Tot de overwinning.

Het Evangelie laat ons zien dat Christus niet overwint door geweld of confrontatie, maar door zachtheid, barmhartigheid en liefde. Het gaat er niet om wat beschadigd is te breken, maar om het terug te leiden naar de oorspronkelijke staat, totdat het goede zegeviert, totdat het recht is bereikt. Zo heeft Jezus lief: Hij breekt de geknakt riet niet en dooft de smeulende pit niet, maar Hij heeft ons lief met een barmhartigheid die ons opheft, op ons wacht en ons nieuwe kansen geeft.

Wij echtgenoten zijn geroepen om elkaar met deze liefde lief te hebben, maar soms, wanneer we de kwetsbaarheid, beperkingen of wonden van onze partner ontdekken, kunnen we in de verleiding komen om hen te veroordelen en te eisen dat ze veranderen. Hun zwakheid en zonde storen en kwetsen ons, waardoor we onze liefde beperken als we die verandering niet zien. De weg die Jezus ons leert, is anders; het is een weg van geduld en volharding, van mijn partner redden wanneer hij of zij het het minst verdient, maar juist wanneer hij of zij mij het meest nodig heeft. Je partner liefhebben betekent leren hem of haar te zien door de ogen van Christus, ontdekken dat achter elke beperking een verhaal schuilgaat dat begrip behoeft en een hart dat ernaar verlangt om verwelkomd te worden. Elke daad van geduld, elk vriendelijk woord en elke oprechte daad van vergeving houdt de vlam van de liefde levend en stelt de Heilige Geest in staat om in onze verbintenis te blijven werken.

Terug naar het huwelijksleven:

Manolo: Vandaag, tijdens het bidden van het Evangelie, werd ik getroffen door deze zin: “Een geknakt riet zal Hij niet breken, en een smeulende pit zal Hij niet doven.” Ik realiseerde me dat ik vaak precies het tegenovergestelde doe met jou.

Merche: Waarom zeg je dat, Manolo?

Manolo: Omdat ik heb gemerkt dat ik je soms moe of gevoeliger zie, en in plaats van mededogen te tonen, eis ik meer van je. Ik focus me meer op wat je tekortkomt dan op alles wat je doet. En zonder het me te realiseren, doof ik als het ware dat kleine vlammetje dat nog in je brandt.

Merche: Deze passage uit het Evangelie heeft mij ook geraakt. Ik heb gemerkt dat wanneer je niet reageert zoals ik verwacht, ik je meteen veroordeel en denk dat je niet genoeg van me houdt. Ik vind het moeilijk te zien dat jij ook je eigen problemen hebt en dat je wilt dat ik je met genade bejegen.

Manolo: Jezus is niet geschokt door onze kwetsbaarheid, maar omarmt die juist om haar te transformeren. Ik denk dat dat is wat Hij vandaag van ons vraagt: om te stoppen met elkaar te proberen te veranderen door dwang en elkaar in plaats daarvan met geduld te begeleiden.

Merche: Ja. De Heer heeft ons verenigd om ons te helpen de hemel te bereiken, niet om voortdurend onze tekortkomingen te beoordelen. Wanneer een van ons zwakker is, is de ander geroepen om hem of haar te steunen, niet om hem of haar te verpletteren.

Manolo: Merche, zullen we vandaag afspreken om elkaar niet impulsief te corrigeren? Voordat ik iets zeg dat je zou kunnen kwetsen, zal ik de Heilige Geest vragen om me te helpen je te zien zoals Christus je ziet.

Merche: En ik zal proberen te ontdekken wat jij vandaag van me nodig hebt om je geliefd te voelen, in plaats van eerst te denken aan wat ik nodig heb. Ik wil die vlam die God in je hart heeft gelegd koesteren. Ik hou van je.

Manolo: Dank U, mijn God, voor de vrouw die U mij hebt gegeven. Ik hou van je, Merche.

Moeder,

Leer ons elkaar lief te hebben zoals Christus ons liefheeft, met een zachtmoedig en nederig hart, zodat in ons huwelijk de vlam van de liefde nooit dooft, maar dat we die elke dag voeden met geduld, toewijding en vertrouwen. Gezegend en glorieus zijt U, Moeder! Geprezen zij de Heer voor eeuwig!

Eens ging Jezus op een sabbat door de korenvelden; zijn leerlingen nu kregen honger en begonnen aren te plukken en te eten.
De Farizeeën zagen dat en zeiden toe Hem: ‘Uw leerlingen doen daar iets wat op sabbat niet geoorloofd is.’
Hij gaf hun ten antwoord ten antwoord: ‘Hebt gij niet gelezen wat David deed toen hij en zijn metgezellen honger kregen?
Hoe hij het huis van God binnenging en de toonbro­den opat die noch hij, noch zijn metgezellen, maar alleen de priesters mochten eten?
Of hebt gij niet in de Wet gelezen, dat de priesters elke sabbat in de tempel de sabbat schenden en toch niet schuldig zijn?
Ik echter zeg u: Hier is meer dan de tempel.
Indien het maar tot u doorgedron­gen was wat het zeggen wil: Ik wil liever barmhartig­heid dan offers, dan zoudt gij deze onschuldigen niet veroor­deeld hebben.
Want de Mensenzoon is Heer van de sabbat.’