Auteursarchief: Esposos Misioneros

Huis van barmhartigheid. Commentaar voor echtparen: Lucas 15, 1-3 11-32

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd kwamen tollenaars en zondaars van allerlei slag bij Jezus om naar Hem te luisteren.

Maar zowel de Farizeeën als de schriftgeleerden zeiden morrend tegen elkaar: ‘Die man ontvangt zondaars en eet met hen.’
Jezus vertelde hun toen deze gelijkenis:
‘Iemand had twee zonen.
De jongste van hen zei tegen zijn vader: “Vader, geef mij het deel van uw bezit waarop ik recht heb.” De vader verdeelde zijn vermogen onder hen.
Na enkele dagen verzilverde de jongste zoon zijn bezit en reisde af naar een ver land, waar hij een losbandig leven leidde en zijn vermogen verkwistte.
Toen hij alles had uitgegeven, werd dat land getroffen door een zware hongersnood, en begon hij gebrek te lijden.
Hij vroeg om werk bij een van de inwoners van dat land, die hem op het veld zijn varkens liet hoeden.
Hij had graag zijn maag willen vullen met de peulen die de varkens te eten kregen, maar niemand gaf ze hem.
Toen kwam hij tot zichzelf en dacht: De dagloners van mijn vader hebben eten in overvloed, en ik kom hier om van de honger.
Ik zal naar mijn vader gaan en tegen hem zeggen: “Vader, ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u,
ik ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden; behandel mij als een van uw dagloners.”
Hij vertrok meteen en ging op weg naar zijn vader. Zijn vader zag hem in de verte al aankomen. 
Hij kreeg medelijden en rende op zijn zoon af, viel hem om de hals en kuste hem.
“Vader,” zei zijn zoon tegen hem, “ik heb gezondigd tegen de hemel en tegen u, ik ben het niet meer waard uw zoon genoemd te worden.”
Maar de vader zei tegen zijn knechten: “Haal vlug het mooiste gewaad en trek het hem aan, doe hem een ring aan zijn vinger en geef hem sandalen.
Breng het gemeste kalf en slacht het. Laten we eten en feestvieren,
want deze zoon van mij was dood en is weer tot leven gekomen, hij was verloren en is teruggevonden.” En ze begonnen feest te vieren.Het gemeste kalf slachten.
De oudste zoon was op het veld. Toen hij naar huis ging en al dichtbij was, hoorde hij muziek en gedans.
Hij riep een van de knechten bij zich en vroeg wat dat te betekenen had.
De knecht zei tegen hem: “Uw broer is thuisgekomen, en uw vader heeft het gemeste kalf geslacht omdat hij hem gezond en wel heeft teruggekregen.”
Hij werd woedend en wilde niet naar binnen gaan, maar zijn vader kwam naar buiten en trachtte hem te bedaren.
Hij zei tegen zijn vader: “Al jarenlang werk ik voor u en nooit ben ik u ongehoorzaam geweest
als u mij iets opdroeg, en u hebt mij zelfs nooit een geitenbokje gegeven om met mijn vrienden feest te vieren.
Maar nu die zoon van u is thuisgekomen die uw vermogen heeft verkwanseld aan de hoeren, hebt u voor hem het gemeste kalf geslacht.”
Zijn vader zei tegen hem: “Mijn jongen, jij bent altijd bij me, en alles wat van mij is, is van jou.
Maar we konden toch niet anders dan feestvieren en blij zijn, want je broer was dood en is weer tot leven gekomen. Hij was verloren en is teruggevonden.”
Woord van de Heer.

Huis van barmhartigheid.
Heer, in deze parabel toont U mij drie houdingen: die van een vader die onvoorwaardelijk liefheeft, die van een zoon die alleen aan zichzelf denkt en die van een zoon die ogenschijnlijk rechtvaardig is. Vandaag raakt dit Woord mijn hart en nodigt het mij uit om mij af te vragen hoe ik mij tegenover mijn echtgenoot gedraag. Gedraag ik mij als de jongste zoon, door egoïsme en trots mij van hem te laten verwijderen? Erken ik mijn zonden en kan ik zonder excuses ‘sorry’ zeggen? Sta ik op en keer ik terug naar zijn hart wanneer ik zijn vertrouwen heb beschaamd? Of gedraag ik me als de oudste zoon, stil, maar met een hard hart, in mijn binnenste oordelend, denkend dat ik meer doe, dat ik nooit faal, alles met rechtvaardigheid afwegend, maar zonder barmhartigheid? Of ben ik in staat om lief te hebben zoals de vader? Om te geven zonder iets terug te krijgen, zelfs als er fouten zijn gemaakt, om niet voortdurend de fouten uit het verleden te herinneren, maar om met liefde te herstellen, zonder uitleg te eisen, zonder vragen te stellen, alleen door je echtgenoot met barmhartigheid te omhelzen.

Toegepast op het huwelijksleven:

Michael: Beatrix, ik schaam me nog steeds soms als ik me herinner hoe ik me tegenover jou en de meisjes gedroeg… hoe ik ons huis tot een verlengstuk van mijn werk maakte. Ik werkte alleen maar, geobsedeerd door promotie, met als excuus dat ik jullie het beste wilde geven, maar ik verwaarloosde jullie.
Beatrix: Schat, het waren moeilijke jaren, ik bad alleen maar en vroeg de Heer om je tegemoet te komen, omdat het me pijn deed om te zien hoe je hart steeds harder werd.
Michael: Beatrix, en nu kan ik het met vreugde zeggen, wat heeft de Heer je gehoord… Ik verloor mijn baan, ik voelde dat alles in duigen viel, ik voelde dat ik niets meer waard was, en toch wachtte mij het beste… Je omhelsde me alsof er niets was gebeurd en in je blik zag ik oneindige barmhartigheid, zoals die van de Heer, die me zei: “Rustig maar, je bent thuisgekomen”.
Beatrix: Ik wachtte op je terugkeer, Michael. Op het moment dat je belangrijkste steunpilaar wegviel, kon ik alleen maar de Heer danken, omdat je naar mij terugkeerde, omdat je mij nodig had… En vanaf dat moment begonnen we deze weg van gemeenschap tussen ons.
Michael: Ik kan alleen maar God danken dat hij me thuis heeft gebracht.

Moeder,

Leid ons altijd bij de hand naar Jezus, zodat ons huis een weerspiegeling is van Zijn barmhartigheid en gemeenschap. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd, Heer.


Brengen we vruchten voort? Commentaar voor echtparen: Matteüs 21, 33-43, 45-46

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

 In die tijd sprak Jezus tot de hogepriesters en de oudsten van het volk: Luistert naar een andere gelijkenis: Er was eens een landeigenaar die een wijngaard aanlegde; hij zette er een heining omheen, hakte een wijnpers erin uit en bouwde een wachttoren. Daarop verpachtte hij hem aan wijnbou­wers en vertrok naar den vreemde.

Toen de tijd van de oogst gekomen was, zond hij zijn dienaren naar de wijnbouwers om de op­brengst in ontvangst te nemen.
Maar de wijnbouwers grepen zijn dienaren vast. Zij mishandel­den de een, doodden de ander en stenigden een derde.
Daarop zond hij andere dienaren, talrijker dan de eersten; maar zij behandelden hen op dezelfde manier.
Tenslotte stuurde hij zijn zoon naar hen toe, in de veronderstelling, dat zij zijn zoon wel zouden ontzien.
Maar toen de wijnbou­wers de zoon zagen, zeiden ze onder elkaar: Dat is de erfgenaam; vooruit, laten we hem vermoorden en ons zijn erfenis toeëigenen.
Ze grepen hem vast, wierpen hem de wijngaard uit en doodden hem.
Wan­neer nu de eigenaar van de wijngaard komt, wat zal hij dan wel met die wijnbouwers doen?’
Ze antwoordden Hem: ‘Hij zal die ellendelingen een ellendige dood doen sterven en zijn wijngaard zal hij aan andere wijnbouwers verpachten, die hem de opbrengst op de vastgestelde tijd zullen afdragen.’
Toen sprak Jezus tot hen: ‘Hebt gij nooit in de Schrift gelezen: De steen die de bouwlieden hebben afge­keurd, is juist de hoeksteen geworden. Op last van de Heer is dat gebeurd en het is wonderbaar in onze ogen.
Daarom zeg Ik u, het Rijk Gods zal u ontnomen worden en gegeven aan een volk dat wel de vruchten daarvan op­brengt.’
Toen de hogepries­ters en Farizeeën zijn gelijkenis­sen gehoord hadden, begrepen ze dat Hij over hen sprak.
Zij zonnen dus op een middel om zich van Hem meester te maken, maar ze waren bang voor het volk, omdat men Hem voor een profeet hield.

Woord van de Heer.

Brengen we vruchten voort?

