Een open raam. Commentaar voor echtparen: Lucas 11, 1-4

Geef een reactie

Evangelie van de dag
 
Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

Op een keer was Jezus ergens aan het bidden. Toen Hij ophield, zei een van zijn leerlingen tot Hem: ‘Heer, leer ons bidden, zoals Johannes het ook aan zijn leerlingen geleerd heeft.’
Hij sprak tot hen: ‘Wanneer ge bidt, zegt dan: Vader, Uw Naam worde geheiligd, Uw Rijk kome.
Geef ons iedere dag ons dagelijks brood,
en vergeef ons onze zonden, want ook wijzelf vergeven aan ieder die ons iets schuldig is, En leid ons niet in bekoring.’
Woord van de Heer.
Een open raam
 
De discipelen hebben gezien hoe Jezus vaak bidt, zich terugtrekt op eenzame plaatsen en innig communiceert met de Vader. Ze beseffen dat het gebed centraal staat in het leven van Jezus en daarom vragen ze Hem: “Heer, leer ons bidden”. Het mooie is dat Jezus hen geen methode of formule uitlegt, maar zelf begint te bidden en ons zo zijn kostbare Hart laat zien. Elk woord van het Onze Vader is een raam naar de intimiteit van Christus met de Vader. De Heer nodigt ons uit tot deze intimiteit.
Jezus begint zijn gebed met een woord dat alles verandert: “Vader”. Dit maakt ons bewust van onze identiteit: we zijn geliefde kinderen. Als we deze zekerheid overdenken, wordt ons hart vernieuwd: ik ben een kind, ik heb mijn Vader nodig, ik ben afhankelijk van zijn liefde, zijn voorzienigheid, zijn barmhartigheid, zijn bescherming… dan dompel ik me onder in Zijn armen en zeg ik als een klein kind: “Vader, til me op, ik word moe! Leid me, ik verdwaal! Help me, ik kan het niet alleen!” Door deze waarheid te erkennen, kunnen we een relatie van liefde en intimiteit aangaan en dan zal het Onze Vader het Hart van Jezus zijn dat op onze lippen klopt.
Toegepast op het huwelijksleven:
 
Álvaro: Leonor, wat vind je ervan om, voordat we aan het avondeten beginnen, samen met de kinderen te bidden?
Leonor: Dat lijkt me een geweldig idee, wat is een betere manier om hen kennis te laten maken met de Heer! Daarna gaan we verder met ons echtpaargebed, oké?
(Álvaro en Leonor zetten het gezins- en echtpaargebed voort. Elke dag voor het avondeten lazen ze het evangelie en baden ze net als Jezus hardop tot de Vader. Beetje bij beetje leerden hun kinderen die intimiteit met de Heer te hebben die hun leven veranderde.)

 
Moeder,
 
Ik vind het heerlijk om me voor te stellen hoe jullie gebedsmomentjes in Nazareth waren, met Jezus in je armen, terwijl hij met zijn kleine stemmetje de psalmen en gebeden herhaalde die Jozef en jij baden.
Heilige Familie, maak van ons huis een school van gebed en liefde! Dank u, gezegende Moeder!

Dat loopt nooit goed af. Commentaar voor echtparen: Lucas 10, 38-42

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het Heilige Evangelie volgens Lucas

In die tijd kwam Jezus in een dorp, waar een vrouw die Marta heette, Hem in haar woning ontving.
Ze had een zuster, Maria, die gezeten aan de voeten van de Heer, luisterde naar zijn woorden.
Marta werd in beslag genomen door de drukte van het bedienen, maar ze kwam er een ogenblik bij staan en zei: ‘Heer, laat het U onver­schillig, dat mijn zuster mij alleen laat bedie­nen? Zeg haar dan dat ze mij moet helpen.’
De Heer gaf haar ten antwoord: ‘Marta, Marta, wat maak je je bezorgd en druk over veel dingen.
Slechts een ding is nodig. Maria heeft het beste deel gekozen, en het zal haar niet ontnomen worden.’
Woord van de Heer

Dat loopt nooit goed af.

Vanwege onze gevallen natuur hebben we de neiging om anderen te beoordelen; en dat gaat zo ver dat we zelfs proberen Jezus ons gelijk te geven. Zo kunnen we ons net als Martha gedragen en de Heer vragen wat Hij vindt van wat onze echtgenoot wel of niet doet, omdat ik vind dat hij moet veranderen en moet doen wat ik doe en hoe ik het doe. Marta begreep niet waarom Maria zich niet bezighield met wat zij belangrijk vond en begreep vooral niet waarom de Heer zich daar niets van leek aan te trekken. Laten we hier twee duidelijke aspecten benadrukken:
Ten eerste houdt Jezus er niet van dat we elkaar op enigerlei wijze beschuldigen en ten tweede had Marta het mis met wat belangrijk was voor de Heer. Wat is dat betere deel waar Jezus over spreekt en waar Maria was gebleven? De intimiteit met Hem. Misschien doe je veel dingen, ook binnen de Kerk, zet je je in voor huwelijken, catechese, maar Hij wil jou, nog voor je werk, je missie, en Hij wil die intimiteit met jou hebben die niemand ons kan ontnemen, die alleen door gebed tot stand komt en die ons alles wat we doen in overeenstemming brengt met Zijn wil, voor Zijn glorie en niet voor de onze en voor onszelf. Kijk wat Jezus van jou vraagt en oordeel niet over wat de ander wel of niet doet, dat namelijk loopt nooit goed af.

Toegepast op het huwelijksleven:

Rosa: Mijn hemel, César, ik heb zoveel te doen dat ik te weinig uren in een dag heb. Vanmorgen was ik zo nerveus toen ik aan alles moest denken, dat ik niet eens kon bidden, en zo gaat het al een tijdje… ik ben erg afgeleid… ik had het je nog niet verteld.
César: Dat kan niet, mijn liefste. Niets is belangrijker dan bidden. In het gebed vind je de kracht en de richting om alles wat je doet altijd in Hem, de Heer, te doen. Stel nooit iets uit voor dat moment alleen met Hem.
Rosa: Je hebt gelijk. Bovendien was ik gaan denken dat het je niet zoveel kan schelen wat we allemaal moeten doen en dat je te stil bent over wat ik belangrijk vind… ik was je al aan het veroordelen… het spijt me.
César: Ik hou van je, Rosa. Ik zal meer mijn best doen om je te helpen, want daar moet ik een beetje in verbeteren, maar zonder gebed komen we nergens, toch?
Rosa: Dat is waar. Alles voor Zijn glorie.
César: Zo zij het!

Moeder,

U leefde altijd innig verbonden met het Hart van uw Zoon. Help mij om in Hem te leven, samen met U. Geprezen zijt U voor altijd!


Geslagen maar niet verslagen. Commentaar voor echtparen Lucas 10,25-37

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige Evangelie volgens Lucas

In die tijd trad een wetgeleer­de naar voren om Jezus op de proef te stellen. 
Hij zei: ‘Meester, wat moet ik doen om het eeuwig leven te verwer­ven?’
Hij sprak tot hem: ‘Wat staat er geschreven in de Wet? Wat leest ge daar?’
Hij gaf ten antwoord: ‘Gij zult de Heer uw God beminnen met geheel uw hart en geheel uw ziel, met al uw krachten en geheel uw verstand; en uw naaste gelijk uzelf.’
Jezus zei: ‘Uw antwoord is juist, doe dat en ge zult leven.’
Maar omdat hij zijn vraag wilde verantwoor­den, sprak hij tot Jezus: ‘En wie is dan mijn naaste?’
Nu nam Jezus weer het woord en zei: ‘Eens viel iemand, die op weg was van Jeruzalem naar Jericho, in de handen van rovers. Ze plunderden en mishandelden hem en toen ze aftrokken, lieten ze hem half dood liggen.
Bij toeval kwam er juist een priester langs die weg; hij zag hem wel, maar liep in een boog om hem heen.
Zo deed ook een leviet; hij kwam daar langs, zag hem, maar liep in een boog om hem heen.
Toen kwam een Samaritaan die op reis was, bij hem; hij zag hem en kreeg medelijden;
hij trad op hem toe, goot olie en wijn op zijn wonden en verbond ze; daarna tilde hij hem op zijn eigen rijdier, bracht hem naar een herberg en zorgde voor hem.
De volgende morgen haalde hij twee denarien te voorschijn, gaf ze aan de waard en zei: Zorg goed voor hem, en wat ge meer mocht besteden, zal ik u bij mijn terugkomst vergoeden.
Wie van deze drie lijkt u de naaste van de man die in handen van de rovers gevallen is?’
Hij antwoordde: ‘Die hem barmhartigheid betoond heeft.’ En Jezus sprak: ‘Ga dan en doet gij evenzo.’
Woord van de Heer.
Geslagen maar niet verslagen

Om het eeuwige leven te bereiken, leidt de Heer ons naar de Schrift, hoe we God en onze naaste moeten liefhebben. Jezus gaat nog een stap verder en maakt ons duidelijk wie onze naaste is: het is degene die barmhartigheid voelt en die in daden omzet. In ons huwelijk hebben we onze naaste thuis om hem onder alle omstandigheden lief te hebben. We zullen onze echtgenoot niet geslagen aantreffen door bandieten, maar zeker wel door zijn zonde, wanneer hij in verleiding is gevallen en zijn zwakheid hem heeft verpletterd. Op dat moment, wanneer hij het misschien het minst verdient, heeft hij onze liefde het hardst nodig. Zullen we hem links laten liggen? Zullen we hem zelfs nog meer pijn doen? Alleen met Gods genade kunnen we groeien in barmhartigheid. Laten we de genade van ons sacrament vragen om een passende hulp te zijn voor dat gekwetste hart.

Toegepast op  het huwelijksleven:

Rocio: Luis, ik wil je om vergeving vragen omdat ik vanmiddag nerveus was en je slecht heb behandeld, tegen je heb geschreeuwd en mijn geduld heb verloren, alsof ik geen baas over mezelf was. En ik wil je bedanken omdat je me hebt opgevangen en dat heeft me gekalmeerd en ik heb de controle weer terug kunnen krijgen.
Luis: Ik zag pure woede in je ogen, ik was zelfs bang. Je hebt het vast heel moeilijk gehad.
Rocío: Ik hou van je! Ik schreeuwde tegen je en jij dacht aan mij. Hoe doe je dat?
Luis: Door de genade van God. Ik herinner me ook het advies van onze huwelijksbegeleider om niet naar mij te kijken, maar me voor te stellen dat je op de weg lag, zoals in de parabel van de barmhartige Samaritaan, en verzorging nodig had.
Rocío: Ik dank God voor jou, schat.

Moeder,

Bedankt dat je ons de weg van de echtelijke liefde hebt gewezen. Gezegend zij je voor altijd. Amen.


De weg van het geloof is de nederigheid. Commentaar voor echtparen: Lucas 17, 5-10

Geef een reactie

Evangelie van de dag.

Lezing uit het heilige Evangelie volgens Lucas

In die tijd zeiden de apostelen zeiden tot de Heer: ‘Geef ons meer geloof.’
De Heer antwoordde: ‘Als ge een geloof had als een mosterd­zaadje, zoudt ge tot die moerbeiboom zeggen: 
Maak uw wortels los uit de grond en plant u in de zee, en hij zou u gehoorzamen.
Wie van u zal tot de knecht die hij in dienst heeft als ploeger of veehoeder bij diens thuis­komst van het land zeggen: Kom meteen aan tafel en tast toe?
Zal hij niet eerder zeggen: Maak mijn maaltijd klaar, omgord je en bedien mij terwijl ik eet en drink; daarna kun je zelf eten en drinken?
Moet hij die knecht soms dankbaar zijn, omdat hij heeft uitge­voerd wat hem is opgedragen?
Zo is het ook met u: wanneer ge alles hebt gedaan wat u opgedragen werd, zegt dan: 
Wij zijn onnutte knechten; wij hebben alleen maar onze plicht gedaan.’
Woord van de Heer.
De weg van het geloof is de nederigheid

Vaak zien we onszelf als de auteurs van de werken die God door ons doet. De Heer stelt ons in dit evangelie in werkelijkheid voor als “nutteloze dienaren” die zonder Hem niets zouden kunnen doen. Maar Hij wil ook op ons rekenen. In het huwelijk kunnen we ook een superieure houding aannemen ten opzichte van onze echtgenoot, door de gaven die God ons heeft gegeven bijna als wapens te gebruiken tegen onze echtgenoot, waardoor een verdeeldheid ontstaat die soms eindigt in een breuk van het huwelijk. Wat hebben we dat ons niet is gegeven? Laten we kijken naar de Heer, die zich tot ons verlaagt om ons met Zich mee te nemen, en laten we hetzelfde doen met onze echtgenoot.

Toegepast op het huwelijksleven:

Ana: Hallo Miguel! Hoe gaat het vandaag?
Miguel: Heel goed, Ana. Schiet een beetje op, we hebben catechese en we hebben weinig tijd.
Ana: Ja. Daar wilde ik het juist met je over hebben…
Miguel: Je ziet er heel ernstig uit, wat is er gebeurd?
Ana: Niets ergs, maak je geen zorgen, maar vanmorgen was ik een tijdje in de kapel, en gisteren, na de bijeenkomst met de herders, die spraken over hoe we de catechese moeten beleven, realiseerde ik me dat we het niet goed doen.
Miguel: Nou, kijk, ik heb iets soortgelijks meegemaakt. We hebben altijd haast, zoals vandaag; soms zien we ze de dag ervoor en leven we ze niet na, en met het echtpaargebed gebeurt hetzelfde, hoe vaak verwaarlozen we dat niet.
Ana: Ja. Hoewel het waar is dat we veel veranderd zijn in de manier waarop we naar elkaar kijken en met elkaar omgaan, denk ik dat we ze goed moeten gaan beleven. Als we al veranderingen hebben gezien door weinig te doen, stel je dan eens voor als we er helemaal voor gaan.
Miguel: Ja, dat vind ik een goed idee; tot nu toe zijn we voor een 5 gegaan, nu moeten we voor een 10 gaan.
Ana: Altijd met de hulp van de Heer, vergeet niet dat wij nutteloze dienaren zijn.
Miguel: Dat is zeker! Laten we met onze herders gaan praten en kijken hoe zij ons kunnen helpen.

Moeder,

U wijst ons altijd met uw nederigheid de weg naar uw Zoon. Laat ons niet los, zodat we niet afdwalen en zodat we op een dag samen vol vreugde kunnen zingen over de wonderen die de Heer in ons heeft gedaan. Glorie aan God!


Onze harten zijn gericht op de hemel. Commentaar voor echtparen: Lc 10, 17-24

Geef een reactie

Evangelie van de dag

Lezing uit het heilige evangelie volgens Lucas

In die tijd keerde de tweeënzeventig vol blijdschap terug en zeiden: 
‘Heer, zelfs de duivels onderwerpen zich aan ons door uw Naam.’
Hij zeide tot hen: ‘Ik zag de satan als een bliksem­straal uit de hemel vallen.
Ik heb u macht gegeven om op slangen en schorpioenen te treden, 
te heersen over heel de kracht van de vijand; en niets zal u kunnen schaden.
Toch moet ge u niet verheugen over het feit dat de duivels aan u onderwor­pen zijn, 
maar verheugt u omdat uw namen staan opgetekend in de hemel.’
Op dat uur jubelde Hij het uit, vervuld van de heilige Geest, en sprak: ‘Ik prijs U Vader, 
Heer van hemel en aarde, omdat Gij deze dingen verborgen hebt voor wijzen en verstandigen,
maar ze hebt geopenbaard aan kleinen. Ja, Vader, zo heeft het U behaagd.
Alles is Mij door mijn Vader in handen gegeven. Niemand weet wie de Zoon is tenzij de Vader; 
en wie de Vader is tenzij de Zoon en hij aan wie de Zoon het wil openbaren.’
Daarop keerde Hij zich naar zijn leerlingen afzonderlijk en zei tot hen: 
‘Gelukkig de ogen die zien wat gij ziet.
Ik zeg u: Vele profeten en koningen verlangden te zien wat gij ziet, 
maar zij hebben het niet gezien; en te horen, wat gij hoort, maar zij hebben het niet gehoord.’
Woord van de Heer.
Onze harten zijn gericht op de hemel.

