Moge onze echtgenoot barsten van vreugde! Overweging voor echtparen: Lucas 19, 1-10

Lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas

In die tijd ging Jezus Jericho binnen. Terwijl Hij er doorheen trok,
poogde een zekere Zacheüs, hoofdambtenaar bij het tolwezen en een rijk man,
te zien wie Jezus was. Maar hij slaagde daarin niet vanwege de menigte, want hij was klein van gestalte.
Om Hem toch te zien liep hij hard vooruit en klom in een wilde vijgeboom, omdat Jezus daar langs zou komen.
Toen Jezus bij de plaats kwam, keek Hij omhoog en zei tot hem: 
‘Zacheüs, klim vlug naar beneden, want vandaag moet ik in Uw huis te gast zijn.’
Zacheüs kwam snel naar beneden en ontving Hem vol blijdschap.
Allen zagen dat en merkten morrend op: ‘Hij is bij een zondaar zijn intrek gaan nemen!’
Maar Zacheüs trad op de Heer toe en sprak: ‘Heer, bij deze schenk ik de helft van mijn bezit 
aan de armen; en als ik iemand iets afgeperst heb, geef ik het hem vierdubbel terug.’
Jezus sprak tot hem: Vandaag is dit huis heil ten deel gevallen, want ook deze man is een zoon van Abraham.
De mensenzoon is immers gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was.’

Moge onze echtgenoot barsten van vreugde!
Hij riep hem bij zijn naam. Jezus kent je en roept je bij je naam. Wij zijn dat misschien vergeten, of kennen het zelfs niet, maar Hij heeft ons het leven geschonken en houdt van ons omdat we van Hem zijn. Hij kent ons zoals niemand ons kent. Al diegenen die aanstoot namen aan het feit dat Jezus bij een zondaar ging eten, hebben misschien iets buitengewoons over het hoofd gezien: zonder hem eerder gezien te hebben, had Jezus hem bij zijn naam genoemd. Zacheüs wel. Hoe moet die blikwisseling eruit hebben gezien! Zacheüs moet ook de veroordelende blikken van de anderen hebben opgemerkt, maar wat kon hem dat schelen! Zijn ogen waren strak op Jezus gericht, die hem bij zijn naam had geroepen en zijn huis wilde binnengaan! We weten niet hoeveel moeite het Zacheüs kostte om in die boom te klimmen, maar de Heer zag hem klimmen, met inspanning, met doorzettingsvermogen, misschien met een paar uitglijders, maar vastbesloten om Hem te vinden. En Jezus, die zag hoe hij naar Hem zocht, kwam Hem vol vreugde tegemoet. De Heer weet wie Zacheüs is, maar Hij let niet op zijn zonde, maar op zijn verlangen om Hem te ontmoeten. Jezus wacht niet tot Zacheüs verandert om zijn huis binnen te gaan. Het is zijn liefde, zijn blik, zijn verlangen om daar binnen te komen, dat zijn hart verandert. Echtgenoten! Wat hebben we veel te leren van Jezus! Laten we niet wachten tot onze echtgenoot perfect is om zijn hart binnen te gaan, om ons aan hem over te geven. Laten we niet blijven staren naar zijn zonden, zijn zwakheden, zijn ellende. Laten we hem niet veroordelen. Ga met Jezus zijn hart binnen, ga naar binnen om van hem te houden, zodat hij ontdekt hoeveel hij voor jou waard is. Hou nu al van hem! Hou van hem met de liefde van God! Het is de liefde van God die verandert: jou terwijl je liefhebt, en je echtgenoot wanneer hij de liefde van God in jou ontvangt. Zacheüs barstte van vreugde toen hij de liefde en de blik van Jezus ervoer, en uit zijn hart welde het verlangen op om zich te bekeren en al het kwaad dat hij had gedaan ruimhartig goed te maken. Laten ook wij van Zacheüs leren. Laten we met spoed en vastberadenheid besluiten om de Meester, onze Heer en Verlosser, te zoeken. Laten we bereid zijn om alles aan Hem te geven. Echtgenoten! Willen we dat de verlossing ons huis bereikt? Laten we ervoor zorgen dat onze echtgenoot barst van vreugde! Laten we ophouden met het aanwijzen van elkaars zonden en laten we Christus ons hart veranderen. Moge onze echtgenoot, via onze blik, de barmhartige blik van Jezus ontdekken die niet veroordeelt; moge hij die zuivere liefde ervaren die onvoorwaardelijk liefheeft. En in die liefde zal Jezus ons beiden redden, want we hebben allebei redding nodig.

Terug naar het huwelijksleven

Marta: Schat, vandaag tijdens het gebed realiseerde ik me iets wat me veel pijn deed om toe te geven.
Andreas: Wat dan?
Marta: Dat ik je al heel lang veroordeel voor alles wat je verkeerd doet. Het lijkt wel alsof ik altijd op je fouten let, en als je weer in dezelfde fout vervalt, denk ik dat je nooit zult veranderen.
Andreas: Eerlijk gezegd voel ik me vaak zo, alsof alles wat ik doe verkeerd is.
Marta: Ja… Maar vandaag, toen ik zag hoe Jezus naar Zacheüs keek, heb ik begrepen dat de Heer niet naar jou kijkt zoals ik dat doe. Hij ziet in jou zijn geliefde zoon, zelfs als je zondigt. En ik, die je vrouw ben en geroepen ben om Zijn Liefde voor jou zichtbaar te maken, doe vaak precies het tegenovergestelde.
Andreas: Nou, dan moet ik jou ook om vergeving vragen. Want vaak, als je me terechtwijst, in plaats van mijn zonde te erkennen, verontschuldig ik mezelf en geef ik jou de schuld.
Marta: Weet je wat mij het meest heeft geraakt? Dat Zacheüs, toen hij zich door Jezus geliefd voelde, alle schade die hij had aangericht wilde goedmaken. Het was niet de verwijten van anderen die hem veranderden, maar de Liefde van Christus. En ik, hoe vaak heb ik je wel niet verwijten gemaakt, terwijl ik alleen maar wilde dat je zou veranderen…
Andreas: Nou… kijk, wat dacht je ervan als we vanavond de Heer uitnodigen om weer ons huis binnen te komen en Hem vragen ons te leren naar elkaar te kijken zoals Hij naar ons kijkt?
Marta: Ja! En laten we beginnen met alle schade die we elkaar hebben aangedaan goed te maken. Ik wil dat je de liefde van Christus door mij heen ervaart, Andreas…
Andreas: En ik door jou heen. Gezegend zij de Heer die is gekomen om ons huwelijk te redden, Marta! Hij zal het mogelijk maken door onze nederigheid.

Moeder,

U die altijd naar ons kijkt als geliefde kinderen, leer ons om naar onze echtgenoot te kijken met de barmhartigheid van Uw Zoon. Mogen we nooit de hoop verliezen op de genade die ons kan veranderen en mogen we de Heer elke dag in ons huis mogen verwelkomen. Gezegend en geprezen zij de Heer, die is gekomen om te zoeken en te redden wat verloren was!

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *