, waarin liefde ons wordt voorgesteld als een uitwisseling van egoïsme en die zoveel leed veroorzaakt.

Toegepast op het huwelijksleven:

Javier: Marta, ik realiseer me dat ik de laatste tijd erg gespannen ben geweest om ‘ons’ project perfect te laten verlopen. Ik heb ons huwelijk behandeld alsof het een bedrijf is dat ik in mijn eentje moet runnen.
Marta: Ik begrijp je. Ik heb ook het gevoel dat we vergeten zijn dat we niet twee mensen zijn die elkaar ‘gebruiken’ om gelukkig te zijn, maar twee mensen die zich ‘schenken’ als teken van Gods liefde. Presenteren we onze toekomst in de tempel? Of maken we die afhankelijk van onze eigen wil?
Javier: Dat is waar. Maria en Jozef gaven Jezus weg in de wetenschap dat hij niet ‘van hen’ was. Het maakt indruk op me dat Simeon hen zegt dat hij een ‘teken van tegenspraak’ zal zijn. Ik denk dat ons liefdesproject niet is om het perfecte leven te leiden dat Instagram verwacht, maar om dat teken van trouwe liefde te zijn waarvan de wereld niet meer gelooft dat het bestaat.
Marta: Dat is nu het ‘zwaard’ voor ons, nietwaar? Het doet pijn om de controle los te laten en te accepteren dat Gods plan voor ons offers kan inhouden die we niet gepland hadden. Maar als we ons leven, ons lichaam, onze tijd als een offer in de tempel aanbieden, hoeven we niet langer de last van ‘succes hebben’ te dragen. We hoeven alleen maar trouw te zijn.
Javier: Laten we dan doen wat zij deden. Heer, wij bieden U ons huwelijk aan. Het is niet van ons, het is van U. Geef ons het licht van Simeon om Uw aanwezigheid in ons dagelijks leven te herkennen, en de kracht van Maria om te aanvaarden dat Uw plan altijd beter is dan ons veiligheidsplan.

Moeder,

Moge onze liefde ook “licht zijn om de volkeren te verlichten”. Geprezen zij God!

Vandaag, op de feestdag van de Heilige Familie, is het prachtig om te zien welke gemeenschap er bestond tussen Jozef en Maria, en tussen hen en God. Wanneer zij tekenen ontvingen via bemiddeling, handelden zij beiden snel en eensgezind, in volledige vertrouwen volgens Gods plan.
Ons huwelijk is geroepen om op een dag zo te zijn, in een steeds volmaakter wordende gemeenschap. Wat verhindert ons om dat te bereiken? Onze zonde. Telkens wanneer we ons laten meeslepen door onze hartstochten, onze gehechtheden; telkens wanneer ik in het dagelijks leven, in concrete zin, voor mezelf kies in plaats van voor Gods plan, raken we een beetje van elkaar verwijderd. Zo gaat dat door, totdat alles kapot is.
Maar als we handelen in het geloof dat alles deel uitmaakt van Gods plan, dat elke dag vol details en bemiddelingen is om te groeien en vooruit te gaan, kansen zoals kiezen wat mijn echtgenoot leuk vindt in plaats van wat ik leuk vind, afzien van een drankje met mijn vrienden of koffie drinken met mijn vriendinnen om bij mijn gezin te zijn, mijn echtgenoot opvangen als hij moe of in een slechte bui is, eten koken, de tafel afruimen. .. Alle aangename of onaangename bemiddelingen om mij te verenigen met Jezus, die komt om zich voor ons op te offeren. Dan vliegt ons huwelijk naar Hem toe en leven we een stukje hemel op aarde.

Toegepast op het huwelijksleven:

Giancarlo: Bea, ik moet bekennen dat ik helemaal geen zin heb om met de groep te gaan eten. Ik voel me elke dag meer van hen verwijderd.
Bea: Ik weet het, Carlos, ik heb ook geen zin om over kleding en mode te praten, maar ik denk dat het goed is dat we gaan. De Heer wil dat we in de wereld zijn zonder van de wereld te zijn.
Giancarlo: Dat is waar, we moeten Zijn licht en Zijn warmte brengen naar koude harten, en onze vrienden hebben het hard nodig dat we hen laten zien wat de Heer met ons heeft gedaan.
Bea: Natuurlijk, bovendien was Adela de vorige keer erg geïnteresseerd om te weten wat ons zo veranderd had en waarom we er nu zo goed uitzagen.
Giancarlo: Nu je het zegt, meer dan één persoon heeft me hetzelfde gezegd.
Bea: En wat heb je ze gezegd?
Giancarlo: Dat de Heer ons hart en ons huwelijk aan het veroveren was en dat ik mijn vrouw nu zag als de hulp die God me had gegeven en dat dat me hielp om meer van je te houden.
Bea: Wat ben je toch mooi! Daarom moeten we gaan en licht zijn temidden van die duisternis, ook al hebben we daar geen zin in.
Giancarlo: Ja, ik denk niet dat Maria veel zin had om naar Egypte te gaan, maar ze deed het toch, omdat ze wist dat het Gods wil was. Hij vraagt ons om te gaan eten en wij klagen. Dus geen geklaag! Maar laten we eerst naar de eucharistie gaan, zodat we met een hart vol van de Heer gaan.

Moeder,

Bedek onze families met uw mantel, zodat ze vrolijke en stralende families mogen zijn die het licht van de Heer weerspiegelen. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer!