In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: ‘Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wat gij de Vader ook zult vragen, Hij zal het u geven in mijn Naam.
Tot nu toe hebt gij niets gevraagd in mijn Naam. Vraagt en gij zult verkrijgen, opdat uw vreugde volkomen zij.
In beelden heb Ik hierover tot u gesproken; er komt een uur, dat Ik niet meer in beelden tot u zal spreken, maar Mij onomwonden tegenover u zal uiten omtrent de Vader.
Op die dag zult gij bidden in mijn Naam; het is niet nodig te zeggen dat Ik bij de Vader uw voorspreker zal zijn,
want de Vader zelf heeft u lief omdat gij Mij liefhebt en gelooft dat Ik van God ben uitgegaan.
Ik ben van de Vader uitgegaan en in de wereld gekomen; weer verlaat Ik de wereld en ga naar de Vader.’
Vandaag wordt ons de gemeenschap tussen de Vader en de Zoon getoond, en we begrijpen dat het ware gebed ‘in de naam van Jezus’ niet alleen betekent dat we zijn naam aan het einde van een verzoek uitspreken, maar dat we een diepe gemeenschap met Hem aangaan, waarbij we zijn manier van liefhebben, van zich overgeven en van leven voor de ander belichamen. In ons huwelijk krijgt deze realiteit een bijzondere kracht, omdat wij als echtpaar geroepen zijn om een levende weerspiegeling te zijn van de liefde van Christus voor zijn Kerk. Wanneer we samen bidden, leren we beetje bij beetje ons egoïsme los te laten, naar elkaar te luisteren, elkaar te vergeven en samen Gods wil te zoeken in ons huwelijk en in ons gezin. Dan is het gebed niet langer een individueel verzoek, maar wordt het een smeekbede die voortkomt uit één hart: “Heer, leer ons lief te hebben zoals U liefhebt”. En dat is waar de Vader zijn genade uitstort, waardoor het huwelijksverbond vruchtbaar wordt en het huis verandert in een plaats van gemeenschap, vrede en nieuw leven.
Toegepast op het huwelijksleven:
Lourdes: Schat… heb je gehoord van Marta en Luis?
Javier: Ja… ze zeggen dat ze uit elkaar gaan omdat ze het gevoel hebben dat de liefde op is. Wat triest om dat te horen…
Lourdes: En dan te bedenken dat wij vroeger ook dachten dat liefde alleen van onszelf afhing…
Javier: Ja, Lourdes… zo hebben we het ook ervaren: toen de moeilijkheden, de vermoeidheid en de routine kwamen, raakten onze krachten op om van elkaar te blijven houden.
Lourdes: Maar alles begon te veranderen toen we door Gods genade echt samen gingen bidden.
Javier: Absoluut. Want we ontdekten dat bidden “in de naam van Jezus” niet alleen betekent dat we Zijn naam noemen, maar dat we Hem in ons huwelijk laten leven.
Lourdes: En wanneer Christus het hart van de echtgenoten binnengaat, verandert de manier waarop we naar elkaar kijken, met elkaar praten en elkaar zelfs vergeven.
Javier: Natuurlijk. Want dan begrijp je dat niet wijzelf de bron van de liefde zijn, maar God zelf. Ook al slijt onze menselijke liefde en dooft ze langzaam uit, de liefde van God houdt nooit op.
Javier: Daarom vinden we, wanneer we ons in gebed tot Christus wenden, altijd de kracht om opnieuw te beginnen en worden we ons ervan bewust dat een huwelijk dat met de Heer verbonden is nooit alleen gaat, want de Vader ondersteunt ons die in Zijn liefde blijven.
Moeder,
we willen in gemeenschap met je Zoon blijven en altijd de wil van de Vader zoeken.
Gezegend en geprezen zij je voor altijd, Heer.