Hoe duidelijk heeft Jezus dit aan de farizeeën uitgelegd, en hoe duidelijk legt hij het vandaag ook aan ons, echtgenoten, uit.
Ben ik me bewust van de gave die de Heer me heeft gegeven? Ben ik me ervan bewust dat ik een gave niet kan verbergen of negeren en dat deze een taak vereist? Wat doe ik met de gave van mijn echtgenoot en de gave van mijn huwelijk? Breng ik vruchten voort met deze gaven?
Ik moet zijn als een goede landbouwer die vruchten voortbrengt van wat de Heer mij heeft toevertrouwd. Ben ik een goede landbouwer?

Toegepast op het huwelijksleven:

Javi: Luli, ik heb nagedacht en ik denk dat ik niet alles doe wat ik zou moeten doen voor jou en ons huwelijk.
Luli: Weet je wat, Javi? Ik heb een beetje hetzelfde… Ik denk dat ik je meer moet liefhebben dan ik tot nu toe heb gedaan.
Javi: Toen ik laatst aan het bidden was, liet de Heer me zien hoe geweldig het is om jou te hebben en dat ik me veel meer moest inzetten, omdat ik de gave die God me met jou had gegeven niet voldoende waardeerde.
Luli: Dank je wel, Javi, je woorden zijn prachtig. Ik wil ook mijn steentje bijdragen, dus als ik je ooit niet met de liefde van God behandel, zeg het me dan, zodat ik het beter kan doen.
Javi: Dat zal ik zeker doen, heel erg bedankt! Wat is de Heer toch goed dat Hij zoveel van ons houdt!

Moeder,

Leer ons vruchtbaar te zijn en breng ons dichter bij uw zoon, zodat we overvloedig vrucht kunnen dragen. Geprezen zij de Heer!

U liefhebben in mijn echtgenoot. Commentaar voor echtparen: Matteüs 20, 17-28

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Toen Jezus van plan was naar Jeruzalem te gaan nam Hij de twaalf apart en onder­weg sprak hij tot hen:
‘Wij gaan nu naar Jeruzalem, waar de Mensen­zoon aan de hogepries­ters en schriftgeleer­den zal worden overgeleverd. Zij zullen Hem ter dood veroordelen
en aan de heidenen overleveren om Hem te bespotten, geselen en kruisigen, maar op de derde dag zal Hij verrijzen.’
Toen­dertijd trad de moeder van de zonen van Zebedeus samen met hen op Jezus toe en wierp zich voor zijn voeten om Hem iets te vragen.
Hij sprak tot haar: ‘Wat verlangt ge?’ Zij antwoordde Hem: ‘Laat deze twee jongens van mij in uw Koninkrijk zitten, een aan uw rechter ‑ en een aan uw linkerhand.’
Maar Jezus antwoordde: ‘Gij weet niet wat ge vraagt. Zijt gij in staat de beker te drinken die Ik ga drinken?’ Zij zeiden hem: ‘Ja, dat kunnen wij.’
Hij sprak: ‘Inder­daad, mijn beker zult gij drinken, maar het is niet aan Mij u te doen zitten aan mijn rechter ‑ of linkerhand, omdat alleen zij dit verkrijgen voor wie mijn Vader dit heeft bereid.’
Toen de tien anderen dit hoorden, werden zij kwaad op de beide broers.
Jezus echter riep hen bij zich en sprak: ‘Gij weet, dat de heersers der volkeren hen met ijzeren vuist regeren en dat de groten misbruik maken van hun macht over hen.
Dit mag bij u niet het geval zijn; wie onder u groot wil worden, moet dienaar van u zijn, en wie onder u de eerste wil zijn, moet slaaf van u wezen, zo­als ook de Mensenzoon niet gekomen is om gediend te worden, maar om te dienen en zijn leven te geven als losprijs voor velen.’
 
Woord van de Heer.
 
U liefhebben in mijn echtgenoot

Mijn goede Jezus, dit evangelie doet pijn. U komt om uw leven voor ons te geven. En wanneer u dit aan uw vrienden vertelt, maken zij zich geen zorgen om u, maar alleen om zichzelf.
U zou kunnen denken: maar ik heb hen net verteld dat zij mij zullen martelen en doden, en zij denken alleen aan zichzelf. En bovendien ga ik het voor hen doen, ik ga voor hun zonden boeten zodat zij gered kunnen worden.
Maar nee, je kijkt naar hun hart en ziet dat het afgestompt is, dat ze niet kunnen zien. In stilte zul je hen bij je Vader verontschuldigen, voor hen bidden en jezelf overgeven. Je beschuldigt hen niet, je stelt je op hun niveau, op wat zij kunnen begrijpen, en je houdt van hen in hun zwakheid.
Heer, U was er alleen. Hoe alleen bent U. Hoe alleen laten wij U. Zoals U zei: “Dit Hart dat de mensen zo liefhad en alleen maar ondankbaarheid ontvangt”. Wij hebben het niet begrepen. U houdt oneindig veel van ons, U hebt alles voor ons gegeven, tot de laatste druppel van uw bloed. U hebt de schuld van onze zonde betaald. En wij denken alleen aan onszelf, aan wat mijn man mij wel of niet doet, dat het niet eerlijk is dat…
Heer, help mij mijn zonde te erkennen. Te erkennen dat ik niet zie. Dat het probleem in mijn hart ligt, niet bij mijn man. Dat ik niet weet hoe ik moet liefhebben.
Leer mij te vergeven, niet te wachten op wat ik krijg, maar te geven. Altijd lief te hebben.
Dank u, Heer.

