Uit het heilig Evangelie van onze Heer Jezus Christus volgens Lucas 19,11–28.
‘Een man van hoge geboorte ging op reis naar een ver land om het koningschap te verkrijgen en dan terug te keren.
Hij riep tien van zijn dienaars, gaf hun tien pond en sprak tot hen: Doet daar tijdens mijn afwezigheid zaken mee.
Zijn landgenoten evenwel haatten hem en stuurden hem een gezantschap achterna om te zeggen: Wij willen niet, dat deze man koning over ons wordt.
Toen hij, na het koningschap toch verkregen te hebben, was teruggekeerd, liet hij die dienaars roepen aan wie hij zijn geld gegeven had; hij wilde weten, wat ieder voor zaken gedaan had.
De eerste kwam en zei: Heer, uw pond heeft er tien opgeleverd.
Hij antwoorde: Uitstekend, goede dienaar! Omdat gij in iets kleins trouw zijt geweest, zult gij gezag hebben over tien steden.
Daarop kwam de tweede en sprak: Heer, uw pond heeft er vijf opgebracht.
Ook hem antwoordde hij: En gij, gij zult macht hebben over vijf steden.
Toen kwam de derde en zei: Heer, hier is uw pond; ik heb dit weggestopt in een doek en zo bewaard;
ik had angst voor u, omdat ge een streng man zijt, die terugeist wat ge niet hebt uitgezet en oogst wat ge niet hebt gezaaid.
Aan hem antwoordde hij: Met je eigen woorden zal ik je veroordelen, slechte knecht. Je wist, dat ik een streng man ben, die terugeist wat ik niet uitgezet en oogst wat ik niet gezaaid heb.
Waarom heb je dan mijn geld niet naar de bank gebracht? Dan had ik het bij mijn terugkomst met rente kunnen opvragen.
En aan degenen die er bij stonden, beval hij: Neemt hem dat pond af en geeft het aan hem die de tien ponden heeft.
Ze wierpen op: Heer, die heeft al tien ponden.
Ik zeg u: Aan ieder die heeft, zal gegeven worden; maar aan wie niet heeft, zal nog ontnomen worden, zelfs wat hij heeft.
En die vijanden van mij, die mensen die niet wilden dat ik koning over hen werd: brengt ze hier en steekt ze voor mijn ogen neer.’
Nadat Jezus deze woorden gesproken had, trok Hij verder en ging op naar Jeruzalem.
Werkt het of draagt het vrucht?
In de maand november nodigt de Kerk ons uit om onze blik te verheffen en ons te realiseren dat ons leven hier niet ophoudt, dat we geroepen zijn tot de eeuwigheid. Daarom spreken veel evangelieteksten ons in deze dagen toe over de wederkomst van de Heer, over het oordeel en over de noodzaak om voorbereid te zijn. In het evangelie van vandaag is Jezus op weg naar Jeruzalem. Hij weet dat Hij daar Zijn leven voor ons zal geven, en deze gelijkenis herinnert ons eraan dat we, terwijl we op Zijn terugkeer wachten, niet zomaar kunnen leven: we hebben een missie te vervullen en een leven om te geven. En wat heeft dit met ons huwelijk te maken? Heel veel. Want op onze trouwdag beloofden we ons aan elkaar te geven. Maar die toewijding eindigde niet bij het altaar; het is een belofte die we elke dag opnieuw moeten bevestigen. God schenkt ons een schat, het leven, en wij zijn geroepen om die te geven, in het bijzonder via ons huwelijk en ons gezin, door alles wat we ontvangen hebben vruchtbaar te maken. We moeten echter oplettend zijn, want een huwelijk kan wel functioneren, maar de schat toch in een zakdoek bewaren. Het is gemakkelijk om een huwelijk dat functioneert te verwarren met een huwelijk dat vrucht draagt. We kunnen een leven delen, onder één dak wonen, goed met elkaar opschieten, ons gezin grootbrengen en toch niet de vruchten voortbrengen die God van ons verwacht. We zijn niet alleen geroepen om een huwelijk op te bouwen dat functioneert, maar om van ons huwelijk een toegewijd leven te maken dat vrucht draagt. Het is niet genoeg om het goed met elkaar te kunnen vinden; we zijn geroepen om de liefde tussen ons te laten groeien en elkaar te helpen samen naar God toe te wandelen. Want op een dag zal de Heer ons vragen wat we hebben gedaan met het leven dat Hij ons heeft toevertrouwd. Welke vruchten zal Hij in ons huwelijk aantreffen? Zal Hij daarin een leven herkennen dat uit liefde is gegeven?
Toegepast op het huwelijksleven:
(Juan Carlos en Ana in hun echtelijk gebed)
Juan Carlos: Heer, vandaag wil ik U danken voor het leven dat U mij elke dag schenkt, voor ons huwelijk en voor Ana, want aan haar zijde hebt U mij geleerd minder egoïstisch te zijn, meer geduld te hebben, te luisteren en minder aan mezelf te denken. Dank U dat U mij vaak via haar laat zien wat ik moet veranderen.
Ana: Ook ik wil U danken, Heer, voor Juan Carlos; door hem heb ik geleerd meer op U te vertrouwen. Dank U voor onze kinderen, voor hun glimlach, voor hun vragen, voor elke keer dat we samen kunnen bidden en voor de mogelijkheid om het geloof aan hen door te geven. Dank U omdat ook zij ons, zonder dat we het doorhebben, leren lief te hebben en ons volledig in te zetten.
Juan Carlos: Dank U voor dit gezin, voor de keren dat we onze eigen plannen opzij hebben kunnen zetten om anderen te helpen, voor de echtparen die we hebben mogen begeleiden en voor de vrienden met wie we ons geloof hebben gedeeld.
Ana: Heer, dank U voor al deze vruchten, ook voor diegene die we niet weten te herkennen. Help ons om elke dag die U ons schenkt te benutten om een beetje meer lief te hebben en ons een beetje beter in te zetten.
Moeder,
Dat wanneer de Heer ons roept, Hij ons leven vol vruchten van liefde mag aantreffen. Gezegend en geprezen zijt Gij voor altijd!