De Heer brengt ons in dit evangelie weer terug naar de waarheid, zodat we het belangrijke niet uit het oog verliezen, onze blik moet altijd gericht zijn op de hemel, op Christus. Laten we onze blik richten op de bron en niet op de gevolgen. Hoe vaak kunnen we ons verheugen over de verandering in zoveel huwelijken wanneer we meewerken aan een retraite van het Project van de Echtelijke Liefde en hoe de Heer ons weer op het juiste pad brengt, zodat we ons richten op Christus als oorsprong en doel van wat we beleven. “Waar vestigt u uw vreugde? Op het ‘succes’ dat u hebt in de missie die ik u heb toevertrouwd? Vestig uw vreugde daar niet op, want soms zult u die vruchten niet zien. Vestig uw vreugde op het feit dat uw namen in de hemel zijn geschreven”. Een vreugde die van binnenuit komt, omdat we vervuld zijn van de Heilige Geest, omdat de Heilige Geest in ons woont en onze liefde als echtgenoten een weerspiegeling is van de liefde van Christus. Als we zo leven, zullen we onze huizen werkelijk veranderen in het Koninkrijk van God en zo vrucht dragen en een licht zijn voor iedereen om ons heen. We kunnen vandaag kijken naar Sint Franciscus van Assisi, een man die zeer gerespecteerd werd door zijn volk, maar die alles achterliet om zijn leven te wijden aan de allerarmsten, met de vreugde dat hij wist dat zijn naam in de hemel geschreven stond.

Toegepast op het huwelijksleven:

Inma: Pablo, terwijl ik vandaag het evangelie bad, dacht ik… leven we echt de vreugde van Christus in ons huwelijk?
Pablo: Wat een goede vraag, Inma. Soms beleven we dat… maar ik denk dat we vaak de zorgen van de dag die vreugde van ons laten afnemen. Maar als we samen bidden, als we naar de mis gaan, als je zo teder dient, dan voel ik die vreugde wel… dan voel ik dat Christus in ons is.
Inma: Ik heb hetzelfde. Als je me geduldig omhelst, zelfs als ik onuitstaanbaar ben geweest… dan voel ik die vreugde die niet afhangt van of de dag goed of slecht was.
Pablo: Weet je, schat? Ik denk dat we die vreugde het meest verliezen als we meer naar onszelf kijken dan naar Hem. Maar als we Hem centraal stellen… verandert alles. Zelfs onze moeilijkheden krijgen betekenis.
Inma: Ja… ik merk dat wanneer ik voor je bid, mijn hart verandert. Ik ben vervuld van dankbaarheid dat ik jou heb. Daar ligt de vreugde van het behoren tot Christus: in het geven, in het dienen, in het vergeven.
Pablo: Wat mooi wat je zegt… Ik stel je iets voor: telkens als we het gevoel hebben dat we onze vreugde verliezen, herinneren we elkaar aan deze belofte van Christus dat onze namen in de hemel zijn ingeschreven.

Moeder,

Dank u omdat door de oneindige barmhartigheid van uw Zoon Jezus onze namen in de hemel zijn ingeschreven. Wat een troost om te weten dat we door God gekend en bemind zijn! Gezegend en geprezen zijt Gij, Heer.