Toegepast op het huwelijksleven:

Pablo: Martha, dit evangelie raakt me. Ik wil de Heer echt bedanken voor al zijn liefde voor ons, hem troosten voor zoveel ondankbaarheid. En ik weet dat hij het meest blij is als ik me onvoorwaardelijk aan jou overgeef.
Martha: Ja, dat is zo goed. Ik wil Hem ook troosten door mij aan jou over te geven zonder daar iets voor terug te vragen. Niet aan mezelf denken, maar mij op jou concentreren. Ik wil me ervan bewust zijn dat Hij glimlacht telkens als ik dat doe.
Pablo: En ik ook. Bovendien heb ik je niet weten lief te hebben in je zwakheid. En dat wil ik wel. Ik weet dat de enige manier om dat te bereiken is door vastberaden een leven van gebed en sacramenten te leiden.
Martha: Ja, en van versterving. Ik ga de vastentijd gebruiken om meer verstervingsdaden te doen. Ik weet dat mijn gehechtheden mij verhinderen om van je te houden zoals God dat wil.
Pablo: Zonder versterving is het onmogelijk om mezelf te verloochenen, zoals de Heer zegt. Ik ben niet in staat om lief te hebben zoals ik wil. Maar door mezelf te verloochenen, zal mijn hart vervuld worden van Gods liefde en Hij zal het doen.
Martha: Laten we ervoor gaan! Laten we elkaar helpen om vastberaden deze weg te bewandelen. Door Jezus, die zo goed is!

Moeder,

Help ons alstublieft om deze vastentijd te leven met de focus op het behagen van Uw Zoon door ons over te geven aan onze echtgenoot. Gezegend en geprezen zij God!

School van barmhartigheid en vergeving. Commentaar voor echtparen: Lucas 6, 36-38

Geef een reactie
Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: Als gij bidt, gebruik dan geen omhaal van woorden, zoals de heidenen, 
want deze menen dat zij door hun veelheid van woorden verhoring zullen vinden.
Volgt hun voorbeeld dus niet na, want voordat gij Hem vraagt, weet uw Vader wat gij nodig hebt.
Gij moet daarom zo bidden: Onze Vader die in de hemel zijt, Uw Naam worde geheiligd;
Uw Rijk kome, Uw wil geschiede Op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden ons dagelijks brood.
En vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven hebben aan onze schuldenaren.
En leid ons niet in bekoring, maar behoed ons voor het kwaad.
Want als gij aan de mensen hun fouten vergeeft, zal uw hemelse Vader ook u vergeven;
maar als gij niet vergeeft aan de mensen, zal ook uw hemelse Vader uw fouten niet vergeven.

Woord van de Heer.

School van barmhartigheid en vergeving

Huwelijksliefde wordt meestal niet verbroken door grote tragedies, maar door herhaaldelijke kleine veroordelingen, kille stiltes en wrok die in het hart wordt gekoesterd. Wanneer echtgenoten elkaar beginnen te zien als tegenstanders in plaats van bondgenoten, wordt het huis een rechtbank, waar boven de liefde een afweging van individuele criteria plaatsvindt na een harde en vruchteloze dagelijkse beoordeling. In dit evangelie worden we eraan herinnerd dat het huwelijk een echte school van barmhartigheid is.
Vandaag worden we uitgenodigd om te leren onze echtgenoot met welwillendheid te interpreteren (wees barmhartig); om het oordeel te vervangen door de vraag, de beschuldiging door de dialoog (oordeel niet); om oprechte vergeving te schenken die de verbintenis herstelt en voorkomt dat wrok wortel schiet (vergeef); en om liefde, geduld, luisterend oor en tederheid te schenken (geef en u zal gegeven worden).

