Lezing uit het heilige evangelie volgens Matteüs
Eens ging Jezus op een sabbat door de korenvelden; zijn leerlingen nu kregen honger en begonnen aren te plukken en te eten.
De Farizeeën zagen dat en zeiden toe Hem: ‘Uw leerlingen doen daar iets wat op sabbat niet geoorloofd is.’
Hij gaf hun ten antwoord ten antwoord: ‘Hebt gij niet gelezen wat David deed toen hij en zijn metgezellen honger kregen?
Hoe hij het huis van God binnenging en de toonbroden opat die noch hij, noch zijn metgezellen, maar alleen de priesters mochten eten?
Of hebt gij niet in de Wet gelezen, dat de priesters elke sabbat in de tempel de sabbat schenden en toch niet schuldig zijn?
Ik echter zeg u: Hier is meer dan de tempel.
Indien het maar tot u doorgedrongen was wat het zeggen wil: Ik wil liever barmhartigheid dan offers, dan zoudt gij deze onschuldigen niet veroordeeld hebben.
Want de Mensenzoon is Heer van de sabbat.’
Wat hebben de farizeeën toch een gesloten hart! Ze veroordelen de discipelen omdat ze de wet overtreden en maken van de gelegenheid gebruik om Jezus opnieuw aan te vallen. Hoe vaak gedragen wij ons niet zo tegenover onze echtgenoot, onze kinderen, onze collega’s…? Door eisen te stellen en te oordelen wanneer ze niet aan onze verwachtingen voldoen, leggen we de norm op zonder ook maar een greintje barmhartigheid. De Heer leert ons dat liefde het allerbelangrijkste is. Hij komt niet om de Wet af te schaffen, maar om die te vervullen en tot volle wasdom te brengen, maar Hij stelt de mens voorop. We mogen God geen lege en vruchteloze eredienst brengen. In de woorden van de heilige Johannes van het Kruis: „Waar geen liefde is, breng daar liefde, en je zult liefde oogsten.“
Terug naar het huwelijksleven
Rosa: Pepe, ik houd het niet meer uit. Ik heb je al een miljoen keer gezegd dat de vaatwasser gevuld moet worden voordat we naar bed gaan. Het aanrecht zit alweer vol met mieren, het is elke dag hetzelfde…
Pepe: En jij dan? Je hebt de boodschappen weer niet uitgepakt en de groenten zijn ontdooid… komen daar dan geen mieren op af?
(Hun dochtertje komt de keuken binnen en kijkt heel ernstig naar hen)
Rosa: Ach, Pepe. We zijn alweer in de clinch geraakt, net als vroeger… sorry. Kom maar hier, kleintje, we gaan papa een dikke knuffel geven en ik ga hem om vergeving vragen, oké?
Pepe: Dat zijn mijn meisjes! Kom op, een knuffel met z’n drieën. Ik hou heel veel van jullie! En natuurlijk vergeef ik je, Rosa. Vergeef mij ook, alsjeblieft.
Rosa: Kom op, kleintje, ga je broers en zussen maar roepen dat het tijd is om te ontbijten. Laten we samen beginnen met het zegenen van de tafel.
Pepe: Wat vallen we toch snel weer terug! Gelukkig geeft de Heer ons middelen om onze hartstochten snel te temperen, zodat de val maar klein is.
Rosa: Wat een pijn! In Rosita’s blik zag ik dat de angst en het wantrouwen terug zijn gekomen. Die slechte hartstochten die me ertoe brachten zo tegen je te praten, zijn inderdaad snel getemperd… Dank u, Heer!
Pepe: Goed, we zijn er allemaal. In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest, zegen, Heer, dit voedsel…
Moeder
van Barmhartigheid, Moeder van onze Verlosser, bedek ons met Uw mantel en breng ons naar de hemel, bij Hem. Gezegend en geprezen zij de Heer!