Toegepast op het huwelijksleven:

Paula : Alfonso, ik ben God zo dankbaar dat Hij ons onze roeping heeft laten ontdekken en ons de grootsheid van de liefde heeft laten ervaren, door samen in Hem te leven. Als ik nu naar huwelijken kijk die lijden, doet het me veel pijn te zien wat ze missen.
Alfonso: Helemaal mee eens, Paula. Door je hart te leren kennen via het echtpaargebed, ben ik me gaan realiseren dat ik naar je moet luisteren, zonder het gevoel te hebben dat ik me tegen je moet verdedigen, dat ik je mijn zwakheid en mijn angsten kan laten zien, omdat jij me steunt en me niet veroordeelt.
Paula: Bovendien zijn de zachtheid en vriendelijkheid nu sterker dan de hardheid en onverschilligheid waarmee we elkaar vroeger behandelden.
Alfonso: en het kost ons veel minder moeite om elkaar onze misstappen te vergeven.
Paula: hoe goed is de Heer, hoeveel barmhartigheid heeft Hij over ons uitgestort. Vandaag is het onze beurt om te bidden voor die echtparen die zich er nog niet van bewust zijn dat ze, door Hem hun leven te laten leiden, een stukje van de hemel kunnen aanraken.
Alfonso: laten we dat dan maar doen.

Moeder

Leer ons om net zo gul, overvloedig en vol vergeving , hoop en liefde te zijn als U, zodat we, verenigd in Uw Zoon, een toevluchtsoord voor elkaar zijn en elke dag een teken van Zijn aanwezigheid. Geprezen zijt U altijd, Moeder, en ook Uw Zoon Jezus Christus.


De hemel in U. Commentaar voor echtparen: Matteüs 17, 1-9

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs

Zes dagen later nam Jezus Petrus, Jakobus en diens broer Johannes met zich mee en bracht hen boven op een hoge berg, waar zij alleen waren.
Hij werd voor hun ogen van gedaante veranderd: zijn gelaat begon te stralen als de zon en zijn kleed werd glanzend als het licht.
Opeens verschenen hun Mozes en Elia, die zich met Hem onderhielden.
Petrus nam het woord en zei tot Jezus: ‘Heer, het is goed dat wij hier zijn. Als Gij wilt zal ik hier drie tenten opslaan, een voor U, een voor Mozes en een voor Elia.’
Nog had hij niet uitge­sproken of een lichtende wolk overschaduwde hen en uit die wolk klonk een stem: ‘Dit is mijn Zoon, de Welbemin­de, in wie Ik mijn behagen heb gesteld; luistert naar Hem.’
Op het horen daarvan wierpen de leerlingen zich ter aarde neer, aange­grepen door een hevige vrees.
Maar Jezus kwam naar hen toe, raakte hen aan en zei: ‘Staat op en weest niet bang.’
Toen zij hun ogen opsloegen zagen zij niemand meer dan alleen Jezus.
Onder het afdalen van de berg gelastte Jezus hun: ‘Spreekt met niemand over wat ge hebt aanschouwd, voordat de Mensen­zoon uit de doden is opgestaan.’
Woord van de Heer.
De hemel in U

Ongelooflijke scène: ze willen daar blijven, en op hetzelfde moment beven ze van angst. Op hetzelfde moment vreugde en ontzag. Soms voel ik U dichtbij; op andere momenten vervult Uw grootsheid me met verwondering. U kunt me met vreugde vervullen of me doen beven voor Uw mysterie.
Ik ontdek dat geluk geen plaats is, maar U, mijn Jezus. In U rust ik. U komt mij tegemoet via mijn echtgenoot. In onze liefde wilt U mij hier op aarde vervullen, tot de dag dat we U samen in de hemel zullen aanschouwen.

Toegepast op het huwelijksleven:

Bernard: Vroeger keek ik naar je licht en schaduw, vooral naar je schaduw. Vandaag begrijp ik dat God in jou is en dat Hij door ons leven samen mijn hart vormt. Je bent een geschenk. Ik geniet zo van jou; en in wat mij moeite kost, laat Hij mij een kans zien om voor Hem te kiezen en Hem in mij te laten werken.
Judit: Ik zocht God, maar soms zag ik jou als een hindernis. Je gebreken kwetsten mij. Nu erken ik dat jij een bemiddelaar bent van Zijn liefde. Wat me vroeger stoorde, is nu een weg geworden om Hem te ontmoeten. God liefhebben en jou liefhebben is voor mij hetzelfde.
Bernard: Wat een zegen om mijn leven met jou te delen.
Judit: Wat is het fijn om thuis te zijn.

Moeder,

Toon ons uw Zoon. Moge Hij voor altijd gezegend en geprezen zijn, die ons met Zijn bloed heeft verlost.